Matej Rodin, obrońca Lechii Gdańsk, nie chce być "Generałem"

Od kiedy Matej Rodin wzmocnił obronę Lechii Gdańsk, biało-zieloni zdobywają średnio dwa punkty na mecz. W kolejnym spotkaniu lechistów czeka trudne zadanie - zagrają w niedzielę o godz. 14:45 z faworyzowaną drużyną Rakowa Częstochowa, dla którego poprzednio grał chorwacki obrońca. - Znam swoją wartość, nie muszę nikomu nic udowadniać, chcę zdobyć trzy punkty dla Lechii Gdańsk w najbliższym meczu i w każdym kolejnym - mówi nam Matej Rodin.

Maciej Słomiński: Proszę w skrócie opowiedzieć jak to się stało, że trafił pan do Lechii Gdańsk? Kontrakt podpisał pan dopiero 5 września, tuż przed zamknięciem okna transferowego.

Matej Rodin: Niektórzy piłkarze podpisują kontrakty w czerwcu i lipcu, wybierają bezpieczeństwo. Ja zaryzykowałem, to była moja strategia, by czekać do samego końca i zobaczyć co pojawi się na stole. Byłem wolnym zawodnikiem, nie mam agenta, sam decyduję o swoich sprawach. Miałem wiele propozycji, z dobrych klubów greckich, z Hajduka Split z mojego rodzinnego miasta, dzwoniło do mnie 10 czy 12 dyrektorów sportowych z ekstraklasy. Myślę, że w lidze polskiej udowodniłem już swoją wartość. Proszę mi wierzyć, nie narzekałem na brak ofert.



Ostatecznie związał się pan z Lechią, jak pan ocenia tę decyzję po dwóch miesiącach pobytu w Gdańsku?

Czuję się bardzo dobrze. Najlepsze co może spotkać piłkarza to, gdy czuje zaufanie, wtedy korzysta zarówno on jak i drużyna. Trener Lechii zdejmuje z nas presje, jeśli ktoś z nas zrobi coś źle, on to bierze na siebie. W Rakowie Częstochowa grałem bardzo dobre mecze, ale nigdy nie czułem pełnego zaufania sztabu. Po jednym ze spotkań jeden z zawodników powiedział do mnie: "Roda, wydaje mi się, że trenerowi nie podoba się nawet sposób w jaki oddychasz".

Gdańska drużyna jest fantastyczna w ataku, ale w działaniach defensywnych biało-zielonych przydałoby się mniej polotu, a więcej konsekwencji i twardości.

Zgadzam się, po to zostałem tu sprowadzony, żeby poprawić grę w defensywie. Moje rozmowy z klubem przyspieszyły, gdy Lechia zainkasowała sześć goli od Zagłębia Lubin, to musiał być sygnał alarmowy dla ludzi z klubu. Gdy negocjowałem z gdańskim klubem usłyszałem, że mam być liderem defensywy i podpowiadać młodszym kolegom co powinni robić na boisku.



Czuje się pan ojciec młodych zawodników Lechii Gdańsk?

Bardziej jak starszy brat, po meczach jestem bardzo zmęczony, bo muszę nie tylko biegać, ale również podpowiadać kolegom. Jednak nie narzekam, też kiedyś byłem młodym zawodnikiem i potrzebowałem przewodnika, nie ma w tym nic niezwykłego. Podczas treningów koledzy z drużyny sami pytają mnie o rady, dobrze czuję się w tej roli, na razie nasza współpraca układa się bardzo dobrze. Od kiedy tu przyszedłem w 5 meczach zdobyliśmy 10 punktów, średnią łatwo policzyć.

Kto był pana nauczycielem?

Nie było jednej takiej osoby, spotkałem wielu zawodników, jak również trenerów na różnych etapach swej kariery, od których nauczyłem się bardzo wiele. Najważniejsze to być otwartym na zmiany i na naukę, nigdy nie jest na to za późno.

Lechia Gdańsk zmienia numery na koszulkach. Rifet Kapić nową "10"

Zahaczyliśmy o temat pana poprzedniego klubu, Rakowa Częstochowa - czyją decyzją było nieprzedłużeniu współpracy z końcem poprzedniego sezonu?

Gdy przychodziłem z Ostendy do Rakowa, podpisaliśmy kontrakt na 1,5 roku z opcją przedłużenia na kolejne 1,5 roku. Cztery miesiące przed upływem kontraktu spotkałem się z prezesem Wojciechem Cyganem, który zakomunikował, że chcą przedłużyć ze mną współpracę na dotychczasowych warunkach, podczas gdy pierwotna umowa gwarantowała mi podwyżkę. W międzyczasie miewałem już dyskusje z trenerem Markiem Papszunem, który sadzał mnie na ławce po 3-4 dobrych meczach, które wygrywaliśmy, nie tracąc bramek. Nie rozumiałem tego. Nie oczekiwałem czegoś nierealnego, tylko automatycznego przedłużenia kontraktu na ustalonych na początku współpracy zasadach. Potem już nie rozmawialiśmy, a Raków na finiszu sezonu stracił mistrzostwo, które wydawało się pewne.



Czy będzie pan dodatkowo zmotywowany w niedzielnym meczu?

Nie mam w sobie złości, takie rzeczy dzieją się w futbolu, zakończyliśmy współpracę, dziś jestem gdzie indziej, życzę Rakowowi powodzenia chociaż akurat w kolejnym meczu zamierzam utrudnić im zadanie. Znam swoją wartość, nie muszę nikomu nic udowadniać, chcę zdobyć trzy punkty dla Lechii Gdańsk w najbliższym meczu i w każdym kolejnym.

Ma pan więcej dobrych czy złych wspomnień z Rakowa?

Wciąż mam tam wielu przyjaciół, cieszę się na spotkanie z nimi. Futbol składa się ze statystyk, starczy prześledzić ile Raków zdobył punktów ze mną w składzie, ile beze mnie. Wiem, że zawsze dawałem z siebie wszystko, nie mam sobie nic do zarzucenia. Dziś Raków jest w środku tabeli, można mówić o mini-kryzysie, jest wiele zawodników sprowadzonych za duże pieniądze, część siedzi na ławce rezerwowych, na pewno nie wszyscy są szczęśliwi.

Jakby pan porównał polskie kluby, w których do tej pory występował - Cracovię, Raków i Lechię Gdańsk?

Widzę, że w Lechii Gdańsk tworzy się coś nowego, wszyscy się bardzo starają, dobrze być częścią tej budowy. W Cracovii niczego nie trzeba budować, ten klub jest gotowy, dobrze wspominam swój pobyt pod Wawelem. Jacek Zieliński to świetny trener i dobry, uczciwy człowiek, jeden z dwóch najlepszych z którymi pracowałem w swej karierze.

A kto jest tym drugim?

John Carver. Nie ukrywa przed nikim prawdy, nazywa rzeczy jakimi są. John nie jest już młody, ale wciąż nadąża za najnowszymi trendami trenerskimi, to przyjemność z nim pracować.

Matej Rodin wylądował. Podpisze umowę z Lechią Gdańsk

Jakie są pana i drużyny Lechii Gdańsk cele na ten sezon?

To może głupio zabrzmi, bo jesteśmy na trzecim miejscu od końca, ale nie chcę bronić się przed degradacją z ekstraklasy, mam wyższe ambicje. Mamy dobrą drużynę, stać nas na miejsce w środku tabeli albo nawet trochę wyżej. Jak mówiłem wcześniej, od kiedy przyszedłem zdobywamy dwa punkty na mecz, gdybyśmy taką formę utrzymali przez cały sezon dałoby to europejskie puchary.

Podpisał pan roczny kontrakt z Lechią Gdańsk, co będzie dalej?

Możliwe, że zostanę tu na dłużej. Już słyszałem od Paolo Urfera i ludzi z klubu o chęci rozmów na temat przedłużenia kontraktu. Jeśli będę widział, że klub ma ambicje i chce pójść w górę, jestem qjak najbardziej otwarty na negocjacje.

Mówił pan o tym, że czuje się jak starszy brat piłkarzy Lechii Gdańsk na boisku, a jak jest w szatni?

Jestem jednym ze starszych zawodników więc często zabieram głos, po to również zostałem zatrudniony. Oczywiście kapitanem jest Rifet Kapić, który świetnie wykonuje swą robotę. Riki jest w tej drużynie od ponad dwóch lat, wiele razem przeszli, także to on jest szefem.

Pana chorwackim poprzednikiem na środku obrony Lechii Gdańsk był Mario Maloca, wie pan jaki nosił pseudonim?

Wiem, był nazywamy "Generałem", ale na pewno nie chcę zabierać Mario tego tytułu. Zresztą przed przyjściem do Lechii Gdańsk dzwoniłem do niego, zapytać o klub i miasto. Nie muszę mieć pseudonimu, chcę żeby kibice zapamiętali mnie za dobrą grę, a nie za pseudonim.