Idąc rakiem Günter Grass Spektakl jest koprodukcją Teatru Miejskiego i Centralnego Muzeum Morskiego, którego "Dar Pomorza" jest gdyńską jednostką-muzeum. Sceniczna adaptacja wydanej w 2002 roku powieści rekonstruującej tragedię niemieckiego statku pasażerskiego, zostanie wystawiona w maju tego roku przez dyrektora Teatru Miejskiego w Gdyni, Krzysztofa Babickiego, dla którego będzie to trzecie teatralne spotkanie z Grassem (w 1994 roku wyreżyserował "Było sobie kiedyś miasto", a w 2000 roku "Wróżby kumaka" - oba w Teatrze Wybrzeże). Reżyseria: Krzysztof Babicki Adaptacja: Paweł Huelle Scenografia: Marek Braun Muzyka: Marek Kuczyński Wystąpią: Eugeniusz Krzysztof Kujawski, Rafał Kowal, Dariusz Szymaniak, Maciej Wizner, Beata Buczek-Żarnecka, Dorota Lulka, Agata Moszumańska, Bogdan Smagacki i Andrzej Redosz.
Babcia Leokadia (postać w masce grana przez Przemysława Grządzielę) wyrusza z bagażami na dworzec kolejowy, niestety ucieka jej pociąg, więc idzie do dworcowej restauracji "Wars" i czeka wspominając swoje życie.
Teatr KLAPA czyli Koperek i Kminek prezentuje spektakle teatralne dla dzieci. Koperek i Kminek to lekarstwo na złą minę ... Koperek i Kminek to recepta na zły dzień ... W niedzielę zaprezentują przedstawienie "Szewc Dratewka".
Healter Skelter Tomasz Jękot Spektakl dyplomowy studentów IV roku Wydziału Aktorskiego PWST w Krakowie. "Healter Skelter", czarna komedia z momentami metafizycznymi pod pretekstem "44 listów ze świata płynnej nowoczesności" Zygmunta Baumana. Przedstawienie, w którym wszystko jest zmienne i przez to niepewne. Demaskuje powierzchowność ludzkich relacji w obliczu lęku. "Healter Skelter" stawiają nas przed pytaniem o tożsamość ukrytą pod maską wygenerowanego medialnie wizerunku. "Helter Skelter" to piosenka The Beatles, stan lekkiego pomieszania zmysłów, specjalny rodzaj zjeżdżalni oraz slogan pozostawiony przez Charlesa Milesa Mansona po dokonaniu zbrodni w domu Romana Polańskiego oznaczający w jego rozumieniu wielką wojnę rasową. Ciekawe, czy właśnie taką emocjonalną huśtawkę będziemy mogli przeżyć za sprawą aktorów z Krakowa? Projekt zrealizowany w ramach nagrody Ars Quaerendi. Spektakl dofinansowany przez Fundacją Sceny im. St. Wyspiańskiego Reżyseria: Paweł Świątek (IV r. WRD) Autor/dramaturgia: Tomasz Jękot (I r. WRD) Scenografia/kostiumy: Karolina Mazur (V r. ASP) Reżyseria świateł: Marcin Chlanda Opieka artystyczna prof.: Krzysztof Globisz Opieka nad piosenką: wykł. Ewa Kaim Fotografie: Michał Sosna Występują: Małgorzata Gorol, Martyna Krzysztofik, Kamila Kuboth, Bartosz Gelner, Marek Hucz, Jan Jurkowski, Sylwester Piechura, Wojciech Sikora, Łukasz Stawarczyk, Mateusz Trembaczowski. Klasa mistrzowska prof. Doroty Segdy
Richard Strauss Salome Libretto Hedwig Lachmann wg dramatu Oscara Wilde "Salome" oryginalna wersja językowa / tłumaczenie wyświetlane nad sceną Prapremiera Drezno, 9 grudnia 1905 roku Jedno z czołowych arcydzieł światowego dorobku operowego, wykonywane niezmiernie rzadko z powodu wielkich trudności obsadowych. Inscenizacja "Salome" Marka Weissa, trzecia, w jego bogatym dorobku reżyserskim, skupia się na głównej parze bohaterów i próbuje rozwikłać zagadkę ich uczucia unicestwionego przez akt łaski wiary, którą Jan był przepełniony całkowicie, a której również całkowicie pozbawiona była Salome. Podwójna obsada tej postaci staje się jednym z narzędzi zrozumienia jej tajemnicy. Służy ona również temu, żeby muzyka - ten najważniejszy nośnik emocji egzekwowanych mistrzowską batutą José Maria Florencio nie doznała w tej realizacji żadnego ograniczenia. Mroczna opowieść biblijna o księżniczce Salome, tańczącej przed oszalałym z pożądania Herodem, w zamian za głowę Jana Chrzciciela, który odtrącił jej miłość w imię miłości do Jezusa. Księżniczka Salome zakochuje się w więzionym przez jej ojczyma, króla Heroda, proroku Janie. On jednak odrzuca miłość dziewczyny i potępia ją za rozwiązłość. Salome wykorzystuje słabość Heroda do niej. Podniecony jej tańcem, ojczym godzi się spełnić każdy jej kaprys. Księżniczka prosi o głowę proroka. Otrzymawszy ją na tacy, wpija się w martwe usta. Zbulwersowany tym widokiem, Herod każe zabić pasierbicę. Kierownictwo muzyczne: José Maria Florencio Inscenizacja i reżyseria: Marek Weiss scenografia Hanna Szymczak Choreografia: Izadora Weiss Obsada: Herod - Paweł Wunder Herodiada - Anna Lubańska Salome - Katarzyna Hołysz Jochanaan - John Marcus Bindel Narraboth - Paweł Skałuba Paź - Tomasz Raczkiewicz Pierwszy Żyd - Krzysztof Szmyt Drugi Żyd - Marek Szymański, Krzysztof Rzeszutek Trzeci Żyd - Vitalij Vydra Czwarty Żyd - Aleksander Kunach Piąty Żyd - Mieczysław Milun Pierwszy Nazarejczyk - Piotr Nowacki / Daniel Borowski Drugi
Tajemnica diamentów na podstawie książki Martina Widmarka i Heleny Willis pierwszego tomu z serii "Biuro detektywistyczne Lassego i Mai" Tłumaczenie: Barbara Gawryluk Spektakl dla dzieci w wieku: od 6 lat. Spektakl "Tajemnica diamentów" to kryminał w stylu Agathy Christie dla najmłodszych, dzieci w wieku od 6 lat. Jest złodziej, są podejrzani i para sprytnych detektywów. Przedstawienie zawiera elementy interakcji z publicznością - aktorzy wcielają się w role dziennikarzy, którzy nie tylko opisują perypetie głównych bohaterów, ale razem z widzami prowadzą śledztwo. Zbierają poszlaki, prowadzą wywiady, wyciągają wnioski. Młodzi widzowie sami mogą się poczuć jak detektywi lub dziennikarze. Inscenizację wzbogaca miniaturowa szczegółowa makieta miasteczka, którego architektura nawiązuje do charakterystycznych budowli Gdańska. Po ulicach miasteczka porusza się kamera rejestrująca wybrane sceny - śledzi losy głównych bohaterów, a także niebezpieczny pościg policyjny za samochodem przestępcy. Przedstawienie jest pełne humoru, dynamiczne, zaskakujące i nieszablonowe, dzięki czemu zaciera się granica między sceną, a publicznością. Będzie to też pierwszy odcinek serialu teatralnego dla dzieci, którego następna część, zatytułowana "Tajemnica kina" będzie miała premierę na jesieni. Seria "Biuro detektywistyczne Lassego i Maji" jest międzynarodowym bestsellerem, przetłumaczonym na ponad 20 języków. Do tej pory sprzedała się w nakładzie 2,5 miliona egzemplarzy na całym świecie. Kolejne tytuły serii od kilku lat wybierane są książką roku przez szwedzkie Jury Dziecięce, czyli niemal 50 000 głosujących dzieci, a tym samym nie schodzą w Szwecji z list bestsellerów. Widmarkowi udało się nawet zdetronizować Astrid Lindgren na liście najpopularniejszych pisarzy detektywistycznych książek dla dzieci. "Biuro detektywistyczne Lassego i Maji" opowiada o dwójce przyjaciół z klasy, Maji i Lassem, którzy zakładają agencję detektywistyczną i pomagają rozwiązywać zagadki w fikcyjnym miasteczku
Mariola Fajak-SłomińskaAfrykańska przygodaJacuś we śnie przenosi się na Czarny Ląd. Spotyka tam żyrafę, małpy, słonia, z którymi przeżywa wspaniałe przygody. Chłopczyk, choć nie umie mówić, doskonale daje sobie radę - dzięki odwadze i radosnemu usposobieniu. Małe dzieci z zaciekawieniem oglądają jego przygody, ponieważ Jacuś używa dobrze im znanych sygnałów słownych: bam, hopa, opla, patataj? Zaprojektowana na kształt pokoju dziecinnego przestrzeń teatralna umożliwia najmłodszym swobodny odbiór przedstawienia. Maluszki nie siedzą w tradycyjnych fotelach, lecz na rozsypanych na miękkiej wykładzinie poduszkach. Łagodna kolorystyka scenografii oraz urokliwa muzyka oparta na rytmach afrykańskich z elementami dziecięcej kołysanki dopełniają ten pełen ciepła i spokoju spektakl dla milusińskich.Reżyseria: Mariola Fajak-Słomińska i Janusz SłomińskiMuzyka: Paweł DudzikScenografia: Jolanta BrejdakObsada:Jolanta DarewiczJoanna TomasikJakub Zalewski (gościnnie) / Andrzej Żak
Teatr Zielony Wiatrak Nosorożec w jeżynachMarek BrandMonodram autorstwa i reżyserii Marka Branda - teatrologa, reżysera, dramaturga i prozaika, twórcy i kierownika artystycznego Teatru Zielony Wiatrak.Najnowszy spektakl to historia kobiety, która postanawia odejść od swojego partnera. Jednak nie potrafi tak zwyczajnie "wyjść i zamknąć za sobą drzwi". Jej rozterki przekładają się na to co robi i mówi. Teraźniejszość miesza się z przeszłością. Bohaterka przywołuje zarówno piękne jak i smutne chwile ze swojego związku. Tak naprawdę to spektakl o skomplikowanej naturze człowieka, o rzeczach z pozoru błahych, nieistotnych wydawałoby się, o stereotypach w postrzeganiu kobiet i mężczyzn. W rolę Klementyny, czasami bezradnej, czasami gwałtownej, naiwnej i bezkompromisowej wcieliła się Ewa Dziedzic-Sobieska - absolwentka Szkoły Aktorskiej Jana i Haliny Machulskich w Warszawie, prezes Stowarzyszenia Teatralno-Edukacyjnego "Wybrzeżak" w latach 2006-2008. Tekst i reżyseria: Marek BrandScenografia: Anna Molga, Marek BrandMuzyka: Piotr TruchelWystępuje:Klementyna W. - Ewa Dziedzic-Sobieska
13 maja 2012 o godz. 16 w Mieście Aniołów odbędzie się już czwarty z cyklu 8 koncertów adresowanych do młodych odbiorców muzyki jazzowej. Tym razem głównym bohaterem koncertu i gościem Piotra Sutta - gospodarza cyklu koncertów jazzowych dla najmłodszych, będzie muzyczna rodzina saksofonów. Instrumentów, które nierozłącznie kojarzą się z muzyką jazzową, big-bandową i filmową, - ale czy tylko?
Nie-Boska komediaZygmunt KrasińskiWspaniała, poetycka "Nie-Boska komedia" jest jednym z najważniejszych polskich tekstów dramatycznych. Nazywa się też ją jednak "skrzywionym arcydziełem". Jej główny temat - walka o konserwatywne, szlacheckie wartości, próba obrony starego porządku - wydaje się dziś zupełnie anachroniczny, albo nawet w ogóle nieaktualny. Jak dzisiaj czytać zawarte w niej wątki antysemickie? Dlatego Teatr Wybrzeże prezentuje nową, radykalną, wzbogaconą o inne teksty Krasińskiego adaptację "Nie-Boska Komedia". Sprawdźmy jak reżyser z niemieckim paszportem czyta dziś polską klasykę!Adam Nalepa o sztuce: "Hrabia Napoleon Stanisław Adam Ludwig Zygmunt Krasiński napisał swoją NIE-BOSKĄ KOMEDIĘ w roku 1833, dwa lata po wybuchu Powstania Listopadowego, w którym sam nie brał udziału. Przed aktywnym dołączeniem się do walk powstrzymywał go z jednej strony autorytet ojca, pro-carskiego generała, z drugiej wizja Powstania Listopadowego jako krwawej rewolucji społecznej, która miałaby za cel wymordowanie arystokracji. Z tej perspektywy NIE-BOSKĄ KOMEDIĘ można odczytać jako próbę auto-rehabilitacji autora post factum i zbiór (silnie przerysowanych) argumentów, usprawiedliwiających własną pasywną i przez to poniekąd anty-polską postawę, którą mu zarzucono. Hrabia Henryk, jako alter ego Krasińskiego - poeta i szlachcic - walczy w NIE-BOSKIEJ KOMEDII o zachowanie 'prastarych tradycji' i 'naturalnego porządku świata' w obliczu zrywu pospólstwa - u wieszcza ekstremalnie brutalnych, bezmyślnych mas, które pod hasłami 'równość' i 'jedność' ukrywają jedynie destruktywne popędy i pragnienie obalenia wszystkich moralnych wartości. Czyli: Hrabia Henryk - świetlisty bohater, którego sztandarem jest 'Honor', 'Bóg' i 'Ojczyzna' i jego przeciwnik Pankracy, przywódca rewolucjonistów i 'nowych elit' jako czarny charakter. To oczywiście bardzo wielkie uproszczenie wypowiedzi dramatu, bo mamy tu i miotanie się naszego romantycznego protagonisty, i zdradę małżeńską (prawie) i