Giuseppe Verdi Traviata (włoska wersja językowa, polskie napisy nad sceną) libretto Francesco Maria Piave wg "Damy kameliowej" Aleksandra Dumasa syna Prapremiera: Wenecja 6 marca 1853 Kierownictwo muzyczne: José Maria Florencio Inscenizacja: Marek Weiss Reżyseria: Karolina Sofulak Scenografia i kostiumy: Hanna Szymczak Choreografia: Roman Komassa Przygotowanie Chóru: Dariusz Tabisz Dyrygent: José Maria Florencio Soliści, Chór i Orkiestra Opery Bałtyckiej Bałtycki Teatr Tańca
Per procura Neil Simon "Per procura" czyli "z upoważnienia, w zastępstwie". Charlie Brock - wpływowy polityk z Nowego Jorku - wraz z żoną Myrą wydają ekskluzywne przyjęcie z okazji dziesiątej rocznicy ślubu. Wieczór, zaczynają schodzić się zaproszeni goście. Tymczasem dom jest nieprzygotowany, składniki na wspaniałe potrawy czekają spokojnie w lodówce, a gospodarzy... nie ma. Goście próbują więc na własną rękę zrozumieć i wyjaśnić tę dziwną sytuację. Każdy na swój sposób. Nagle wszyscy w domu zaczynają działać per procura. Ale w jakiej sprawie? W czyim zastępstwie? Czy istnieje jedno satysfakcjonujące rozwiązanie tej tajemnicy? "Per procura" to pełna błyskotliwego dowcipu, niespodziewanych zwrotów akcji i ciętej satyry na świat celebrytów komedia napisana przez prawdziwego mistrza gatunku, jednego z najczęściej wystawianych dramatopisarzy na świecie, twórcy największych broadwayowskich hitów - Neila Simona. Adam Orzechowski o spektaklu: "PER PROCURA to porcja wyrafinowanego, najwyższej próby humoru. Ale nie tylko. PER PROCURA to także sztuka o procesie zakłamywania, o fabrykowaniu faktów, o tworzeniu mitów. Neil Simon, a za nim i my przyglądamy się światu drobnych polityków i krążących wokół nich satelitów, zwanych szumnie przyjaciółmi. Obserwujemy brawurowo zarysowany proces pączkowania oszustw - z jednego drobnego kłamstewka rośnie coraz większe, dławiąc bohaterów zapędzających się, na własne życzenie, w coraz bardziej absurdalną spiralę bredni. Takie drobne przekłamanie, niewinna plotka, błahe oszczerstwo, przekazywane z ust do ust rośnie, potwornieje, staje się coraz bardziej groźne. Czyż z podobnymi mechanizmami nie spotykamy się codziennie, na każdym niemal kroku?" Neil Simon (ur. 1927) - amerykański dramatopisarz, scenarzysta, wielokrotny laureat nagrody Tony i nagrody Pulitzera. Od lat dostarcza przebojowych pozycji teatrom na całym świecie, a krytycy filmowi zaliczają go do największych indywidualności kina w Stanach Zjednoczonych. Jako jedyny żyjący
Szalone zoo Klasyczna rewia prezentująca solowe i zespołowe popisy wokalne, taneczne, muzyczne oraz żartobliwe scenki, powiązane dowcipną konferansjerką. Bohaterami spektaklu są egzotyczne zwierzęta - lew, słoń, pantera, foka, małpy, żółwie, krokodyl, kangur, żyrafy, węże, pingwiny, pelikany, strusie, a nawet nosorożec i bawół - które przyjmują na siebie role artystów rewiowych, przedstawiających swoje marzenia, tęsknoty i ukryte talenty. Widowisko ma charakter czysto lalkowy (jawajki, marionetki, pacynki, lalki żyworękie, transparentowe, tzw. czarny teatr), a główny nacisk położony jest tu na wirtuozerię ruchu, idealne zgranie z różnorodnymi rytmami muzyki. Cała plejada zwierzęcych "gwiazd estrady", zaprojektowanych z niezwykłą finezją i dowcipem przez Olgę Leszko, daje pokaz swych możliwości w różnych stylach muzycznych i tanecznych, zapewniając doskonałą zabawę zarówno dzieciom, jak i dorosłym Scenariusz, teksty piosenek: Bogumiła Szachnowska Reżyseria: Konrad Szachnowski Scenografia: Olga Leszko Muzyka: Zbyszek Pniewski Choreografia: Juliusz Stańda Obsada: Agnieszka Grzegorzewska, Jolanta Darewicz, Edyta Janusz-Ehrlich, Wioleta Karpowicz (gośc.), Hanna Miśkiewicz, Jadwiga Sankowska, Joanna Tomasik-Gierczak, Magdalena Żulińska (gośc.), Jakub Ehrlich, Jacek Gierczak, Leszek Kowalski (gośc.), Piotr Kłudka, Jacek Majok, Jerzy Nawojski (gośc.), Aleksander Skowroński (gośc.), Arkadiusz Urban, Andrzej T. Żak.