IV edycja Festiwalu Wybrzeże Sztuki, która odbędzie się między 26 czerwca a 10 lipca na scenach Teatru Wybrzeże w Gdańsku i Sopocie. Podczas tegorocznej edycji zaprezentujemy najciekawsze, najbardziej kontrowersyjne i najgłośniejsze spektakle ostatnich lat. Teatr Wybrzeże pokaze nową premierę. 26 czerwca upłynie nam z warszawskim Och-Teatrem - ze spektaklem KOZA, ALBO KIM JEST SYLWIA? Edwarda Albee'ego w reżyserii Kasi Adamik i Olgi Chajdas, który zaprezentujemy na Scenie Kameralnej. Główny bohater spektaklu wyznaje żonie w dniu swoich urodzin, że podczas wyjazdu na wieś zakochał się w Sylwii.. KOZA, ALBO KIM JEST SYLWIA? to wyzwanie rzucone "społecznemu tabu". To poruszająca, tragiczna ale i zabawna opowieść o uprzedzeniach, zrozumieniu, miłości i nienawiści. W spektaklu zobaczymy mistrzowskie kreacje Marii Seweryn i Piotra Machalicy. 30 czerwca na Dużej Scenie odbędzie się na niezwykle kontrowersyjny spektakl Teatru Polskiego w Bydgoszczy - BABEL wg tekstu noblistki Elfriede Jelinek w reżyserii Mai Kleczewskiej. Przedstawienie stawia fundamentalne pytania dotyczące umierania, religii i wojny. 1 lipca na Scenie Kameralnej odbędzie się premiera WILLKOMMEN W ZOPPOTACH Adolfa Nowaczyńskiego w reżyserii Adama Orzechowskiego. Nasz premierowy spektakl to zjadliwa satyra na prowincjonalną i snobistyczną Polskę i Polaków, którzy z tęsknotą patrzą w stronę mitycznego Zachodu. Premiera odbędzie się zarówno w ramach Festiwalu jak i z okazji polskiej prezydencji w Unii Europejskiej. 2 i 3 lipca na Dużej Scenie Teatru Wybrzeże zaprezentujemy spektakl Teatru Polskiego we Wrocławiu - UTWÓR O MATCE I OJCZYŹNIE Bożeny Keff w reżyserii Jana Klaty. Tematem przedstawienia jest niewolnicza relacja między matką i córką, rodzicami i dziećmi, ojczyzną i jej obywatelami. UTWÓR O MATCE I OJCZYŹNIE uznano za jeden z najważniejszych spektakli w dotychczasowej karierze Jana Klaty. W jednej z głównych ról znakomita Kinga Preis! 4 i 5 lipca zapraszamy ponownie na Scenę Kameralną w Sopocie na
Spektakl powstał w oparciu o opowiadanie Kornela Makuszyńskiego. Jest to historia dzielnego krawca, który po wielu fascynujących przygodach dociera do Pacanowa i ratuje miasteczko przed potopem zaszywając dziurę w niebie, przez którą nieustannie padał na miasteczko deszcz. Po tak bohaterskim czynie Krawiec Niteczka zostaje królem Pacanowa i mężem pięknej królewny. Spektakl jest niezwykle pomysłowym monodramem powstałym w oparciu o techniki teatru lalek. Lalki i scenografia wykonane zostały wg projektów znanego łódzkiego plastyka Jana Zielińskiego. Muzykę do spektaklu skomponował Bogdan Dowlasz były rektor Akademii Muzycznej w Łodzi, ceniony muzyk i twórca oprawy muzycznej wielu spektakli teatralnych. Przedstawienie skrzy się dowcipem i ciekawymi rozwiązaniami inscenizacyjnymi. Spektakl trwa ok. 50 min i znakomicie bawi widzów w każdym wieku, choć adresowany jest głównie do widowni dziecięcej. Spektakl został doceniony przez recenzentów i krytyków teatralnych został m.in. wyróżniony na III Międzynarodowym Festiwalu Solistów Lalkarzy oraz nagrodzony na X Międzynarodowych Toruńskich Spotkaniach Teatrów Lalek. Jest zapraszany na festiwale i przeglądy sztuki teatralnej dla dzieci, nie tylko w kraju, ale i za granicą. Zawsze entuzjastycznie przyjmowany przez widzów, cieszy pogodnym dowcipem i wzrusza ciepłym klimatem. Organizator: Miasto Aniołów tel.: 504 025 222 Tel. 58 768 58 31 info@miastoaniolow.com.pl www.miastoaniolow.com.pl www.facebook.com (Teatrzyki Niedzielne) Koordynator projektu: Lucyna Labudda Tel. 504 038 470 l.labudda@gmail.com
"Spotkanie z magią" czyli czarowanie z iluzjonistą. Zapraszamy na występ skierowany do najmłodszych widzów od 4 lat, ułożony specjalnie z myślą o dzieciach. Spotkanie z magią pobudza wyobraźnię i pozostawia piękne wspomnienia. Zawiera "kolorowe rekwizyty, wesołe opowieści i dużo wspólnego czarowania" z iluzjonistą. Nie zabraknie również nauki magicznej sztuczki! Iluzjonista przeniesie widzów we wspaniały świat iluzji, humoru i dobrej rozrywki. Poprzez "odpowiednią oprawę muzyczną, dobór tricków, humor sytuacyjny i wciągnięcie dzieci do czynnego udziału w czarach", pokaz zapowiada się bardzo atrakcyjnie. Znikające i pojawiające się przedmioty oraz woda wyczarowana z ucha dziecka - to tylko niektóre efekty magiczne, które wywołają uśmiech i zdumienie na twarzach naszych małych widzów. [foto1]
Słodkie lata 20., 30. Spektakl przygotowywany specjalnie z okazji 85. urodzin Gdyni. Lata dwudzieste i trzydzieste były w Polsce czasem barwnym, rozśpiewanym, roztańczonym. Tuż po pierwszej wojnie światowej, jeszcze nieświadomi zbliżającej się drugiej - panie w długich rękawiczkach, powłóczystych sukniach zdobionych sznurami pereł i eleganccy panowie w smokingach czy frakach - świętowali życie w rewiach i kabaretach. Nigdy przedtem, ani też nigdy potem - nie miało ono tylu barw, odcieni i smaków, co w słodkich latach dwudziestych i trzydziestych... Dziś, zabierzemy Was w ten niezapomniany świat przedwojennego kabaretu, gdzie przeplatane szmoncesami nieśmiertelne przeboje z tamtych lat m.in.: Ach, jak przyjemnie, Czy pani mieszka sama?, Miłość ci wszystko wybaczy, czy napisana specjalnie z okazji 85. urodzin Gdyni piosenka Białe miasto pozwolą Wam na chwilę zapomnieć o szaleństwie codzienności. Scenariusz, reżyseria, choreografia: Jan Szurmiej Scenografia i kostiumy: Sabina Bicz Kierownictwo muzyczne i aranżacja utworów: Jarosław Babula Przygotowanie wokalne: Barbara Czarkowska Asystent reżysera: Mariusz Żarnecki Asystent choreografa: Beata Buczek - Żarnecka Występują Aktorzy Teatru Miejskiego im. Witolda Gombrowicza: Beata Buczek-Żarnecka, Anna Iwasiuta, Dorota Lulka, Elżbieta Mrozińska, Filip Frątczak, Rafał Kowal, Leon Krzycki, Dariusz Majchrzak, Bogdan Smagacki, Mariusz Żarnecki ponadto gościnnie: Agnieszka Babicz, Liliana Gałaman, Beata Kowalska, Sylwia Różycka, Jerzy Michalski, Krzysztof Stasierowski oraz adepci: Dominika Kramarczyk, Justyna Jasiulewicz, Tina Popko, Agnieszka Rose, Agata Wianecka, Mateusz Burdach, Krzysztof Kowalski, Piotr Lewicki, Kamil Zięba
Bożena Keff Utwór o matce i ojczyźnie Spektakl zrealizowany przez Teatr Polski we Wrocławiu Premiera: 6 stycznia 2011 Adaptacja nominowanej do Nagrody Literackiej Nike 2009 książki dotyczącej ideału i konkretu, ideałów matki i córki oraz ich praktycznych realizacji, ideału ofiarnictwa oraz przetrwania, ukrytej bezwzględności tych, którzy byli ofiarami i przetrwali, a wreszcie konceptu przekraczającego zwykłą państwowość, czyli ideału ojczyzny, na którą, jak uczą tego dziewiętnastowieczne nacjonalizmy, składają się ziemia i krew. Utwór stawiający w narracyjnym centrum nie przedstawiciela bądź przedstawicielkę pokolenia, które przeżyło Holocaust, lecz ich już dorosłe dziecko. UTWÓR O MATCE I OJCZYŹNIE przekracza granice formalne. Keff zestawia ze sobą gatunki, style, fragmenty poetyckie przeplata dialogowymi, wprowadza chór jak z antycznej tragedii, język potoczny miesza z literackim, cytuje, zapożycza. Tekst ma cechy opery, oratorium, poematu, nowoczesnego tekstu dla sceny. Gatunkowy kolaż jest celowy i precyzyjny. Trudność określenia formy, jej płynność jest odzwierciedleniem poszukiwań córki, która także nie jest ukonstytuowana, walczy o siebie albo raczej ciągle siebie przegrywa. Rozwiązując ten tekst-żywioł, nieuchronnie dochodzimy do pytania: kto w UTWORZE... jest matką, a kto córką? Reżyseria, opracowanie tekstu, opracowanie muzyczne: Jan Klata Scenografia: Justyna Łagowska Choreografia: Maćko Prusak Kostiumy: Justyna Łagowska, Mateusz Stępniak Reżyseria światła: Justyna Łagowska Fonosfera: Magdalena Śniadecka Koordynator projektu: Hanna Frankowska-Jakubiel Występują: Paulina Chapko, Dominika Figurska, Anna Ilczuk, Kinga Preis, Halina Rasiakówna, Wojciech Ziemiański
Zielony mężczyznaJakub RoszkowskiFundacja Teatru BOTO zaprasza na światową prapremierę dramatu "Zielony mężczyzna" Jakuba Roszkowskiego. "Dawno, dawno temu, za górami, za lasami, w krainie wiecznych lodów, żył sobie w drewnianej chatce dojrzały mężczyzna. Niektórzy mówili, że stary nawet. Pustelnik. Jego życie było proste i monotonne. Wiatr i ciągle padający śnieg powoli sprawiły, że przestał się w ogóle uśmiechać, a mróz skleił jego wargi, że prawie w ogóle się nie odzywał, a jeśli nawet, to bardzo cicho. Ponoć aż zzieleniał i zgnił od tego zgorzknienia i samotności, tak że bały się go nawet dzikie zwierzęta. Tylko jego rudy kocur się go nie bał. Ale nie było to takie dziwne. Rudy kot był olbrzymi i polował nawet na psy. Pewnego razu, do chatki pustelnika zapukała młoda, piękna dziewczyna. Ubrana cała na biało, z książęcym diademem na czole. Niewinna taka. Prawdziwa biała księżniczka. Wyszła ona na chwilę ze swojego pięknego zamku z alabastru, żeby trochę poodkrywać świat, ale zgubiła drogę i strasznie zmarzła na śniegu. Na widok człowieka i ciepłego przytulnego domu, uśmiechnęła się tak gorąco, że jego zamarznięte serce zmiękło i zakochali się w sobie od pierwszego wejrzenia. Kupili sobie firanki i dywan i od tej pory żyli razem długo i szczęśliwie..."W iście bajkowy sposób rozpoczyna się druga, po zaskakującym debiucie "Morze otwarte", sztuka młodego gdańskiego dramaturga Jakuba Roszkowskiego, finalisty Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej w 2009 roku. On - samotnik, odludek i mruk, ona - piękna, dobra i niewinna, dwa światy kolidujące ze sobą, a mimo to happy end i portret szczęśliwej rodziny, siedzącej po wsze czasy w malutkiej chatce i wpatrującej się w powoli padający śnieg. Nawet kota im nie brak do szczęścia, a las wokół szumi świątecznie i odwiecznie. Ale kogo to dziwi? Bajki sprzedawane są przecież z gwarancją dożywotnią na to, że dobro zawsze wygrywa, a miłość poskromi każdą przeszkodę. Bajki, które opowiadały nam babcie. Bajki pana Perrault czy Hansa
Natura Organizator:Sopocki Teatr Tańca Miejsce: plener wzdłuż ulicy Stanisława Moniuszki (tereny wokół Opery Leśnej) NATURA - spektakl plenerowy inspirowany poezją Leśmiana zrealizowany specjalnie z okazji udziału w Prezydencji 2011. Impulsem do zwrócenia się ku twórczości B. Leśmiana, jest wewnętrzna potrzeba odnalezienia pierwotnej natury intymności i istnienia człowieka jako immanentnej części przyrody, przekroczenia granic wyznaczonych przez cywilizację i kulturę. Spektakl ma być taneczną, pełną barw opowieścią o ludzkiej potrzebie bliskości z drugim człowiekiem, a przede wszystkim o absolutnej syntezie zmysłowości, duchowości i fizyczności istoty ludzkiej. Choreografia oddawać ma nie tylko ideę poezji Leśmiana, ale jej rytm, kolor, sensualizm. Ma pokazać cały zawarty w wierszach mikrokosmos przyrody i namiętności ludzkich. A głównymi atutami tego multimedialnego widowiska ma być forma teatralna, piękno i wirtuozeria tańca zanurzone w realnych miejscach Sopotu, które oświetlone architektonicznym, "scenicznym" światłem ożyją i zabłysną nowym znaczeniem i nowym blaskiem.