Lechia Gdańsk i jej kapitan wierzą, że najgorsze za nimi

Lechia Gdańsk nie bez trudu utrzymała się w ekstraklasie w sezonie 2024/25 i pełna nadziei przystępuje do kolejnych rozgrywek. Nie byłoby utrzymania bez bośniackiego kapitana biało-zielonych, Rifeta Kapicia, który mówi, że obecny czas jest dlań najlepszy od kiedy przybył do Gdańska dwa lata temu.

Maciej Słomiński, trojmiasto.pl: Najnowsze wieści z obozu Lechii Gdańsk są takie, że w najbliższym sezonie zagra pan z numerem 10 na plecach, czy to coś zmienia?

Rifet Kapić, kapitan Lechii Gdańsk: W wielu wywiadach mówiłem, że z tym numerem występował mój idol Luka Modrić, ale nie, to nic nie zmienia. Rifet Kapić zawsze pozostaje sobą, czy to z 10 czy z 8 na plecach.

Jak minęły pana wakacje? Gdzie pan wypoczywał, jeśli to nie sekret?

Najpierw moja ojczysta Bośnia i Hercegowina, bo rodzina jest dla mnie najważniejsza. Potem Chorwacja, by moje ciało i głowa odpoczęły. Naładowałem akumulator i jestem gotowy na ciężką pracę przed nowym sezonem.



Jak do tej pory przebiega okres przygotowawczy?

Nikt nie obiecywał, że będzie lekko i nie jest. Od pierwszego dnia Kevin Blackwell dbał, żebyśmy się nie nudzili. Na razie to dopiero początek, ale myślę że ten okres przygotowawczy jest obiecujący i lepszy niż rok temu, gdy było trochę problemów w klubie. Rośniemy razem jako drużyna, oddychamy razem w jednym tempie, jeśli wszystko będzie w Lechii Gdańsk organizacyjnie jak należy będzie można z optymizmem patrzeć w przyszłość. O naszą postawę na boisku jestem wówczas spokojny. Wierzę, że poza nim najgorsze za nami.



No właśnie, jakby optymistycznie zrobiło się wokół Lechii Gdańsk po wielkich turbulencjach w ostatnich miesiącach.

Jestem tu dopiero od dwóch lat, ale uważam że teraz jest najlepszy czas od kiedy przyjechałem do Gdańska. Gdy przybyłem nie było wystarczającej liczby piłkarzy, żeby przeprowadzić trening. Potem każdy wie co było, dzięki Bogu jesteśmy w tym miejscu i mamy w szatni świetną grupę ludzi i piłkarzy.

Co było większym osiągnięciem - awans do ekstraklasy w sezonie 2023/24 czy utrzymanie w kolejnym 2024/25?

Trudne pytanie. 50/50. To przez co przeszliśmy razem przez ostatnie dwa lata sprawia, że każdy z nas jest silniejszy i jesteśmy mocniejsi jako grupa. Lubię wyzwania i takim był przyjazd do Polski. Grałem w I lidze, nie wiedziałem nic o rywalach. Potem poprzeczka poszła wyżej - znałem te nazwy: Legia Warszawa, Lech Poznań, Jagiellonia Białystok, ale nie wiedziałem jak grają. W rundzie jesiennej ekstraklasy mieliśmy za dużo respektu dla rywali, potem się oswoiliśmy i udało się utrzymać w lidze.

Co jest celem w zbliżającym się sezonie? Na starcie Lechia Gdańsk ma minus pięć punktów.

To jest poza naszą kontrolą, nasza robota jest na boisku. Powinniśmy iść wytyczoną ścieżką, być odważnym i wierzyć w plan wymyślony przez trenera. Możemy być 30-40% lepsi niż w minionym sezonie.



Które miejsce w tabeli to będzie oznaczać?

Znów za trudne pytanie, miały być łatwe (śmiech). Jeśli zdrowie nam dopisze, nie będzie kontuzji i nasza linia obrony zostanie wzmocniona, myślę że nie będziemy się musieli martwić do końca rozgrywek i środek tabeli jest w zasięgu.

Mówi pan o transferach, to że przyjdzie Alvis Jaunzems jest już przesądzone. Znacie się z Valmiery, czego możemy się spodziewać?

Zgadza się, znamy się. Obserwowałem go też w barwach Stali Mielec, myślę że to będzie dobre zastępstwo za Dominika Piłę. Liczę też na kolejne transfery.

Jak istotne dla utrzymania Lechii Gdańsk w ekstraklasie było przyjście Johna Carvera?
To był najważniejszy moment poprzedniego sezonu. Czasem jest tak, że układance brakuje dosłownie jednej części i nagle go znajdujesz i wszystko staje się łatwe i klarowne. Takim właśnie momentem było przyjście Johna Carvera. Wielkie ukłony dla władz klubu, że przekonały do przyjścia trenera tej klasy i namówiły na podpisanie długoletniego kontraktu. Rzeczy, które John podpowiada nam w szatni czynią naszą pracę łatwiejszą.

Lechia Gdańsk będzie świętować 80. urodziny. Album, festyn i jarmark

Jego energia podczas sesji treningowych czy spotkań wewnątrz drużyny jest zaraźliwa. Podoba mi się podejście trenera. Często zdejmuje ze mnie ciężar, gdy denerwuję się na obrońcę, że źle wyprowadza piłkę, trener mówi: "Riki spokojnie, rób swoje, ja się tym zajmę".

Chciałem zapytać o słynną już wycieczkę do Emiratów Arabskich po przegranym meczu z Radomiakiem. Mówiąc dyplomatycznie, drużyna nie była szczęśliwa, gdy o tym usłyszała.

Futbol składa się ze statystyk, przed tym zgrupowaniem przegraliśmy cztery kolejne mecze, gdy wróciliśmy zaczęliśmy wygrywać. Dlatego ten pomysł należy uznać za trafiony, jednak czas ogłoszenia tego pomysłu nie był szczęśliwy, gdybyśmy się dowiedzieli pięć dni wcześniej nie byłoby problemu. Gdy emocje trochę opadły skorzystaliśmy będąc w tym pięknym miejscu i nasze głowy odpoczęły.

Wcześniej przed grą w Lechii Gdańsk nie był pan kapitanem w żadnej z drużyn, dla której grał. Aż się nie chce wierzyć, gdy słyszy się te płomienne przemowy w szatni.

Po kontuzji Luisa Fernandeza dostałem opaskę jako najstarszy zawodnik, stało się to trochę przypadkiem. A te przemowy?Jestem sobą, nie robię nic niezwykłego, po prostu trening czyni mistrza. 20 kolegów z drużyny to jakby moi synowie. Jestem wdzięczny czując zaufanie którym mnie otaczają.

Lechia Gdańsk zmienia numery na koszulkach. Rifet Kapić nową "10"

Może dla kogoś Lechia Gdańsk nie jest największym klubem na świecie, dla mnie jest, dlatego bycie jej kapitanem jako przybysz z dalekiej Bośni to wielki zaszczyt i przywilej. Ktoś powiedział, że z opaską kapitańską gram lepiej. Coś w tym jest.

Jak bardzo zajmowały drużynę problemy organizacyjne, które otaczały drużynę Lechii Gdańsk w poprzednim sezonie?

W takiej sytuacji drużyna ma tylko jedno wyjście, skupić się na tym co na boisku i dać z siebie wszystko. Mocno wierzę w Boga i wierzę, że jeśli będziesz robił dobre rzeczy dla innych ludzi to najwyższy się odwdzięczy. Drużyna i osoby, które ją otaczają wykonywały swoją pracę najlepiej jak mogły, pomimo trudnych okoliczności. Mieliśmy mało zawodników? Damy radę. Nie dostajemy pieniędzy na czas? Damy radę. Taka postawa została wynagrodzona.



Piłka nożna jest grą zespołową, jako kapitan nie mogłem schować się pod kamieniem i uciec od tych problemów. Potrzebujemy na pokładzie każdego, od zarządu na górze, po panią która przychodzi sprzątać. Każdy musi wierzyć i robić swoje z pełnym zaangażowaniem, bez względu na okoliczności. Oczywiście, pieniądze to forma wynagrodzenia za pracę, ale widząc codzienną walkę osób dookoła drużyny, które były z nami w szatni, które dawały nam energię, nie mogliśmy sobie pozwolić na mniej niż 100% zaangażowania.

Lechia Gdańsk wygrała 2:0 w sparingu z GKS Tychy. Dwa gole Tomasa Bobceka

Zakończyliśmy sezon na 14. miejscu w tabeli, ale dla mnie byliśmy zwycięzcami tych rozgrywek, a już na pewno osiągnęliśmy więcej niż drużyny ze środka tabeli, którym niczego nie brakowało w sprawach organizacyjnych.

Strzelił pan cztery bramki w poprzednim sezonie, która była najważniejsza?

Żadna, dlatego że żadna nie dała nam wygranej. Trzy przegrane (Raków, Górnik, Legia) i jeden remis z Widzewem Łódź. W tym ostatnim meczu trafiłem do siatki z rzutu karnego, ale piłka płakała po drodze do siatki, a ja razem z nią. Wolałbym mieć zero goli, żeby drużyna wygrywała. Jestem zawodnikiem zespołowym, wolę podawać niż strzelać, chociaż jako dzieciak grałem w ataku. W ważnych wygranych meczach z Zagłębiem Lubin i Piastem Gliwice nie miałem asyst, ale to nieważne, liczą się trzy punkty.