Murzyn warszawskiAntoni SłonimskiBędzie to pierwsza powojenna inscenizacja popularnej w międzywojniu komedii Antoniego Słonimskiego, jednej z najbarwniejszych postaci polskiego życia artystycznego i intelektualnego Opowiedziana tu historia rozgrywa się w środowisku inteligencji pochodzenia żydowskiego, w księgarni i mieszkaniu Konrada Hertmana vel Hertmańskiego, który choruje na polskość. Marzy o Polskich orderach, zabiega o względy polskiego high life'u, tworzy dzieło sławiące męskie rymy w BOGURODZICY, pragnie wydać córkę za urzędnika polskiego MSZ-u, a swą księgarnię przyozdabia pasami słuckimi. Splot tragikomicznych zdarzeń, w które autor wplątał rodzinę, pracowników i przyjaciół Hertmana, prowadzi do pozornego uzdrowienia człowieka, który cały czas udawał kogoś kim nie był. Autor nie pozostawia jednak złudzeń, że ten chory na snobizm, cierpiący na kompleks gorszości czegokolwiek się nauczy - cała komedia jego życia z pewnością zacznie się od początku. Premiery tej, jak chciał sam autor, "komedii o snobizmie" wywoływały w latach dwudziestych skandale i gorące spory, w których autor był atakowany po równo przez anty - i filosemitów. Wierzymy, że temperatura MURZYNA WARSZAWSKIEGO i dziś nie opadła i nadal celnie diagnozuje nasze zakompleksienie i syndrom aspiracyjny.Spektakl został zgłoszony do konkursu na inscenizację dawnych dzieł literatury polskiej Klasyka Żywa, którego celem jest uczczenie jubileuszu 250-lecia istnienia teatru publicznego w Polsce.Premiera: 17 lipca na Scenie Kameralnej w Sopocie oraz 18 lipca na Scenie Letniej w Pruszczu Gdańskim.Spektakl zrealizowano przy wsparciu finansowym Miasta Pruszcz Gdański.Reżyseria: Adam OrzechowskiScenografia: Magdalena GajewskaObsada:Joanna Kreft-BakaKatarzyna Z. MichalskaMarzena Nieczuja-UrbańskaKrzysztof GordonMichał JarosMaciej KonopińskiJarosław TyrańskiPiotr Witkowski
Strauss uznawał "Barona cygańskiego" za swe największe kompozytorskie osiągnięcie. Zauroczony folklorem cygańsko-węgierskim stworzył operetkę oddającą piękno kultury obu tych nacji. "Baron cygański" już na swej wiedeńskiej prapremierze (1886 r.) odniósł ogromny sukces. Podobnie rzecz miała się w bydgoskiej Operze Nova w 2010 r. Muzyka oddaje koloryt i swobodę puszty, żywiołowość cygańskiego obozowiska i elegancję wiedeńskich pałaców. Dzielni młodzieńcy, piękne kobiety z tajemniczą przeszłością, huzarzy, skarby śniące się po nocach, bale pod jarzącym się setkami świateł żyrandolem , i- oczywiście- miłość, która ważniejsza jest od sławy, bogactwa...
Faronna podstawie powieści Bolesława PrusaFARAON Bolesława Prusa to świetnie skonstruowany i napisany thriller polityczny. W cieniu Sfinksa i piramid odgrywa się opowieść o bezwzględnej walce o władzę, w której orężem stają się pieniądze, lud pracujący, kobiety i - przede wszystkim - religia. To wyjątkowe na skalę światową (choć często przez swoją historyczną stylizację niedoceniane) dzieło, w którym tak silnie zarysowany jest konflikt na linii władzy świeckiej i kościelnej. Wielość narodów, kultur, religii, rytuałów, sposobów zachowania i postrzegania świata zostaje zmieszanych w tyglu, jakim jest dla Prusa starożytny Egipt, i tworzy mieszankę niezwykle złożoną i iście wybuchową. Tak w czasach Ramzesów, jak i dzisiaj.FARAON to bowiem wielki dyskurs o roli religii w życiu człowieka, i przede wszystkim o roli religii w państwie - o zależnościach pomiędzy religią, a polityką. O zależnościach, które są teraz tak ważnym przyczynkiem do dyskusji w dzisiejszej Polsce. Dzięki powieści Prusa możemy podjąć ten temat, ale też patrzeć na niego z boku, z dystansu, bez wdawania się w zbyt nachalną i prostą publicystykę. FARAON to powieść monumentalna. Powieść, która dotyka i polityki, i religii, i miłości, i szaleństwa człowieczeństwa, a nawet antysemityzmu. To właśnie niezwykła aktualność oraz bogactwo tak treści, jak i zawartej w niej problematyki tak nas uwiodła i zapaliła do chęci wykreowania tego świata na scenie. Powieść ta jest tak ważna i wciąż tak aktualna, że - po 120 latach od napisania - warto pokusić się o drugą dopiero jej teatralną inscenizację.Adaptacja: Adam Nalepa, Jakub RoszkowskiReżyseria: Adam NalepaDramaturg: Jakub RoszkowskiScenografia: Maciej ChojnackiMuzyka: Marcin MirowskiRuch sceniczny: Wioleta Fiuk, Patryk GackiAsystent reżysera: Piotr ChysInspicjent: Katarzyna Wołodźko, Jerzy GutarowskiObsada:Jakub Mróz (Ramzes), Cezary Rybiński (Faraon), Anna Kociarz (Nikotris), Robert Ninkiewicz (Herhor), Krzysztof Matuszewski (Mefres), Piotr Chys (Tutmosis),
Elfriede JelinekAmatorkiPaula i Brigitte podążają zupełnie różnymi drogami, ale cały czas zdawać by się mogło, że ich życie wygląda bardzo podobnie. Erich i Heinz podążają tą samą drogą, ale zdawać by się mogło, że ich życie w zupełnie różny sposób naznaczy Paulę i Brigitte. Postacie, które muszą tu o coś walczyć to Paula i Brigitte. Osoby, które już wszystko mają, to Erich i Heinz. I to oni rozdzielają nagrody. Jelinek pokazuje w "Amatorkach" świat, który choć opowiadany językiem pełnym emocji, opiera się przede wszystkim na kalkulacji, rywalizacji i planach. Językiem biznesowej transakcji opowiada realizację pragnień życiowych. Z pełną świadomością tego, że pierwszy milion trzeba ukraść, a bankructwo jest efektem błędnego ulokowania kapitału.Ewelina Marciniak o spektaklu: "AMATORKI to dla mnie rodzaj pejzażu. Świat: miejsce gdzie wschodzi i zachodzi słońce. Promienie wrzynają się w spocone fabryką plecy szwaczki. Natura: miejsce gdzie wchodzi drwal i ścina drzewo. Wielkie bale zostawiają na jego rękach wielkie odciski. Krajobraz: malowniczy system składający się z form rzeźby i wód, roślinności i gleb, skał i atmosfery między nią a nim. Krajobraz, jak klasyczna relacja oznacza harmonię wszystkich elementów. W przypadku przyrody czas upiększa, w przypadku ludzi może być różnie. Człowiek stanie się piękniejszy, jeśli będzie trenowany w sposób klasyczny. Jelinek pokazuje nam piękne kobiety, które myślą w swojej prostocie, że taki właśnie jest świat: miejsce gdzie wschodzi i zachodzi słońce, i gdzie złe traktowanie nie może się zdarzyć."Adaptacja i dramaturgia: Michał BuszewiczReżyseria: Ewelina MarciniakScenografia: Marta StocesMuzyka: Zofia Wądołowska-WięcekChoreografia: Dominika KnapikObsada: Dorota Androsz (Brigitte), Piotr Biedroń (Heinz), Małgorzata Brajner (Matka), Katarzyna Dałek (Paula), Piotr Domalewski (Erich), Krzysztof Matuszewski (Ojciec).-----Elfriede Jelinek (ur. 1946 ) - austriacka pisarka. Do jej najważniejszych dzieł zalicza się m.in. AMATORKI,
Teatr Czwarte MiastoPchła SzachrajkaAdam Dzieciniak na podstawie bajki Jana Brzechwy "Pchła Szachrajka"Spektakl przeznaczony jest dla dzieci od 4 lat i dorosłych.Zapraszamy na bajkę o zawadiackich przygodach psotnej Pchły, które bawią dzieci od blisko 70 lat.Spektakl jest wspaniałą propozycją dla najmłodszych, młodych a także dorosłych widzów na przeżycie niepowtarzalnej przygody teatralnej, utrzymanej w komediowo-kabaretowej atmosferze, przepełnionej słownym i sytuacyjnym humorem. Młodzi oraz dorośli widzowie biorąc czynny udział w przedstawieniu, mając bezpośredni wpływ na rozwój wydarzeń scenicznych z pewnością będą się świetnie bawić.Jan Brzechwa - wiecznie aktualny poprzez swoje utwory - wprowadza nas w krainę wyobraźni, przenosi w świat wesoły, kolorowy, beztroski i pełen fantastycznych postaci i przygód. Słuchając jego utworów, czujemy się jak uczestnicy prezentowanych zdarzeń. Literatura Jana Brzechwy od dziesiątek lat odnosi niebywały sukces w uczeniu, wychowaniu i wspieraniu rozwoju dzieci, pomaga dziecku przenieść się do świata myślenia symbolicznego, czemu towarzyszy zawsze rozwój emocjonalny i poruszenie wyobraźni. Poprzez zabawę uczy.Wiersze zawarte w spektaklu pisane są prostymi słowami, pozwalają na dotarcie tej twórczości do wszystkich dzieci: małych i dużych, a także do tych, które słabiej czytają i mają problemy z koncentracją uwagi. Twórczość poety stała się dla dzieci niewyczerpaną skarbnicą pobudzających wyobraźnię tekstów, łatwych do zapamiętania i wspaniałych do przedstawiania w formie teatralnej.Scenariusz i reżyseria: Adam DzieciniakScenografia i kostiumy: Magdalena KurekOprawa muzyczna: Sebastian ŚlusarczykKoordynacja projektu: Dorota SadowskaOpieka artystyczna: Dariusz MajchrzakObsada:Michał Malinowski / Jeremiasz Gzyl, Mateusz Deskiewicz / Dariusz Majchrzak / Bartosz Sołtysiak
Proca Nikołaja Kolady To jest sztuka o kruchości ludzkiej psychiki. O wyborach rodem z tragedii szekspirowskich. O bólu duszy. O złamanym życiu. O brudzie ludzkiej egzystencji i o jej pięknie. To jest historia pewnej miłości. Miłości, która nie zna płci.Nikołaj Kolada jest mistrzem w kreśleniu wyrazistych, pełnych życiowej prawdy portretów ludzi poobijanych przez los, których, podobnie jak bohatera "Procy", boli dusza. "Proca" jest jednak sztuką niezwykłą, bowiem Kolada, nie tracąc nic z soczystości i dosadności swojego stylu, napisał piękną, głęboko poruszającą opowieść o uczuciu dwóch mężczyzn w świecie, w którym podobna relacja nie ma prawa istnienia."Lubię bulwersować publiczność, zawsze staram się wymyślić coś takiego, by otwarła usta ze zdumienia."- Nikołaj KoladaReżyser André Hübner-Ochodlo o spektaklu: "Proca" to opowieść o uczuciu pomiędzy dwoma mężczyznami, w świecie, w którym podobna relacja nie ma prawa istnienia. Akcja rozgrywa się w szarej, brudnej rzeczywistości Rosji lat 90., w przestrzeni zredukowanej do ciasnego, ubogiego pokoju. W takim anturażu po raz pierwszy spotykają się bohaterowie "Procy" - Ilja i Anton. Różni ich wszystko - status społeczny wiek, bagaż doświadczeń. Ilja jest niepełnosprawny, jeździ na wózku, żebrze przed sklepem, mieszka w ruderze. Ma złość w oczach, nie lubi ludzi. [...]Drugi z nich - Anton studiuje, pochodzi z dobrego domu, innego, lepszego świata. Okazuje się, że tych dwoje ludzi, których wszystko dzieli, po jakimś czasie nie może bez siebie żyć.Reżyser: André Hübner-OchodloMuzyka: Adam ŻuchowskiWspółpraca scenograficzna: Stanisław KulczykRuch sceniczny: Włodzimierz KucaWystępują:Ilja - Adam Hutyra Anton - Tomasz WłosokLarysa - Iwona Chołuj
Komedia omyłekWilliam SzekspirTłumaczenie: Zofia SiwickaIle zamieszania w życie społeczności mogą wprowadzić bliźniacy...? Komedia arcymistrza dramatu, w której dwóch, a właściwie czterech... rozdzielonych w dzieciństwie braci spotyka się po latach. Oczywiście, nie od razu wiadomo, kto jest kim, w związku z czym następuje seria zabawnych wydarzeń, pomyłek i nieporozumień, a wszystko oczywiście po to, aby dobrnąć do szczęśliwego finału.Reżyseria i opracowanie muzyczne: Tadeusz BradeckiScenografia: Jagna JanickaKostiumy: Hanna SzymczakChoreografia: Andrzej MorawiecAsystent reżysera: Maciej WiznerSufler: Ewa GawronInspicjent: Maciej SykałaProducent: Ewa Wojciechowska-ChodorekWystępują:EGEON - Leon KrzyckiANTYFOLUS Z EFEZU - Rafał KowalANTYFOLUS Z SYRAKUZ - Piotr MichalskiDROMIO Z EFEZU - Maciej WiznerKOMISARZ - Maciej SykałaEMILIA (PRZEORYSZA) - Dorota LulkaADRIANA - Olga Barbara DługońskaLUCJANA (JEJ SIOSTRA) - Monika BabickaŁUCJA - Marta KadłubKURTYZANA - Beata Buczek-ŻarneckaPRACZKA - Małgorzata TalarczykPRACZKA - Elżbieta MrozińskaSPRZEDAWCZYNI RYB - Agata MoszumańskaDROMIO Z SYRAKUZ - Dariusz SzymaniakBALTAZAR - Grzegorz WolfANGELO - Bogdan SmagackiSAN-DAU, BAKAŁARZ, KUPIEC - Szymon SędrowskiKSIĄŻĘ / KUPIEC - Mariusz Żarnecki
Wesołe kumoszki z WindsoruWilliam SzekspirPrzekład: Stanisław BarańczakSpektakl jest koprodukcją Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego i Teatru Wybrzeże.Zdrada. Zazdrość. Komedia omyłek. Dwie żwawe i bystre mieszczki walczą z lubieżnym i przebiegłym sir Johnem Falstaffem, szykując nań okrutną zemstę. Będziemy świadkami krwawego pojedynku francuskiego doktora Caiusa z przewielebnym walijskim plebanem Evansem, zabiegających o rękę pięknej panny. Oczywiście zwycięży miłość, a rozwiązłość i chytrość zostaną ukarane.Paweł Aigner o spektaklu: "Chciałbym aby przedstawienie było brawurowe i dynamiczne. Energia będzie współczesna, a kostiumy i cała oprawa nawiąże do teatru elżbietańskiego oraz do przestrzeni Gdańskiego Teatru Szekspirowskiego. W WESOŁYCH KUMOSZKACH Z WINDSORU połączymy na oczach widzów stary i nowoczesny teatr."Premiera spektaklu będzie jednocześnie inauguracją sceny elżbietańskiej w Teatrze Szekspirowskim. Widzowie będą mogli przenieść się do czasów Szekspira i do dawnego gdańskiego teatru - Szkoły Fechtunku, który był bliźniaczo podobny do londyńskiego teatru Fortune. Doświadczą charakterystycznych dla sceny elżbietańskiej bliskich relacji pomiędzy sceną a widownią, a spektakle, przy dobrej pogodzie, będą grane przy otwartym dachu w świetle dziennym. Podobnie jak w innych teatrach elżbietańskich, również i w Teatrze Szekspirowskim miejsca na dziedzińcu pod sceną będą stojące - i jednocześnie najtańsze, a miejsca siedzące zlokalizowane będą na trzech kondygnacjach drewnianych galerii, otaczających scenę.Reżyseria: Paweł AignerDekoracje: Magdalena GajewskaKostiumy: Zofia De InesRuch sceniczny: Karolina GarbacikMuzyka: Piotr KlimekInspicjent: Jerzy KosiłaW spektaklu występują: Dorota Androsz (Abraham Mizerek, krewniak Spłycia), Justyna Bartoszewicz / Anna Kaszuba (Anna Page, córka Page'ów), Magdalena Boć / Anna Kociarz (Pani Małgorzata Page), Monika Chomicka-Szymaniak / Katarzyna Figura (Pani Chybcik, ochmistrzyni w domu Caiusa), Piotr Biedroń / Piotr Witkowski
5. URODZINY GALERII SZTUKI WARZYWNIAK