Ciała obce Julia Holewińska Adam jest aktywnym działaczem opozycji demokratycznej. Ma kochającą żonę, maleńkie dziecko, oddanych kolegów, którzy uważają go za bohatera. Jego życie w PRL to przede wszystkim walka z komuną, msze, teatry podziemne, rozrzucanie ulotek i hasła: Bóg, Honor, Ojczyzna. Jednak ten chłop "z krwi i kości", "wojownik" marzący o zrobieniu powstania, kochanek i kompan od kieliszka skrywa w sobie tajemnicę - od dzieciństwa prowadzi wewnętrzną walkę, walkę z własnym ciałem i swoją biologiczną płcią. Ewa to kobieta świetnie wykształcona, była opozycjonistka, obecnie żyjąca w nędzy, zmagająca się z samotnością, odtrąceniem, frustracją, obrzydzeniem, jakie wzbudza u najbliższych i przede wszystkim z rozwijającym się rakiem. Co łączy te dwie postaci? Tajemnica? Walka? Ideały? Polska? Rozgrywająca się równolegle w dwóch czasach sztuka Julii Holewińskiej to przede wszystkim tekst o dążeniu do wolności - zarówno narodowej jak i osobistej. Wielka, oficjalna Historia splata się tu z osobistym dramatem, górnolotne wspólnotowe hasła ulegają rozpadowi w zetknięciu z tym, co dla wielu nie mieści się w ramach tak zwanej normalności. "Ciała obce" w 2010 roku zostały uhonorowane Gdyńską Nagrodą Dramaturgiczną. Kuba Kowalski o "Ciałach obcych": "Solidarnościowe hasła wysławiające pod niebiosa wolność i niepodległość całkowicie tracą znaczenie, kiedy dotyczą dramatu indywidualnego człowieka zmagającego się ze swoją tożsamością płciową - ot, cała smutna prawda. Potrafimy je skandować, kiedy niesiemy je wypisane na sztandarach, potrafimy walczyć o wolność i niepodległość narodu; jednak kompletnie nie umiemy uszanować ich w odniesieniu do jednostki, zwłaszcza kiedy dotyczą one jej seksualności i tożsamości płciowej. Taka nasza niekonsekwencja." Reżyseria: Kuba Kowalski Dramaturgia: Julia Holewińska Scenografia: Katarzyna Stochalska Muzyka: Piotr Maciejewski Światło: Damian Pawella Ruch sceniczny: Katarzyna Chmielewska W spektaklu występują: Justyna Bartoszewicz,
Gdyby do szkoły chodziły aniołyspektakl muzyczny dla młodzieżyTeksty piosenek: Tadeusz KlimowskiNa szkolnej wywiadówce spotykają się rodzice: inżynier Wiśniewska, plastyk Światłowski, krawcowa Moczyńska, magister Kaczor... Dawniej Pestka, Żarówa, Wymoczek i Kaczor. Wspominają dawne lata, a ich przygody ze szkolnej ławki dowodzą, że humorem i pomysłowością żartów i psot ich własne dzieci z trudem im dorównują. Zabawne piosenki ilustrują przygody dorosłych już dziś uczniów.Zapraszamy młodych uczniów, żeby przekonali się, że szkolne lata pozostaną w ich pamięci jako piękny okres, ich rodziców, aby skonfrontowali ze swoimi dziećmi swoje szkolne doświadczenia, a także nauczycieli, żeby zobaczyli, jak wielką rolę odgrywają w życiu swoich uczniów. Scenariusz i reżyseria: Zbigniew SikoraScenografia: Renata Godlewska Muzyka: Brunon Gościniak, Jacek Mełnicki, Zygmunt RychterAranżacje: Artur Guza Występują:Anna-Maria UrbanowskaKatarzyna WięcekTomasz GregorKrzysztof Wojciechowskispektakl prowadzi: Ewa Wielebska
Grease Muzyka, libretto, teksty piosenek: Jim Jacobs, Warren Casey Kultowy musical, który przenosi widzów w szalone lata 50 - te! "Grease" to także wielki przebój filmowy z 1978 roku, z niezapomnianymi rolami Johna Travolty i Olivii Newton-John. Jeden z najbardziej dochodowych filmów muzycznych w historii, nominowany do wielu prestiżowych nagród (w tym m.in. do Oscara i Złotego Globu). Amerykańska szkoła średnia; przystojni, zbuntowani młodzieńcy w czarnych skórzanych kurtkach - niepokorni, typowi młodzi gniewni. Szybkie samochody, cheerlederki w różowych strojach i wszechobecna brylantyna! Roztańczeni, zakochani w rock and rollu i dobrej zabawie młodzi bohaterowie zmagają się z miłosnymi problemami. Świetna choreografia i chwytliwe, przebojowe piosenki m.in. You Are The One What I Want, Look at Me I'm Sandra Dee i Summer Nights. "Grease" to przede wszystkim dobra zabawa, którą Teatr Muzyczny przenosi z Broadwayu na gdyńską scenę. Pełen wigoru i świeżości ekscytujący musical składający hołd niezapomnianej epoce rock'n'rolla!!! Reżyseria: Maciej Korwin Choreografia: Jarosław Staniek Scenografia: Wojciech Stefaniak Kierownictwo muzyczne: Tomasz Filipczak (przy współpracy Dariusza Różankiewicza) Kostiumy: Dorota Zalewska Przygotowanie wokalne: Agnieszka Szydłowska Obsada: DANNY ZUKO - Marek Kaliszuk (4,6,8 maja) / Paweł Kubat (5,7 maja) SANDY OLSON - Dorota Białkowska (4,6,8 maja) / Paulina Łaba /ad/ (5,7 maja) KENICKIE - Paweł Czajka (5,7 maja) / Krzysztof Wojciechowski (4,6,8 maja) BETTY RIZZO - Renia Gosławska (5,7 maja) / Aleksandra Meller (4,6,8 maja) SONNY LATIERRI - Tomasz Bacajewski (5,7 maja) / Sebastian Wisłocki (4,6,8 maja) FRENCHY - Agnieszka Król (5,7 maja) / Karolina Merda (4,6,8 maja) ROGER - Paweł Mielewczyk (5,7 maja) / Adam Zawicki (4,6,8 maja) MARTY - Mariola Kurnicka (5,7 maja) / Anna-Maria Urbanowska (4,6,8 maja) DOODY - Michał Zacharek
Ingmar BergmanPersonaPrzekład: Stefan H. Kaszyński, Gernowefa Sadalska"Persona jest rolą przypisaną jednostce przez społeczeństwo, rolą, jaką ma ona - zgodnie ze społecznymi oczekiwaniami - odegrać w życiu." - tak definiuje pojęcie persony filozof Carl Gustav Jung. Leżący w szpitalu, przechodzący rekonwalescencję po ostrym zapaleniu płuc, wielki szwedzki reżyser Ingmar Bergman, pisze, inspirowany tym tematem, jeden ze swoich najdziwniejszych, najbardziej wieloznacznych scenariuszy. PERSONA to opowieść o dwóch kobietach - wielkiej aktorce, Elżbiecie Vogler, która nagle postanowiła milczeć, i siostrze Almie, jej opiekunce. Jedna milczy, druga mówi; jedna opowiada, druga tylko słucha. Właśnie ten eksperyment Bergmana: niezwykły, urywany, na pół milczący dialog dwóch szukających zrozumienia kobiet prapremierowo w Polsce na deskach Teatru Wybrzeże.Reżyseria: Grzegorz WiśniewskiDramaturgia: Jakub RoszkowskiObsada:Joanna BogackaEwa Jendrzejewska
Francis VeberKolacja dla głupcaPrzekład: Barbara GrzegorzewskaInteligentna komedia, w której autor bezwzględnie piętnuje francuską klasę średnią. W szaleństwie zabawnych dialogów czai się przemyślana metoda. Główny bohater wraz z grupą przyjaciół oddaje się osobliwej rozrywce. Co wtorek każdy z nich zaprasza na kolację wybranego gościa, którego uważa za nieszczęśnika i przygłupa. Wspólnie zabawiają się kosztem zaproszonych, po czym wyłaniają z grupy "prawdziwych mistrzów". Tym razem jednak, los okaże się przewrotny, wszak "ten się śmieje, kto się śmieje ostatni..."Reżyseria: Tomasz ManScenografia: Anetta Piekarska-ManMuzyka: Tymon TymańskiAsystent reżysera: Bogdan SmagackiObsada:Pierre - Grzegorz WolfChristine - Monika Babicka / Olga Barbara DługońskaArchambaud - Rafał KowalFrançois - Bogdan SmagackiLeblanc - Mariusz ŻarneckiMarlène - Agata Moszumańska / Katarzyna BieniekCheval - Piotr Michalski Maneaux - Leon KrzyckiTelefonistka - Małgorzata Talarczyk
Radosław PaczochaFaza DeltaHistoria trójki takich trochę kiboli, trochę dresiarzy, niby zwykłych chłopaków z sąsiedztwa, którzy jakby niechcący i mimochodem przekraczają wszelkie granice - będąc pod wpływem dokonują zbrodni. Niczym bohaterowie Mrożkowskiej "Zabawy", pewnego sobotniego wieczora, by się po prostu lepiej bawić i poszerzyć zakres doznań, zażywają pozornie niegroźne, przez niektórych postrzegane nawet jako kulturotwórcze, środki zmieniające świadomość i ta coraz weselsza zabawa kończy się drastycznym zabójstwem. "Faza Delta" to skromna, ale niezwykle poruszająca opowieść o banalności zła.Adam Orzechowski o spektaklu: "Dominujące teraz hasło "że zabawa jest najważniejsza" zamieniło tę dawną potrzebę w przymus; żyjemy pod presją przymusu zabawy - i to na wielu frontach. Od tej zabawy uzależniamy się, potrzebujemy jednak coraz silniejszych doznań; aby w nią wejść potrzebujemy kolejnych wspomagaczy, nasz umysł jest coraz intensywniej infekowany - doznaniami zewnętrznymi ale i chemią, początkowo niegroźną ale z czasem coraz bardziej wyniszczającą. Tym tekstem chciałbym opowiedzieć nie o jakiejś abstrakcyjnej, egzotycznej patologii, ale o trzech fajnych chłopakach z sąsiedztwa, a może i o nas samych, o tym, jak łatwo przekroczyć tę granicę, jak kulturotwórczy ponoć specyfik łatwo przekształca się w katalizator agresji, jak łatwo z kolorowego nierealu wpaść w najczarniejszy real."Reżyseria: Adam OrzechowskiScenografia: Magdalena GajewskaMuzyka: Kormorany (Paweł Czepułkowski, Michał Litwiniec)Ruch sceniczny: Jarosław StaniekWideo: Joanna MichaelisWystępują: Sylwia Góra-Weber (Justyna), Piotr Chys (Mastodont), Michał Jaros (Misiek) oraz Piotr Witkowski (Liszaj).-----Radosław Paczocha (ur. 1977) - dramatopisarz. Absolwent warszawskiej polonistyki i Wiedzy o Teatrze, doktorant w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Za sztukę ZAPACH CZEKOLADY otrzymał główną nagrodę na gdańskim Festiwalu Sztuk Autorskich Windowisko 2008.Laureat ogólnopolskiego konkursu na
Dzikie łabędzie Tekst oryginalny oparty na motywach baśni H. Ch. Andersena Krystyna Jakóbczyk o spektaklu: Zawsze pociągały mnie historie, w których, mały jak okruszek, szlachetny bohater zmaga się z potężnymi siłami zła i zdumiewające, ale walkę tę wygrywa. Taka jest właśnie historia królewny Elzy, która dziergając z włókien pokrzyw pancerne koszulki wybawiła z mocy złych czarów swoich braci zaklętych w białe dzikie łabędzie. Tą fantastyczną baśń Andersena chciałam opowiedzieć młodym widzom w sposób niezwykły. Sięgnęłam więc po oryginalny sposób na dobry spektakl i w "teatralnym kotle" zanurzyłam przeróżne składniki; dużo teatralnej magii, skomplikowaną sieć intryg perfidnych wiedźm, dużą dawkę zemsty złej królowej MORDENY i podstępnego mistrza HILMARA... Dla równowagi dodałam szlachetność Króla Marka zwanego Dobrym, wiernej starej NIANI i DUCHA KRÓLOWEJ MARII....Wszystko ostro zaprawiłam czarną magią, dodałam niesamowite bogate maski i kostiumy scenografa PAVLA HUBIČKI i wykorzystałam zaprojektowaną przez niego wielką obrotową machinę teatralną. Wszystko więc wciąż kręci się, wiruje, miesza... Dramaturgię tworzy także urocza i groźna, smutna i wzruszająca muzyka PIOTRA SALABERA. Inscenizację, obrazy i tańce na sabacie czarownic stwarza mistrzowską ręką HENRYK KONWIŃSKI... Lecz wciąż brakowało w tym "kotle" duszy, która śmiałaby się i płakała wraz z małą ELZĄ... Stworzyli ją AKTORZY, dając pięknym formom i kostiumom życie i gwałtowne emocje. Magiczny "kocioł teatralny" wrze, a z pary unoszącej się z kotła wyczytać można jasne przesłanie: jeśli jesteś tylko małym dzieckiem też możesz podjąć walkę z potężnymi siłami współczesnego zła, które zagraża twojej rodzinie... dotknęło rodziców, rodzeństwa,innych krewnych... I możesz wygrać tę walkę! Właśnie po to opowiedziałam wam historię o dzikich łabędziach. Tekst i reżyseria: Krystyna Jakóbczyk Scenografia: Pavel Hubička Muzyka: Piotr Salaber Choreografia: - Henryk Konwiński Teksty piosenek:- Kazimierz
W tym roku postanowiliśmy w ramach Sceny Teatralnej realizować co najmniej raz na dwa miesiące przedsięwzięcie performatywnego czytania sztuk dramatycznych. na początek zaprezentujemy Państwu sztukę znanego duńskiego dramaturga i scenarzysty (m.in. "Przełamując fale" Larsa von Triera).