Restauracja Kubicki, dziś najstarsza restauracja w Gdańsku, została założona w 1918 r. przez Bronisława Kubickiego, choć jej oficjalne otwarcie nastąpiło w styczniu 1919 r. Początkowo nosiła nazwę "Cafe International" i nie bez powodu, bo była miejscem otwartym dla wszystkich. Ówczesny Gdańsk był przecież zlepkiem różnych narodowości: mieszkali tu Polacy, Niemcy, Francuzi, Skandynawowie i Holendrzy, właściwie pół Europy. Kubicki zapraszał wszystkich, stąd właśnie nazwa "Cafe International". A czy jest tu smacznie? Postanowiłam to sprawdzić. Poprzednio w cyklu "Jemy na mieście" pisałam o Falo w Sopocie, a za dwa tygodnie przeczytacie relację z wizyty w Karczmie Stary Port w Gdyni (już tam byłam).
, w czasach Wolnego Miasta Gdańska była nie tylko międzynarodowym lokalem, ale też ważnym miejscem spotkań Polaków. Do 2010 r. restauracja pozostawała w rękach rodziny Kubickich. Później lokal przejęli Beata i Grzegorz Zalescy, którzy po renowacji ponownie otworzyli restaurację w 2012 r., zachowując nazwę Kubicki.Potrzebujesz biletu? Sprawdź nasze konkursy
Jemy na mieście: Róża Wiatrów w Gdyni - pyszny powrót do przeszłości
Agnieszka Haponiuk - Długo była związana z trójmiejskimi mediami. Od kilku lat gotuje, stylizuje, fotografuje i pisze o jedzeniu. Uwielbia odtwarzać smaki z dalekich podróży, starych książek kucharskich oraz odwiedzanych restauracji. Prowadzi blog Smakiem na pokuszenie.
2026-03-13 11:43
który wieczorową porą przygrywa na pianinie.
2026-03-13 07:18
Za dawnych wspomnien czar, za zajecie miejsca gdzie rozsiadywali sie tez polscy listonosze i marynarze z calego swiata. usiasc, podumac, spojrzec na jedyna w swym rodzaju panorame miasta i spozyc normalny gdanski posilek o nieudziwnionej, obco brzmiacej nazwie.
2026-03-13 13:04
U Kubickiego zawsze braliśmy z bratem tatara i kaczkę w maladze. Oczywiście zakrapiane to było czystą zimną. Tatar rewelacyjny był dla mnie, a brat uwielbiał tę kaczkę - w mocnej , słodko-słonej galarecie z brzoskwinią i pomarańczami. Żeby spróbować obu przekąsek, zawsze się dzieliliśmy po trochę. A potem na drugie czy to to była golonka, czy jakaś
U Kubickiego zawsze braliśmy z bratem tatara i kaczkę w maladze. Oczywiście zakrapiane to było czystą zimną. Tatar rewelacyjny był dla mnie, a brat uwielbiał tę kaczkę - w mocnej , słodko-słonej galarecie z brzoskwinią i pomarańczami. Żeby spróbować obu przekąsek, zawsze się dzieliliśmy po trochę. A potem na drugie czy to to była golonka, czy jakaś ryba, to już bez różnicy - smakowało zawsze.
No i w artykule nie przeczytałem niczego o słynnym kontuarze, czy barku, który dawniej tam stał przy samym wejściu. Jeszcze taki przedwojenny, oryginalny, który od ponad stu lat pamiętał tych wszystkich marynarzy, żołnierzy, rybaków, pracowników portu, szpiegów, NSDAP=owców, urzędników, imprezy weselne, albo awanturujących się pijaków wyrzucanych na zewnątrz. Stoi jeszcze tam ten wspaniały mebel?
2026-03-13 09:33
Ciekawe ilu listonoszy teraz stać, aby przysiąść na posiłek w Kubickim :)
2026-03-13 12:46
(Po Guderskim, czyli cala obrona) kupil z pensji pracownika poczty 80 hektarow pola i lasu na Kaszubach, gdzie chcial sie przeniesc po uzyskaniu emerytury). Co po wojnie komunisci zabrali, sad nakazal zwrocic corce pocztowca. Przy jego wynagrodzeniu plus dodatku miesiecznego w kwocie 300 guldenow za sluzbe za granica (FSD) mogl bez uszczerbku dla portfela stolowac sie u Kubickiego.
2026-03-13 15:30
świetnie, ale ja o czym innym
2026-03-13 07:04
Nie wiem jak w ostatnich latach bo nie byłem. Dlatego obecnej restauracji nie ocenię. No,ale Kubicki sprzed lat to była taka kuchnia...jak ja tam zaprowadziłem kuzyna rodzinę tzn rodowitych Niemców na obiad. Oni oszaleli. Chodzili tam codziennie przez cały pobyt w Gdańsku. No i na święta ryba w galarecie. Kto jadł ten wie.
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.
Wideo