Festiwal Teatru Polskiego Radia i Teatru Telewizji Polskiej "Dwa Teatry - Sopot" to przedsięwzięcie szczególne i wyjątkowe dla polskiej kultury i mediów publicznych jako kreatora kultury narodowej. Stanowi dowód, że nawet w skomercjalizowanych czasach kulturą i sztuką najwyższej próby można zainteresować niemałą publiczność.
Tegoroczna edycja Festiwalu Back 2 - BETWEEN.POMIĘDZY, odbędzie się w dniach 14-20 maja 2012.
Żar TO-EN Butoh Company "Żar" jest spektaklem o sile i gwałtowności przeciwieństw. Otwiera symboliczną przestrzeń dla najbardziej skrajnych opozycji tkwiących w naturze i w nas samych. Intensywność uderzenia żywiołu, cisza głębi lasu. Ciepło wilgoci wypełniającej powietrze. Chłód. Słodycz pożądania i wstyd. Na przecięciu tych sił - ciało. Namiętne i łagodne. Łapczywe i nienasycone. Czasem groteskowe. Żar nie gaśnie, a zniewala. Unicestwia i daje życie. Spektakl TO-EN powstał we współpracy z norweskim kreatorem światła, krakowską projektantką mody oraz artystami dźwięku. Twórcy wspólnie budują niezwykłą przestrzeń, poruszającą wszystkie zmysły. TO-EN o spektaklu: Taniec butoh nie istnieje bez konfrontacji z przyrodą i z tym, co zachodzi wokół nas. ŻAR powstał z fascynacji różnorodnością natury, a zwłaszcza tymi przeciwstawnymi siłami, które są destrukcyjne i życiodajne zarazem, które nieustannie się ze sobą ścierają, walczą. ŻAR jest o bogactwie otaczającego nas świata, w każdej formie życia. O witalności, szaleństwie, sensualności, absurdzie. I nieustannym napięciu, jakie rodzi się między nimi. Zawsze interesujące dla mnie były zjawiska, procesy zachodzące "na skraju", "pomiędzy" oraz to, co tli się na ich przecięciu. Pewna intensywność, w której tkwi zarówno niebezpieczeństwo, jak i niepohamowany urok, przyciąganie. Jak mawiała moja nauczycielka SU-EN: "Taniec powinien oddziaływać na widza, jak siły przyrody" - i to jest dla mnie wyzwanie. Koncept: TO- EN Choreografia: TO- EN Taniec: TO- EN Światło: Chrisander Brun Scenografia: Chrisander Brun, TO- EN Dźwięk: Tautvydas Bajarkevičius, Krzysztof Pajka Kostium: oluhi Obsada: TO- EN TO-EN - tancerka butoh. Drogę artystyczną rozpoczęła w Szwecji, w zespole tańca butoh SU-EN Butoh Company (w latach 2005-2009), kierowanego przez artystkę i choreografkę SU-EN. W tym czasie TO-EN brała udział w licznych przedstawieniach, projektach, festiwalach, prezentowanych na czołowych scenach Szwecji. W 2009 r. odbyła się solowa
"STACJA TANIEC" jest częścią interdyscyplinarnego projektu Stacja Orunia organizowanego przez Gdański Archipelag Kultury.
Lalka (na motywach powieści Bolesława Prusa) Pierwsza w Polsce musicalowa wersja powieści Bolesława Prusa! Opowiedziana na nowo historia zamożnego warszawskiego kupca Stanisława Wokulskiego i jego uczucia do pięknej, lecz zubożałej arystokratki Izabeli Łęckiej. Romantyczny marzyciel goniący za iluzjami w starciu ze światem konwenansu, snobizmu i przesądów. Miłość, zazdrość, walka, kariera, pieniądze, piękne kobiety i zdesperowani mężczyźni. I cały ten Swing... Muzyka, kierownictwo muzyczne: Piotr Dziubek Scenariusz i reżyseria: Wojciech Kościelniak Teksty piosenek: Rafał Dziwisz Scenografia: Damian Styrna Kostiumy: Katarzyna Paciorek Choreografia: Beata Owczarek, Janusz Skubaczkowski Przygotowanie wokalne: Agnieszka Szydłowska Obsada: Stanisław Wokulski - Rafał Ostrowski Ignacy Rzecki - Zbigniew Sikora Izabela Łęcka - Darina Gapicz, Renia Gosławska Tomasz Łęcki - Andrzej Śledź Hrabina Karolowa - Grażyna Drejska Panna Florentyna - Alicja Piotrowska Subiekt Klejn - Krzysztof Wojciechowski Subiekt Lisiecki - Jerzy Michalski Subiekt Mraczewski - Tomasz Więcek Szuman - Tomasz Fogiel Maria - Dorota Białkowska, Katarzyna Kurdej-Mania Pani Meliton - Aleksandra Meller, Magdalena Smuk Stary Szlangbaum - Bernard Szyc Baron Krzeszowski - Tomasz Gregor Suzin - Sasza Reznikow (gościnnie) Profesor Geist - Marek Richter Baronowa Wąsowska - Karolina Trębacz, Marta Smuk, Karolina Merda, Kazio Starski - Tomasz Bacajewski Bies - Krzysztof Żabka Henryk Szlangbaum - Sebastian Münch Wysocki - Tomasz Czarnecki Baronowa Krzeszowska - Agnieszka Kaczor Książę - Jacek Wester oraz: Marta Bacajewska, Urszula Bańka, Ewelina Dańko, Ewa Gierlińska, Anna Krawecińska, Eliza Kujawska, Mariola Kurnicka, Izabela Sito, Marta Smuk, Małgorzata Szczypińska, Aleksandra Szulc, Anna-Maria Urbanowska, Marta Vielrose Paweł Bernaciak, Łukasz Czerwiński, Mateusz
Stalker według powieści "Piknik na skraju drogi" Arkadija i Borysa Strugackich Gdański "Stalker" to pierwsza w Polsce adaptacją powieści braci Strugackich, a także debiutem reżyserskim Jakuba Roszkowskiego. We współczesnym mieście - w którym najważniejszą wartością są pieniądze, w którym gubią się najprostsze ludzkie wartości, zatraca się człowieczeństwo - nagle pojawia się Zona. Miejsce dziwne, niebezpieczne, zakazane. Ale równocześnie fascynujące, wyjątkowe, które każe się na chwilę zatrzymać, które zmusza do zauważenia rzeczy najprostszych i przez to najważniejszych. Stalker to osoba żyjąca w ciągłym rozdarciu pomiędzy miastem a Zoną, pomiędzy profesją złodzieja, przemytnika, a rolą męża i ojca, między uzależnieniem, a marzeniem o zwykłości. Jakub Roszkowski o spektaklu: Nie chcę robić spektaklu science-fiction. W PIKNIKU NA SKRAJU DROGI - klasycznej powieści tego gatunku z 1971 roku - nie zainteresowali mnie ani kosmici, ani magiczne przedmioty, ale fakt, że powieść ta w sposób wyostrzony, graniczny i bardzo efektowny, opisuje problemy, bolączki współczesnego świata; portretuje ludzi, których codziennie mijamy na ulicy. Strugaccy stworzyli obraz miasta po katastrofie, ale zamiast apokaliptycznych wizji olbrzymich zniszczeń, stworzyli Zonę, o której mówi się, że może być darem Boga, albo terytorium Szatana. Miejsce zawierające ogromne bogactwa, ale też skrajnie niebezpieczne. Wymykające się wszelkim definicjom, które każdy interpretuje na swój sposób. To ono zainspirowało Andrieja Tarkowskiego do nakręcenia wspaniałego filmu STALKER, czy twórców gier komputerowych do stworzenia serii S.T.A.L.K.E.R. Zona oraz ludzie, którzy w pobliżu niej żyją i muszą się do niej w jakiś sposób ustosunkować, wydają mi się polem niezwykle interesującym do spenetrowania również w teatrze. Nie jednak jako wizja przyszłości, ale zdarzenie, miejsce z naszego świata. To Czarnobyl, Ground Zero na ruinach World Trade Center, tereny zniszczonej przez tsunami elektrowni w Fukushimie, czy
Mariola Fajak-SłomińskaAfrykańska przygodaJacuś we śnie przenosi się na Czarny Ląd. Spotyka tam żyrafę, małpy, słonia, z którymi przeżywa wspaniałe przygody. Chłopczyk, choć nie umie mówić, doskonale daje sobie radę - dzięki odwadze i radosnemu usposobieniu. Małe dzieci z zaciekawieniem oglądają jego przygody, ponieważ Jacuś używa dobrze im znanych sygnałów słownych: bam, hopa, opla, patataj? Zaprojektowana na kształt pokoju dziecinnego przestrzeń teatralna umożliwia najmłodszym swobodny odbiór przedstawienia. Maluszki nie siedzą w tradycyjnych fotelach, lecz na rozsypanych na miękkiej wykładzinie poduszkach. Łagodna kolorystyka scenografii oraz urokliwa muzyka oparta na rytmach afrykańskich z elementami dziecięcej kołysanki dopełniają ten pełen ciepła i spokoju spektakl dla milusińskich.Reżyseria: Mariola Fajak-Słomińska i Janusz SłomińskiMuzyka: Paweł DudzikScenografia: Jolanta BrejdakObsada:Jolanta DarewiczJoanna TomasikJakub Zalewski (gościnnie) / Andrzej Żak
Piotruś Pan J.M. Barrie Tłumaczenie - Macieja Słomczyńskiego Adaptacja: Arkadiusz Klucznik - na podstawie J.M. Barrie w tłumaczeniu Macieja Słomczyńskiego Kolorowy spektakl przeznaczony dla widzów w wieku od lat 4 do 104. Ilu dorosłych marzyło, by choć przez chwile znów poczuć się dzieckiem? Ile dzieci chciało, choć przez minutę stać się dorosłymi? Kto choć raz w życiu nie zapragnął latać? Czy jest choć jedna osoba, która nie marzyła, by na statku pirackim przemierzać morza i oceany? Gdzie jest Nibylandia? Czy w prawo i aż do rana to właściwy adres? Czy być Piotrusiem Panem to znaczy nie umieć kochać? Czy kochać za mocno? Czy wróżki istnieją? Czy tylko wtedy , gdy się w nie wierzy? Czy tykanie budzika może obudzić krokodyla? Gdzie leży granica naszej wyobraźni? Czy...?Ale...?Dlaczego...? znasz więcej pytań? Potrzebujesz lepszych odpowiedzi? Zatem musimy się spotkać w Teatrze Miniatura na naszym "kolorowo-muzyczno-fantastycznym" spektaklu "Piotruś Pan" w adaptacji Arkadiusza Klucznika, z piosenkami Dariusza Czajkowskiego (teksty) i Michała Kowalczyka (muzyka). Tylko u nas Nibylandia jest stanem radości... latanie - stanem ducha, a Piotruś Pan - każdym z nas. W prawo, a potem szybko aż do rana, Nasza kraina rozmarzona, rozbujana, Czeka na wszystkie smutne szare twarze, Smutek nasza kraina z twarzy zmaże (D. Czajkowski) Umowna scenografia zmusza nas do uruchomienia wyobraźni. Piosenki Michała Kowalczyka są melodyjne i efektowne, i co najważniejsze - wpadają w ucho już po pierwszym wysłuchaniu. Reżyserią spektaklu zajęli się wspólnie: Jerzy Jan Połoński - aktor, reżyser, muzyk i artysta kabaretowy oraz Jarosław Staniek - bardzo dobrze znany trójmiejskiej publiczności tancerz, choreograf oraz reżyser takich spektakli, jak : "Opentaniec", "Hair", "Footlose", "12 ławek". Reżyseria: Jerzy Jan Połoński i Jarosław Staniek Scenografia: Jerzy Jan Połoński Choreografia: Jarosław Staniek Kostiumy: Anna Chadaj Muzyka: Michał Kowalczyk Teksty piosenek: Dariusz