IV edycja Festiwalu Wybrzeże Sztuki, która odbędzie się między 26 czerwca a 10 lipca na scenach Teatru Wybrzeże w Gdańsku i Sopocie. Podczas tegorocznej edycji zaprezentujemy najciekawsze, najbardziej kontrowersyjne i najgłośniejsze spektakle ostatnich lat. Teatr Wybrzeże pokaze nową premierę. 26 czerwca upłynie nam z warszawskim Och-Teatrem - ze spektaklem KOZA, ALBO KIM JEST SYLWIA? Edwarda Albee'ego w reżyserii Kasi Adamik i Olgi Chajdas, który zaprezentujemy na Scenie Kameralnej. Główny bohater spektaklu wyznaje żonie w dniu swoich urodzin, że podczas wyjazdu na wieś zakochał się w Sylwii.. KOZA, ALBO KIM JEST SYLWIA? to wyzwanie rzucone "społecznemu tabu". To poruszająca, tragiczna ale i zabawna opowieść o uprzedzeniach, zrozumieniu, miłości i nienawiści. W spektaklu zobaczymy mistrzowskie kreacje Marii Seweryn i Piotra Machalicy. 30 czerwca na Dużej Scenie odbędzie się na niezwykle kontrowersyjny spektakl Teatru Polskiego w Bydgoszczy - BABEL wg tekstu noblistki Elfriede Jelinek w reżyserii Mai Kleczewskiej. Przedstawienie stawia fundamentalne pytania dotyczące umierania, religii i wojny. 1 lipca na Scenie Kameralnej odbędzie się premiera WILLKOMMEN W ZOPPOTACH Adolfa Nowaczyńskiego w reżyserii Adama Orzechowskiego. Nasz premierowy spektakl to zjadliwa satyra na prowincjonalną i snobistyczną Polskę i Polaków, którzy z tęsknotą patrzą w stronę mitycznego Zachodu. Premiera odbędzie się zarówno w ramach Festiwalu jak i z okazji polskiej prezydencji w Unii Europejskiej. 2 i 3 lipca na Dużej Scenie Teatru Wybrzeże zaprezentujemy spektakl Teatru Polskiego we Wrocławiu - UTWÓR O MATCE I OJCZYŹNIE Bożeny Keff w reżyserii Jana Klaty. Tematem przedstawienia jest niewolnicza relacja między matką i córką, rodzicami i dziećmi, ojczyzną i jej obywatelami. UTWÓR O MATCE I OJCZYŹNIE uznano za jeden z najważniejszych spektakli w dotychczasowej karierze Jana Klaty. W jednej z głównych ról znakomita Kinga Preis! 4 i 5 lipca zapraszamy ponownie na Scenę Kameralną w Sopocie na
Adaptacja teatralna baśni H.Ch. Andersena. Egzotyczna opowieść o synu bogatego kupca, który roztrwoniwszy cały majątek ojca, dostaje od sąsiadów kufer. Okazuje się, że podarunek jest niezwykły. Magiczny prezent przenosi chłopca do odległego kraju. Znalezienie się w nowej sytuacji wymaga od Błażeja nie lada sprytu. Wszystko komplikuje się, gdy młodzieniec zakochuje się w pięknej księżniczce... Opowieść uczy, że udawanie kogoś, kim się nie jest, nie popłaca, a nawet za "niewinne" kłamstwa płaci się wysoką cenę. Organizator: Miasto Aniołów tel.: 504 025 222 Tel. 58 768 58 31 info@miastoaniolow.com.pl www.miastoaniolow.com.pl www.facebook.com (Teatrzyki Niedzielne) Koordynator projektu: Lucyna Labudda Tel. 504 038 470 l.labudda@gmail.com
"Dziecięce szanty" czyli śpiewamy, tańczymy i bawimy się przy muzyce szanty. Zapraszamy wszystkie dzieci, które lubią śpiewać, tańczyć i bawić się przy muzyce szant. Specjalnie dla Was przygotowaliśmy prawdziwą morską mieszankę wybuchową! Poznamy najbardziej znane piosenki żeglarskie oraz turystyczne. Zapraszamy na spotkanie przyjaciół spod znaku muzyki owianej wiatrem, wodą i przygodą. Nie chcemy zdradzać wszystkich tajemnic - zapraszamy! Zresztą, co tu dużo gadać, szanty od kilkudziesięciu lat są naszą, polską specjalnością. Zatem AHOJ! Do zobaczenia. [foto1]
Do dna spektakl muzyczny na podstawie "Cinzano" i "Urodziny Smirnowej" Ludmiły Pietruszewskiej z songami Agnieszki Osieckiej. Przekład: Agnieszka Osiecka, Natalia Woroszylska Andre Ochodlo: "Do dna" oznacza picie do końca, ale i życie na dnie. Na dnie są bohaterowie Pietruszewskiej, którzy wiedzą o tym i właśnie, dlatego piją. Zamknięte koło. Ale to nie jest spektakl o tym, jak się pije w Rosji, to spektakl o ludziach, którzy tak strasznie się pogubili... "Cinzano" i "Urodziny Smirnowej" to dwie jednoaktówki, które grane osobno - jedna po drugiej zazębiają się i dopełniają. Teksty opowiadają o straconym pokoleniu, o zmarnowanym życiu. W "Cinzano", spotykają się trzej kumple, którzy w piątkowy wieczór mają swoje święto. Piją kolejne butelki Cinzano, bo akurat tylko to jest w sklepie i rozmawiają o swoim nieudanym życiu. Jednemu z bohaterów "Cinzano" umarła matka, więc ten pije z rozpaczy... i przepija pieniądze przeznaczone na pogrzeb. Nie może dojść do pochówku, piją dalej... Bohaterkami "Urodzin Smirnowej" są ich kobiety, które na początku nie chcą się przyznać do prawdy o swoim życiu, udają przed sobą, że są kochane, wspaniałe i szczęśliwe. Dopiero alkohol pozwala im się otworzyć. Okazuje się, że prawda o ich życiu jest zgoła inna. Ludmiła Pietruszewska - urodziła się w Moskwie w 1938r. Z wykształcenia jest dziennikarką. Jej sztuki i opowiadania, w pierwszej połowie lat 80. praktycznie nie były wydawane, ale bardzo szybko rozprzestrzeniły się w maszynopisach. Wytworzyła się sytuacja paradoksalna: autor, którego się nie publikuje, staje się najbardziej wziętym dramaturgiem. "Lekcje muzyki", "Miłość", "Cinzano", "Urodziny Smirnowej", były powszechnie wystawiane w teatrach studyjnych Moskwy, Leningradu, w miastach republik nadbałtyckich, w miasteczkach prowincjonalnych oraz za granicą. Jak podkreśliła w jednym z wywiadów: "Cinzano" i "Urodziny Smirnowej" - to sztuki dokumentalne. Tylko, że zawarte w nich dokumenty, jak w jakimś akcie prawnym, noszą różne daty,
Tulla wg "Psich lat" Güntera Grassa Najnowsza produkcja Sopockiej Sceny Off de BICZ to opowieść o dorastaniu. Ida Bocian wykorzystała historię dziewczyny mieszkającej we Wrzeszczu opowiedzianą przez Grassa, by przedstawiając jej proste, smutne życie, odnaleźć w nim to, co powinno być wartością uniwersalną. Poetycka proza Grassa stanowi pretekst do ukazania pełnego okrucieństwa i kłamstwa świata dorosłych, w który wchodzi główna bohaterka. Harda, ciekawska, wrażliwa, ale i bezwzględna Tulla wprowadza swych rówieśników i siebie w dorosłość, bez znieczulenia, bezkompromisowo. Przekracza granicę okrucieństwa jedynie z ciekawości, bo z pewnością nie jest grzeczną dziewczynką. Ale, jak mówi Tulla ustami Idy, "nic nie jest czyste. Również śnieg nie jest czysty. Żadna dziewica nie jest czysta. Nawet świnia nie jest czysta. Diabeł nigdy całkiem nie jest czysty." Kto z nas zastanawia się, na ile potencjalne zło tkwi w nas wszystkich, a jego realizacja rzeczywiście w pełni zależy od nas. Postępowanie Tulli pretenduje ją do bycia złą bohaterką, lecz mimo to wywołuje ona wzruszenie i akceptację widzów, bo każdy z nas może znaleźć u niej ślady samego siebie. Stawiane przez nią pytania, są kierowane do nas wszystkich: w którym momencie tracimy niewinność? Czy można ją odzyskać? Co zrobić z rozczarowaniem dorosłością? Czy przedwcześnie dojrzałe dzieci, mają szansę kiedykolwiek dorosnąć? Pomysł spektaklu, którego premierę zobaczymy na deskach Teatru Na Plaży w sobotę i niedzielę, zrodził się w głowie Idy Bocian w roku 1995. Tekstem źródłowym spektaklu jest II księga "Psich lat" Güntera Grassa, czyli "Listy miłosne". Ida podejmowała próby scenicznej interpretacji tekstu od roku 2005, ale ich wyniki nigdy do tej pory nie miały swojej właściwej premiery. W ostatecznym procesie twórczym Ida Bocian, przy pomocy Ewy Ignaczak, dokonała dekonstrukcji pierwotnej wersji "Tulli" i zbudowała nowe przedstawienie. Ida Bocian - aktorka, reżyser teatralny, skarbnik Społecznego Stowarzyszenia
Grzegorz Dyndała według "Grzegorz Dyndała, czyli mąż pognębiony" Moliera. Planowana premiera - 9 lipca 2011 roku na Scenie Letniej Teatru Wybrzeże w Pruszczu Gdańskim, dla uczczenia Polskiej Prezydencji w UE! Grzegorz Dyndała jest uwikłany w polityczną bezpardonową walkę. Stawia czoło obłudzie, by jak Wołodyjowski, albo Superman walczyć o prawdę. Pragnie zniszczyć liberalizację stosunków seksualnych, których stał się ofiarą. Zdrady jego żony stanowią tylko fabularny zabieg, by ukazać jak okrutny i bezlitosny jest świat dla ludzi z silnym kręgosłupem moralnym. Grzegorz Dyndała wie, że to nie jest walka wyłącznie o to czy będzie Panem w małżeńskim łożu. To walka o coś więcej: Walka o Łoże. GRZEGORZ DYNDAŁA, CZYLI MĄŻ POGNĘBIONY może wydawać się na pierwszy rzut oka błahą komedią, ale to pełnokrwista tragedia, pełna zdrady, powikłanych stosunków, prób samobójczych. I gdy na chwilę pojawia się na naszych ustach uśmieszek, to momentalnie jest on zmrożony przez monologi głównego bohatera, które mogłyby być słowami wypowiadanymi przez Makbeta, Króla Leara, czy Mickiewiczowskiego Gustawa/ Konrada. Śmiech staje się płaczem. Teatr staje się życiem. "Sam tego chciałeś, Grzegorzu Dyndało" Martello Frangivetri o sztuce: "GRZEGORZ DYNDAŁA to dramat o zapewnieniu obywatelom każdego narodu przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości bez granic wewnętrznych, w której zagwarantowana jest swoboda przepływu osób, w powiązaniu z właściwymi środkami w odniesieniu do kontroli granic zewnętrznych, azylu, imigracji, jak również zapobiegania i zwalczania przestępczości. Tytułowy bohater działa na rzecz trwałego rozwoju Europy, którego podstawą jest zrównoważony wzrost gospodarczy oraz stabilność cen, społeczna gospodarka rynkowa o wysokiej konkurencyjności zmierzająca do pełnego zatrudnienia i postępu społecznego oraz wysoki poziom ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego. Filozofia Grzegorza Dyndały wspiera postęp naukowo-techniczny. Zwalcza wykluczenie społeczne i
Adam MickiewiczPan TadeuszWszyscy znamy PANA TADEUSZA. Polską epopeję narodową, w której nasz wieszcz Adam Mickiewicz opisuje wspaniałym trzynastozgłoskowcem piękno ojczyzny. To prawda. Ale można też przeczytać PANA TADEUSZA inaczej, odrzucić okrągłe zdania z lekcji polskiego i przyjrzeć się jego treści. Wtedy zapisany w nim obraz Polski będzie zupełnie inny. Mickiewicz przedstawia nasz kraj jako pole bitwy, miejsce permanentnego konfliktu, w którym spierają się wszyscy i o wszystko. Opisuje patologie polskości. Otwiera pole do debaty, do krytycznej dyskusji o narodzie. Za romansowo-sensacyjną fabułą i pięknymi opisami przyrody kryje się ostry i bardzo celnie naszkicowany portret naszych rodaków, którzy toczą wojnę o Polskę.Adaptacja, reżyseria i opracowanie muzyczne: Jarosław TumidajskiScenografia i wideo: Mirek KaczmarekWystępują: Piotr Chys, Jerzy Gorzko, Emilia Komarnicka, Łukasz Konopka, Michał Kowalski, Jacek Labijak, Krzysztof Matuszewski, Robert Ninkiewicz, Cezary Rybiński, Maciej Szemiel, Marek Tynda, Jarosław Tyrański.Jarosław Tumidajski (ur. 1980) - reżyser. Studiował teatrologię na Uniwersytecie Jagiellońskim, jest absolwentem Wydziału Reżyserii Dramatu krakowskiej PWST. Debiutował NOCNYM AUTOBUSEM Michała Walczaka (Stary Teatr w Krakowie, 2005). Zrealizował między innymi G®UPĘ LAOKOONA według Tadeusza Różewicza (Teatr Wybrzeże w Gdańsku, 2007), CZERWONE KOMETY Andreasa Sautera i Bernharda Studlara (Teatr im. Solskiego w Tarnowie, 2007), ŚWIĘTĄ JOANNĘ SZLACHTUZÓW Bertolta Brechta (Teatr Miejski w Gdyni, 2008). W ostatnim czasie pracował nad adaptacjami polskiej prozy. Wyreżyserował spektakle na podstawie BARBARY RADZIWIŁŁÓWNY Z JAWORZNA-SZCZAKOWEJ Michała Witkowskiego (Teatr Śląski w Katowicach, 2008), DISNEYLANDU Stanisława Dygata (Teatr Ludowy w Krakowie, 2009) oraz TRANS-ATLANTYKU Witolda Gombrowicza (Wrocławski Teatr Współczesny, 2010). Jego najnowsza realizacja to FANTAZY/NIEPOPRAWNI Juliusza Słowackiego (Teatr im. Modrzejewskiej w Legnicy,
Natura spektakl plenerowy z inspiracji poezją Bolesława Leśmiana, odbywający się w ramach Krajowego Programu Kulturalnego Polskiej Prezydencji 2011 - Otwartego Kurortu Kultury. Ciało me wklęte w korowód istnienia, Wzruszone słońcem od stóp aż do głów, Zna ruchy dziwne i znieruchomienia, Ktore zeń w śpiewie przechodzą do słów [...] Bolesław Leśmian ze zbioru "Dziejba leśna" IDEĄ spektaklu jest oddanie znaczenia i założeń filozoficznych poezji Leśmiana z uwzględnieniem trójkąta: Natura - Bóg - Człowiek, buntu przeciwko mieszczaństwu i stagnacji, filozoficznych wędrówek w stronę Henriego Bergsona i Fryderyka Nietzsche, świata z pogranicza ballady i fantasy, w którym pobrzmiewa echo romantyzmu, a także symbolizm. Choć dla poety stworzenie pierwotnego, ludowego mikrokosmosu było sposobem przedstawienia rozważań na temat stosunku natury i człowieka, jednostki i zbiorowości, sztuki i metafizyki, STT celowo rezygnuje z oczywistej "ludowości" na rzecz panteizmu i animalizmu, wyrażającego się w niedosłownych postaciach (tancerze jako skrzyżowanie ludzi, zwierząt i roślin) oraz symbolizmu - rytm i melodyka wiersza mające wywoływać określony nastrój. Leśmian był wierny wymagającej konstrukcji sylabotonicznej, nadającej specyficzny rytm jego poezji, który jest też ważnym elementem spektaklu. Organizatorzy: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Ministerstwo Spraw Zagranicznych, Narodowy Instytut Audiowizualny Organizatorzy lokalni: Gmina Sopot, Nadbałtyckie Centrum Kultury, Samorząd Województwa Pomorskiego, Sopocki Teatr Tańca, BART, Sopocka Scena Off de BICZ UWAGA!!! Ze względu na plenerowy charakter spektaklu organizatorzy proszą o zabranie ciepłych ciuchów, środków na komary, karimat / składanych krzesełek - według uznania. Koncept, scenariusz: Joanna Czajkowska Choreografia i taniec: Joanna Czajkowska, Katarzyna Antosiak, Maria Miotk, Monika Grzelak, Kacper Matuszewski, Jacek Krawczyk, Paweł Rymarczyk Kostiumy i scenografia: Julia Porańska, Beata
BABEL 2na podstawie sztuki BABEL Elfriede JelinekSpektakl dyplomowy studentów IV roku Wydziału Aktorskiego krakowskiej PWST (Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna im. Ludwika Solskiego w Krakowie)Premiera: 9 lutego 2011Tłumaczenie: Karolina BikontElfriede Jelinek we wczesnym eseju "Chcę być płytka" (1983) sformułowała "Tezy dla teatru", w których przeciwstawia się mimetycznemu charakterowi teatru. Logos przestaje być w jej tekstach przejawem jednolitej podmiotowości. Pisarka odrzuca także aktora reprezentującego konkretną postać, mówiącą przypisanym jej językiem.BABEL to anty-tekst dla teatru pozbawiony wszystkich tradycyjnych komponentów dramatu: postaci, dialogów, didaskaliów. To co pozostało to wielogłos konkurujących ze sobą figur językowych, które tylko na chwilę zyskują możliwe do zidentyfikowania tożsamości.Spotkanie z twórcami spektaklu BABEL 2 w sobotę, 9 lipca, godzina 21.10, foyer Sceny Kameralnej.Reżyseria: Maja KleczewskaScenografia i kostiumy: Katarzyna BorkowskaAsystent dramaturga: Magda Kupryjanowicz II WDRAsystent reżysera: Jacek Bała III WDR, Lucyna Sosnowska II WDR, Paweł Świątek III WDRAsystent scenografa: Aleksandra Żurawska ASPWystępują: Maria Dejmek, Marcin Kowalczyk, Maciej Nawrocki, Dawid Ogrodnik, Lidia Olszak, Hubert Podgórski, Patrycja Pulit, Piotr Stramowski, Daniel Szczypa, Krystian Wojtarowicz, Joanna Woźnicka
Słodkie lata 20., 30. Spektakl przygotowywany specjalnie z okazji 85. urodzin Gdyni. Lata dwudzieste i trzydzieste były w Polsce czasem barwnym, rozśpiewanym, roztańczonym. Tuż po pierwszej wojnie światowej, jeszcze nieświadomi zbliżającej się drugiej - panie w długich rękawiczkach, powłóczystych sukniach zdobionych sznurami pereł i eleganccy panowie w smokingach czy frakach - świętowali życie w rewiach i kabaretach. Nigdy przedtem, ani też nigdy potem - nie miało ono tylu barw, odcieni i smaków, co w słodkich latach dwudziestych i trzydziestych... Dziś, zabierzemy Was w ten niezapomniany świat przedwojennego kabaretu, gdzie przeplatane szmoncesami nieśmiertelne przeboje z tamtych lat m.in.: Ach, jak przyjemnie, Czy pani mieszka sama?, Miłość ci wszystko wybaczy, czy napisana specjalnie z okazji 85. urodzin Gdyni piosenka Białe miasto pozwolą Wam na chwilę zapomnieć o szaleństwie codzienności. Scenariusz, reżyseria, choreografia: Jan Szurmiej Scenografia i kostiumy: Sabina Bicz Kierownictwo muzyczne i aranżacja utworów: Jarosław Babula Przygotowanie wokalne: Barbara Czarkowska Asystent reżysera: Mariusz Żarnecki Asystent choreografa: Beata Buczek - Żarnecka Występują Aktorzy Teatru Miejskiego im. Witolda Gombrowicza: Beata Buczek-Żarnecka, Anna Iwasiuta, Dorota Lulka, Elżbieta Mrozińska, Filip Frątczak, Rafał Kowal, Leon Krzycki, Dariusz Majchrzak, Bogdan Smagacki, Mariusz Żarnecki ponadto gościnnie: Agnieszka Babicz, Liliana Gałaman, Beata Kowalska, Sylwia Różycka, Jerzy Michalski, Krzysztof Stasierowski oraz adepci: Dominika Kramarczyk, Justyna Jasiulewicz, Tina Popko, Agnieszka Rose, Agata Wianecka, Mateusz Burdach, Krzysztof Kowalski, Piotr Lewicki, Kamil Zięba
Natura Organizator:Sopocki Teatr Tańca Miejsce: plener wzdłuż ulicy Stanisława Moniuszki (tereny wokół Opery Leśnej) NATURA - spektakl plenerowy inspirowany poezją Leśmiana zrealizowany specjalnie z okazji udziału w Prezydencji 2011. Impulsem do zwrócenia się ku twórczości B. Leśmiana, jest wewnętrzna potrzeba odnalezienia pierwotnej natury intymności i istnienia człowieka jako immanentnej części przyrody, przekroczenia granic wyznaczonych przez cywilizację i kulturę. Spektakl ma być taneczną, pełną barw opowieścią o ludzkiej potrzebie bliskości z drugim człowiekiem, a przede wszystkim o absolutnej syntezie zmysłowości, duchowości i fizyczności istoty ludzkiej. Choreografia oddawać ma nie tylko ideę poezji Leśmiana, ale jej rytm, kolor, sensualizm. Ma pokazać cały zawarty w wierszach mikrokosmos przyrody i namiętności ludzkich. A głównymi atutami tego multimedialnego widowiska ma być forma teatralna, piękno i wirtuozeria tańca zanurzone w realnych miejscach Sopotu, które oświetlone architektonicznym, "scenicznym" światłem ożyją i zabłysną nowym znaczeniem i nowym blaskiem.