Program 16 czerwca - piątek IKA Winda (ul. Racławicka 17, Gdańsk Wrzeszcz) 18.00 - "Obcy" - Teatr Biuro Rzeczy Osobistych 18.45 - Poezja Beaty Mróz Gajewskiej 19.00 - Wernisaż wystawy Marka Żubra 19.30 - "Chcę się tylko zawsze spieszyć' monodram Małgorzaty Pokrywko wg prozy Aglaji Veteranyi; reż. Jarek Rebeliński; scen. Agnieszka Kochanowska 20.00 - Koncert gitarowy uczniów pod kierunkiem Rafała Szyjera 17 czerwca - sobota Teatr Leśny Jaśkowa Dolina 18.00 - rozpoczęcie - spektakl teatralno - muzyczny "Powrót" reż. Jarek Rebeliński; muzyka Remont Pomp 18.30 - Poezja Beaty Mróz Gajewskiej przy akompaniamencie 19.00 - Koncert gitarowy uczniów pod kierunkiem Rafała Szyjera 19.30 - Koncert zespołu sektor L4 z gościnnym udziałem Mikołaja Trzaski i Wojtka Mazolewskiego. BEATA MRÓZ GAJEWSKA Jako nastolatka - krótkie formy literackie do Klubu Młodych Autorów w Na przełaj. Wyróżnienie w konkursie literackim dla młodzieży w 1977 roku. Pracuję jako pedagog w specjalnym Ośrodku szkolno Wychowawczym nr 2 w Gdyni 1993 roku I nagroda w konkursie poetyckim "Gazety Uniwersyteckiej", Gdańsk 1994 roku wyróżnienie w konkursie poetyckim, Kraków "Transfuzje 94" 2001 Świat Książki wydaje "Prawdziwe udane wakacje" powieść dla dzieci, jednym z bohaterów powieści jest autystyczny chłopiec (pierwowzorem postaci jest syn Wojciech) Wiersze dla dzieci w zbiorach wierszy dla dzieci - Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne "A jak będzie słońce, a jak będzie deszcz", "Na słoneczne i deszczowe dni". 2005 wyróżnienie drukiem w konkursie literackim Uniwersytetu Gdańskiego "Proza życia" za opowiadania. Działam w fundacji Dom Rain Mana - fundacja ma na celu objęcie opieką dzieci z autyzmem po śmierci ich rodziców Prowadzę z mężem rodzinę zastępczą. TEATR BIURO RZECZY OSOBISTYCH Reżyseria: Zbigniew Biegało Zespół powstał w 1998 roku w Gdyni. W swym dorobku ma 6 spektakli prezentowanych na wielu festiwalach w Polsce. Spektakle: "Obywatel Plata", "Pamięć" i "2807" wyróżniane były m.in.: - Studencki
O CZYM MARZĄ FACECI„Koleżanki” w Teatrze Wybrzeże - męskie spojrzenie na babskie sprawyPierre Chesnot, Grzegorz Chrapkiewicz, Robert Leszczyński (juror „Idola”) ...o kobietachWiszą na telefonie, paplają, plotkują, gawędzą. Wpadają bez uprzedzenia. Zalewają się łzami, to znowu chichoczą... Kto? Koleżanki, przyjaciółki, kumoszki... Osobliwy gatunek... Nigdy nie występują pojedynczo. Funkcjonują stadnie.„Halo! Tu Sylwia... Tu Klaudia... Tu Wiwiana... Nie ma Eweliny? Nawet wieczorem, kiedy leżymy w łóżku i właśnie mamy... przerywają nam ze trzy razy. A przecież nie należę już do grupy wiekowej, kiedy można przerywać mężczyźnie trzy razy...”On – pisarz, domator, mąż. Ona to przede wszystkim oddana przyjaciółka swoich przyjaciółek. Czy żeniąc się z Eweliną Filip zdawał sobie sprawę, że poślubia nie tylko swoją wybrankę, ale również cały klan jej koleżanek?„Bywają wieczory, że robi się tłoczno jak na dworcu. W niedziele trochę się uspokaja. Tych, którym udało się wyjechać na weekend z aktualnym kochankiem, nie ma w Paryżu, a te, które w ostatniej chwili musiały zmienić plany, płaczą.”„Koleżanki” to znakomita komedia mistrza gatunku - Pierra Chesnota. Błyskotliwe dialogi, trafne obserwacje obyczajowe i niewiarygodne zawirowania akcji. Cięty dowcip i absurdalny humor sytuacyjny. Romanse, przemytnicy, sycylijska mafia i tajemniczy Rosjanin. Sercowe dramaty z kryminalną intrygą w tle i zaskakującym finałem.Reżyseruje bezkonkurencyjny Grzegorz Chrapkiewicz! „Koleżanki” Teatru Wybrzeże – wyjątkowo męskie spojrzenie na damskie sprawy!Najpierw skarżą się: "Ach ci mężczyźni, myślą tylko o jednym... znowu szedł za mną na ulicy... znów przycisnął mnie do ściany w windzie... kiedy wreszcie przestaną nas napastować?!"A kiedy przestajemy je napastować, patrzą na nas podejrzliwie: "Coś z tym facetem nie w porządku! Pewnie chory, impotent albo homoseksualista!"„KOLEŻANKI”Reżyseria Grzegorz
Autor: Paweł DemirskiWspółpraca dramaturgiczna: Paulina MurawskaReżyseria: Romuald Wicza-PokojskiScenografia: Robert RumasKostiumy: Julia Joanna KornackaAsystent kostiumologa: Katarzyna MilewskaWystępują:Ona - Monika ChomickaAdwokatka - Anna KociarzSiostra - Małgorzata OraczDyrektor - Jerzy GorzkoSprzątający - Maciej KonopińskiRobotnik - Jacek LabijakWłoski Kierownik - Rafał KronenbergerPolski Kierownik - Jarosław TyrańskiP r a p r e m i e r a: 11 VI 2006, Teatr Malarnia„Kiedy przyjdą podpalić dom, to się nie zdziw” autorstwa Pawła Demirskiego to wyjątkowa propozycja połączenia teatru z postawą zaangażowaną społecznie. Jest wyjątkowa z co najmniej kilku powodów.Najważniejszy z nich - śmierć człowieka, która posłużyła za kanwę historii dramatu, wydaje się najbardziej wymagający wyjaśnienia.2 września 2005 roku w łódzkiej fabryce lodówek należącej do włoskiej firmy Indesit Company Polska zginął 21-letni mężczyzna zmiażdżony przez dwutonowy stempel hydrauliczny. Po zdarzeniu tym doszło do ataku na jednego członka kadry kierowniczej, zaś żona zabitego Tomasza Jochana w wyniku tragicznych okoliczności poroniła. Śledztwo dziennikarski, a także kontrola Państwowej Inspekcji Pracy ujawniły szereg nieprawidłowości w przestrzeganiu praw pracowniczych w firmie Indesit, które z dużym prawdopodobieństwem mogły doprowadzić do powstałej tragedii.Przytoczone wydarzenia wywołały ogromne zainteresowanie lokalnych, a także ogólnopolskich mediów. Sprawa została nagłośniona. Zainteresowanie to okazało się jednak krótkotrwałe. Tym cenniejszy dziś wydaje się głos, jaki zabrał w tej sprawie Demirski. Z dzisiejszej perspektywy jego najnowsza sztuka okazuje się być jedyną alternatywą opisującą łódzką historię wobec „sensacyjnej historii” przedstawionej przez media.Oczywistym jest, że historia śmierci Jochana - podobnie jak historia setek tysięcy innych uczestniczących w globalnym rynku pracy ludzi, jest straszniejsza i bardziej przejmująca niż jakakolwiek teatralna