Naucz się asertywności
8 czerwca 2007 (artykuł sprzed 19 lat)
aktualizacja: godz. 09:22
(8 czerwca 2007)
- Asertywność to termin oznaczający posiadanie i wyrażanie własnego zdania oraz bezpośrednie wyrażanie emocji, jednak w granicach nie naruszających praw własnych, a także innych osób - mówi Magdalena Górska - To pokazywanie innym w jaki sposób chcemy być traktowani. Osoba asertywna otwarcie wyraża swoje myśli, uczucia i przekonania, szanując jednocześnie uczucia i przekonania innych osób.
- Tu nie chodzi o egoizm, gdyż ludzie często mylą te dwa pojęcia - dodaje Katarzyna Wieczorek. - Gdy ktoś słyszy, że w asertywności chodzi o obronę własnych praw, czy wręcz obronę samego siebie, to wiele osób myśli: egoista. A to nieprawda. W asertywności chodzi o to, żeby się sobą zaopiekować i zadbać o siebie również po to, aby innym było ze mną dobrze. Bo jeżeli ja dbam o siebie i o swoje prawa, oraz umiem przy tym respektować prawa i granice drugiej osoby, to nasze wzajemne relacje - czy to w związku, czy też na gruncie zawodowym - są satysfakcjonujące i pełne.
- Asertywność to zachowanie polegające na znalezieniu najlepszej metody wyrażania własnych emocji, nie będące jednocześnie zachowaniem ani zbyt agresywnym, ani zbyt uległym - mówi Magdalena Górska. - W sytuacjach konfliktowych pozwala osiągnąć kompromis bez poświęcania się, czy rezygnacji z wyznawanych wartości. Przecież najczęstszym powodem, dla którego ludzie robią coś, na co nie mają ochoty, jest problem z odmawianiem. Osoba asertywna potrafi powiedzieć "nie" bez wyrzutów sumienia, złości czy lęku.
Asertywność nie jest wrodzona. Oznacza to, że każdy może nauczyć się w sposób bezpośredni i stanowczy wyrażać swoje uczucia czy opinie, szanując uczucia i poglądy rozmówcy.
- To jest proces, który zaczyna się od uświadomienia sobie, że mam pewne prawa, ale ani moje otoczenie, ani nawet ja sam ich nie przestrzegam - mówi Katarzyna Wieczorek. - Osoby te najczęściej nie potrafią same sobie pomóc, dlatego decydują się na udział w psychoterapii czy warsztatach psychologicznych, które mają im pokazać inne zachowania. Na treningach asertwyności można nauczyć się, że mamy prawo reagować na niesprawiedliwe traktowanie, nieuzasadnioną krytykę czy agresywne zachowanie. Uczymy się jak w danych sytuacjach postępować, co mówić, jak nie dać się sprowokować i wciągnąć w kłótnię. Po pewnym czasie przestajemy się kontrolować i asertywne zachowanie wchodzi nam w nawyk.
- Nasze zachowanie, postępowanie czy myślenie nie są jednakowe przez całe życie - mówi Magdalena Górska. - Dlatego, jeśli zaczynamy odczuwać potrzebę zmian, lub czujemy się niekomfortowo w pewnych życiowych sytuacjach, zawsze możemy to zmienić. Po treningu nagle okazuje się, że nie zawsze muszę zgadzać się ze zdaniem rozmówcy i że mogę głośno powiedzieć, że mam prawo do dyskusji i szacunku jako człowiek. Jest to umiejętność bardzo przydatna np. w relacjach podwładny - szef, gdyż ułatwia prowadzenie dyskusji przy jednoczesnej ochronie własnych praw.
- Oprócz tego, że asertywne zachowanie znacznie ułatwia nam życie, to czyni je także łatwiejszym dla naszych najbliższych - mówi Katarzyna Wieczorek. - O ile głębsze stają się relacje z partnerem, który w końcu wie "o co nam chodzi", jakie są nasze pragnienia i potrzeby. O ile prostsze staje się wychowanie dziecka kiedy wiemy jak wyznaczać granice: sobie i jemu. No i pamiętajmy: asertywni rodzice wychowują asertywne dzieci. A przecież każdy chce, aby jego dziecku żyło się dobrze. Warto więc najpierw zatroszczyć się o siebie, aby później móc się troszczyć o innych.
|
Magdalena Oleszko - Włostowska
Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.