Piotr Iljicz CzajkowskiЩелкунчикbaletlibretto: Marius Petipa i Iwan Wsiwołożski wg bajek: Król myszyE. T.A. Hoffmanna i Dziadek do orzechów A. Dumasa - ojcainscenizacja i choreografia: Wasylij Wajnonen, Uran Azimow, Sławomir Gidelkierownictwo muzyczne: Janusz Przybylskiscenografia: Władysław Wigura, Bruno Sobczakpremiera: 10 listopada 1990muzyka z nagraniaczas trwania: 1h 45’"Dziadek do orzechów" jest trzecim i ostatnim baletem Piotra Czajkowskiego. Kompozytor napisał go na zamówienie dyrektora petersburskiego Teatru Maryjskiego Iwana Wsiewołożskiego. Dyrektor, składając zamówienie, liczył na to, że nowe dzieło ulubionego kompozytora peterbużan odniesie taki sam sukces, jak wystawione wcześniej w jego teatrze balet "Śpiąca królewna" i opera "Dama pikowa". Ulegając ówczesnej modzie teatralnej, dyrekcja i artysta postanowili połączyć w ramach jednego wieczoru balet z operą. Tak oto Czajkowski przystąpił do pracy nad "Dziadkiem" i jednoaktową operą "Jolanta". Praca nad baletem przysparzała kompozytorowi zarówno wiele radości jak i stała się źródłem wielu zmartwień i powodem irytacji. Nim dzieło zostało zaprezentowane w teatrze, Czajkowski zestawił z kilku jego fragmentów suitę, wykonaną na koncercie symfonicznym w marcu 1892 roku. Ogromny sukces koncertu, podczas którego bisowano niemal każdy numer suity, chyba zmienił nieco nastawienie Czajkowskiego do swego muzycznego dziecięcia, do którego wcześniej odnosił się bez entuzjazmu. Premiera opery i baletu odbyła się 6 grudnia 1892 roku. Publiczność przyjęła obydwa dzieła entuzjastycznie, zachwycano był sam car, który nie szczędził kompozytorowi pochwał. Krytyka, swoim zwyczajem, rozminęła się w ocenach, choć jednomyślnie wszyscy ganili libretto baletu. Zostało ono oparte na bajce Ernesta Teodora Amadeusza Hoffmanna opracowanej przez Aleksandra Dumasa-ojca. Podobnie jak w przypadku "Śpiącej królewny" napisał je geniusz klasycznej choreografii Marius Petipa. On
Peter ZelenkaPremiera: 28 czerwca 2003, Scena Kameralna w SopocieReżyseria: Krzysztof RekowskiScenografia: Maciej ChojnackiMuzyka: Maciej CieślakKostiumy: Krzysztof OstrowskiChoreografia: Katarzyna ChmielewskaKierownik produkcji: Tomasz RekowskiWystępują:Magdalena Boć Mirosław KrawczykEwa Brajner Joanna Kreft- BakaMałgorzata Brajner Igor MichalskiArkadiusz Brykalski Joanna NiemirskaRyszard Jasiński Cezary RybińskiDorota Kolak Dariusz SzymaniakOraz: Katarzyna Chmielewska/ Anna Steller, Krzysztof Bąk, Grzegorz Kuś, Wojciech TremiszewskiCzas 180 minut (jedna przerwa)Okoliczności powstania sztuki „Zwyczajne Szaleństwa” są niemal tak samo interesujące, jak zawarta w niej historia. Autor tekstu, Peter Zelenka, znany polskiej publiczności przede wszystkim jako reżyser filmów „Guzikowcy” oraz „Samotni”, napisał go podczas prób prowadzonych w niewielkim praskim teatrze. Podsuwając aktorom pomysły, na podstawie których improwizowali oni dialogi, napisał swoją pierwszą sztukę, która już kilka miesięcy później zdobyła tytuł najlepszego czeskiego spektaklu 2001 roku.„Zwyczajne szaleństwa” to historia Piotra (Cezary Rybiński), który pragnie odzyskać ukochaną, decyduje się więc na przeprowadzenie indiańskich rytuałów. To również opowieść o Musze (Dariusz Szymaniak), który obdarza uczuciem sprzęty gospodarstwa domowego, sąsiadki Piotra, Alicji (Joanna Niemirska), odczuwającej satysfakcję seksualną jedynie w obecności osób trzecich oraz innych, niemniej interesujących bohaterów. Jak podkreśla reżyser spektaklu Krzysztof Rekowski, to historie ludzi szalonych, ale takim rodzajem szaleństwa, z którym stykamy się na co dzień i któremu trudno się dziwić, a nawet więcej, z którego możemy się pośmiać.(Peter Zelenka) Pokazuje ludzi, którzy przy całej swojej pokrętności dadzą się lubić, i walnięty świat, w którym mimo wszystko idzie żyć. Bohaterami nie są tu ani wściekłe świry, ani piramidalni głupole, tylko inteligentni bliźni w zwariowanych
Lalkowe widowisko bożonarodzeniowe, oparte na motywach ludowych i kolędachpremiera - 10 grudnia 2006tekst - Bogumiła Szachowskareżyseria - Konrad Szachowskiscenografia - Ireneusz Salwaoprac.muzyczne - Jerzy Stachurskipartie organowe w nagraniu kolę wykonał Roman Perucki.Spektakl adresowany zarówno do dzieci jak i dorosłych, nawiązuje do tradycji średniowiecznych jasełek, ukazujących w prostej, symbolicznej formie biblijną historie narodzin Jezusa.