Chopinart Balet do muzyki Fryderyka Chopina Chopin inspiruje. Trudno zliczyć artystów - kompozytorów, choreografów, plastyków, muzyków klasycznych i jazzowych, którzy czerpali z dzieł naszego najwybitniejszego twórcy. Wielbiciele baletu spontanicznie kojarzą jego nazwisko z impresją choreograficzną Fokina "Chopiniana", na potrzeby której Głazunow zinstrumentował utwory Chopina w sposób, delikatnie mówiąc, kontrowersyjny. Naszym wieczorem choreograficznym chcemy uciec od tego prostego myślenia: Chopin + balet = "Chopiniana". Szukamy nowych sposobów tanecznego wcielenia słynnych mazurków, walców, preludiów... Dwie części wieczoru to dwa różne spojrzenia na balet współczesny, gdyż przygotuje je dwóch różnych twórców, różnych narodowości, reprezentujących odmienne kultury - europejską i azjatycką. Łączy je jedno - uwielbienie dla polskiego kompozytora, któremu oddajemy hołd w 200 rocznicę jego urodzin. Emil Wesołowski - tancerz, choreograf, pedagog Ukończył Państwową Szkołę Baletową w Poznaniu. W 1966 roku zaangażował się do Opery Poznańskiej. W roku 1973 opuścił Operę wraz z innymi tancerzami Conrada Drzewieckiego i został solistą, a w 1976 roku pierwszym solistą Polskiego Teatru Tańca. Stworzył tam szereg kreacji w baletach Conrada Drzewieckiego, był też pierwszym wykonawcą roli Jazona w balecie "Medea" Teresy Kujawy. Występował z zespołem Drzewieckiego w wielu krajach Europy, brał udział w kilku filmach baletowych. Współpracował jako pedagog z poznańską szkołą baletową, prowadził zajęcia baletmistrzowskie w Polskim Teatrze Tańca, rozpoczął też współpracę choreograficzną z teatrami dramatycznymi i muzycznymi. W 1979 roku postanowił poszukać możliwości pracy twórczej na własną rękę. Przez sezon kierował baletem Opery Wrocławskiej, a następnie Teatru Wielkiego w Poznaniu. W 1982 roku przyjął funkcję kierownika baletu w warszawskim Teatrze Wielkim. Najważniejsze realizacje choreograficzne Emila Wesołowskiego: "Quattro movimenti" (muz. Schaeffer, Opera Wrocławska,
