Lechia Gdańsk zaczyna gry sparingowe. Dyrektor nie zamierza płakać

Kevin Blackwell miał w Lechii Gdańsk różne okresy. Kibice wzywali go do powrotu do domu, ale dziś chyba nikt nie kwestionuje jego fachowości. Brytyjski dyrektor techniczny opowiedział nam o planach na przyszłość i podkreślił, że jest w klubie po to, by jego pracownicy byli coraz lepsi. W środę, 14 stycznia o godz. 13 czasu polskiego biało-zieloni rozegrają pierwszy tegoroczny sparing. Rywalem będzie Zeleznicar Pancevo, obecnie 5. drużyna serbskiej Super Ligi.

Maciej Słomiński: Widzieliśmy się nieco ponad rok temu, gdy w obozie Lechii Gdańsk nastroje były diametralnie inne niż dzisiaj.

Kevin Blackwell: Pamiętam to spotkanie, faktycznie sytuacja sportowa była o wiele gorsza od dzisiejszej, byliśmy w strefie spadkowej ale wówczas był jedno światło w tunelu, które pomagało mieć nadzieję. Było nim przyjście Johna Carvera.

Ruszyło głosowanie w 14. Plebiscycie Trojmiasto.pl na Najlepszego Ligowca Roku 2025. Wśród kandydatów do tytułu Tomas Bobcek z Lechii Gdańsk

Wyjaśnijmy to raz na zawsze, czyim pomysłem było przyjście Carvera do Lechii.

Nie ma jednej odpowiedzi na to pytanie, była to praca zespołowa, ale wiadomo, że ostateczną decyzję zawsze podejmuje prezes i właściciele, bo to oni biorą odpowiedzialność. Wiedzieliśmy, że po odejściu Szymona Grabowskiego to kogo zatrudnimy jako trenera będzie miało decydujący wpływ na resztę sezonu. Rozmawialiśmy z wieloma kandydatami, ale czułem że to nie czas na eksperymenty, zostało 18 meczów, by uratować ekstraklasę. Potrzebowaliśmy trenera-edukatora (Blackwell używa słowa "coach"), który wprowadzi drużynę na wyższy poziom. John pracował ze mną w Leeds, Luton, widziałem jak pracuje z młodymi zawodnikami, a przecież Lechia ma prawie samych takich. Gdy John przyszedł do Gdańska trochę się naczytałem, że sprowadzam kolegę itd. Dziś chyba każdy kibic Lechii Gdańsk jest zadowolony z tego wyboru, John i jego sztab wykonują świetną pracę i nie chodzi tylko o utrzymanie ekstraklasy, ale sposób w jaki gra ta drużyna. Możemy się chyba zgodzić, że jest to styl ekscytujący dla kibiców.

Lechia Gdańsk zdecydowała o obsadzie środka obrony. Matej Rodin ma klauzulę

Podczas tamtego spotkania pamiętam, że mówił pan że Lechia Gdańsku musi wygrać osiem meczów w rundzie rewanżowej, gdy wcześniej wygrała dwa. Wydawało się to mało realne. Potem zawieszono wam licencję, nałożono zakaz transferowy, a od pana słyszałem tylko: Jeszcze siedem wygranych, jeszcze sześć, aż do szczęśliwego dla Lechii końca.

Wiedzieliśmy z Johnem czego ta drużyna potrzebuje i że ten cel, chociaż trudny, jest osiągalny. Bardzo ważny był pierwszy mecz kadencji Carvera w Lechii - wygrana 1:0 ze Śląskiem Wrocław, który był tuż za nami w tabeli. To dało zastrzyk pewności siebie na przerwę zimową. A potem nadszedł obóz zimowy w Turcji, który nie waham się użyć tego stwierdzenia, został nam zesłany przez pana Boga. Tak jak rok wcześniej zgrupowanie w Turcji zmieniło się wszystko, mam nadzieję że tym razem też tak będzie i drużyna wiosną znów pójdzie w górę.



Jak zmieniła się pana rola w klubie od przybycia Johna Carvera?

O wiele mniej przebywam na murawie podczas treningów niż wcześniej. Obserwuję wszystkie sesje, które wspólnie planujemy, po ich zakończeniu dzielę się swymi przemyśleniami ze sztabem. Codziennie spędzam wiele godzin na dyskusjach z Johnem, mamy bardzo dobrą i mocną relację, nikt z nas nie gryzie się w język.

No właśnie, chodziły słuchy że podczas zgrupowania w Turcji rok temu starliście się tak mocno, że stanęło na ostrzu noża - albo odjedzie Carver albo Blackwell.

Bardzo mi się podoba w Polsce, ale mam lekki problem z opowieściami, które biorą się nie wiadomo skąd. Przyjechałem tu wykonać konkretną pracę, trudno byłoby spełnić założenia, które mieliśmy, gdybyśmy nie mówili sobie prawdy. Klub nie płaci nam za to, żebyśmy byli przyjaciółmi tylko, żeby drużyna i jej zawodnicy się rozwijali. Szczerze mówiąc trochę się tego obawiałem...

Lechia Gdańsk zmieniła sponsora głównego. Zondacrypto potwierdziła news Trojmiasto.pl

Czego?

To że relacja jaką od lat mam z Johnem przeszkodzi w wykonaniu zadania. Obaj mamy mocne charaktery, gdyby było inaczej nie pracowaliśmy w piłce przez tyle lat na najwyższym poziomie. Wiem, że przez to, że jestem wymagający, nie jestem lubiany przez wszystkich, ale nie zajmuje to moich myśli. Jestem tu po to, aby Lechia Gdańsk i jej pracownicy byli coraz lepsi. Z racji relacji jaką mam z Paolo Urferem to do mnie przychodzą członkowie sztabu: Kevin, potrzebujemy tego lub tamtego. Odpowiadając na jedno z poprzednich pytań - od kiedy przyszedł John moja rola trochę się zmieniła i zmieniła się też nasza relacja. Jest mocniejsza niż kiedykolwiek.

A jaka jest pana relacja z Paolo Urferem?

Przyjechałem tu 18 października 2023 r., początkowo miałem zostać tylko na kilka tygodni, ocenić jak klub funkcjonuje i czego mu potrzeba. Mieliśmy wówczas kilka punktów straty do baraży o ekstraklasę. Celem był awans w ciągu 2-3 lat, tymczasem nam się udało za pierwszym podejściem, a potem w dramatycznych okolicznościach utrzymać ekstraklasę. Każdy może ocenić miejsce w jakim znajduje się Lechia Gdańsk dzisiaj w porównaniu do tamtego dnia. Proszę mi wierzyć mieliśmy wiele burzliwych dyskusji, ale nigdy nie traciliśmy z oczu dobra Lechii Gdańsk, to jest najważniejsze. To zasługa Paolo, że John i ja jesteśmy w Gdańsku, że kibice mogą oglądać tych świetnych, młodych zawodników. Myślę, że rola Paolo Urfera w tym projekcie jest niedoceniana. Być może ktoś o słabszym charakterze by się poddał, ale on wciąż tu jest. Miałem spotkanie z Paolo jakiś czas temu i powiedziałem mu wyraźnie: doszliśmy do pewnego poziomu, ale każdy kolejny krok jest niezwykle ważny. Klub idzie do przodu, ale w żadnym wypadku nie jest jeszcze tam, gdzie John i ja chcielibyśmy żeby był. Celem długoterminowym jest regularna gra w Europie.

Czy to oznacza zimową ofensywę transferową?

Po pierwsze i najważniejsze ogromne słowa uznania dla zawodników, którzy są w naszej szatni. To wielka przyjemność pracować z tą grupą, widzieć jak się rozwijają i rosną. Ktoś kto nie ogląda tej drużyny na co dzień wspomniał, że oni nawet urośli fizycznie. 12 miesięcy temu część z nich była dzieciakami, to jak wyglądają dziś nie stało się samo. Wielkie brawa dla trenera Mariusza Szymkiewicza i jego ludzi odpowiedzialnych za przygotowania fizyczne oraz Radosława Belli, trenerów stricte od piłki nożnej oraz całego sztabu.

Lechia Gdańsk w Turcji. 27 piłkarzy na zgrupowaniu. Jeden walczy o swoją przyszłość

Rok temu w tabeli obejmującej czas gry do 75 minuty byliśmy na samym szczycie tabeli, niestety traciliśmy mnóstwo goli w końcówkach meczów. Dziś zdobywamy bramki w doliczonym czasie gry, chociaż tu jest też pole do poprawy, weźmy choćby mecz w Warszawie na finiszu rundy jesiennej.

Czyli transferów zimą nie będzie?

Oczywiście wzmocnienia personalne składu czasem są potrzebne, ale na obecnym etapie muszą przyjść zawodnicy, którzy dadzą dodatkową wartość tej drużynie. Nie będę płakał jeśli zimą nie będzie rewolucji w szatni, ale to nie ja będę podejmował ostateczne decyzje. Transfery powinny być odpowiedzią na potrzeby trenera i sztabu. Wierzę przede wszystkim w ciężką pracę. Proszę zobaczyć gdzie rok temu byli Kacper Sezonienko i Tomasz Wójtowicz, a gdzie są dziś. Zawodnicy, którzy są w Lechii Gdańsk zasługują by w niej być, na obozie w Turcji mają wejść na jeszcze wyższy poziom. Chwalimy pracę wykonaną przez drużynę, ale przecież mamy tylko jeden punkt więcej od zespołu z ostatniego miejsca w tabeli. Wiosna będzie niezwykle ciekawa, tak jakby sezon rozpoczynał się od początku.

Gdyby nie pięć ujemnych punktów ta sytuacja wyglądałaby zgoła inaczej.

Nigdy o tym nie mówimy wewnątrz drużyny, na pierwszym miejscu - obok rozwoju zawodników i wyniesieniu ich na wyższy poziom - jest zawsze pozycja w tabeli, bo to ona rozlicza naszą pracę. Zimowe okno transferowe jest trudne, ponieważ większość kontraktów kończy się w czerwcu. Podsumowując - letnie okno jest lepsze na transfery, a zimowa przerwa na trening, ponieważ paradoksalnie jest dłuższa od letniej.

Lechia Gdańsk dalej walczy o punkty. Sprawa trafiła do Sądu Najwyższego

Punkt po punkcie podsumowujemy rok 2025 w Lechii Gdańsk stąd kolejne pytanie - czy możliwe było zatrzymanie Maksyma Chłania w klubie?

Byłem przekonany, że Maks zostanie. Od kiedy przyjechałem do Polski był bardzo ważną częścią klubu. Oczywiście byliśmy zawiedzeni, że Chłań wybrał ofertę innego klubu, ale tak czasem bywa, musieliśmy radzić sobie bez niego.



Gdyby został, być może wspomniany Sezonienko nie miałby szansy rozegrać najlepszej rundy w dotychczasowej karierze. Odejście jednego jest w futbolu szansą dla innego piłkarzu. Zastąpieni zostali Pele, Maradona i Messi więc dlaczego mielibyśmy nie zastąpić Maksa Chłania? Klub musi być gotowy wykreować zastępstwo, dlatego myślę że dobra forma "Sezona" wiązała się z przyjściem i rywalizacją z Aleksem Cirkoviciem, który miał ciekawe momenty, ale stać go na o wiele więcej. Wiem, bo miałem kilka sesji indywidualnych z tym zawodnikiem.

Lechia Gdańsk zrobiła zaskakujący transfer. Nowy skrzydłowy, a kolejny w zasięgu

Cirković jest jedynie wypożyczony z Ferencavarosu, czy Lechia posiada opcję wykupu?


Nie wiem, nie brałem udziału w tych rozmowach, ale wiem że rywalizacja tych zawodników może dać Lechii Gdańsk na wiosnę ogromnie wiele. Sezonienko to zawodnik, który zrobił chyba największy postęp przez dwa lata, od kiedy tu jestem. Drużyna go uwielbia, owacja jaką mu zgotowano w szatni po meczu z Górnikiem Zabrze była niezwykła, nie ma nikogo kto by nie lubił tego chłopaka. To zawodnik, który nigdy nie marudzi, ciężko pracuje, może grać na lewej i prawej stronie, zagra na "10" i w ataku, to marzenie każdego trenera mieć takiego zawodnika. Był czas, że grał słabiej, gdy stracił pewność siebie, ale to jest właśnie rola trenera, żeby nie krytykować swoich piłkarzy, a natchnąć ich do wielkich rzeczy.

Jak udało się wam przekonać Johna Carvera, żeby latem przedłużył kontrakt z Lechią Gdańsk?


Rozmawiając na co dzień z Johnem byłem przekonany, że zostanie. Dużą pracę wykonał Paolo w kontekście przedłużenia umowy z Johnem. Jeśli chodzi o stronę czysto piłkarską to marzenie każdego trenera pracować z tak młodą i tak ambitną grupą ludzi. To zawodnicy, którzy każdego dnia rosną, którzy osiągną szczyt za 5-6 lat. Wiesz, co jest moim marzeniem?

John Carver spotkał się z Sir Alexem Fergusonem. "Wie o sytuacji Lechii Gdańsk"

Nie mam pojęcia.

Praca w Lechii jest raczej moją ostatnią w zawodowym futbolu ale czekam na to, aby zobaczyć z trybun Tomasa Bobcka albo Iwana Żelizko na żywo jak grają na najwyższym poziomie europejskich pucharów. Wierzę, że tak się stanie.

Czy John Carver żałuje, że nadal nie pracuje z reprezentacją Szkocji? Niedługo pakowałby się na mundial.

To do niego pytanie, ale myślę że nie. To tylko gdybanie, myślę że jest szczęśliwy będąc głównym trenerem w dużym klubie w silnej lidze. Jego twarz jest codziennie w mediach, jest kochany w Gdańsku, czego chcieć od życia więcej? Bycie głównym szkoleniowcem to obowiązek i odpowiedzialność. W futbolu praca nigdy nie kończy się o 17. Jeśli w nocy zadzwoni telefon od piłkarskiego znajomego z Wielkiej Brytanii to przecież nie powiem, że sorry, ale zadzwoń jutro. Wtedy może być już za późno.

Lechia Gdańsk zmienia numery na koszulkach. Rifet Kapić nową "10"

John Carver jest faktycznie kochany w Gdańsku, ale z panem bywało różnie, wisiały banery z napisem "Kevin go home". Jaki to miało wpływ na pana?

Nie miało to wpływu na pracę jaką wykonuję. Gdybym posłuchał i pojechał do domu, John Carver raczej nie przyjechałby do Gdańska, prawda? Czasem ktoś mnie zapyta, czy mnie rusza, że to John jest na pierwszej linii, on jest twarzą tego projektu? Odpowiadam, że słyszałem tyle miłych słów w czasie mojej piłkarskiej przygody, że nie potrzebuję pochwał, znam swoją wartość. Nie pcham się do mediów, ten wywiad jest wyjątkiem.



Który z zawodników, którzy aktualnie są w kadrze Lechii Gdańsk zajdzie najwyżej?

Tomas Bobcek nigdy jeszcze nie rozegrał całego sezonu bez kontuzji, ten może być pierwszy. To, że jest liderem klasyfikacji strzelców wynika z tego, że przepracował cały okres przygotowawczy, tu nie ma przypadku. Uwielbiam tego zawodnika, nie dlatego że strzela gole na zawołanie - uwielbiam patrzeć jak wchodzi w obrońców drużyny przeciwnej, to jak posadził na tyłku jednego z obrońców Górnika Zabrze było piękne.

A co z Camilo Meną? Czasem wydaje się, jakby grał za karę.

Nie zgodzę się. Jego rola na boisku nie jest łatwa, obrońca musi tylko odebrać piłkę, a skrzydłowy musi minąć obrońcę, idealnie wypieścić podanie albo samemu skończyć akcję. Kreatorzy mają o wiele ciężej niż destruktorzy. Regularnie spotykam się z Camilo Meną w cztery oczy, mówię mu że nie tylko to co robi na boisku jest obserwowane przez skautów z całego świata. Również to jak się zachowuje po zejściu z boiska, jak pracuje na rozgrzewce itd. Mena ma wszystko, aby zajść naprawdę wysoko i to wszystko jest w jego rękach, nogach i głowie.

Jest jeszcze Iwan Żelizko.

Absolutnie, to zawodnik który sprawia, że wszyscy obok niego grają lepiej, jego podania, jego wizja to wszystko jest na najwyższym poziomie. Był taki moment, gdy nosiłem się z zamiarem odejścia, o tym że zostałem zdecydował m.in. sms od Żelizki.



Niedawno skończył pan 67 lat, mógłby pan siedzieć w domu z wnukami, jednak woli pan pracować w dalekiej Polsce. Dlaczego?

Odkąd pamiętam uwielbiałem wygrywać i to mimo upływu czasu się nie zmienia. To uczucie po wygranym meczu daje niesamowitą energię, nagle wszyscy się uśmiechają i świat jest piękniejszy. Działa to również w drugą stronę, nienawidzę tego uczucia, gdy moja drużyna przegrywa, wtedy cały weekend jest zepsuty.

Widział pan najlepszą ligę świata, którą jest Premier League z bliska - jeśli liga angielska to 10, to gdzie na tej skali znajduje się klub z ekstraklasy?

Dałbym 5. Są jeszcze rzeczy do poprawy na boisku i poza nim, ale widać, że liga się rozwija. Jak mówiłem na wstępie, klub zdecydowanie jest na dobrej drodze do dalszego rozwoju, ale jeśli zaczniemy klepać się po plecach i mówić jacy świetni jesteśmy to będzie początek naszego końca. Dopóki ja tu jestem, można być spokojnym, na pewno nikt w Lechii Gdańsk nie spocznie na laurach.