Nie aplikacje randkowe, lecz wspólny projekt i codzienna współpraca coraz częściej stają się początkiem płomiennego romansu. Wspólny "excel", a dokładniej praca "kolonizuje nasz czas", więc siłą rzeczy przejmuje także funkcję rynku matrymonialnego. Romans w biurze to nie wpadka, tylko efekt uboczny... skoro dzielimy ze sobą open space, deadline'y i wspólne taski, to czasem zaczynamy dzielić też coś więcej niż plik w chmurze.
Romans w pracy zaczyna się przy wspólnym projekcie?
zdecydowanie je akceptuję, niezależnie od stanowisk i relacji służbowych
14%
raczej je akceptuję, ale pod pewnymi warunkami (np. brak zależności służbowej)
14%
jest mi to obojętne, dopóki nie wpływa to na mnie
32%
raczej ich nie akceptuję, uważam je za ryzykowne dla atmosfery w pracy
12%
zdecydowanie ich nie akceptuję, uważam, że praca nie jest miejscem na miłostki
28%
Miejsce pracy już dawno przestało być wyłącznie przestrzenią wykonywania obowiązków. Dla wielu osób to dziś główna arena życia społecznego. Czyli również miłosnych podbojów. Skoro w biurze spędzamy osiem, dziewięć, a czasem więcej godzin dziennie, to właśnie tam tworzą się relacje, także te wykraczające poza zawodowy kontekst.
Serwis LiveCareer.pl przeprowadził badanie "Romanse w miejscu pracy" na próbie 454 aktywnych zawodowo Polaków, analizując ich doświadczenia, postawy oraz postrzegane konsekwencje relacji intymnych w środowisku pracy. Zebrane dane odsłaniają wyraźny dysonans: choć romanse zawodowe okazują się zjawiskiem stosunkowo częstym i społecznie widocznym, towarzyszy im ograniczona akceptacja normatywna.
Z badania wynika, że
61 proc. respondentów było świadkiem romansu w miejscu pracy. Co więcej,
26 proc. przyznaje, że sami weszli w taką relację. To oznacza, że romans zza biurka nie jest marginesem, lecz zjawiskiem, które dotyczy co czwartego pracownika i przestały to być opowieści rodem z serialu lub pikantnych plotek "tej jednej przyjaciółki".
Fast foodowe diagnozy. Wszyscy jesteśmy ekspertami od cudzych relacji
Co czwarty pracownik w Polsce miał romans w miejscu pracy i choć mamy rok 2026, to dziś patrzymy na takie historie z większym sceptycyzmem, a jeszcze kilka dekad temu były one normą społeczną. Socjolodzy podają, że właśnie szkoła i zakłady pracy stanowiły przez lata podstawowy "rynek matrymonialny" i to tam tworzyły się związki. Zmieniły się regulaminy i wrażliwość społeczna, ale nie zmieniła się ludzka potrzeba
bliskości.
Romans nie zaczyna się w delegacji
Wbrew stereotypowi, relacje romantyczne rzadko rodzą się podczas wyjazdów służbowych czy firmowych integracji. Najczęściej ich początkiem jest zwykła, codzienna współpraca.
Aż 64 proc. osób, które miały romans w pracy, wskazało na wspólne wykonywanie obowiązków w tym samym dziale.Z badania wynika, że romanse w miejscu pracy nie są rzadkością. Aż 61 proc. respondentów było świadkiem takiej relacji w swoim otoczeniu zawodowym (30 proc. deklaruje, że nie, a 9 proc. nie ma pewności). Jednocześnie 26 proc. badanych przyznaje, że sami mieli romans w pracy. Częściej deklarują to mężczyźni (31 proc.) niż kobiety (22 proc.), co może wskazywać na różnice w gotowości do ujawniania takich doświadczeń.
Kluczowym czynnikiem nie jest wyjątkowa sytuacja, lecz powtarzalność i bliskość. Wspólne zadania, podobne cele i codzienny kontakt sprzyjają budowaniu więzi - czasem silniejszych, niż przewiduje regulamin pracy. Jeszcze ciekawsze są okoliczności, w których romanse się rodzą. Często to delegacje budzą największy niepokój - wyobrażamy sobie hotelowe bary, integracyjne wieczory i scenariusz, w którym "na pewno coś się wydarzy". Tymczasem dane pokazują coś zupełnie innego: romanse najczęściej rodzą się nie w wyjątkowych okolicznościach wyjazdu, lecz w zwykłej, codziennej współpracy przy biurku.
Aż 64 proc. takich relacji zaczyna się w trakcie codziennej współpracy w tym samym dziale.
O relacji częściej przesądza codzienny kontakt, wspólna odpowiedzialność i stała obecność obok siebie niż jednorazowe, wyjęte z rutyny sytuacje, chociaż takie również w badaniu się znalazły. Romanse tworzyły się poprzez rutynę - przez wspólne projekty (17 proc.), wyjazdy służbowe (17 proc.), nadgodziny (12 proc.).
Współczesna praca kolonizuje czas i emocje, a skoro spędzamy w niej większą część dnia, to staje się ona naturalnym środowiskiem selekcji partnerów. Romans w biurze nie jest więc anomalią. Jest produktem ubocznym organizacji życia, w której praca stała się centrum świata dla wielu osób.
Między uczuciem a jego konsekwencjami
Romans w pracy funkcjonuje w trybie półoficjalnym: obecny w obiegu plotki, nieobecny w oficjalnym dyskursie. Współczesne miejsca pracy zazwyczaj są przestrzenią silnie usieciowioną, a każda prywatna decyzja szybko staje się elementem zbiorowej interpretacji, a nawet problemu.
Nic więc dziwnego, że część pracowników wybiera dyskrecję, nawet jeśli relacja jest dla nich istotna. Nie chodzi wyłącznie o moralną ocenę, lecz o kalkulację konsekwencji.
Szczególnie że dane z badania mówią jasno - romans w pracy rzadko bywa neutralny w skutkach. Z jednej strony
51 proc. badanych deklaruje, że taka relacja przerodziła się w poważny związek. Z drugiej jednak
64 proc. osób przyznało, że wchodząc w romans, zdradziło swojego ówczesnego partnera. Nie pozostaje to jednak bez wpływu na środowisko pracy, 35 proc. respondentów przyznało, że relacja negatywnie odbiła się na ich innych kontaktach zawodowych. Pojawiają się napięcia w zespole, podejrzenia o faworyzowanie, trudności w utrzymaniu profesjonalnego dystansu. W środowisku hierarchicznym dodatkowo dochodzi ryzyko oskarżeń o konflikt interesów czy nadużycie władzy. Relacja prywatna zaczyna wpływać na dynamikę zawodową i odwrotnie.
Czy romans w pracy jest akceptowany? Polacy są podzieleni
Kiedy patrzymy na odpowiedzi dotyczące akceptacji romansów w pracy, widzimy społeczeństwo wewnętrznie rozdarte. Z jednej strony 26 proc. badanych mówi: "tak, bez ograniczeń", a kolejne 15 proc. dopuszcza takie relacje pod warunkiem równości stanowisk. Z drugiej - 59 proc. wyraża sprzeciw, w tym 21 proc. zdecydowany. To napięcie między dwiema logikami porządkującymi współczesne życie: logiką emocji i logiką instytucji.
Miłość jest z natury prywatna, spontaniczna i nieprzewidywalna, natomiast organizacja - zwłaszcza korporacyjna, dość często opiera się na przejrzystości ról, kontroli i hierarchii. W tej perspektywie romans staje się czymś podejrzanym, bo wymyka się procedurom i schematom. Kobiety częściej wyrażają sprzeciw (68 proc. wobec 50 proc. mężczyzn), bo wciąż to one ponoszą wyższy społeczny koszt przekroczenia zawodowych granic. Jednocześnie największą akceptację deklarują osoby w wieku 26-39 lat (49 proc.), czyli ci, którzy najintensywniej pracują i jednocześnie są w fazie życia nastawionej na budowanie trwałych relacji. Dla nich biuro jest nie tylko miejscem pracy, ale główną przestrzenią życia społecznego.
Zatem możemy nie akceptować romansów w pracy, ale liczby pokazują, że i tak się zdarzają, często i blisko nas. Bo jeśli całe życie mieści się w jednym kalendarzu służbowym, trudno oczekiwać, że miłość będzie trzymała się poza nim.
Fast foodowe diagnozy. Wszyscy jesteśmy ekspertami od cudzych relacji
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii. 
Wideo
