Kolejny sukces artystki z Gdańska
9 czerwca 2026
(23 opinie)
Narodziny zła. O "Brytaniku" Teatru Wybrzeże
1 marca 2025 (artykuł sprzed 1 roku)
Najnowsza premiera Teatru Wybrzeże - "Brytanik" - poświęcona jest ważnemu według autora sztuki Racine'a decydującemu momentowi historii Nerona, gdy ważą się losy, jakim będzie cesarzem i jak zostanie zapamiętany. To kolejny spektakl Grzegorza Wiśniewskiego, w którym zaglądamy w ciemne zaułki ludzkiej duszy, w których pierwsze skrzypce grają ambicje, namiętności i pragnienie władzy. Na naszych oczach Neron dojrzewa do roli, którą historia mu przypisała.
Reżyser Grzegorz Wiśniewski po raz drugi w Teatrze Wybrzeże sięga po dramat Jeana Racine'a. Jego "Fedra", wystawiona sześć lat temu, również na Scenie Kameralnej w Sopocie, także była grą władzy i namiętności. Rozpoczynał ją długi pochód tytułowej bohaterki w stronę publiczności.
"Brytanika" można potraktować wręcz jako kontynuację tamtego pomysłu. Widzowie, wchodząc na widownię, mają przed oczami połyskującą od luster salę pałacową z czerwoną poświatą, symbolizującą krew. Także tutaj główny bohater, ubrany w upiorną maskę, rozpoczyna od miarowego zbliżania się w stronę publiczności, by po chwili wykonać niepokojący taniec szaleńca. Dzięki grze światłem wydaje nam się, że zamaskowana postać jest biała, jednak po chwili okaże się, że jej szata jest krwistoczerwona.
Gdzieś pomiędzy zwalczającymi się frakcjami znajduje się sam Neron. Chociaż jest cesarzem, nie przestaje być zagubionym dzieciakiem (w czasie wydarzeń ujętych w sztuce Racine'a nie miał skończonych 20 lat), który chce zamanifestować swoją niezależność i zastanawia się, komu sprzyjać. Neron porywa ukochaną Brytanika, Junię, co nakręca spiralę zdarzeń i stanowi powód jawnego konfliktu pomiędzy przyrodnimi braćmi.
12
Grzegorz Wiśniewski pozwala widzom powoli zanurzać się w gęstej od intryg opowieści. Dozuje emocje. Gdzieś z tyłu podczas pierwszych scen siedzi Junia, trzymając w rękach gitarę elektryczną, z której wydobywa dźwięki za pomocą smyczka (aluzja do liry z innej sopockiej inscenizacji Wiśniewskiego - "Lilli Wenedy"). Bohaterów często podziwiamy z dwóch perspektyw - w planie żywym i dzięki pracy kamery sfokusowanej na twarzy, gdy cała scenografia staje się wielkim ekranem projekcyjnym.
Trzeba przyznać, że scenograf Mirek Kaczmarek doskonale wykreował zimne, pałacowe przestrzenie - połyskujące niczym gabinet luster, z półprzezroczystymi korytarzami i "wielką" salą pałacową w centralnej części sceny. Scenografa cechuje też wielka dbałość o detale, jak wizualnie lekki, "druciany" fotel - tron Nerona.
2
Każdy z głównych bohaterów ma czas, by krok po kroku budować swoją postać. Wyrachowana Agrypina (przekonująca w tej roli Dorota Kolak) usiłuje przede wszystkim zabezpieczyć własną pozycję, doskonale rozumiejąc realia władzy i możliwy ciąg dalszy (co zresztą, jak uczy historia, faktycznie miało miejsce w nieodległej przyszłości). Jej wsparcie dla Brytanika i Junii jest w istocie próbą wyrwania syna spod wpływu jego doradców. Z kolei za Neronem stoją dwaj odmienni charakterologicznie poplecznicy.
Fuksjowy kolor sukni i jedwabnej koszuli wyróżnia z kolei kochanków: porywczego Brytanika i oddaną mu Junię. Robert Ciszewski gra nieokrzesanego kochanka, z kolei postać kreowana przez Katarzynę Dałek jest dużo bardziej zniuansowana, począwszy od gry na gitarze, poprzez interesującą relację z Neronem, po - najmniej tu ciekawy - wątek miłosny z Brytanikiem. Dałek dużo gra wyrazem twarzy i niewzruszoną wobec prowokacji młodego władcy postawą.
Dorota Kolak jako Agrypina. Rzymska królowa intryg wraca w "Brytaniku'"
Świat pałacowych intryg nie byłby kompletny bez muzyki, często pełnej niepokoju, z długimi, transowymi wręcz dźwiękami, które wykreował Marcin Nenko. Dzięki dobrej dramaturgii ta brutalna wiwisekcja władzy nie nuży, pomimo nieraz długich statycznych scen. Na wysokości zadania stanęli wszyscy aktorzy. "Brytanik" jest kolejną w karierze Grzegorza Wiśniewskiego ponurą i udaną konfrontacją z mrocznymi aspektami władzy i światem, w którym zło rozprzestrzenia się powoli, ale nieubłaganie.
Spektakl
Miejsca
Spektakle
Zobacz także
BOF uczci pamięć Pendereckich
9 czerwca 2026
(8 opinii)
"Biała Gdynia": popis młodych...
7 czerwca 2026
(19 opinii)
Opinie (12)
-
2025-03-01 14:10
Opinia wyróżniona
Szału nie było
Sztuka przegadana, ciężka, bez spektakularnego aktorstwa. Nawet na premierze ludzie nie zrywali się z miejsc do owacji.
- 6 23
-
2025-03-01 13:57
Gdzie są bilety!? (1)
- 1 4
-
2025-03-01 14:44
Dla ciebie za Bugiem
- 2 4
-
2025-03-01 14:10
Opinia wyróżniona
Szału nie było
Sztuka przegadana, ciężka, bez spektakularnego aktorstwa. Nawet na premierze ludzie nie zrywali się z miejsc do owacji.
- 6 23
-
2025-03-01 19:49
(1)
Na wysokości stanęli wszyscy aktorzy i wszyscy z tej wysokości spadli na łeb, na szyję. Kolejny gniot!
- 8 21
-
2025-03-01 21:22
A co się konkretnie nie podobało?
- 8 1
-
2025-03-01 21:40
I znowu ta uboga secenografia
i ciągnące sie po scenie szmaty. Recenzja- przerost formy nad treścią. Muzyka wcale nie nadawała wrażenia zwiększenia tempa akcji - wręcz przeciwnie, akurat ten typ muzyki nie nadawał sie do tej sztuki i nie pasował. Nie znam twórczości autora, ale brzmiała jakby była skomponowana na chybcika i na kolanie. Aktorzy jak aktorzy- zagrali swoją "manierą" Agrypina nie była żadną Agrypina tylko Dorotą Kolak- wiadomo, aktor ma taki sam głos, aparycje i trudno to zmieniać, ale mogłaby chociaż popracować nad zmianą ruchu scenicznego.
- 8 17
-
2025-03-01 23:32
Wspaniały Teatr!!! To jest świetne
- 14 4
-
2025-03-02 10:22
Czegoś zabrakło (1)
Jak zwykle w Tearze Wybrzeże wspaniała gra aktorów, niestety pracowali na materiale kompletnie nieaktualnym. Pałacowe intrygi na dworze Nerona- mało kogo to interesuje obecnie, zabrakło w tym uniwersalizmu, odniesień do zawsze istniejących problemów władzy i polityki.
Jakoś to wszystko było mało interesujące, rozwlekle, nawet dobrzy aktorzy nie uratują słabej sztuki.
Na plus bardzo ciekawa scenografia i kostiumy. Kostiumy uwspółcześnione, budziły nadzieje że widz znajdzie coś dla siebie ale niestety....- 5 11
-
2025-08-13 22:49
Nie zgodzę się
Były wątki uniwersalne, wystarczyło się wsłuchać w emocje postaci. Niewdzięczność dziecka wobec matki, która całe życie się dla niego poświęcała. Obawa przed zdradą ukochanej osoby. Intrygi mające wyeliminować wrogów. To ostatnie często obserwuje się w wielu firmach (choć na ogół nikt nie posuwa się do otrucia ;).
- 0 0
-
2025-03-02 22:38
Trochę mało wartki ten spektakl. Końcówka spoko.
- 5 3
-
2025-03-27 22:43
Widziałem.
Wynudziłem się niemiłosiernie... Aktorzy grali bardzo dobrze, scenografia przyzwoita, "plumkanie" muzyczne zachęcało do drzemki! Jakiś "nie taki" ten spektakl...
- 3 7
-
2025-08-13 22:42
Znakomity spektakl! 6/6
Gorąco polecam tę inscenizację. Mocna, trzymająca w napięciu, poruszająca, wzruszająca, doskonale zagrana (wszyscy z jednym wyjątkiem po prostu rewelacyjni, "wyjątek" bardzo dobry). Kostiumy, scenografia, muzyka wspaniałe. Dawno nie byłam pod takim wrażeniem. Na spektaklu, na którym byłam, w ciągu trzech sekund po rozpoczęciu oklasków cała widownia wstała z miejsc.
- 6 0
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.