„Warzywniak” - spektakl profilaktycznyAbelard GizaScenariusz: Abelard Giza – aktor, nauczyciel warsztatów teatralnych, reżyser teatralny i filmowy Wybrzeżaka, członek Grupy Muflasz i kabaretu Limo.Reżyseria: Abelard Giza; Marzena Paludan – reżyser teatralny i telewizyjny, aktorka, nauczyciel akademicki psychodramy oraz warsztatów teatralnych. Ekspert Europejskiej Fundacji Kultury w Amsterdamie, wykładowca licznych szkoleń międzynarodowych i kierownik projektów ogólnopolskich "Sztuki dla Harmonii Społecznej".Scenografia: Iwona Klinger – plastyk, scenograf.Występują: Tomek Okulicz, Marcin Borchardt, Krzysiek Nowiński, Helena Ganjalyan, Anna Kucharska, Olga Szymula, Wojciech Tremiszewski, Weronika Uziak, Ewa Czarowicz.Przedstawienie to jest najnowszym projektem profilaktyki dotyczącej używek skierowanym do młodzieży, zrealizowanym przez Teatr Wybrzeżak, wyreżyserowanym przez Abelarda Gizę i Marzenę Paludan.Spektakl składa się z dwóch części: artystycznej i warsztatowej, prowadzonej metodą „Teatru Forum”. „Warzywniak” przedstawia świat stereotypów ludzkich zachowań, takich jak: wyobcowanie, samotność, anonimowość, brak porozumienia się, bycie niesłuchanym. Mimo, że poruszane kwestie są przygnębiające, przedstawione są jednak w humorystyczny sposób, w wesołej atmosferze - piórem znanego kabareciarza, Abelarda Gizy – w scenerii warzyw. Przedstawienie nie pokazuje problemu uzależnienia sensu stricto. Celem, jest zwrócenie uwagi widza na wartości, które są antidotum na problemy współczesności. Są nimi przyjaźń, miłość, rozmowa, bycie z drugim człowiekiem.„Warzywniak”, w którym sceny budowane są w procesie improwizacji stanowi materiał do dalszej pracy profilaktycznej z młodzieżą metodą warsztatową.Sposób ten to wypracowana przez Wybrzeżak unikalna metodologia pracy opierająca się na zabawie, odgrywaniu ról i przede wszystkim partnerskich stosunkach z zagrożoną patologią młodzieżą. Wieloletnia praktyka
Spektakl na nowej scenie Teatru Wybrzeże - SALI PRÓBAleksander Fredrograją: Paulina Kinaszewska, Dorota Kolak, Grzegorz Gzyl, Rafał Kronenbergerreżyseria: Anna Augustynowiczscenografia: Marek BraunTo prawie nie do uwierzenia: Mąż i żona to pierwsze w karierze reżyserskiej Anny Augustynowicz spotkanie z Fredrą. Świetna, wyczulona na współczesność twórczyni polskiego teatru odnalazła w dziewiętnastowiecznej komedii ludzkie typy i reakcje, niczym z najnowszych utworów. Spojrzała też na ten tekst, jako zapis polskich archetypów i kompleksów. Obejrzyjcie ten spektakl, a już nigdy nie westchniecie nad Fredrą, że nudny i lekturowy.Komedia w 3 aktach wierszem. Wystawiona po raz pierwszy we Lwowie 29 kwietnia 1822 roku. Pierwodruk w t.2 Komedii, Wiedeń 1826. W akcji biorą udział 4 osoby: Elwira, mąż jej – hrabia Wacław, kochanek Alfred, oraz pokojówka i powiernica – Justysia, z którą obaj panowie zdradzają hrabinę; komedia obraca się wokół jednej sprawy – zdrady małżeńskiej, i rozgrywa w jednej dekoracji w domu Wacława, zachowując jedność miejsca i zręcznie skonstruowanej akcji, prowadzącej do zdemaskowania czworokąta. Z realizmem i odwagą obserwacji obyczajowej, przesyconej jadowitą ironią, harmonizuje zakończenie, w którym obaj mężczyźni całą winę zrzucają na Justysię, zapowiadając wysłanie jej do klasztoru (co pozwoli im pozbyć się świadka); w trójkącie Elwira-Wacław-Alfred wszystko zostanie po dawnemu.W pośmiertnej edycji dzieł Fredry (1880) pojawiło się zakończenie odmienne (istnieją poszlaki, że sporządzone samowolnie przez syna pisarza), wyszlachetnione, ale pozbawione prawdopodobieńśtwa psychologicznego i osłabiające wymowę utworu: Justysia nie zostaje ukarana, a mąż wybacza żonie i uwodzicielowi; sprawa dwu zakończeń wywołała ostrą dyskusję między znawcami Fredry (prof. E. Kucharski, T. Boy-Żeleński), a A. Polewka wystawił w 1938 teatrzyku Cricot Męża i żonę z obu finałami i odtworzeniem sporu w wierszowanych międzyaktach.Komedia Mąż i żona to
Alan AyckbournINTYMNE LĘKIPrivate fears in public placesPrzekład Małgorzata SemilobsadaNicola – Marta KalmusStewart– Jarosław TyrańskiDan – Grzegorz GzylAmbrose – Dariusz SzymaniakCharlotte – Magdalena BoćImogen - Joanna Kreft-BakaArthur – Adam TrelaReżyseria: Adam OrzechowskiScenografia: Magdalena GajewskaOpracowanie muzyczne: Paweł KolendaPrapremiera 15 grudnia 2006 roku w Malarni Intymne lęki to opowieść o sześciu mieszkańcach dużego miasta. Skomplikowane relacje, jakie rodzą się między nimi, czasem w zabawny, a czasem we wzruszający sposób odsłaniają ich głęboko skrywaną samotność, rozpaczliwą tęsknotę za bliskością oraz zagadkowe szczegóły ich pozornie nudnego życia. Zbudowane z kilkudziesięciu scen, które zmieniają się na naszych oczach w błyskawicznym tempie, Intymne leki przypominają raczej film niż tradycyjny utwór sceniczny. Zarówno w Wielkiej Brytanii jak i w Stanach Zjednoczonych sztuka zdobyła uznanie znawców oraz sympatię widzów. Nowojorscy krytycy uznali ją za jedno z dziesięciu największych wydarzeń kulturalnych 2005 roku. Intymne lęki przeniesione zostały również na ekran filmowy. Private Fears in Public Places wyreżyserowane przez Alaina Resnais otrzymały w 2006 roku Srebrnego Lwa na Festiwalu Filmowym w Wenecji. Alan Ayckbourn o Intymnych lękach:„Wszystkie moje dziecięce wspomnienia związane z teatrem pochodzą z filmów - rzadko wprost ze sceny. Dorastałem w czasach, kiedy każde angielskie miasteczko miało co najmniej trzy kina. W każdym z nich pokazywano 6 filmów tygodniowo. Mój przyrodni brat i ja oglądaliśmy je wszystkie. Rezultat był taki, że kiedy rozpocząłem swoją teatralną karierę, moje inspiracje były definitywnie zaczerpnięte z filmu. To tłumaczy, dlaczego moje sztuki przenoszone na ekran, nie zmieniają się w dobre filmy. One są filmami zanim się jeszcze w nie zmienią.Witam więc w teatrze. Miłego seansu!” Adam OrzechowskiAbsolwent Reżyserii Dramatu krakowskiej PWST. Wyreżyserował min.: