Kino Recenzja

Facebook X E-mail Messenger WhatsApp Kopiuj link

Więcej

Recenzja filmu "Mickey 17". Sklonowany niedosyt

Tomasz Zacharczuk

15 marca 2025, godz. 08:00

Opinie (17)

Mickey (Robert Pattinson) to "wymienialny" - pracownik korporacji poszukującej nowych planet do życia, który wykonuje najcięższe i najniebezpieczniejsze zadania. Gdy ginie, powraca w nowej, sklonowanej wersji.

Sześć lat po nakręceniu doskonałego, obsypanego Oscarami "Parasite" Joon-ho Bong wraca z kolejnym nieszablonowym projektem, w którym znów - z charakterystycznym dla siebie satyrycznym zacięciem - piętnuje nienasycony kapitalizm, nierówności klasowe i uprzedmiotowienie człowieka. "Mickey 17" to intrygujący, chwilami zabawny, a nawet nieco refleksyjny komediodramat science fiction, który zarazem jest filmem szalenie nierównym, rozdygotanym gatunkowo i koniec końców niespełnionym. Owszem, to wciąż osobliwe i autorskie kino, ale niedostarczające takich emocji, jak poprzednie dzieła koreańskiego twórcy.

Jakie to uczucie, gdy się umiera? To pytanie nieustannie prześladuje tytułowego bohatera najnowszego filmu Joon-ho Bonga. Mickey Barnes (Robert Pattinson) śmierć przerabiał już bowiem kilkunastokrotnie i za każdym razem wracał do życia. Teoretycznie pod tą samą postacią, choć nie do końca. Mężczyzna, uciekając z Ziemi przed brutalnymi wierzycielami, dołączył do kosmicznej misji mającej na celu kolonizację nowej planety.

Mickey, który - delikatnie mówiąc - nie należy do najbystrzejszych osób, nie za bardzo wczytał się w treść formularza aplikacyjnego. W ciemno wybrał funkcję, której nikt przy zdrowych zmysłach nie chciałby pełnić. Został "wymienialnym".

KINO Co w kinie? Sprawdź aktualny repertuar

28 lat później - Część 2: Świątynia kości

5.5

2 oceny

28 lat później - Część 2: Świątynia kości

2 oceny

28 lat później: Świątynia kości

Delfinek i ja 2

6.0

5 ocen

Greenland 2

1 ocena

Miss Moxy. Kocia ekipa

więcej

Co to oznacza? W dużym skrócie: bycie kimś od "czarnej roboty", myszą laboratoryjną i mięsem armatnim w jednej osobie. "Wymienialnego" można uśmiercać i przywracać do życia bez większych konsekwencji i kosztów. Gdy jeden osobnik umiera, jego klon (z aktualizowaną na bieżąco pamięcią) zostaje "wydrukowany" w supernowoczesnej maszynie i zajmuje miejsce poprzedniego. "Wymienialny" Mickey dostaje więc najgorsze zadania, które często przypłaca życiem. Przetestować działanie śmiercionośnego gazu? Nie ma problemu. Sprawdzić na własnej skórze siłę promieniowania słonecznego? Proszę bardzo. Wdychać powietrze zakażone zabójczym wirusem? Robi się.

Niezawodny, choć całkowicie amoralny system zacina się jednak w momencie, gdy siedemnasta wersja Mickey'ego zostaje uwięziona w lodowej szczelinie. Ekipa zostawia mężczyznę, będąc pewna, że ten umrze. Z taśmy produkcyjnej wychodzi Mickey nr 18 - dokładnie w tym samym momencie, gdy poprzedniemu klonowi jakimś cudem udaje się wrócić do bazy. I tu pojawia się znaczący problem. Multiplikacja jest bowiem surowo zabroniona i grozi całkowitym unicestwieniem "wymienialnego". Oba warianty Mickey'ego nie mogą funkcjonować jednocześnie, więc muszą swoją koegzystencję zachować w tajemnicy i jakoś się wspólnie dogadać. A nie będzie to proste, bo to trochę tak, jakby Forrest Gump miał znaleźć wspólny język z Tylerem Durdenem.

Lubię to
Super
Trzymaj się
Ha ha
Wow
Przykro mi
Wrr
Wszystkie 0

Klonowanie - na ekranie i za kamerą

Opowieści o klonowaniu ludzi nie są oczywiście w kinie żadnym novum, ale Joon-ho Bong nie należy akurat do grona twórców, którzy lubią się kimś przesadnie inspirować albo kogoś naśladować. Koreańczyk, co udowodnił w swoich poprzednich filmach, stosuje autorski język i ani myśli wchodzić w czyjeś buty. W "Mickey 17", choć korzysta z literackiego pierwowzoru w postaci powieści Edwarda Ashtona ("Mickey 7"), pozostaje wierny tym zasadom - i to nawet aż przesadnie. Podobnie jak w jego najnowszym filmie bezduszna korporacja klonuje Mickey'ego, tak Bong równie bezdusznie klonuje własne "filmowe dzieci".

Jest tu bowiem postapokaliptyczny klimat rodem ze "Snowpiercera" (a dodatkowe skojarzenia mogą wywołać też śnieżne plenery planety Niflheim, na którą docierają kolonizatorzy). Znów - podobnie jak w "Okjy" - mamy mocny prozwierzęcy akcent, a i same "paskudy" (bądź lepiej brzmiące w oryginale - "creepers"), czyli nieco szkaradne, ale dość pocieszne, pełzające robale, przypominają wizualnie stwora z "Okjy" właśnie. Czuć w końcu w "Mickey 17" również groteskową atmosferę rodem z "Parasite", choć tym razem koreański reżyser stawia na bardziej bezpośredni i mniej wyrafinowany humor. Kopiować samego siebie? Nie jest to zła strategia, mając tak mocne portfolio. Tyle że tym razem wizja i warsztat Bonga nie robią już dużego wrażenia.

W "Mickey 17" widać autorski podpis twórcy "Parasite", ale wydaje się, że to najsłabszy w dorobku film koreańskiego reżysera. Mariaż z wysokobudżetowym, hollywoodzkim kinem nie wyszedł azjatyckiemu twórcy na dobre.

"Mickey 17" miota się między powagą a satyrą

Zasadniczy problem z "Mickey 17" polega na tym, że trudno z tą produkcją "złapać kontakt" i usadowić się wygodnie na gatunkowym rollercoasterze. Z jednej strony mamy sprawnie zrealizowane (choć bez żadnych technicznych fajerwerków) i surowe w klimacie kino sci-fi z mocno wybrzmiewającymi treściami egzystencjalnymi i filozoficznymi. A z drugiej - beztroską satyrę z łopatologicznymi sloganami oraz fabułą i postaciami tak naiwnymi, że dzieło Bonga plasuje się już niebezpiecznie blisko pastiszu. Bardzo często czuć wyraźny rozłam pomiędzy poważnym a prześmiewczym tonem filmu, co nie pozwala się w pełni zaangażować w opowieść.

Mieszanie różnych konwencji i nastrojów chyba najlepiej Koreańczykowi wychodzi w pierwszej połowie filmu, która polega głównie na ekspozycji tytułowej postaci i przedstawianiu licznych kontekstów całej historii. Nawet nadmierne retrospekcje i nader częsta narracja z offu nie przeszkadzają i nie wybijają z rytmu. Całkiem prawdopodobne jest, że do zdecydowanej większości widzów przemówi jednak hollywoodzka wersja Bonga, którą reżyser pokazuje w drugiej połówce "Mickey'ego". To wtedy czuć największą widowiskowość produkcji, dynamikę zdarzeń i bardzo umowną, ale jednak, dramaturgię wyborów, jakie muszą podejmować bohaterowie.

Nawet jednak w tak "gęstym" finale emocje są mocno rozrzedzone. Zamiast autentycznie przeżywać film, po prostu go oglądamy. Nie ma w tym nic złego, bo w końcu "Mickey 17" to głównie rozrywka podana w nieco ambitniejszej formule, ale jednocześnie nie ma też żadnego pierwiastka niezwykłości - czegoś, co mogłoby nam utkwić w głowie na dłużej po seansie. A to już spora nowość in minus w dorobku koreańskiego reżysera.

Jeśli ktoś w nowym filmie Bonga "dowiózł", to na pewno świetny Robert Pattinson, który bryluje zarówno w komediowym, jak i dramaturgicznym wydaniu.

Pattinson bawi się swoją rolą (rolami), Ruffalo parodiuje Muska i Trumpa

Jeżeli coś, a właściwie ktoś wybija się w "Mickey 17" ponad przeciętność, to jest tą osobą zdecydowanie Robert Pattinson, który kolejny raz potwierdza aktorski talent. Tym razem musiał go wykorzystać do zagrania tej samej postaci w kilku różnych wersjach. Z tym wymagającym zadaniem Pattinson poradził sobie pierwszorzędnie, wiarygodnie prezentując się zarówno w bardziej komediowej, jak i dramaturgicznej odsłonie. Jego Mickey o numerze seryjnym 17 to fajtłapowaty, ale pocieszny i dobroduszny "przeciętniak", podczas gdy osiemnasty wariant Barnesa jest typem cwaniakowatego i porywczego macho. Dla Pattinsona takie "rozdwojenie jaźni" nie stanowiło problemu - zagrał na tyle przekonująco, że ma się czasami wrażenie, że obie postaci odgrywają po prostu dwie różne osoby o tym samym wyglądzie.

Skąd tak duża charakterologiczna różnica pomiędzy dwoma kolejnymi klonami Barnesa? To jedna z licznych scenariuszowych nieścisłości. W filmie pada co prawda uwaga dotycząca tego, że poszczególne kopie Mickey'ego miały niewielkie odchylenia względem oryginału, ale osiemnasta wersja bohatera przypomina już kompletnie inną osobę. Jak do tego doszło? Odpowiedzi nie poznajemy. Być może dla wielu widzów to już zbędny szczegół, ale takiego braku konsekwencji i wyjaśnień doświadczamy w filmie Bonga nie raz i nie dwa. A gdy się kilka takich logicznych dziur na siebie nałoży, powstaje już dość spora scenariuszowa wyrwa.

Katalog.trojmiasto.pl – To może dobra kawa i ciasto po kinie?

Spokój cafe

Kawiarnie i herbaciarnie

Gdańsk, Opata Jacka Rybińskiego
Tartaczna 2

Kawiarnie i herbaciarnie

Gdańsk, Tartaczna 2/2
Ciastkarnia MS Cookie

Kawiarnie i herbaciarnie

Gdańsk, Subisława 27C/6
Sztuka Wyboru

Kawiarnie i herbaciarnie

Gdańsk, Juliusza Słowackiego 19
Mamma Mia Cafe

Kawiarnie i herbaciarnie

Sopot, pl. Zdrojowy 2

więcej

Żadnych wyrw czy niejasności nie posiada natomiast postać grana przez Marka Ruffalo, który wciela się w Kennetha Marshalla - organizatora i fundatora kolonizacyjnej misji. Nie trzeba nawet na bieżąco śledzić sceny politycznej, by dojrzeć w tym bohaterze dziwaczną hybrydę Donalda Trumpa i Elona Muska. Ruffalo z parodiowaniem obu tych postaci radzi sobie znakomicie i bywa autentycznie zabawny, ale tak płytki i jednowymiarowy bohater na dłuższą metę nudzi i wręcz irytuje. A do tego jest przerysowany do granic możliwości. Podobnie jak partnerująca Ruffalo Toni Collette w roli Ylfy Marshall.

Mało kto chyba spodziewał się, że "Mickey 17" będzie w stanie powtórzyć sukces "Parasite". Joon-ho Bong zrobił zresztą wiele, by wyjść z własnej strefy komfortu i nakręcić coś zupełnie innego. Wyszło co najwyżej poprawnie, bo jego najnowszy projekt nie jest złym filmem, ale nie angażuje i nie dostarcza takich emocji, do jakich nas Koreańczyk przyzwyczaił. To kino, które nawet pomimo ciążących na nim wad i tak wyróżnia się na tle hollywoodzkich produkcji, ale z całą pewnością nie wykorzystuje pełni potencjału. Niedosyt? Dość spory, ale i tak warto przekonać się o tym samemu. Bo przecież (póki co) nie jesteśmy klonami, które mają myśleć i postrzegać wszystko tak samo.

5.5/10 Ocena autora

+ Oceń film

Tomasz Zacharczukt.zacharczuk@trojmiasto.pl

Film

6.0

16 ocen

Zgłosiłeś tę opinię do moderacji -
2025-03-16 14:13

Ja tam wolę filmy z lat 90 i 2000

10 miesięcy
- 0 1
Twoja opinia

Zmień treść

Regulamin dodawania opinii
Zgłosiłeś tę opinię do moderacji -
2025-03-16 21:14

Dobry film

Ale fantastyki to tam jest mało. To jest niestety prawdziwy film o życiu. I jak realnie może wyglądać zdobywanie kosmosu i wykorzystywanie nowych technologii. Ale dla fanów fantastyki czyli na przykład mnie zabrakło wyciśnięcia z tematu nowych technologii czegoś więcej. Mam wrażenie że dla reżysera to tylko pretekst żeby pokazać jak w fatalnej

Ale fantastyki to tam jest mało. To jest niestety prawdziwy film o życiu. I jak realnie może wyglądać zdobywanie kosmosu i wykorzystywanie nowych technologii. Ale dla fanów fantastyki czyli na przykład mnie zabrakło wyciśnięcia z tematu nowych technologii czegoś więcej. Mam wrażenie że dla reżysera to tylko pretekst żeby pokazać jak w fatalnej kondycji jest ludzkość. I przy okazji że jednak kilku przedstawicieli ludzkości zasługuje na miano człowieka. Chociaż mam wrażenie że to akurat jest to jednak główny motyw fantastyczny w tym filmie.

Marek
10 miesięcy
- 2 0
Twoja opinia

Zmień treść

Ale fantastyki to tam jest mało. To jest niestety prawdziwy film o życiu. I jak realnie może wyglądać zdobywanie kosmosu i wykorzystywanie nowych technologii. Ale dla fanów fantastyki czyli na przykład mnie zabrakło wyciśnięcia z tematu nowych technologii czegoś więcej. Mam wrażenie że dla reżysera to tylko pretekst żeby pokazać jak w fatalnej kondycji jest ludzkość. I przy okazji że jednak kilku przedstawicieli ludzkości zasługuje na miano człowieka. Chociaż mam wrażenie że to akurat jest to jednak główny motyw fantastyczny w tym filmie.
Regulamin dodawania opinii
Zgłosiłeś tę opinię do moderacji -
2025-03-15 08:47

(3)

główny motyw wypisz wymaluj the moon z 2009 r.

10 miesięcy
- 14 0
Twoja opinia

Zmień treść

główny motyw wypisz wymaluj the moon z 2009 r.
Regulamin dodawania opinii
- Zgłosiłeś tę opinię do moderacji -
  2025-03-15 12:44
  
  Ciekawe jest to ze niby artystka Doda która nakręciła 3 filmy pitbul ,Dubaj robiła machlojki i jak podał TVN dostała wyrok (2)
  
  dzieki kasie na prawników wyrok w zawieszeniu ale czeka na kolejny wyrok ten moze nie byc w zawieszeniu według prokuratury chciała stosowac wobec innych zasady z Pitbuła oraz oskarzona o machloje finansowe .
  
  10 miesięcy
  - 1 0
  Twoja opinia
  
  Zmień treść
  
  dzieki kasie na prawników wyrok w zawieszeniu ale czeka na kolejny wyrok ten moze nie byc w zawieszeniu według prokuratury chciała stosowac wobec innych zasady z Pitbuła oraz oskarzona o machloje finansowe .
  Regulamin dodawania opinii
  - Zgłosiłeś tę opinię do moderacji -
    2025-03-16 15:55
    
    Zajmij się swoim życiem
    
    i odwal od innych. Masz swoje problemy to się nimi zajmij, a nie jakąś dodą. Jej życie, jej problemy. Nie interesuj się. Żyj i daj żyć innym.
    
    10 miesięcy
    
    0 3
    
    Twoja opinia
    
    Zmień treść
    
    i odwal od innych. Masz swoje problemy to się nimi zajmij, a nie jakąś dodą. Jej życie, jej problemy. Nie interesuj się. Żyj i daj żyć innym.
    Regulamin dodawania opinii
  - Zgłosiłeś tę opinię do moderacji -
    2025-03-16 15:24
    
    A co to ma do rzeczy?
    
    10 miesięcy
    
    3 0
    
    Twoja opinia
    
    Zmień treść
    
    A co to ma do rzeczy?
    Regulamin dodawania opinii