Peter ZelenkaZwyczajne szaleństwaprzekład: Krystyna KrauzeOkoliczności powstania sztuki Zwyczajne Szaleństwa są niemal tak samo interesujące, jak zawarta w niej historia. Autor tekstu, Peter Zelenka, znany polskiej publiczności przede wszystkim jako autor filmów "Guzikowcy" oraz "Samotni", napisał go podczas prób prowadzonych w niewielkim praskim teatrze. Podsuwając aktorom pomysły, na podstawie których improwizowali oni dialogi, napisał swoją pierwszą sztukę, która już kilka miesięcy później zdobyła tytuł najlepszego czeskiego spektaklu 2001 roku.Zwyczajne szaleństwa to historia Piotra, który pragnie odzyskać ukochaną, decyduje się więc na przeprowadzenie indiańskich rytuałów. To również opowieść o Musze, który obdarza uczuciem sprzęty gospodarstwa domowego, sąsiadki Piotra, Alicji, odczuwającej satysfakcję seksualną jedynie w obecności osób trzecich oraz innych, niemniej interesujących bohaterów. Jak podkreśla reżyser spektaklu Krzysztof Rekowski, to historie ludzi szalonych, ale takim rodzajem szaleństwa, z którym stykamy się na co dzień i któremu trudno się dziwić, a nawet więcej, z którego możemy się pośmiać.Reżyseria: Krzysztof RekowskiScenografia: Maciej ChojnackiMuzyka: Maciej CieślakKostiumy: Krzysztof OstrowskiChoreografia: Katarzyna ChmielewskaKierownik produkcji: Tomasz Rekowski Obsada:Justyna Bartoszewicz, Magdalena Boć, Małgorzata Brajner/Monika Chomicka-Szymaniak, Dorota Kolak, Michał Kowalski, Mirosław Krawczyk, Joanna Kreft-Baka/Dorota Androsz, Katarzyna Chmielewska, Piotr Łukawski, Małgorzata Oracz, Cezary Rybiński, Florian Staniewski, Maciej Szemiel, Dariusz Szymaniak
Transmigrazione di fermenti d'amoreTeatr Dada von BzdülöwTeatr Dada bierze pod lupę opowieści o odwiecznej Naturze Miłości. W cyrkowo-taneczno-teatralnym widowisku dociekać będzie, czy Miłość nie stała się aby jedynie popkulturowym sentymentem, o tyle przyjemnym dla gapiów, co upiornym dla tych, których złapała w swoje sidła.Muzykę do przedstawienia stworzy Mikołaj Trzaska, a na scenie zobaczymy, obok Katarzyny Chmielewskiej i Leszka Bzdyla, tegoroczną absolwentkę Wydziału Tańca Państwowej Szkoły Teatralnej w Krakowie - Danielę Komęderę i Pawła Gralę związanego z łódzką sceną teatralno-taneczną.Reżyseria: Leszek Bzdyl i Katarzyna ChmielewskaMuzyka: Mikołaj TrzaskaObsada:Daniela KomęderaKatarzyna ChmielewskaPaweł GralaLeszek BzdylProdukcja: Teatr Dada von Bzdülöw, Teatr Wybrzeże
Dario Fo, Franca RameZwiązek otwartyZnudzone sobą małżeństwo przechodzi kryzys. Niewiadomo, czy wspólnie to zaplanowali, czy też grają jedno przed drugim w tajemnicy, ale ona wielokrotnie próbuję popełnić samobójstwo - co nigdy nie dochodzi do skutku, on zaś nieustannie romansuje, na co również nie ma dowodów. Miłość, zazdrość, duma, intymność, wszystko to wystawione zostaje na próbę rzekomo nowej jakości bycia we dwoje. Farsa Dario Fo ma kilka planów, jest teatrem w teatrze, dialogiem z publicznością, pełnym śmiesznych i przewrotnych sytuacji grą.Zobaczcie jak zabawne potrafią być małżeństwo i dorosłość!Reżyseria: Tomasz ManScenografia: Magdalena GajewskaMuzyka: Zespół OŚEMObsada:Beata Buczek-Żarnecka: OnaMariusz Żarnecki: On
Mewa. Dziwna sztukawg Mewy Antoniego CzechowaSpektakl grany w ramach "Lekcji teatralnych" wymagana wcześniejsza rezerwacja.Cztery intrygujące kobiety wprowadzają widza w świat skomplikowanych relacji międzyludzkich. W toczonych przez bohaterów rozmowach ujawniają się ich tęsknoty, dążenia i wypełniająca ich pustka. Opowieść o samotności wpisanej w kondycję ludzką indywidualny byt, brak rozwoju. Historia konkretnych postaci staje się pretekstem do podjęcia dialogu o sztuce, idei czy raczej jej braku, którymi ludzie są opętani. Tragiczna w swej istocie komedia mistrza małych obrazków obyczajowych, reformatora teatru, przybliżająca młodemu widzowi jego nowatorską koncepcję teatru."[...] Ewa Ignaczak w tekst wypowiadany przez aktorów wplata również didaskalia sztuki, opisujące scenografię, bohaterów znajdujących się aktualnie na scenie, czy nawet opuszczenie kurtyny na koniec sceny. [...] to przykład teatru psychologicznego, podszytego silnymi emocjami - fascynacją, podziwem, zazdrością, rozczarowaniem, złością czy rozpaczą. Aktorki, sięgając często po skrajne emocje, budują dopracowane dramaturgicznie postaci i kompletne, wciągające sceny.", Łukasz Rudziński, Trójmiasto.pl.Scenariusz i reżyseria: Ewa IgnaczakObsada: Ida Bocian, Malina Chojecka, Agata Mieniuk, Małgorzata PolakowskaDofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego.
Brzydkie Kaczątkona motywach bajki Hansa Christiana AndersenaPremiera: 13 października 2013Spektakl dla dzieci od lat 5"Kiedy kultura zbyt ściśle definiuje, co ma stanowić o powodzeniu lub pożądanej doskonałości w jakiejkolwiek sferze - czy chodzi o wygląd, wzrost, siłę, maniery, zdolności, gospodarność, bycie męskim, bycie kobiecą, bycie dobrym dzieckiem, dobre wychowanie czy przekonania religijne - wówczas w psychikę wszystkich członków społeczeństwa zostaje wszczepiony wynikający z tego przymus, by oceniać siebie wedle narzuconych kryteriów."Clarissa Pincola Estes "Biegnąca z wilkami""Nieważne, że urodziłem się na kaczym podwórku, ważne, że wyklułem się z łabędziego jajka."H. Ch. AndersenProblem odmieńców jest jednym z najstarszych i najczęstszych motywów w mitach, baśniach i bajkach na całym świecie. Temat odmienności, niedopasowania, poszukiwania tożsamości, a jednocześnie miejsca przynależności to temat uniwersalny, powtarzający się w nieskończonej liczbie wariacji w literaturze, teatrze, kinie. "Brzydkie Kaczątko" Hansa Christiana Andersena jest jedną z najbardziej znanych i popularnych interpretacji tego tematu. Prosta historia kaczątka, które okazuje się łabędziem zawiera wiele tropów odnoszących się do głębokich psychologicznych i socjologicznych treści."Brzydkie Kaczątko" w Miniaturze ma przypomnieć przede wszystkim, że inne nie znaczy brzydkie. W czasach globalizacji spotkania z innym są nieuniknione. W naszej opowieści odmienność kaczątka wywołuje różne reakcje: złośliwość i odrzucenie, ale też obojętność i fałszywą dobroczynność rzucającą ochłapy, żeby uspokoić sumienie. Hasło "brzydkie kaczątko" nie bez powodu tak rozgościło się w naszym języku i sposobie myślenia. Treści, które wywołuje są dziś równie aktualne, jak w czasach, kiedy Andersen walczył, żeby na kaczym podwórku zaakceptowali to, że jest łabędziem. Dlatego tak ważne jest, żeby dzieci zapamiętały tę opowieść i znaczenia, które ze sobą niesie.Eksperymentalna forma przedstawienia nawiązująca