W muzyce Juli Deák oddech przestaje być niewidocznym elementem gry i staje się jednym z najważniejszych instrumentów. Polsko-węgierska flecistka i saksofonistka wychodzi od klasycznego wykształcenia, ale kieruje je w stronę improwizacji, eksperymentu i niezwykle fizycznego doświadczenia dźwięku. W solowym The Breathing Project wykorzystuje oddech cyrkulacyjny, przedęcia, flażolety, szumy, śpiew podczas gry i rytmiczny stukot klap. Wzmacnia także to, co klasyczna praktyka wykonawcza często próbuje ukryć: głośne wdechy, niestabilności, odchylenia wysokości czy szorstkość brzmienia. Dzięki temu pojedynczy flet zaczyna przypominać wielogłosowy organizm, w którym precyzja spotyka się z kruchością i spontanicznością. Deák współpracowała m.in. z VENI ensemble, Konstmusiksystrar i KammarensembleN JazzaJ. Jej koncert będzie spotkaniem wirtuozerii z muzyką, która pozostaje żywa, cielesna i nieprzewidywalna.
