Sport Talent. Anna Zdziechowska, Warszawianka z miłości do hokeja gra w Gdańsku

Anna Zdziechowska to 15-letnia hokeistka, Warszawianka, która z miłości do hokeja dołączyła do drużyny Stoczniowca Gdańska, a z reprezentacją Polski zajęła w styczniu 2026 roku drugie miejsce Mistrzostwa Świata Kobiet U18 Dywizji IB. To kolejna bohaterka cyklu Sport Talent, która Trojmiasto.pl opowiada o swojej sportowej pasji. W środę Anna Zdziechowska razem z drużyną Stoczniowca rozpocznie rywalizację w półfinale Tauron Ligi Hokeja Kobiet. Gdańszczanki w hali Olivia zagrają z Kojotkami Naprzód Janów Katowice. Początek meczu o godz. 19:15. Ostatnio przedstawiliśmy sylwetkę siatkarki Zuzanny Lange. 3 marca zaprezentujemy sylwetkę koszykarki Antoniny Maj.

• Hokej pierwszym wyborem
• Nie pamiętam początków, ale nadal mnie to fascynuje
• Zimowe sporty popularne w rodzinie
• Międzynarodowa rywalizacja dawała ekscytację
• Gdańsk jest pewniejszym wyborem
• Zmotywowana, żeby łączyć naukę i sport
• Sukcesy pokazują, że wybrałam dobry sport
• W mieście hokejowym koszty są mniejsze

Anna Zdziechowska ma 15 lat. Mieszka w Warszawie w Wilanowie, uczy się I Społecznym Liceum Ogólnokształcącym z oddziałami międzynarodowymi IB, zawodniczka Stoczniowca Gdańsk

Hokej pierwszym wyborem

Moja przygoda ze sportem zaczęła się od hokeja. To był pierwszy sport, który zaczęłam trenować i się go trzymam. Zaczęłam grać w wieku pięciu lat. Wtedy zaczęły się pierwsze wyjścia na lód, zaczęła się nauka jazdy na łyżwach, ale od samego początku to były zajęcia hokeja na lodzie. Wszystko zaczęło się od starszego brata. To dosyć popularna droga jeśli chodzi o hokej na lodzie. W Warszawie mieszkaliśmy 10 minut od lodowiska i on trenował hokej. Tak to się skończyło, że ja też weszłam na lód i tak zaczęła się moja historia z hokejem. Gram już ponad 10 lat. Próbowałam jazdy konnej i gimnastyki artystycznej, ale obie dyscypliny w bardzo uproszczonej wersji. Byłam na kilku zajęciach, ale to nie były dyscypliny dla mnie. Hokej był zawsze moim pierwszym wyborem.

Sport Talent. Zuzanna Lange: siatkówka to jej pierwsza miłość, której jest wierna

Nie pamiętam początków, ale nadal mnie to fascynuje

Zaczęłam tak dawno temu, że nie przypominam sobie co mi się najbardziej spodobało w hokeju. Z tego co mówili mi rodzice to wiem, że byłam bardzo energicznym dzieckiem. Gdy mój brat miał treningi to biegałam po lodzie. Trenerzy zasugerowali, że skoro nie można mnie upilnować to może trzeba założyć mi łyżwy i mam jeździć na lodzie. Takie są historie mojego początku. Nie pamiętam czemu zaczęłam, ale nadal mnie to fascynuje. Podoba mi się jak szybka jest ta gra, jak szybko trzeba podejmować decyzje i jakie to wszystko jest skomplikowane - jazda, kontrola krążka, przy grze w lidze przychodzi aspekt taktyki. Jest to skomplikowane, ale ja nie wyobrażam sobie życia bez hokeja.

Sport Talent. Mateusz Bieńkowski jest pływakiem, bo na gimnastyce zabrakło miejsc

Zimowe sporty popularne w rodzinie

Warszawa nie jest znana z tradycji hokejowych. Mieszkałam niedaleko lodowiska i sporty zimowe były bardzo popularne w rodzinie. Jeździliśmy na narty biegówki, snowboard. Jazda na łyżwach też była tego częścią.

Międzynarodowa rywalizacja dawała ekscytację

W Warszawie nie ma drużyny kobiecej i cały czas trenowałam z chłopakami. Był taki moment, kiedy zaczęłam jeździć na obozy hokejowe, na międzynarodowe turnieje chłopaków. Gdy dostałam pierwsze powołania na turnieje w Szwecji, na Łotwie, imprezy w Czechach i na Słowacji, poczułam, że mam szansę coś osiągnąć w tym sporcie. Gdy byłam młodsza, to było dla mnie bardzo fajne doświadczenie i czułam ekscytację z tego powodu. Wtedy poczułam, że to jest to, i że chcę to robić.

Gdańsk jest pewniejszym wyborem

Trenuję w Warszawie. Niestety nie ma tu kobiecej drużyny. Chcąc grać w hokeja musiałam znaleźć sobie drużynę w innym mieście. Wybrałam Stoczniowiec. Dziewczyny bardzo fajnie przyjęły mnie w drużynie. To mój pierwszy sezon w Gdańsku i czuję się tu bardzo pewnie. Jak trafiłam do Gdańska? Na północy Polski jest bardzo mało drużyn kobiecych. W Poznaniu był problem z drużyną i podjęłam z rodzicami decyzję, że Gdańsk jest pewniejszym wyborem. Ze Stoczniowcem jest szansa powalczyć o medale.

Sport Talent. Szymon Kolka, żeglarski mistrz świata juniorów ze ścisłym umysłem

Zmotywowana, żeby łączyć naukę i sport

Przy takim wyborze jak mój łączenie nauki i uprawiania sportu nie jest łatwe. Chodzę do szkoły, w której jest wszystko po angielsku i jest międzynarodowa matura. Wcześniej chodziłam do polskiej szkoły. Po rozpoczęciu nauki w tej nowej szkole, w pierwszej klasie było dość ciężko. Teraz jest mi łatwiej połączyć wszystko ze sobą. Nadal jest sporo pracy. Zdarza się, że po skończonym meczu muszę pracować nad szkolnymi projektami. Jestem bardzo zmotywowana, żeby łączyć naukę i sport. Tak naprawdę to od początku nauki musiałam się nauczyć jak pogodzić ją z hokejem, który był jeszcze przed pójściem do szkoły. Przy zmianie szkoły to nie był taki wielki przeskok, że trzeba jakoś połączyć te dwie rzeczy, bo robię to od wielu lat.

Sport Talent. Jakub Maliszewski uzależniony od triathlonu

Sukcesy pokazują, że wybrałam dobry sport

Staram się skupić na teraźniejszości. Trudno mi jednak wyobrazić sobie życie bez hokeja. Staram się w równym stopniu skupić na nauce i na hokeju. Chcę w dobry sposób wypaść na maturze. Zobaczę, co z tego wyjdzie. Bardzo bym się cieszyła, gdybym w przyszłości dostała powołanie do kadry seniorskiej. Na razie skupiam się na tym, co jest teraz. Mam jeszcze dwa lata gry w juniorkach, w których odnosimy sukcesy, jak ostatnio medal mistrzostw świata Dywizji IB. Te medale to duże wyróżnienie. Cieszę się, że mogę brać udział w takich wydarzeniach. To pokazuje, że wybrałam dobry sport.

Sport Talent. Jakub Pawlak: była niechęć, teraz nie wyobraża sobie życia bez judo

W mieście hokejowym koszty są mniejsze

Hokej nie jest tak kosztownym sportem na początku kariery, gdy się mieszka w mieście, w którym jest klub hokejowy. W mieście, gdzie nie ma klubu, zawodnik i jego rodzina musi ponosić koszty sprzętu. W moim przypadku plusem było posiadanie starszego brata. Dostawałam sprzęt po nim. Mimo wszystko koszty były. W mieście hokejowym koszty są mniejsze. Łatwiej jest o sprzęt, bo są specjalistyczne sklepy. W Stoczniowcu koszty dojazdów na mecze pokrywa mi klub.