Zapraszamy na Gdański Festiwal Tańca 2012, który w tym roku upłynie pod hasłem: Azja+Europa Festiwal potrwa od 13 lipca do 23 lipca. Gdański Festiwal Tańca to jeden z najważniejszych festiwali tańca współczesnego w Polsce i pierwszy w Trójmieście międzynarodowy festiwal na skalę europejską.
Dworzec kolejowy w Sopocie otwiera swoje podwoje dla podróżnych, którzy nie wsiądą do pociągu byle jakiego. Ze stacji Dworzec PKP Sopot, wyruszy Offowy ekspres teatralny. Sopocka Scena Off de Bicz opuści zaciemnioną salę teatralną i zabierze Państwa się w artystyczną podróż!
Grzegorz Dyndała według "Grzegorz Dyndała, czyli mąż pognębiony" Moliera. Planowana premiera - 9 lipca 2011 roku na Scenie Letniej Teatru Wybrzeże w Pruszczu Gdańskim, dla uczczenia Polskiej Prezydencji w UE! Grzegorz Dyndała jest uwikłany w polityczną bezpardonową walkę. Stawia czoło obłudzie, by jak Wołodyjowski, albo Superman walczyć o prawdę. Pragnie zniszczyć liberalizację stosunków seksualnych, których stał się ofiarą. Zdrady jego żony stanowią tylko fabularny zabieg, by ukazać jak okrutny i bezlitosny jest świat dla ludzi z silnym kręgosłupem moralnym. Grzegorz Dyndała wie, że to nie jest walka wyłącznie o to czy będzie Panem w małżeńskim łożu. To walka o coś więcej: Walka o Łoże. GRZEGORZ DYNDAŁA, CZYLI MĄŻ POGNĘBIONY może wydawać się na pierwszy rzut oka błahą komedią, ale to pełnokrwista tragedia, pełna zdrady, powikłanych stosunków, prób samobójczych. I gdy na chwilę pojawia się na naszych ustach uśmieszek, to momentalnie jest on zmrożony przez monologi głównego bohatera, które mogłyby być słowami wypowiadanymi przez Makbeta, Króla Leara, czy Mickiewiczowskiego Gustawa/ Konrada. Śmiech staje się płaczem. Teatr staje się życiem. "Sam tego chciałeś, Grzegorzu Dyndało" Martello Frangivetri o sztuce: "GRZEGORZ DYNDAŁA to dramat o zapewnieniu obywatelom każdego narodu przestrzeni wolności, bezpieczeństwa i sprawiedliwości bez granic wewnętrznych, w której zagwarantowana jest swoboda przepływu osób, w powiązaniu z właściwymi środkami w odniesieniu do kontroli granic zewnętrznych, azylu, imigracji, jak również zapobiegania i zwalczania przestępczości. Tytułowy bohater działa na rzecz trwałego rozwoju Europy, którego podstawą jest zrównoważony wzrost gospodarczy oraz stabilność cen, społeczna gospodarka rynkowa o wysokiej konkurencyjności zmierzająca do pełnego zatrudnienia i postępu społecznego oraz wysoki poziom ochrony i poprawy jakości środowiska naturalnego. Filozofia Grzegorza Dyndały wspiera postęp naukowo-techniczny. Zwalcza wykluczenie społeczne i
Piere Paolo Pasolini Orgia Przekład: Ewa Bal "Dopiero co umarłem. Moje ciało przedziwnie ubrane kołysze się na sznurze. Przed chwilą też zabrzmiały moje ostatnie słowa: Nareszcie ktoś zrobił dobry użytek ze śmierci." Cofnijmy się w czasie. Zamknięci w domu Kobieta i Mężczyzna zaczynają uprawiać sadomasochistyczną grę. Orgię. Jednakże cielesność, ból, poniżenie stają się sposobem dotarcia, do tego, co siedzi w człowieku najgłębiej. Są próbą przyjrzenia się sobie, własnej odmienności, seksualności. A także wzajemnym uczuciom, zmiennym relacjom pan-sługa, u których podstaw zawsze leży władza. Rozpoczyna się niebezpieczna, brutalno-poetycka gra. Rozpoczyna się orgia. "A teraz bawcie się dobrze." Wiktor Rubin i Jolanta Janiczak o spektaklu: "Orgia" jest spektaklem o halce. O halce jako znaku narzuconego umasowienia. Dopóki halki milczą panuje porządek, nie-rewolucja, nie-przełom. Jeżeli halka postanawia się wyrazić, wyrazić się do końca, musi umrzeć. Orgia jest spektaklem o pończochach - więzieniu ciała we wzorcach innych ciał. Wszystkich tak samo odlanych. Wszystkich tak samo nieruchomych. "Orgia" jest spektaklem o majtkach, czyli symbolu "poddania i hipokryzji". "Orgia" jest spektaklem o rzeźbieniu człowieka na milczenie i posłuszeństwo. Komu potrzebne są bierne pończochy, bezwolne halki i uległe majtki? P.P. Pasolini: "Nikomu, komu można by przypisać twarz". Wiktor Rubin - absolwent socjologii na Uniwersytecie Jagiellońskim i reżyserii w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Asystował przy przedstawieniach Pawła Miśkiewicza, Mikołaja Grabowskiego i Krystiana Lupy. Przygotowywał czytania tekstów dramatycznych w Szczecinie, Krakowie i Wałbrzychu. Do tej pory wyreżyserował m.in. Tramwaj zwany pożądaniem Tennessee Williamsa w Teatrze Polskim w Bydgoszczy (2006), Lillę Wenedę Juliusza Słowackiego w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (2007), Lalkę wg Bolesława Prusa w Teatrze Polskim we Wrocławiu (2008). Reżyseria: Wiktor Rubini Dramaturgia: Jolanta
Compagnie Linga i Ai KoyamaWe are not INajnowszy spektakl Compagnie Linga z udziałem jednej z najlepszych tancerek tego zespołu - Ai Koyamy został przygotowany specjalnie na Gdański Festiwal Tańca 2012 i będzie miał na nim swoja premierę. Spektakl podejmuje temat tajemnicy, którą kryją nasze gesty. Będzie prawdziwą ucztą dla koneserów tańca współczesnego. Gdy Ai Koyama tańczy, traktuje gest jako subtelny moment pełen szczerości, jako wydarzenie, które sprawia, że czas staje w miejscu, a nasza uwaga skupia się całkowicie na zmysłowej ekstazie obecnej w ruchu. Światowa premiera podczas Gdańskiego Festiwalu Tańca 2012!Koncept i choreografia: Katarzyna Gdaniec, Marco Cantalupo z udziałem tancerzy Reżyseria świateł: Marco Cantalupo Kostiumy: Katarzyna Gdaniec Wykonawcy: Ai Koyama i Gérald Durand Koprodukcja: Compagnie Linga, L'Octogone Théâtre de Pully -----COMPAGNIE LINGAKatarzyna Gdaniec i Marco Cantalupo działają jako Linga (linga - symbol płodności w religii hinduskiej) od 1992 roku, a od 1993 rezydują w Théâtre de l'Octogone w Lozannie. Ich poszukiwania choreograficzne zaowocowały licznie nagradzanymi projektami, między innymi nagroda w konkursie choreograficznym Hanovre, nagroda Leonida Massina w Positano. Opery Drezna, Florencji, Ankary, Narodowy Teatr w Mannheim, Balet Narodowy Portugalii włączyły choreografie zespołu do swojego repertuaru. Zespół Linga wypracował własny język tańca, wynikający z obserwacji wpływu sytuacji politycznej i społecznej na ciało. Dziś jest jednym z czołowych zespołów tańca współczesnego w Szwajcarii i otrzymuje zaproszenia na najważniejsze wydarzenia międzynarodowej sceny. Katarzyna Gdaniec i Marco Cantalupo są artystami zrzeszonymi przy Théâtre de l'Octogone w Pully | Lozanna i otrzymują finansowanie ze Szwajcarskiej Fundacji dla Kultury Pro Helvetia, kantonu Vaud oraz miasta Pully.
Teatr Stajnia Pegaza Ścianananaświat według Serge'a Kribusa Nowy monodram Ewy Ignaczak. Dorosłość kształtowana przez dzieciństwo. Maurycy, dla przyjaciół Momo, zaprasza na wykład, podczas którego zabierze widzów w podróż do świata dzieciństwa - pozbawionego nudy, przewidywalnej codzienności. W jego pozornie absurdalnych problemach, kryje się szczera, dziecięca logika i manifestacja głęboko skrywanych uczuć. Poprzez spojrzenie w przeszłość, która pozostaje i żyje w naszych wspomnieniach, Momo dokonuje dojrzałej refleksji nad własnym życiem, wpływie wychowania na życie dorosłe, przy jednoczesnej walce o status dziecka we współczesnym świecie. To monodram, w którym omówimy nie codzienne konwersacje na błahe tematy, ale przełomowe rozmowy, które mogą trwale zmienić jakość międzyludzkich relacji. Świat bez rozmów to świat bez bliskości, pełen nierozwiązanych konfliktów, dusznej atmosfery i destrukcyjnych gier. To spektakl o tym, że warto czasami pozwolić dojść do głosu naszemu wewnętrznemu dziecku. "(...) Dorosły zupełnie nie zna dziecka, nie pamięta swojego dzieciństwa. Nie jest nawet pewne, że każde dziecko jest zawsze w stanie mówić o swoich przeżyciach, lękach, o swoich potrzebach. Ale zawsze będzie o tym mówić lepiej niż dorosły.", Momo Reżyseria: Ewa Ignaczak Dźwięk: dzieci z Centrum Zabawy i Edukacji "Żyrafa" w Gdańsku Opracowanie muzyczne: Tomasz Antonowicz Obsada: Wojciech Jaworski ----- Wojciech Jaworski - urodziny w Gdańsku. Pierwsze kroki przed dużą publicznością stawiał na deskach Teatru Wybrzeże, statystując w "Tytusie Andronikusie" w reż. Moniki Pęcikiewicz oraz "Blaszanym bębenku" w reż. Adama Nalepy. Dyplom aktora otrzymał w olsztyńskim Studium Aktorskim im. A. Sewruka przy teatrze im. Stefana Jaracza, gdzie poza spektaklami dyplomowanymi wystąpił w "Mistrzu i Małgorzacie" w reż. Janusza Kijowskiego oraz "Intermediach staropolskich" w reż. Cezarego Ilczyny. Pierwszym spektaklem po ukończeniu szkoły aktorskiej jest "Nie-boska komedia" w reż. Adama
Teatr Politechniki Gdańskiej Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku Dorota Masłowska Sztuka napisana przez Dorotę Masłowską - artystkę, która wiele lat swojej młodości spędziła na Warszawskiej Pradze, gdzie nie jedno widziała i nie jednego smaku zaznała. To opowieść o dwojgu ludzi, błądzących gdzieś po meandrach polskiego krajobrazu. Po narkotycznej imprezie - a może po cyklu tych nieskończonych imprez? Budzą się i spotykają na swej drodze ludzi, co najmniej dziwnej proweniencji, niektórych zupełnie innych, ale jakby tych samych, w świecie zdawałoby się wypełnionym po brzegi chorobami psychicznymi. Początkowo szukając drogi do domu - udają, iż są tytułowymi Rumunami, lecz po czasie stwierdzają, że nie muszą tego robić. Początkowa groteska i zabawa przeistacza się w ponurą rzeczywistość. Reżyseria: Grzegorz Sierzputowski Muzyka: dj Wally Wizualizacje: Ola Sadowska Obsada: Gina - Ola Waszczuk/Kalina Rzeźnik Parcha - Karol Kucharski/Krzysztof Lewandowski Barmanki/Szatniarki - Maryla Jabłońska, Agnieszka Frączak Kierowca - Michał Kita Kierowca, policjant, Wiesiek - Kamil Maleszyk Pijana Kobieta - Katarzyna Wierzchnicka
Anna BurzyńskaW kręgu namiętności - Tango PiazzollaGorący, pełen namiętności i rytmów tanga spektakl muzyczny, w którym miłość i nienawiść nieustannie idą w parze, targając bohaterami i popychając ich do nie zawsze rozsądnych czynów. Tutaj kochają wszyscy, choć nie zawsze dobrze lokują swoje uczucia. W podrzędnym lokalu, który nieprzypadkowo nosi nazwę "Marzenie" pracuje dziewczyna, która śni na jawie o dalekim Buenos Aires. Tam, w Argentynie, w knajpie "El Suenio" spotykają się barwni bohaterowie, nie zawsze piękni i bogaci, ale zawsze zagubieni i poszukujący spełnienia. Marzą o wielkiej namiętności i tu jej szukają. W marzeniach zaś wszystko jest dozwolone. Tylko tam jest tak, jak byśmy chcieli, tylko tam wszystko się udaje. Elektryzujące utwory Astora Piazzolli i magiczna przestrzeń sceny letniej w Orłowie przeniosą Was w fascynujący świat argentyńskich knajpek, w których spełnia się każdy sen.Reżyseria: Józef OpalskiWkrótce więcej informacji.
Mój sen: Shalom Polskopieśni żydowskie w wykonaniu André Ochodlo & The East- West Klezmer Company (USA, BY, RUS, D, PL).Spektakl muzyczny będzie zawierał 18 utworów, takich wybitnych autorów tekstów i kompozytorów jak: Marek Warshavsky, Herman Yablokoff, Jacob Jacobs, Alexander Olshanetsky, Aaron Lebedeff , Abraham Ellstein, Chaim Tauber, Yoysef Kotliar i Shalom Secunda.Wszystkie ich dzieła zalicza się do standardów przedwojennej piosenki teatralnej w języku jidysz, regularnie wykonywanych wtedy na warszawskich scenach. Autorzy tekstów i muzyki byli absolutnymi mistrzami tego gatunku. Były one tak wysoko cenione, że w Stanach Zjednoczonych były często wykonywane z wielkimi orkiestrami symfonicznymi w elitarnych salach koncertowych. Adam Żuchowski, kierownik muzyczny Teatru Atelier, znany i ceniony muzyk, stworzył do nich nowe współczesne aranżacje, rozpisane na międzynarodowy zespół muzyczny.Śpiew: André OchodloZagra zespół w składzie:Marissa Licata (USA) - skrzypceJan Hermerschmidt (D) - klarnetyVolker Schindel (D) - akordeonAleksander Shuvalov (BY) - akordeonAleksander Zinger (RUS) - perkusjaAdam Żuchowski (PL) - kontrabas
Scena Letnia to wspólne przedsięwzięcie Fundacji Teatru BOTO i Młodego Byrona - cykl spektakli teatralnych i pokazów filmowych odbywających się w Sopocie w Dworku Sierakowskich w okresie wakacji.
EDUbawialnia zaprasza dzieci w wieku 3-9 lat na zajęcia teatralne, dzięki którym poznają one tajniki sztuki aktorskiej, nauczą się jak wykonać kukiełki i scenografię a przede wszystkim zyskają pewność siebie i odwagę.