Muzyczna opowieść o upadku sztuki, przegranych marzeniach i żądzy pieniądza ubrana w (tragi)komiczną nutę! Jan Cultura, ambitny absolwent szkoły artystycznej, poszukuje producenta, który mógłby pomóc mu w realizacji jego wysokich idei. Droga Janka nie jest niestety usłana różami, odprawiany z kwitkiem przez kolejnych "ludzi kultury" popada w coraz większy marazm. Teatr Poczekalnia odrodził się w 2009 roku. Od października, 16-osobowa grupa uczestniczyła w cotygodniowych warsztatach, które skupiały się głównie na doskonaleniu umiejętności improwizacyjnych, ćwiczeniach ruchowo-głosowych, pracy nad dykcją, poprawnym oddechem, etiudach aktorskich (grupowych oraz indywidualnych), kształtowaniu wyobraźni scenicznej itp. 27 marca 2010 r. Teatr Poczekalnia wystawił premierową sztukę Eugenie Ionesco "Łysa śpiewaczka" w reżyserii Magdaleny Łącz. Dwa miesiące po premierze zespół zajął II miejsce podczas Trójmiejskiego Przeglądu Festiwalu FAMA, wygrywając udział w warsztatach aktorskich podczas ogólnopolskiego finału w Świnoujściu. TEATRALNA SCENA ALTERNATORA aula Wydz. Filologicznego UG ul. Wita Stwosza 55, Gdańsk
Ulrich Hub Na Arce o ósmej Przekład: Lila Mrowińska-Lissewska Spektakl dla dzieci "Na Arce o ósmej" to historia zaprzyjaźnionych Pingwinów, które dowiadują się od Gołębia o zbliżającym się potopie. Jeśli chcą być ocalone, muszą stawić się na Arce Noego o godzinie ósmej. Pojawia się jednak trudny do rozwiązania problem, ponieważ na Arkę zabierana jest para zwierząt, a Pingwiny są trzy... Ich dalsze losy są pretekstem do poruszenia tematu przyjaźni, która została wystawiona na próbę, lojalności i obecności Boga. Trudne pytania stawiane są odważnie i z humorem. Przewrotna i, wbrew poważnej tematyce, bardzo zabawna sztuka nagradzanego za twórczość dla dzieci współczesnego dramaturga niemieckiego. Specjalnie do gdyńskiej realizacji muzykę skomponował Artur Guza. Reżyser Zbigniew Sikora zrealizował także uwielbiane przez najmłodszych "Przygody Koziołka Matołka", "Foczkę Akrobatkę" i przez nieco starszych - "Gdyby do szkoły chodziły anioły". Reżyseria: Zbigniew Sikora Scenografia: Renata Godlewska Muzyka: Artur Guza Obsada: Pingwiny - Marta Smuk, Katarzyna Więcek, Artur Guza Gołąb - Tomasz Gregor
Poezja przy herbacie. W każdy wtorek Tea-tralna przywołuje kulturalne tradycje pierwszorzędnych herbaciarni. W najbliższy wtorek wystąpi Leon Krzycki aktor Teatru Miejskiego im. W. Gombrowicza. W programie znajdą się nastrojowe utwory poetyckie w muzycznej oprawie, Tuwim, Leśmian, Przerwa-Tetmajer... Leon Krzycki - aktor Teatru Miejskiego im. Witolda Gombrowicza w Gdyni. Urodził się w roku 1953. Jest absolwentem Liceum Plastycznego w Supraślu. Ukończył Wydział Lalkarski PWST w Warszawie. W 1978 roku został wyróżniony Złotą Odznaką Primus Interpares dla najlepszego studenta w środowisku akademickim. W tym samym roku otrzymał Nagrodę Specjalną Ministra Kultury i Sztuki. Grał w Teatrze Lalki i Aktora "Miniatura" w Gdańsku. Od 2002 roku jest współzałożycielem, reżyserem, autorem scenariuszy, scenografem i kompozytorem prywatnego Teatru Klapa, który z powodzeniem działa do dziś. Stworzył też szereg niezapomnianych kreacji w programach kabaretowych Marka Pacuły.
Spektakl Teatru Capitol w WarszawieKlimkterium i... już(coś między kabaretem, musicalem a farsą)Bohaterkami musicalu są cztery kobiety w wieku "menopauzalnym". Wszystkie mają problemy, z którymi muszą się uporać. Pragniemy pokazać, że klimakterium jest wpisane w życie kobiety - mają je bohaterki występujące na scenie, ale także kobiety siedzące na widowni - miały, mają albo będą je miały. Jest to czas dla kobiety trudny, co wcale nie znaczy, ze beznadziejny. Ważna jest świadomość wspólnoty pewnych doświadczeń - kobiety siedzące na widowni dowiadują się, że ich dolegliwości nie są czymś wyjątkowym. Mimo iż menopauza dotyczy wszystkich kobiet, jest to temat wstydliwy, a co za tym idzie - starannie pomijany.Poprzez spektakl pragniemy zilustrować, w sposób zrozumiały, przystępny i humorystyczny, jak rożnymi sposobami można sobie z tym radzić. Jedne bohaterki chcą się poddać zastępczej terapii hormonalnej , inne boją się jej i wybierają ziołolecznictwo, jeszcze inne idą w kierunku jogi lub ćwiczeń gimnastycznych.Sztuka ma pokazywać owe różne zachowania, zawsze jednak w sposób humorystyczny - tym bardziej, że sam humor jest dosknałym lekarstwem (bez skutków ubocznych). Śmiejąc się łatwiej znosimy przeciwności losu.Aktorki nie boją się śmieszności, nie wstydzą się grać postaci w wieku średnim i starszym. To znane postacie medialne, potrafiące rozbawić i wzruszyć publiczność. Pokazują, że można być czynną i twórczą kobietą, bawić się i tańczyć do późnego wieku. Nikt, tak jak druga kobieta nie zrozumie cierpień, których doświadcza się w tym czasie. Stąd popularne "babskie" spotkania na których można porozmawiać na "wstydliwe" tematy, o których trudno rozmawiać z mężem czy dziećmi. Myślę, że problemy czasu klimakterium najlepiej charakteryzuje początkowy tekst, który kobiety "rapują" na początku przedstawienia.Spektakl ma za zadanie pokazać że każda kobieta ma na to wszystko swój dobry sposób. Najważniejsze by ten temat przestał być tematem tabu, by móc o tym rozmawiać.
Piotruś Pan J.M. Barrie Tłumaczenie - Macieja Słomczyńskiego Adaptacja:Arkadiusz Klucznik - na podstawie J.M. Barrie w tłumaczeniu Macieja Słomczyńskiego Kolorowy spektakl przeznaczony dla widzów w wieku od lat 4 do 104. Ilu dorosłych marzyło, by choć przez chwile znów poczuć się dzieckiem? Ile dzieci chciało, choć przez minutę stać się dorosłymi? Kto choć raz w życiu nie zapragnął latać? Czy jest choć jedna osoba, która nie marzyła, by na statku pirackim przemierzać morza i oceany? Gdzie jest Nibylandia? Czy w prawo i aż do rana to właściwy adres? Czy być Piotrusiem Panem to znaczy nie umieć kochać? Czy kochać za mocno? Czy wróżki istnieją? Czy tylko wtedy , gdy się w nie wierzy? Czy tykanie budzika może obudzić krokodyla? Gdzie leży granica naszej wyobraźni? Czy...?Ale...?Dlaczego...? znasz więcej pytań? Potrzebujesz lepszych odpowiedzi? Zatem musimy się spotkać w Teatrze Miniatura na naszym "kolorowo-muzyczno-fantastycznym" spektaklu "Piotruś Pan" w adaptacji Arkadiusza Klucznika, z piosenkami Dariusza Czajkowskiego (teksty) i Michała Kowalczyka (muzyka). Tylko u nas Nibylandia jest stanem radości... latanie - stanem ducha, a Piotruś Pan - każdym z nas. W prawo, a potem szybko aż do rana, Nasza kraina rozmarzona, rozbujana, Czeka na wszystkie smutne szare twarze, Smutek nasza kraina z twarzy zmaże (D. Czajkowski) Umowna scenografia zmusza nas do uruchomienia wyobraźni. Piosenki Michała Kowalczyka są melodyjne i efektowne, i co najważniejsze - wpadają w ucho już po pierwszym wysłuchaniu. Reżyserią spektaklu zajęli się wspólnie: Jerzy Jan Połoński - aktor, reżyser, muzyk i artysta kabaretowy oraz Jarosław Staniek - bardzo dobrze znany trójmiejskiej publiczności tancerz, choreograf oraz reżyser takich spektakli, jak : "Opentaniec", "Hair", "Footlose", "12 ławek". Reżyseria: Jerzy Jan Połoński i Jarosław Staniek Scenografia: Jerzy Jan Połoński Choreografia: Jarosław Staniek Kostiumy: Anna Chadaj Muzyka: Michał Kowalczyk Teksty piosenek: Dariusz Czajkowski Efekty