Co może opowiedzieć o mieście kawałek materiału? Jak pamięć, codzienne gesty i osobiste historie mogą zostać zapisane w glinie?Zapraszamy na kameralny warsztat wspólnotowy będący częścią projektu artystyczno-społecznego Sploty Sopotu. Archiwum dotyku.Jego głównym celem jest stworzenie wspólnego, materialnego zapisu osobistych historii związanych z Sopotem. Zadzieje się to poprzez spotkanie, rozmowę, dotyk i pracę z tkaniną oraz gliną. Chcę potraktować warsztat jako formę słuchania miasta: zatrzymania się przy osobistych opowieściach, które składają się na większą historię miejsca.Informacje praktyczne:Czas trwania: 34 godzinyLiczba uczestników: 812 osóbDla kogo: dla wszystkich, a szczególnie związanych z Sopotem, bez konieczności posiadania wcześniejszego doświadczenia warsztatowego lub artystycznegoZapisz sięCo będziemy robić?Zaproszę uczestników do przyniesienia ze sobą fragmentu tkaniny, ubrania, tekstylnego akcesorium lub pamiątki, która ma dla nich osobiste znaczenie i wiąże się z Sopotem.Może to być rzecz bardzo stara albo zupełnie współczesna. Ważne jest nie to, jak wygląda, ale jaką historię przechowuje.W pierwszej części spotkania porozmawiamy o przyniesionych przedmiotach i związanych z nimi wspomnieniach. Będzie to czas na poznanie się, wymianę doświadczeń i przyjrzenie się temu, jak przedmioty bliskie ciału przechowują ślady codzienności, relacji i czasu.W drugiej części przejdziemy do działania praktycznego. Wykorzystując przyniesione tkaniny, będziemy wykonywać ich odciski w glinie, tworząc płytki, naczynia lub niewielkie ceramiczne formy.W ten sposób wspólnie powstanie Próbnik faktur Sopotu, zbiór materialnych śladów naszych tkanin, historii i wspomnień.Nie trzeba mieć żadnego doświadczenia artystycznego ani ceramicznego. Warsztat jest pomyślany tak, aby mogły wziąć w nim udział osoby o różnych doświadczeniach i w różnym wieku. Najważniejsze są ciekawość, gotowość do rozmowy i chęć podzielenia się własną historią.Co stanie się z powstałymi
Każda niedziela to doskonała okazja, by zwolnić tempo i celebrować wspólny czas przy stole. W Restauracji Polskie Smaki zapraszamy na Niedzielny Brunch, inspirowany polską kuchnią i regionalnymi przysmakami - w swobodnej, przyjemnej atmosferze.
Piątek oznacza jedno - wieczorny Bufet w Sheraton Sopot! W każdy piątek października odbywamy podróż po bawarskich rejonach.
[lead]Syn, matka i ojciec siedzą przy stole i długo milczą.Autor: Ivor MartinićPrzekład z języka chorwackiego: Gabriela AbrasowiczReżyseria: Viktoria DulakPremiera: 25 września 2026 roku na Scenie KameralnejSezon: 2026/2027Wyobraź sobie, że państwo pyta cię, co zrobisz, kiedy nadejdzie katastrofa. A potem wyobraź sobie, że największa katastrofa wydarzyła się znacznie wcześniej - przy rodzinnym stole.W dramacie Ivora Martinića jedno pytanie zawarte w formularzu przygotowanym na wypadek kryzysu wystarcza, by uruchomić lawinę wspomnień, pretensji i przemilczeń. Bohaterowie wracają do tych samych gestów, tych samych historii i rodzinnych ról, jakby ich powtarzanie mogło zatrzymać rozpad świata, który budowali przez lata.Spektakl Viktorii Dulak nie szuka winnych ani prostych odpowiedzi. Pyta raczej o cenę bezpieczeństwa i o to, dlaczego tak często wolimy wierzyć, że nie mieliśmy wyboru. Bo może prawdziwa wolność zaczyna się dopiero wtedy, gdy przestajemy opowiadać własne życie jako historię cudzych decyzji. A największą odwagą nie jest przygotowanie się na katastrofę, lecz przyjęcie odpowiedzialności za to, co wydarzyło się na długo przed jej nadejściem.Scenografia i kostiumy: Bartłomiej KrukMuzyka: Bartosz JędraśReżyseria światła: Michał WojtasikRuch sceniczny: Aleksandra KuśInspicjentka-suflerka: Weronika MathesAsystentka reżyserki: Izabela Baran
[lead]Syn, matka i ojciec siedzą przy stole i długo milczą.Autor: Ivor MartinićPrzekład z języka chorwackiego: Gabriela AbrasowiczReżyseria: Viktoria DulakPremiera: 25 września 2026 roku na Scenie KameralnejSezon: 2026/2027Wyobraź sobie, że państwo pyta cię, co zrobisz, kiedy nadejdzie katastrofa. A potem wyobraź sobie, że największa katastrofa wydarzyła się znacznie wcześniej - przy rodzinnym stole.W dramacie Ivora Martinića jedno pytanie zawarte w formularzu przygotowanym na wypadek kryzysu wystarcza, by uruchomić lawinę wspomnień, pretensji i przemilczeń. Bohaterowie wracają do tych samych gestów, tych samych historii i rodzinnych ról, jakby ich powtarzanie mogło zatrzymać rozpad świata, który budowali przez lata.Spektakl Viktorii Dulak nie szuka winnych ani prostych odpowiedzi. Pyta raczej o cenę bezpieczeństwa i o to, dlaczego tak często wolimy wierzyć, że nie mieliśmy wyboru. Bo może prawdziwa wolność zaczyna się dopiero wtedy, gdy przestajemy opowiadać własne życie jako historię cudzych decyzji. A największą odwagą nie jest przygotowanie się na katastrofę, lecz przyjęcie odpowiedzialności za to, co wydarzyło się na długo przed jej nadejściem.Scenografia i kostiumy: Bartłomiej KrukMuzyka: Bartosz JędraśReżyseria światła: Michał WojtasikRuch sceniczny: Aleksandra KuśInspicjentka-suflerka: Weronika MathesAsystentka reżyserki: Izabela Baran
[lead]Syn, matka i ojciec siedzą przy stole i długo milczą.Autor: Ivor MartinićPrzekład z języka chorwackiego: Gabriela AbrasowiczReżyseria: Viktoria DulakPremiera: 25 września 2026 roku na Scenie KameralnejSezon: 2026/2027Wyobraź sobie, że państwo pyta cię, co zrobisz, kiedy nadejdzie katastrofa. A potem wyobraź sobie, że największa katastrofa wydarzyła się znacznie wcześniej - przy rodzinnym stole.W dramacie Ivora Martinića jedno pytanie zawarte w formularzu przygotowanym na wypadek kryzysu wystarcza, by uruchomić lawinę wspomnień, pretensji i przemilczeń. Bohaterowie wracają do tych samych gestów, tych samych historii i rodzinnych ról, jakby ich powtarzanie mogło zatrzymać rozpad świata, który budowali przez lata.Spektakl Viktorii Dulak nie szuka winnych ani prostych odpowiedzi. Pyta raczej o cenę bezpieczeństwa i o to, dlaczego tak często wolimy wierzyć, że nie mieliśmy wyboru. Bo może prawdziwa wolność zaczyna się dopiero wtedy, gdy przestajemy opowiadać własne życie jako historię cudzych decyzji. A największą odwagą nie jest przygotowanie się na katastrofę, lecz przyjęcie odpowiedzialności za to, co wydarzyło się na długo przed jej nadejściem.Scenografia i kostiumy: Bartłomiej KrukMuzyka: Bartosz JędraśReżyseria światła: Michał WojtasikRuch sceniczny: Aleksandra KuśInspicjentka-suflerka: Weronika MathesAsystentka reżyserki: Izabela Baran