Paul PörtnerSzalone nożyczkiPrzekład: Elżbieta WoźniakSalon fryzjerski "Szalone nożyczki" prowadzony przez mistrza grzebienia i rzecz jasna nożyczek, Tonia, słynie z doskonałej obsługi i profesjonalnych usług, niestety na jego nienaruszonej reputacji pojawia się skaza - morderstwo w sąsiadującym z salonem mieszkaniu, dokonane przez nieznanego sprawcę. Podejrzani są zarówno pracownicy salonu, jak i jego klienci. I tu do akcji wkraczają... Widzowie.Przypuszczam, że będziecie mieli Państwo własne poszlaki, które pomogą w rozwikłaniu sprawy. Świadkowie mogą bezpośrednio zadawać pytania podejrzanym. To Państwo biorąc czynny udział w śledztwie wskazują winnego, to dzięki Wam policjanci mogą odtworzyć feralne zdarzenie z najdrobniejszymi szczegółami, to wreszcie Państwo, decydują o zakończeniu sztuki.Reżyseria: Maciej KorwinWspółpraca reżyserska: Bernard SzycScenografia: Renata Godlewska Obsada:Magdalena Smuk: BarbaraDorota Kowalewska: Pani DąbekPaweł Bernaciak: Tonio Rafał Ostrowski: Dominik Tomasz Więcek: WurzelBernard Szyc: Michał
Juliusz SłowackiZawisza CzarnyZawisza Czarny - największy polski rycerz, znany na całą Europę, zawsze zwycięski, rozsławiony w pieśniach, symbol polskiego zwycięstwa pod Grunwaldem. Takiego Zawiszę znamy z lekcji historii. Juliusz Słowacki w swoim dziwnym, ironicznym, nigdy niedokończonym dramacie przedstawia go jednak zupełnie inaczej: zmęczony wojną i zabijaniem trafia wraz z dwójką swoich sług: Głupcem i Turczynem Mandułą, na zamek Gniewosza i pięknej polskiej szlachcianki - Laury. Jak odnajdzie się polski bóg rycerstwa w momencie, gdy za przeciwnika będzie miał kobietę? Czy będzie w stanie walczyć o siebie, gdy "ojczyzna wzywa"?Adam Orzechowski o spektaklu: "Szukamy modelu polskiego bohatera. Zawisza Czarny, rycerz znany w średniowieczu w całej Europie, nasza gwiazda tamtych czasów, wydaje się być na to idealnym materiałem, wzorcem metra z Sevres polskiego herosa. Słowacki ukazuje Zawiszę nie w jego naturalnym środowisku - na polu bitwy, ale na zamku, miejscu intryg miłosnych i politycznych manipulacji, by - jak w soczewce - skupić w nim i wydobyć nasze cechy narodowe, nasze zalety, ale i przede wszystkim nasze wady i ułomności. Nasz wieszcz wcale nie wieszczy o wspaniałości naszego kraju, ale przeciwnie - w sposób ironiczny, a momentami wręcz okrutny, obnaża nasze słabości, kpi z naszej osławionej sarmackiej duszy. Chciałbym, żeby ten nasz średniowieczny Zawisza, stał się przyczynkiem do rozważań nad nami, zwykłymi Polakami dzisiaj. Byśmy zastanowili się nad naszymi wzorcami, autorytetami; nad tymi wszystkimi, których z całej siły wpychamy na pomniki, tylko po to, by jeszcze szybciej i z jeszcze większą pompą ich potem obalić." Reżyseria: Adam OrzechowskiScenografia: Magdalena GajewskaW spektaklu występują: Dorota Androsz, Robert Ninkiewicz (gościnnie), Zbigniew Olszewski, Małgorzata Oracz, Marek Tynda.
Seks, prochy i rock and roll Eric Bogosian przekład: Sławomir Michał ChwastowskiGłośny tekst, wielokrotnie nagradzany na światowych festiwalach. Czasem zabawny, czasem ironiczny, piętnujący szaleństwo rzeczywistości. Tytułowe "dopalacze" tylko pozornie zapowiadają zabawę i rozluźnienie. Główny bohater przywołuje je jako fetysze dla tych, którzy nie dostrzegają innych wartości w konsumpcyjnym świecie. Dziś, kiedy liczy się tylko sława i władza, kiedy "żyjemy w ludzkim kiblu" - jak mówi bohater - jedyne co warto, to "spuścić wodę"...Reżyseria: Ula KijakScenografia: Joanna SierchaMuzyka: Grzegorz Guziński, Patryk StawińskiWystępuje: Grzegorz Wolf[wideo id=1587 width=555 height=312 align=center desc="Próba spektaklu %22Seks, prochy i rock and roll%22" scalable=1]