William Shakespeare Poskromienie złośnicy Przekład: Stanisław Barańczak "Poskromienie złośnicy" to jedna z najpopularniejszych szekspirowskich komedii, w której jednak pod prawie farsową warstwą tytułowego poskramiania roztacza się dramatyczny proces manipulacji: ujarzmiania, podporządkowywania, zawłaszczania, ograniczania praw drugiej osoby. Odwieczna walka płci w komediowej, ale jakże bolesnej formie. Szymon Kaczmarek o spektaklu: Szekspir to zawsze tajemnica i starcie nie tyle z tekstem, co z teatrem który za nim stoi. Poskromienie złośnicy to historia właśnie o teatrze. Ja w swoim spektaklu chciałbym skupić się na roli ojca, ojca którego w dzisiejszych czasach brakuje, nie ma, jest nieobecny, nieobecny zarówno w rodzinie jak i kulturze przestaje być nośnikiem archetypu. Bóg dostał imię "ojca" a nie na odwrót. Mam wrażenie, że często jest tak, że nasze życie jest opowieścią dla kogoś i po coś, żeby coś udowodnić, gramy swoją rolę ale przed kimś, tym kimś są często nasi rodzice, ojcowie. Ta opowieść powinna być wypowiedziana napisana i nazwana, aby przestała kierować naszym sztucznym życiem, które czy chcemy tego czy nie, staje się teatrem dla jednego "widza"- "ojca". Reżyseria: Szymon Kaczmarek Scenografia: Kaja Migdałek Występują: Kasia - Dorota Androsz Petruchio - Piotr Domalewski Tranio - Michał Kowalski Baptista - Mirosław Krawczyk Grumio, Biondello - Jacek Okpisz, Bakałarz - Zbigniew Olszewski Dziedzic, Vincencio - Cezary Rybiński Bianka - Wanda Skorny Gremio - Florian Staniewski] Hortensjo - Dariusz Szymaniak Lucencio - Krystian Wieczorek ----- Szymon Kaczmarek - student Wydziału Reżyserii PWST w Krakowie, asystent Krystiana Lupy przy spektaklu "Factory II". Szymon Kaczmarek przygotował dotychczas m.in. warsztatową wersję "Brygady szlifierza Karhana" wg Vaška Kani w ramach I edycji festiwalu Wybrzeże Sztuki, "Kuszenie cichej Weroniki" Roberta Musila w Teatrze Nowym w Krakowie, "My dzieci sieci" na podstawie bloga w Starym Teatrze w Krakowie (spektakl
Ingmar Bergman Persona Przekład: Stefan H. Kaszyński, Gernowefa Sadalska "Persona jest rolą przypisaną jednostce przez społeczeństwo, rolą, jaką ma ona - zgodnie ze społecznymi oczekiwaniami - odegrać w życiu." - tak definiuje pojęcie persony filozof Carl Gustav Jung. Leżący w szpitalu, przechodzący rekonwalescencję po ostrym zapaleniu płuc, wielki szwedzki reżyser Ingmar Bergman, pisze, inspirowany tym tematem, jeden ze swoich najdziwniejszych, najbardziej wieloznacznych scenariuszy. PERSONA to opowieść o dwóch kobietach - wielkiej aktorce, Elżbiecie Vogler, która nagle postanowiła milczeć, i siostrze Almie, jej opiekunce. Jedna milczy, druga mówi; jedna opowiada, druga tylko słucha. Właśnie ten eksperyment Bergmana: niezwykły, urywany, na pół milczący dialog dwóch szukających zrozumienia kobiet prapremierowo w Polsce na deskach Teatru Wybrzeże. Reżyseria: Grzegorz Wiśniewski Dramaturgia: Jakub Roszkowski Obsada: Joanna Bogacka Ewa Jendrzejewska
Hotel Palace Roland Topor Serdecznie zapraszamy na Wieczór Otwarty pełen przepychu, bogactwa, luksusu, absurdalnego humoru i niczym nieskrępowanej wolności!!! W Hotelu Palace nikt nie czuje się biedny i niczego nie musi ukrywać!!! Pozwolimy Wam przeżyć to, o czym śnicie w swoich domach, a do czego wstydzicie się przyznać rodzinie... Reżyseria: Tomasz Czarnecki Muzyka: Artur Guza Scenografia i kostiumy: Maria Żynel Obsługa Hotelu: Anna Nowacka Tina Popko Tobiasz Cytrowski Jeremiasz Gzyl Krzysztof Kowalski
Dario Fo, Franca RameZwiązek otwartyZnudzone sobą małżeństwo przechodzi kryzys. Niewiadomo, czy wspólnie to zaplanowali, czy też grają jedno przed drugim w tajemnicy, ale ona wielokrotnie próbuję popełnić samobójstwo - co nigdy nie dochodzi do skutku, on zaś nieustannie romansuje, na co również nie ma dowodów. Miłość, zazdrość, duma, intymność, wszystko to wystawione zostaje na próbę rzekomo nowej jakości bycia we dwoje. Farsa Dario Fo ma kilka planów, jest teatrem w teatrze, dialogiem z publicznością, pełnym śmiesznych i przewrotnych sytuacji grą.Zobaczcie jak zabawne potrafią być małżeństwo i dorosłość!Reżyseria: Tomasz ManScenografia: Magdalena GajewskaMuzyka: Zespół OŚEMObsada:Beata Buczek Żarnecka: OnaPiotr Michalski: On
Dzikie łabędzie Tekst oryginalny oparty na motywach baśni H. Ch. Andersena Krystyna Jakóbczyk o spektaklu: Zawsze pociągały mnie historie, w których, mały jak okruszek, szlachetny bohater zmaga się z potężnymi siłami zła i zdumiewające, ale walkę tę wygrywa. Taka jest właśnie historia królewny Elzy, która dziergając z włókien pokrzyw pancerne koszulki wybawiła z mocy złych czarów swoich braci zaklętych w białe dzikie łabędzie. Tą fantastyczną baśń Andersena chciałam opowiedzieć młodym widzom w sposób niezwykły. Sięgnęłam więc po oryginalny sposób na dobry spektakl i w "teatralnym kotle" zanurzyłam przeróżne składniki; dużo teatralnej magii, skomplikowaną sieć intryg perfidnych wiedźm, dużą dawkę zemsty złej królowej MORDENY i podstępnego mistrza HILMARA... Dla równowagi dodałam szlachetność Króla Marka zwanego Dobrym, wiernej starej NIANI i DUCHA KRÓLOWEJ MARII....Wszystko ostro zaprawiłam czarną magią, dodałam niesamowite bogate maski i kostiumy scenografa PAVLA HUBIČKI i wykorzystałam zaprojektowaną przez niego wielką obrotową machinę teatralną. Wszystko więc wciąż kręci się, wiruje, miesza... Dramaturgię tworzy także urocza i groźna, smutna i wzruszająca muzyka PIOTRA SALABERA. Inscenizację, obrazy i tańce na sabacie czarownic stwarza mistrzowską ręką HENRYK KONWIŃSKI... Lecz wciąż brakowało w tym "kotle" duszy, która śmiałaby się i płakała wraz z małą ELZĄ... Stworzyli ją AKTORZY, dając pięknym formom i kostiumom życie i gwałtowne emocje. Magiczny "kocioł teatralny" wrze, a z pary unoszącej się z kotła wyczytać można jasne przesłanie: jeśli jesteś tylko małym dzieckiem też możesz podjąć walkę z potężnymi siłami współczesnego zła, które zagraża twojej rodzinie... dotknęło rodziców, rodzeństwa,innych krewnych... I możesz wygrać tę walkę! Właśnie po to opowiedziałam wam historię o dzikich łabędziach. Tekst i reżyseria: Krystyna Jakóbczyk Scenografia: Pavel Hubička Muzyka: Piotr Salaber Choreografia: - Henryk Konwiński Teksty piosenek:- Kazimierz