Na oddziałach pediatrycznych rośnie liczba pacjentów z zaburzeniami żywienia. Coraz młodsze dzieci borykają się z anoreksją. - Najmłodsze dziecko miało 6 lat i zwracało uwagę na swoją sylwetkę, na to, że musi być szczupłe. Ponadto dzieliło ludzi na szczupłych i grubych - wspomina dietetyk ze Szpitala Dziecięcego Polanki.
zastanawiam się nad tym
13%
nie, nie mamy takich problemów
59%
Dopiero w gabinecie lekarskim, na widok wyników badań i po usłyszeniu diagnozy o zaburzeniach odżywiania, rodzic łączy wszystkie fakty. Powtarzające się "nie jestem głodny", stopniowe wycofanie dziecka i pozorna chęć do intensywnych ćwiczeń - wszystko nabiera nowego, przerażającego znaczenia. Nagle staje się jasne: to nie zdrowy styl życia, a objawy anoreksji - choroby bezpośrednio zagrażającej życiu.
Stracić zaufanie, by odzyskać dziecko
Jeden z lekarzy powiedział mi zresztą, że w anoreksji stracenie zaufania do własnego dziecka jest w pewien sposób wyzwalające, bo od tego momentu można zacząć wspólnie walczyć o zdrowie pociechy, nie zasłaniając się sztucznie wykreowanymi opowieściami, które są elementem choroby.
Bardzo często rodzice o anoreksji swoich dzieci dowiadują się "przy okazji", np. przy bilansie w Podstawowej Opiece Zdrowotnej bądź podczas pobytu na oddziale pediatrycznym.
- Rodzic zwykle jest zdziwiony, bo po prostu nic nie podejrzewał. Czasami wypiera, ale potem przyznaje, że zdarzały się ostatnio omdlenia. Przyznaje, że dochodziło do wybiórczości pokarmowej i wtedy zauważa, że może dziecko go okłamywało, mówiąc, że "już zjadło". Bardzo ważne jest, aby taką rodzinę otoczyć opieką, bo rodzic zwykle nie wie co dalej. Konieczna jest współpraca z psychologiem, psychiatrą i dietetykiem, bo tu nie pomoże częste podejście "weź to przecież zjedz" czy "weź przytyj". Zaburzenia żywienia to jedno z trudniejszych zagadnień terapeutycznych, bo wchodzi tu nie tylko psychologia, ale ustalanie konkretnych pór posiłków - mówi Aleksandra Czarnecka, dietetyk ze Szpitala Dziecięcego Polanki.
"Najmłodsze dziecko miało 6 lat"
W ostatnich latach specjaliści widzą zdecydowany wzrost pacjentów pediatrycznych z zaburzeniami żywienia. Czasami jest to początkowe stadium choroby, zdarza się jednak, że dziecko trafia do szpitala w stanie skrajnego zagłodzenia.
- Rosnąca skala pacjentów z problemami żywienia jest niepokojąca. Średnio raz w tygodniu spotykamy dziecko, które w naszej ocenie potrzebuje konsultacji ze specjalistą. Najczęściej takie problemy są wykrywane przy okazji - podczas hospitalizacji okazuje się, że wyniki są nieodpowiednie - pojawiają się niedobory żelaza czy innych mikroelementów - wyjaśnia Aleksandra Czarnecka. - Czasami waga jest w normie, ale po rozmowie możemy wychwycić niepokojące podejście do żywienia. Tak samo dziecko z niedowagą nie oznacza od razu zaburzeń, dlatego należy do każdego podchodzić indywidualnie. Najmłodsze dziecko miało 6 lat i zwracało uwagę na swoją sylwetkę, na to, że musi być szczupłe. Ponadto dzieliło ludzi na szczupłych i grubych.Polska cały czas boryka się z problemem dostępności ośrodków, w których pacjenci zostaliby objęci kompleksową i interdyscyplinarną opieką zakładającą wsparcie psychiatryczne, psychologiczne i dietetyczne.
Media społecznościowe, porównywanie, poczucie kontroli..
Dietetycy wskazują, że anoreksja jest chorobą złożoną, wielowymiarową i nigdy nie zaczyna się z dnia na dzień. Jest to pewien proces, który może być stymulowany przez różne czynniki.
- Nie ma jednoznacznych odpowiedzi na to, dlaczego mamy taki wzrost dzieci z anoreksją. Na pewno media odgrywają dużą rolę - mamy modę na skrajnie szczupłe sylwetki, a dzieciaki nie odróżniają, że zdjęcia zamieszczane w internecie są specjalnie podkręcane czy retuszowane. Dochodzi do porównywania z innymi. Nastolatkowie - chłopcy i dziewczyny - wchodzą w okres dojrzewania, dostają krągłości, co im się nie podoba. Do tego dochodzi perfekcjonizm i poczucie kontroli - w tym wieku na wiele rzeczy nie mamy wpływu, a tu jesteśmy w stanie to kontrolować. To nigdy nie jest tak, że dziecko nagle stwierdza, że musi się odchudzić - to zawsze jest bardziej złożona sytuacja - podkreśla dietetyczka ze Szpitala Dziecięcego Polanki. Dlatego dietetycy i psychologowie apelują o czujność rodzicielską, częste rozmowy i kontakt ze specjalistami, kiedy mamy podejrzenia dotyczące zaburzeń odżywiania u naszego dziecka.
Zdrowa śniadaniówka dla dziecka? To najczęstsze błędy
Filmy
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii. 
