Kabaret Limo: Dzielnia na plaży Skład: Ewa, Abelard, Wojtek i Szymon Akustyk: Hugo Jeden z najbardziej utytułowanych Kabaretów. Laureat wielu ważnych festiwali. W tym, trzykrotny zwycięzca Krakowskiego Przeglądu Kabaretowego PAKA. Do atutów Limo należy bez wątpienia umiejętna obserwacja rzeczywistości oraz wyłapywanie jej absurdów, bardzo dobre aktorstwo, mistrzowska gra słowem oraz mądry tekst i trafna puenta, która w sprytny sposób definiuje otaczającą nas rzeczywistość. Kabaret LIMO to obecnie jeden z najlepszych Kabaretów młodego pokolenia a ich koncerty ton niezapomniane i stale zaskakujące w swojej treści, wydarzenia polskiej sceny kabaretowej. Kabaret LIMO to również słynne parodie trailerów filmowych, które stale biją rekordy oglądalności. LIMO - grupa kabaretowa z Gdańska, założona w 1999 roku z inicjatywy Abelarda Gizy i Marcina Kulwikowskiego. Jak piszą na swojej stronie: od 2006 r. nie bierzemy udziału w konkursach. Prawdopodobnie ma to wpływ na spadek ilości otrzymanych nagród. Za to w tym samym okresie zdecydowanie zacieśniliśmy związki z różnymi stacjami telewizyjnymi: mamy na koncie trzykrotny występ w programie "Piotr Bałtroczyk przedstawia" (Polsat), udział w Pojedynkach Kabaretów (TVP 2), kilkukrotne nagranie "Bombonierki" (TVN7), a także udział w Mazurskich Biesiadach Kabaretowych i Kabaretonie Koszalińskim "Autostrada do śmiechu" (TVP2). Ale festiwale i telewizja to pikuś. Na jednym z finałów WOŚPu występowaliśmy kiedyś tuż po legendarnym zespole Boys i jesteśmy z tego dumni! Czas trwania: 50 minut bez przerwy
Lars Norén Znikomość Przekład - Halina Thylwe Premiera: 2011-07-17 Wstrząsający zapis emocji młodego człowieka, który prześladowany przez szkolnych kolegów - zdesperowany i zaplątany w swoim szaleństwie - planuje zbrodnię... "Znikomość" oparta jest na faktach. W listopadzie 2006 roku w szkole w Emsdetten uczeń postrzelił pięciu nauczycieli oraz kolegów z klasy, następnie popełnił samobójstwo. Relacje z tej tragedii obiegły media. Wkrótce okazało się, że przypadek niemieckiego nastolatka nie był odosobniony - młodzież z coraz bardziej materialistycznego świata alienuje się w sposób bolesny. Przyszły samobójca w Internecie zamieścił filmy, które są wstrząsającym zapisem jego emocji. Samotność, mobbing, prześladowanie, upokorzenie - to jego szkolna rzeczywistość. Noren pokazuje człowieka, który jest u kresu wytrzymałości i do którego nie przemawiają żadne logiczne argumenty. Spektakl - pomimo bliskości faktów - nie jest dokumentem. Internetowe zapisy są dla Noréna tylko punktem wyjściowym, bazą na podstawie której konstruował scenariusz. Maciej Półtorak: jest to tekst o samotności, o nieprzystosowaniu do rzeczywistości, o jednostce, która nie potrafi nagiąć się do świata, gdzie wartości moralne przytłoczone są przez wartości materialne, o marzeniach, które nie są do spełnienia. Akcja rozgrywa się godzinę i 12 minut przed morderstwem. Przez ten czas mój bohater prowadzi rozmowę z samym sobą, swoistą rozprawę. Moim zadaniem jest pokazanie co nim prowokowało. W spektaklu wykorzystane są fragmenty filmu "Białe zwierzęta" Jerzego Afanasjewa z udziałem wybitnego sopockiego aktora Ryszarda Ronczewskiego. Nienawidzę tego / Nienawidzę Tupperware Nienawidzę wychodzić wieczorami / Nienawidzę pieprzyć siebie Nienawidzę kotów / Nienawidzę gadać z ludźmi Nienawidzę Berlusconiego i Hillary Clinton Nienawidzę Davida Beckhama i jego Victorii Nienawidzę każdego dnia mojego życia (Song ze spektaklu) Reżyseria i scenografia: André Hübner - Ochodlo Muzyka: Adam
Grzegorz Dyndała według "Grzegorz Dyndała, czyli mąż pognębiony" Moliera. Planowana premiera - 9 lipca 2011 roku na Scenie Letniej Teatru Wybrzeże w Pruszczu Gdańskim, dla uczczenia Polskiej Prezydencji w UE! Grzegorz Dyndała jest uwikłany w polityczną bezpardonową walkę. Stawia czoło obłudzie, by jak Wołodyjowski, albo Superman walczyć o prawdę. Pragnie zniszczyć liberalizację stosunków seksualnych, których stał się ofiarą. Zdrady jego żony stanowią tylko fabularny zabieg, by ukazać jak okrutny i bezlitosny jest świat dla ludzi z silnym kręgosłupem moralnym. Grzegorz Dyndała wie, że to nie jest walka wyłącznie o to czy będzie Panem w małżeńskim łożu. To walka o coś więcej: Walka o Łoże. GRZEGORZ DYNDAŁA, CZYLI MĄŻ POGNĘBIONY może wydawać się na pierwszy rzut oka błahą komedią, ale to pełnokrwista tragedia, pełna zdrady, powikłanych stosunków, prób samobójczych. I gdy na chwilę pojawia się na naszych ustach uśmieszek, to momentalnie jest on zmrożony przez monologi głównego bohatera, które mogłyby być słowami wypowiadanymi przez Makbeta, Króla Leara, czy Mickiewiczowskiego Gustawa/ Konrada. Śmiech staje się płaczem. Teatr staje się życiem. "Sam tego chciałeś, Grzegorzu Dyndało" Martello Frangivetri o sztuce: "GRZEGORZ DYNDAŁA to dramat o zapewnieniu obywatelom każdego narodu przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości bez granic wewnętrznych, w której zagwarantowana jest swoboda przepływu osób, w powiązaniu z właściwymi środkami w odniesieniu do kontroli granic zewnętrznych, azylu, imigracji, jak również zapobiegania i zwalczania przestępczości. Tytułowy bohater działa na rzecz trwałego rozwoju Europy, którego podstawą jest zrównoważony wzrost gospodarczy oraz stabilność cen, społeczna gospodarka rynkowa o wysokiej konkurencyjności zmierzająca do pełnego zatrudnienia i postępu społecznego oraz wysoki poziom ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego. Filozofia Grzegorza Dyndały wspiera postęp naukowo-techniczny. Zwalcza wykluczenie społeczne i
Ten spektakl to bardzo poważny temat: istnienia św. Graala. Czy istnieje Graal a jeśli tak, to gdzie się on znajduje? Przy tak rozwiniętej świadomości i możliwościach technologicznych, znalezienie Graala nie powinno być trudnym zadaniem. Jednak do tej pory Graal pozostaje legendą i mitem. Zadając sobie całą masę pytań dotyczących Graala dochodzimy do wniosku, że może on być wszystkim i wszędzie. Jedni go bagatelizują, inni zatracają się w poszukiwaniach. Jest zagadnieniem intrygującym, jak również zabawnym, bo ile można bić pianę na ten temat. Pozor uż nemôżem. Zapraszam na odsłonę poszukiwań tajemnicy którą diabeł przykrył ogonem;-)
"Crash!" to performance choreografki Sopockiego Teatru Tańca, w którym partneruje jej Artur Aponowicz - perkusjonista i aktor teatru ulicznego. Balansując na przecięciu zabawy i powagi, gry z widzem i dystansu, artyści wciągają publiczność w teatralną opowieść. Joanna Czajkowska po raz kolejny metaforycznie opowiada o sobie samej, o losie tancerki, która rozkwita niczym egzotyczny kwiat pośrodku świata realnego i zderza się z zastaną rzeczywistością. W dniu premiery akcja zaczęła się w otwartej przestrzeni publicznej na terenie Dworca PKP (koło Empiku), a skończyła w jednym ze szklanych boksów w wewnątrz hali budynku. Joanna Czajkowska: tancerka, choreograf, pedagog tańca; członek Sekcji Tańca i Baletu ZASP, a także FIA - The International Federation of Actors oraz EON - The European Network of Independent Theatre Makers; absolwentka Instytutu Pedagogiki Uniwersytetu Gdańskiego i Kwalifikacyjnego Kursu Instruktorów Tańca Współczesnego przy SAK w Gdańsku, zdobyła dyplom artysty - tancerza, przyznawany przez Związek Artystów Scen Polskich honorowany przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. W 2005, 2009, 2010 i 2011 otrzymała Stypendium dla Twórców Kultury Marszałka Województwa Pomorskiego. Wcześniej związana z Teatrem Patrz Mi Na Usta i Gdańskim Teatrem Tańca. Jako choreograf i niezależny twórca debiutowała w 1997 roku, a w 1998 rozpoczęła artystyczną współpracę z Jackiem Krawczykiem, co stało się początkiem istnienia Sopockiego Teatru Tańca (do marca 2010 działającego pod nazwą Teatr Okazjonalny). Tańczyła na scenach teatralnych w całym kraju m.in.: w Gdańsku, Warszawie, Krakowie, Poznaniu, Lublinie, Szczecinie, Wrocławiu i za granicą: Litwa, Czechy, Rosja, Islandia, Portugalia, Niemcy, Rumunia, Szwecja, Luksemburg, Estonia, Francja, Mołdawia, Bułgaria, Argentyna, Indonezja, Włochy, Hiszpania. Jest twórcą i współtwórcą choreografii do około 30 spektakli STT, a także do licznych innych spektakli i projektów: m.in. "Fabryka Papieru", "Solidarność 80",
Charlie BokseremPiotr Cieplak o spektaklu:"O co chodzi w tej sztuce?! Co reżyser miał na myśli? Czy to nie jakaś zmora? Żeby wiecznie pytać, a odpowiedzi niejasne, a im jest ich więcej tym bardziej niejasne?! No ludzie!!! Dajcie żyć. Dajcie coś dla ludzi... Nie będzie łatwo. Tym razem Charlie Chaplin (czyli - w domyśle każdy z nas - my), w sopockim kinie przemienionym na teatr, obsadzony jest w roli boksera. Dostaje, jak się łatwo domyślić, po mordzie. Ale też domyślić się można, że wstanie i przystąpi do następnej walki. Zanim jednak Charlie oprzytomnieje, zanim my oprzytomniejemy po nokaucie i staniemy do Wielkiego Rewanżu, czeka nas długa, nie zawsze logiczna, podróż po świecie, której drogowskazami będą dzieła malarstwa, począwszy od Lascaux, a skończywszy na sztuce współczesnej. Podróż z przymrużonym, podbitym okiem."Scenografię do spektaklu przygotowuje Andrzej Witkowski, muzykę komponuje, współpracujący z reżyserem od lat zespół Kormorany. W roli tytułowej - Leszek Bzdyl. Gościnnie wystąpi Maciej Adamczyk.Scenariusz: Maciej Adamczyk, Leszek Bzdyl, Piotr CieplakReżyseria: Piotr CieplakScenografia: Andrzej WitkowskiMuzyka: Kormorany (Paweł Czepułkowski, Michał Litwiniec)Ruch sceniczny: Leszek BzdylWideo: Joanna MichaelisW spektaklu występują: Emilia Komarnicka, Małgorzata Oracz, Karolina Piechota, Piotr Chys, Piotr Łukawski, Marek Tynda oraz gościnnie Maciej Adamczyk i Leszek Bzdyl (jako Charlie). ------Piotr Cieplak (ur. 1960) - reżyser, absolwent teatrologii w PWST w Warszawie oraz wydziału reżyserii PWST w Krakowie. Wykładowca warszawskiej Akademii Teatralnej. Wyreżyserował m.in. HISTORYJĘ O CHWALEBNYM ZMARTWYCHWSTANIU PAŃSKIM Mikołaja z Wilkowiecka w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu (1993), WYPRAWY KRZYŻOWE Mirona Białoszewskiego w Teatrze Dramatycznym w Warszawie (1995), HISTORIĘ O MIŁOSIERNEJ, CZYLI TESTAMENT PSA Ariano Suasuny w Teatrze Rozmaitości (1997), KUBUSIA P. Alexandra Milne'a w warszawskim Teatrze Studio (2000), KSIĘGĘ HIOBA w Teatrze
Natura Organizator:Sopocki Teatr Tańca Miejsce: plener wzdłuż ulicy Stanisława Moniuszki (tereny wokół Opery Leśnej) NATURA - spektakl plenerowy inspirowany poezją Leśmiana zrealizowany specjalnie z okazji udziału w Prezydencji 2011. Impulsem do zwrócenia się ku twórczości B. Leśmiana, jest wewnętrzna potrzeba odnalezienia pierwotnej natury intymności i istnienia człowieka jako immanentnej części przyrody, przekroczenia granic wyznaczonych przez cywilizację i kulturę. Spektakl ma być taneczną, pełną barw opowieścią o ludzkiej potrzebie bliskości z drugim człowiekiem, a przede wszystkim o absolutnej syntezie zmysłowości, duchowości i fizyczności istoty ludzkiej. Choreografia oddawać ma nie tylko ideę poezji Leśmiana, ale jej rytm, kolor, sensualizm. Ma pokazać cały zawarty w wierszach mikrokosmos przyrody i namiętności ludzkich. A głównymi atutami tego multimedialnego widowiska ma być forma teatralna, piękno i wirtuozeria tańca zanurzone w realnych miejscach Sopotu, które oświetlone architektonicznym, "scenicznym" światłem ożyją i zabłysną nowym znaczeniem i nowym blaskiem.