Baba Chanel Nikołaj Kolada Przekład: Agnieszka Lubomira Piotrowska Przed chwilą w Domu Kultury Stowarzyszenia Głuchoniemych triumfalnie zakończył się jubileuszowy koncert zespołu pieśni Olśnienie. Teraz, na zapleczu, przy stole zastawionym buraczkami w sosie winegret, marynowanymi ale niekoniecznie jadalnymi grzybkami, nieznanego pochodzenia alkoholem pięć solistek przystępuje do fetowania i wspominania dziesięcioletniego, jak sądzą, pasma sukcesów. I snucia planów na kolejne dekady. Nic to, że dawno już przekroczyły wiek emerytalny. Radosny nastrój mąci uwielbiany dotąd szef zespołu i akompaniator. Pragnie wprowadzić do Olśnienia, w główne światła tytułową Babę Chanel, świeżo upieczoną emerytkę, dotychczasowe solistki przesuwając pod horyzont, "daleko, kędy koczują mgły". One jednak nie zamierzają się poddać bez walki! BABA CHANEL to tragikomedia o niewyczerpanym pragnieniu życia, walce o godność dla starości, o niezależnym od wieku głodzie szczęścia. Wiele lat temu Nikołaj Kolada nakręcił bardzo popularny i wielokrotnie emitowany program telewizyjny o zespole Inspiracja, składającym się wyłącznie ze starszych kobiet. Gdy po latach zainteresował się jego losami, okazało się, że starsze panie od dawna nie żyją a członkami zespołu są wyłącznie ludzie młodzi. Sprzeczne uczucia wywołane tym zdarzeniem były dla Kolady bezpośrednią inspiracją do napisania BABY CHANEL. Podkreśla jednak zdecydowanie, że nie pisał jej, by obudzić współczucie dla starości, ale jedynie przypomnieć, że każdy z nas w każdym wieku pragnie szczęścia, i każdy chce jak najdłużej żyć pięknym i aktywnym życiem. Adam Orzechowski o BABIE CHANEL: Koladzie udało się podpatrzeć drapieżną mentalność ludzi starszych. Jednak ta drapieżność nie wywołuje w nas złych emocji, przeciwnie, wywołuje w nas współczucie i śmiech. Okolicznościowe, jubileuszowe spotkanie staje się dla bohaterów sztuki czasem podsumowania i rozliczenia, słodko-gorzką "Ostatnią Wieczerzą". Reżyseria: Adam Orzechowski Scenografia:
W ramach projektu "Teatr Gdynia Główna" sztuka teatru zagości na peronie dworca SKM Gdynia Główna! Z wędrówki w przestrzeni miasta wybierz się podróż w głąb siebie. Przystanek codziennej wędrówki, przystanek SKM, po raz pierwszy stanie się widownią, zaś dworcowy taras - przestrzenią gry. Przeszukaj bagaż cudzych doświadczeń w oczekiwaniu na swój pociąg.
Zapraszamy 10 sierpnia do Sopotu, gdzie o godz. 19:30 na Skwerze Kuracyjnym przy molo Fundacja FREA-art w ramach akcji "GRAMY..." rozegrana zostanie niestandardowa partia szachów. Szachownicę zapełnią żywe pionki. Co wyniknie ze zmierzenia się armii białych i czarnych? Kto wygra? Finał z pewnością będzie dużym zaskoczeniem.
Pielgrzymka Teatr Snów Grupa wędrująca przez życie wspomina i śni. Cofa się w czasie i wybiega w przyszłość, wspomina okres szkolny i dojrzałość, marzy o ładzie, celu, odmianie, ale też o chwili wytchnienia, w gospodzie, w domu. Bo wszyscy jesteśmy pielgrzymami. Spektakl - akcja teatralna o pielgrzymowaniu przez życie, wygodnym, a najlepiej komfortowym, o oczekiwaniu cudu, potrzebie zachwyceń. Jakie są cele naszych pielgrzymek? Czym różnimy się w tych wędrówkach? Jakie cuda spotykamy po drodze? Jakich nie dostrzegamy, a jakie mijamy bez refleksji? Scenariusz, scenografia i reżyseria: Zdzisław Górski Choreografia: Anna Steller i Marcelina Szczuraszek Muzyka: collage Pielgrzymują: Małgorzata Czarnecka, Wioleta Grodkowska, Agata Kozakowska, Katarzyna Lepianka, Monika Roguszczak, Marcelina Szczuraszek, Paweł Szczygłowski, Roksana Wiczk Kierunek szlaku: (Sopot) Grand Hotel, al. F. Mamuszki, Teatr na Plaży, MCKA Zatoka Sztuki
Charles LudlamTajemnicza Irma VepPrzekład: Małgorzata SemilPrapremiera:25 lipca na Letniej Scenie Teatru Wybrzeże w Pruszczu GdańskimMandacrest, siedziba angielskiego rodu Hillcrestów. Służba szykuje kolację, lady i lord prowadzą dystyngowaną rozmowę. Mroczne sekrety, tajemnice przeszłości, miłość, zbrodnia, śmierć, wilki, wilkołaki, cuda starożytnego Egiptu i tylko dwóch aktorów. Pełna absurdalnego humoru i niespodziewanych zwrotów akcji komedia Charlesa Ludlama powstała w latach 80. i natychmiast stała się prawdziwym przebojem teatrów off-broadwayowskich. Nic dziwnego: to znakomicie napisana, dowcipna, ostra satyra żywiąca się teatralnymi i filmowymi gatunkami. Rozpisana na zaledwie dwóch aktorów, którzy w niedługim czasie wcielić się muszą w serię postaci, żongluje niezliczonymi motywami zaczerpniętymi z teatru, filmu i pop-kultury. [foto1]Także i w polskiej prapremierze tej zwariowanej komedii zdarzyć się może wszystko. Naprawdę wszystko. Powstają dwa spektakle, w dwu różnych obsadach. Choć oparte na tym samym tekście, będą to z pewnością dwie różne "Tajemnicze Irmy Vep"... Adam Orzechowski o "Tajemniczej Irmie Vep": - Bawimy się konwencją, techniką aktorską, teatrem. Ale grając tym wszystkim dotykamy spraw wykraczających poza scenę. Pytamy o potrzebę kreacji, o siłę wzorców kulturowych, konieczność przyjmowania ról w życiu. Pytamy o granice tożsamości w ogóle. Reżyseria: Adam OrzechowskiScenografia: Magdalena GajewskaOpracowanie muzyczne: Rafał Kowalczyk Występują: Łukasz Konopka i Marek Tynda (prapremiera: 25 lipca) oraz Piotr Łukawski i Maciej Konopiński (prapremiera: 22 sierpnia) ---Charles Ludlam (1943 - 1987) - amerykański reżyser dramaturg i aktor. Absolwent Uniwersytetu Hofstra oraz założyciel Ridiculous Theatrical Company w Nowym Jorku. "Tajemnicza Irma Vep" to jego najpopularniejsza sztuka teatralna. W 1991 roku Irma Vep była najczęściej wystawianą sztuką w Stanach Zjednoczonych.
Radosław PaczochaFaza DeltaHistoria trójki takich trochę kiboli, trochę dresiarzy, niby zwykłych chłopaków z sąsiedztwa, którzy jakby niechcący i mimochodem przekraczają wszelkie granice - będąc pod wpływem dokonują zbrodni. Niczym bohaterowie Mrożkowskiej "Zabawy", pewnego sobotniego wieczora, by się po prostu lepiej bawić i poszerzyć zakres doznań, zażywają pozornie niegroźne, przez niektórych postrzegane nawet jako kulturotwórcze, środki zmieniające świadomość i ta coraz weselsza zabawa kończy się drastycznym zabójstwem. "Faza Delta" to skromna, ale niezwykle poruszająca opowieść o banalności zła.Adam Orzechowski o spektaklu: "Dominujące teraz hasło "że zabawa jest najważniejsza" zamieniło tę dawną potrzebę w przymus; żyjemy pod presją przymusu zabawy - i to na wielu frontach. Od tej zabawy uzależniamy się, potrzebujemy jednak coraz silniejszych doznań; aby w nią wejść potrzebujemy kolejnych wspomagaczy, nasz umysł jest coraz intensywniej infekowany - doznaniami zewnętrznymi ale i chemią, początkowo niegroźną ale z czasem coraz bardziej wyniszczającą. Tym tekstem chciałbym opowiedzieć nie o jakiejś abstrakcyjnej, egzotycznej patologii, ale o trzech fajnych chłopakach z sąsiedztwa, a może i o nas samych, o tym, jak łatwo przekroczyć tę granicę, jak kulturotwórczy ponoć specyfik łatwo przekształca się w katalizator agresji, jak łatwo z kolorowego nierealu wpaść w najczarniejszy real."Reżyseria: Adam OrzechowskiScenografia: Magdalena GajewskaMuzyka: Kormorany (Paweł Czepułkowski, Michał Litwiniec)Ruch sceniczny: Jarosław StaniekWideo: Joanna MichaelisWystępują: Sylwia Góra-Weber (Justyna), Piotr Chys (Mastodont), Michał Jaros (Misiek) oraz Piotr Witkowski (Liszaj).-----Radosław Paczocha (ur. 1977) - dramatopisarz. Absolwent warszawskiej polonistyki i Wiedzy o Teatrze, doktorant w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Za sztukę ZAPACH CZEKOLADY otrzymał główną nagrodę na gdańskim Festiwalu Sztuk Autorskich Windowisko 2008.Laureat ogólnopolskiego konkursu na
Słodkie lata 20., 30.Spektakl przygotowywany specjalnie z okazji 85. urodzin Gdyni.Lata dwudzieste i trzydzieste były w Polsce czasem barwnym, rozśpiewanym, roztańczonym. Tuż po pierwszej wojnie światowej, jeszcze nieświadomi zbliżającej się drugiej - panie w długich rękawiczkach, powłóczystych sukniach zdobionych sznurami pereł i eleganccy panowie w smokingach czy frakach - świętowali życie w rewiach i kabaretach. Nigdy przedtem, ani też nigdy potem - nie miało ono tylu barw, odcieni i smaków, co w słodkich latach dwudziestych i trzydziestych... Dziś, zabierzemy Was w ten niezapomniany świat przedwojennego kabaretu, gdzie przeplatane szmoncesami nieśmiertelne przeboje z tamtych lat m.in.: Ach, jak przyjemnie, Czy pani mieszka sama?, Miłość ci wszystko wybaczy, czy napisana specjalnie z okazji 85. urodzin Gdyni piosenka Białe miasto pozwolą Wam na chwilę zapomnieć o szaleństwie codzienności. Scenariusz, reżyseria, choreografia: Jan SzurmiejScenografia i kostiumy: Sabina BiczKierownictwo muzyczne i aranżacja utworów: Jarosław BabulaPrzygotowanie wokalne: Barbara CzarkowskaAsystent reżysera: Mariusz ŻarneckiAsystent choreografa: Beata Buczek - ŻarneckaWystępują Aktorzy Teatru Miejskiego im. Witolda Gombrowicza: Beata Buczek-Żarnecka, Anna Iwasiuta, Dorota Lulka, Elżbieta Mrozińska, Rafał Kowal, Leon Krzycki, Dariusz Majchrzak, Bogdan Smagacki, Mariusz Żarneckiponadto gościnnie: Agnieszka Babicz, Liliana Gałaman, Beata Kowalska, Sylwia Różycka, Jerzy Michalski, Krzysztof Stasierowskioraz adepci: Dominika Kramarczyk, Justyna Jasiulewicz, Tina Popko, Agnieszka Rose, Agata Wianecka, Mateusz Burdach, Krzysztof Kowalski, Piotr Lewicki, Kamil Zięba
Bajkowisko to kraina baśni, wybornej zabawy i dobrego humoru. W tym roku motywem przewodnim będzie gra w kolory. W programie "Teatrzyki Dominika" znajdą się spektakle teatrów lalkowych z Łodzi, Torunia, Poznania, Gdyni i Gdańska oraz warsztaty teatralne, zabawy edukacyjne i konkursy z nagrodami.
Scena Letnia to wspólne przedsięwzięcie Fundacji Teatru BOTO i Młodego Byrona - cykl spektakli teatralnych i pokazów filmowych odbywających się w Sopocie w Dworku Sierakowskich w okresie wakacji.