Wydarzenie w ramach
Zbrojownia Sztuki zaprasza na wystawę "Połączone Przypadki", będącą efektem twórczych poszukiwań studentów i pedagogów Pracowni Filmu Eksperymentalnego poznańskiego UAP. Od 22 stycznia w Gdańsku będzie można zobaczyć, jak młodzi twórcy pod opieką prof. Izabelli Gustowskiej i Izabeli Sitarskiej wykorzystują błędy, intuicję i nieprzewidywalność do budowania nowoczesnych narracji wizualnych. To fascynujący wgląd w przyszłość polskiego wideo-artu i filmu, gdzie technologia spotyka się z nieoczywistym eksperymentem.
"Kiedy myślę co to jest film eksperymentalny to dla mnie, ale podkreślam dla mnie; Jest to obszar, w którym wszystkie poszukiwania są możliwe; W odniesieniu do formy, do obrazu, do technologii do audio do postprodukcji itp. Można by mnożyć te obszary w zależności od koncepcji w jaki strefy wchodzimy
Może jest to: ciekawość, prawda i fikcja, tajemnica, nieprzewidywalność, zaskoczenie i podkreślam raz jeszcze ciągłe poszukiwanie.
Warto patrzeć zarówno w przeszłość bo pewne eksperymenty mogą nas inspirować, a nawet zaskoczyć zapytaniem jak ONI to zrobili bez komputerów, bez programów, bez technologii, a także bez sztucznej inteligencji. Ale trzeba też patrzeć w przyszłość wierzyć w eksperymenty.
Dzisiaj w 2026 wolni / przynajmniej częściowo w obszarach sztuki /patrzymy na przypadek w sztuce jako przygodę bez granic".
Izabella Gustowska
Artystka intermedialna
Wspólnotowy projekt pt. POŁĄCZONE PRZYPADKI jest prezentacją realizacji osób studenckich z pracowni dyplomowej Filmu Eksperymentalnego I na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, prowadzonej przez prof. Izabellę Gustowską przy wsparciu mgr Izabeli Sitarskiej. W wyborze dokonanym przez uznaną w międzynarodowym obiegu sztuki artystkę multimedialną i kuratorkę, wykładowczynię Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu prof. Izabellę Gustowską znalazły się dzieła o różnorodnych charakterach. Osobiste poszukiwania, intersubiektywne poetyki, realizowane są na styku rozmaitych działań filmowych: filmu autorskiego, filmu animowanego, kina rozszerzonego, art filmu, wideoinstalacji etc.
Udział w wystawie biorą:
Izabella Gustowska należy do prekursorek sztuki multimedialnej i feministycznej, której figuracja w wyrazisty sposób obecna we wszelkich jej dokonaniach, ma charakter osmotyczny, dotleniany refleksami otwartych przestrzeni, jakby artystka ustanawiała sobą barometr (aporetycznych) energii świata. Jej brawurową, wizjonerską niezależną twórczość dyskretnie przenikają ważne dla niej interdyscyplinarne odniesienia, np. do aury pism Jamesa Joyce'a, Guy Deborda, Luce Irigaray czy sztuki licznych kobiet - artystek, by wzmiankować Katarzynę Kobro (2018), Josephinę Hopper, Anette Messager (2025) i inne. Jej czujność także w chwytaniu fenomenów spoza kadru, "niewidzialnych", "niewyrażalnych" oddziałuje na młodsze pokolenia twórczych ludzi. Małgorzata Jankowska podkreślała "Przypadek zapowiada jakieś więcej, jakieś wtajemniczenie, może nawet sensację. Imienny kamuflaż uniemożliwia całkowitą identyfikację, ale za to wywołuje przypuszczenia, podsuwa domysły. (...) Mnożenie wątków i pozostawianie znaków jest charakterystyczne dla twórczości Izabelli Gustowskiej, stanowi jej prywatny rytuał, jej codzienne odnajdywanie świata" (por. M. Jankowska: 2012:123).
Czuła na kontrasty kulturowe Izabela Sitarska, swoimi wyrazistymi dokonaniami indywidualnymi oraz umiejętnie zawiązywanymi efemerycznymi wspólnotami, wydaje się budować mosty między antropologią widowisk, spektakularnością a offem, laboratorium. Metaforyzując problemy dominacji, opresji, ucieczki, maskarady, czy stanów liminalnych, realizuje swoiste badania przejawów rytualności, np. nie tylko w patriarchalnych strukturach świata "Zachodu", ale też m.in. w Iranie czy w Nepalu. W prowokatywnej energii wydaje się poszukiwać dotlenienia, pokojowo "rozsadza" przewidywalne, martwe wręcz, systemy społeczne. Sięgając po praktyki undergroundowe, kontrkulturowe, offowe Izabela Sitarska oddziałuje dyskretną sprawczością także na grona młodych ludzi. W swojej multimedialnej sztuce unaocznia zony społecznych ferworów i zrytualizowanych praktyk, zarówno tych od prawieków ponawianych, jak i tych przeżywanych po raz pierwszy: losów najmłodszych pokoleń, którym przyszło żyć na skraju "post-apokalipsy". Mimo pewnej odrębności bliska jest "genetycznie" Izabelli Gustowskiej, która "Swoją oniryczną, letargiczną opowieścią (...) wciąga nas w narracje, które mają charakter uniwersalny, jednak odnoszą się także do niepokojów i lęków związanych z aktualną sytuacją na świecie. (...) W całej swej uważności i intuicyjności Izabella Gustowska jest pomiędzy światami, jest mostem" (Jagna Domżalska, 2020). Izabella Gustowska pisze m.in. iż jej sztuka to ważne dla niej ślady pamięci, które też "zagarniają różne obszary prywatnych energii" (Gustowska, 2023:1). Są to wartości bardzo otwierające dla kolejnych młodych osób mających styczność z Artystkami oraz Ich Sztuką.
Prof. ASP dr hab. Małgorzata Jankowska, dr Dorota Grubba-Thiede
Treść tworzona na podstawie materiałów prasowych organizatora
- Czy idziemy tropem narracji
- Czy jest to trop dokumentu
- Czy jest to trop pracy nad obrazem
- Czy jest to trop ujęcia
- Czy jest to trop montażu
- może co najważniejsze czy jest to trop PRZYPADKU w którymś z tych obszarów, a nawet wszystkich
Może jest to: ciekawość, prawda i fikcja, tajemnica, nieprzewidywalność, zaskoczenie i podkreślam raz jeszcze ciągłe poszukiwanie.
Warto patrzeć zarówno w przeszłość bo pewne eksperymenty mogą nas inspirować, a nawet zaskoczyć zapytaniem jak ONI to zrobili bez komputerów, bez programów, bez technologii, a także bez sztucznej inteligencji. Ale trzeba też patrzeć w przyszłość wierzyć w eksperymenty.
Dzisiaj w 2026 wolni / przynajmniej częściowo w obszarach sztuki /patrzymy na przypadek w sztuce jako przygodę bez granic".
Izabella Gustowska
Artystka intermedialna
Wspólnotowy projekt pt. POŁĄCZONE PRZYPADKI jest prezentacją realizacji osób studenckich z pracowni dyplomowej Filmu Eksperymentalnego I na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu, prowadzonej przez prof. Izabellę Gustowską przy wsparciu mgr Izabeli Sitarskiej. W wyborze dokonanym przez uznaną w międzynarodowym obiegu sztuki artystkę multimedialną i kuratorkę, wykładowczynię Uniwersytetu Artystycznego im. Magdaleny Abakanowicz w Poznaniu prof. Izabellę Gustowską znalazły się dzieła o różnorodnych charakterach. Osobiste poszukiwania, intersubiektywne poetyki, realizowane są na styku rozmaitych działań filmowych: filmu autorskiego, filmu animowanego, kina rozszerzonego, art filmu, wideoinstalacji etc.
Udział w wystawie biorą:
- Roch Adamczak
- Iga Brzozowska
- Zuzanna Czarczyńska
- Sabina Gryczan
- Dominika Hoyle
- Anka Jaworska
- Katsiaryna Kardash
- Blanka Kęstowicz
- Hanna Klewiado
- Wiktor Krajcer
- Zofia Kulesza
- Lena Lubińska
- Julia Mendyk
- Adrianna Metryka
- Tymon Modrzyński
- Antoni Możdżeń
- Izabela Nykiel
- Olga Ormańczyk
- Kasia Piątkowska
- Malwina Postaremczak
- Laura Radzewicz
- Kaja Róg
- Aleksandra Szalińska
- Andrzej Staniek
- Bona Stanulewicz
- Bartek Walczak
- Inga Wachowska
- Julianna Warywoda
- Hugo Woźniak
- Julia Woronowicz
- Maksymilian Zdanowski
Izabella Gustowska należy do prekursorek sztuki multimedialnej i feministycznej, której figuracja w wyrazisty sposób obecna we wszelkich jej dokonaniach, ma charakter osmotyczny, dotleniany refleksami otwartych przestrzeni, jakby artystka ustanawiała sobą barometr (aporetycznych) energii świata. Jej brawurową, wizjonerską niezależną twórczość dyskretnie przenikają ważne dla niej interdyscyplinarne odniesienia, np. do aury pism Jamesa Joyce'a, Guy Deborda, Luce Irigaray czy sztuki licznych kobiet - artystek, by wzmiankować Katarzynę Kobro (2018), Josephinę Hopper, Anette Messager (2025) i inne. Jej czujność także w chwytaniu fenomenów spoza kadru, "niewidzialnych", "niewyrażalnych" oddziałuje na młodsze pokolenia twórczych ludzi. Małgorzata Jankowska podkreślała "Przypadek zapowiada jakieś więcej, jakieś wtajemniczenie, może nawet sensację. Imienny kamuflaż uniemożliwia całkowitą identyfikację, ale za to wywołuje przypuszczenia, podsuwa domysły. (...) Mnożenie wątków i pozostawianie znaków jest charakterystyczne dla twórczości Izabelli Gustowskiej, stanowi jej prywatny rytuał, jej codzienne odnajdywanie świata" (por. M. Jankowska: 2012:123).
Czuła na kontrasty kulturowe Izabela Sitarska, swoimi wyrazistymi dokonaniami indywidualnymi oraz umiejętnie zawiązywanymi efemerycznymi wspólnotami, wydaje się budować mosty między antropologią widowisk, spektakularnością a offem, laboratorium. Metaforyzując problemy dominacji, opresji, ucieczki, maskarady, czy stanów liminalnych, realizuje swoiste badania przejawów rytualności, np. nie tylko w patriarchalnych strukturach świata "Zachodu", ale też m.in. w Iranie czy w Nepalu. W prowokatywnej energii wydaje się poszukiwać dotlenienia, pokojowo "rozsadza" przewidywalne, martwe wręcz, systemy społeczne. Sięgając po praktyki undergroundowe, kontrkulturowe, offowe Izabela Sitarska oddziałuje dyskretną sprawczością także na grona młodych ludzi. W swojej multimedialnej sztuce unaocznia zony społecznych ferworów i zrytualizowanych praktyk, zarówno tych od prawieków ponawianych, jak i tych przeżywanych po raz pierwszy: losów najmłodszych pokoleń, którym przyszło żyć na skraju "post-apokalipsy". Mimo pewnej odrębności bliska jest "genetycznie" Izabelli Gustowskiej, która "Swoją oniryczną, letargiczną opowieścią (...) wciąga nas w narracje, które mają charakter uniwersalny, jednak odnoszą się także do niepokojów i lęków związanych z aktualną sytuacją na świecie. (...) W całej swej uważności i intuicyjności Izabella Gustowska jest pomiędzy światami, jest mostem" (Jagna Domżalska, 2020). Izabella Gustowska pisze m.in. iż jej sztuka to ważne dla niej ślady pamięci, które też "zagarniają różne obszary prywatnych energii" (Gustowska, 2023:1). Są to wartości bardzo otwierające dla kolejnych młodych osób mających styczność z Artystkami oraz Ich Sztuką.
Prof. ASP dr hab. Małgorzata Jankowska, dr Dorota Grubba-Thiede
Treść tworzona na podstawie materiałów prasowych organizatora
