Wyspa niczyja. Mapping według scenariusza inspirowanego "Władcą much" Williama Goldinga, filmem "Battle Royale" w reż. Kinji Fukasaku, serialem "Lost" oraz grą Fallout Planowana prapremiera - 27 kwietnia na Dużej Scenie na inaugurację V edycji Festiwalu Wybrzeże Sztuki! Sytuacja dzieci-rozbitków to sytuacja współczesnego społeczeństwa, całej naszej cywilizacji. Stajemy przed nieznanym. Wyczerpują się lub kompromitują dotychczasowe systemy, ideologie, rozpadają się skostniałe hierarchie. Ekonomia neoliberalna okazała się błędna, mechanizmy demokratyczne nie stanowią już dostatecznego zabezpieczenia dla obywateli. Dogasa rozpoznany kształt rzeczywistości. Życie, w którym mieliśmy gotowe role do odegrania, właśnie się kończy. Pozostaje pytanie - co dalej. Dalej jest konieczność budowy NOWEGO WSPANIAŁEGO ŚWIATA - zgodnie z zasadą, że wszelkie istotne zmiany zaczynają się wtedy, gdy jest aż tak źle. I ten nowy świat od podstaw budować będą dzieci - bohaterowie spektaklu "Wyspa niczyja. Mapping". Wydaje się, że w tej idealnej sytuacji mogą wszystko zrobić dobrze. Dlaczego więc wszystko pójdzie nie tak, dlaczego wszystko zrobią źle? Scenariusz, reżyseria, opracowanie muzyczne: Jarosław Tumidajski Scenografia: Mirek Kaczmarek W spektaklu występują: Magdalena Boć, Piotr Chys, Krzysztof Gordon, Sylwia Góra-Weber, Jacek Labijak, Krzysztof Matuszewski, Robert Ninkiewicz, Jarosław Tyrański, Katarzyna Z. Michalska i Michał Jaros.
Stalker według powieści "Piknik na skraju drogi" Arkadija i Borysa Strugackich Gdański "Stalker" to pierwsza w Polsce adaptacją powieści braci Strugackich, a także debiutem reżyserskim Jakuba Roszkowskiego. We współczesnym mieście - w którym najważniejszą wartością są pieniądze, w którym gubią się najprostsze ludzkie wartości, zatraca się człowieczeństwo - nagle pojawia się Zona. Miejsce dziwne, niebezpieczne, zakazane. Ale równocześnie fascynujące, wyjątkowe, które każe się na chwilę zatrzymać, które zmusza do zauważenia rzeczy najprostszych i przez to najważniejszych. Stalker to osoba żyjąca w ciągłym rozdarciu pomiędzy miastem a Zoną, pomiędzy profesją złodzieja, przemytnika, a rolą męża i ojca, między uzależnieniem, a marzeniem o zwykłości. Jakub Roszkowski o spektaklu: Nie chcę robić spektaklu science-fiction. W PIKNIKU NA SKRAJU DROGI - klasycznej powieści tego gatunku z 1971 roku - nie zainteresowali mnie ani kosmici, ani magiczne przedmioty, ale fakt, że powieść ta w sposób wyostrzony, graniczny i bardzo efektowny, opisuje problemy, bolączki współczesnego świata; portretuje ludzi, których codziennie mijamy na ulicy. Strugaccy stworzyli obraz miasta po katastrofie, ale zamiast apokaliptycznych wizji olbrzymich zniszczeń, stworzyli Zonę, o której mówi się, że może być darem Boga, albo terytorium Szatana. Miejsce zawierające ogromne bogactwa, ale też skrajnie niebezpieczne. Wymykające się wszelkim definicjom, które każdy interpretuje na swój sposób. To ono zainspirowało Andrieja Tarkowskiego do nakręcenia wspaniałego filmu STALKER, czy twórców gier komputerowych do stworzenia serii S.T.A.L.K.E.R. Zona oraz ludzie, którzy w pobliżu niej żyją i muszą się do niej w jakiś sposób ustosunkować, wydają mi się polem niezwykle interesującym do spenetrowania również w teatrze. Nie jednak jako wizja przyszłości, ale zdarzenie, miejsce z naszego świata. To Czarnobyl, Ground Zero na ruinach World Trade Center, tereny zniszczonej przez tsunami elektrowni w Fukushimie, czy
Pchła Szacharajka Jan Brzechwa Muzyczny spektakl familijny na podstawie przezabawnej wierszowanej historyjki mistrza Jana Brzechwy o sprytnej pchełce, która wiecznie wszystkim robiła psikusy. Spektakl wciąga młodych widzów do wspólnej teatralnej zabawy. Żywa, ciekawa muzyka, doskonałe aranżacje, dynamicznie zmieniające się obrazy, perfekcyjnie dopracowane kostiumy oraz zabawa słowem i teatralną konwencją. Reżyseria i choreografia: Bernard Szyc Kompozycje i aranżacje: Maciej Szymański Kierownictwo muzyczne: Dariusz Różankiewicz Scenografia i kostiumy: Renata Godlewska Przygotowanie wokalne: Agnieszka Szydłowska Aktorzy: Anna Andrzejewska, Anna Czajka, Aleksandra Meller, Alicja Piotrowska, Karolina Trębacz, Paweł Bernaciak, Mateusz Deskiewicz, Tomasz Gregor, Aleksy Perski Muzycy: Jolanta Arasimowicz (flet), Elżbieta Górka (altówka), Aleksandra Kuczewska (wiolonczela), Małgorzata Lewosińska (skrzypce), Renata Nehrebecka (obój), Małgorzata Siewert (skrzypce), Jarogniew Dąbrowski (skrzypce), Michał Leo (fagot), Grzegorz Lewandowski (elementy perkusyjne), Piotr Schiller (elementy perkusyjne)
Windows / No More Play / Six Dances WINDOWS WINDOWS - nowy spektakl Izadory Weiss opowiada o jednym z najważniejszych współczesnych dylematów, jakim jest uleganie fascynacji światem wirtualnym, podczas gdy nasze prawdziwe życie przemija za naszymi plecami z całym swym bogactwem i realnością. Bohaterka zapatrzona w metaforyczne okno czeka na niezwykłe doznania, jakich spodziewa się po tamtej stronie, a nie dostrzega zjawisk i ludzi w jej prawdziwym świecie, który jest na wyciągnięcie ręki. Jest samotna i bezradna, bo unika prawdziwej konfrontacji z żywymi ludźmi. Okno z widokiem na "tamten świat" jest w spektaklu symbolem o wielu znaczeniach. Od wirtualnego świata portali i mediów, po wszelkie iluzje ideologiczne i religijne odnosi się do platońskiego świata idei, który tak zdominował myślenie człowieka o tajemniczej nieprzenikalności bytu. Izadora Weiss o współpracy z duetem Paprocki & Brzozowski: Zaprosiłam duet Paprocki & Brzozowski do współpracy przy spektaklu Windows zaintrygowana ich talentem. Paleta barw ich projektów, a także bliska mojej wrażliwości dbałość o detale kreacji były jednym z głównych powodów mojego wyboru. Ich projekty wyróżniają się światłem i delikatnością linii, która znakomicie uzupełni piękno ruchu tancerzy. Są twórcami elastycznymi, wciąż poszukującymi nowych wymiarów Haute Couture. Izadora Weiss o współpracy z Leszkiem Możdżerem: W początkach powstawania pomysłu na nowe przedstawienie punkt odniesienia stanowił Mozart. Przeszłość, czas, w którym tworzył w zderzeniu z teraz, ze światem współczesnym z jego szalonym tempem i wielością informacji. Szukaliśmy "Mozarta dzisiejszego". Kim mógłby być Mozart dzisiaj, jaką uprawiałby sztukę? Leszek Możdżer z jego wirtuozerią i wrażliwością jest doskonałą odpowiedzią. Wydaje się w podobny sposób nieusatysfakcjonowany łatwością, z jaką muzyka poddaje się jego palcom . Szuka sensu świata - w sztuce i poza nią. Choreografia: Izadora Weiss Scenografia multimedialna: Radek Moenert Kostiumy: Paprocki &
Przebudzenie wiosny musical rockowy, będący adaptacją kontrowersyjnego dramatu "Przebudzenie wiosny: tragedia dziecięca" Franka Wedekinda z 1891 roku Muzykę skomponował Duncan Sheik, a libretto napisał Steven Sater. Przekład: Michał Wojnarowski Rockowy musical, opowiadający o grupie młodych ludzi, którzy zaczynają buntować się przeciwko surowym regułom wychowania i braku uświadomienia seksualnego. Tekst został uznany za zbyt kontrowersyjny i musiał czekać wiele lat na swoje pierwsze wystawienie. Musical dotyka najważniejszych sfer życia młodych ludzi, takich jak miłość, marzenia, odkrywanie własnej seksualności, braku zrozumienia i samotności. Uniwersalne problemy opowiedziane za pomocą kipiącej energią współczesnej muzyki. Spektakl przez wiele lat z powodzeniem był wystawiany na Broadwayu i doczekał się wielu nagród m.in. 8 statuetek Tony i nagrody Grammy za najlepszą muzykę. New York Observer w recenzji spektaklu napisał: "Raz na pokolenie powstaje nieoczekiwanie nowy musical, który zmienia wszystko". Reżyseria: Krzysztof Gordon Kierownictwo muzyczne: Dariusz Różankiewicz Choreografia: Joanna Semeńczuk Scenografia i kostiumy: Renata Godlewska Przygotowanie wokalne: Agnieszka Szydłowska Obsada: Wendla Bergman - Dorota Białkowska Martha - Agnieszka Król Anna - Katarzyna Kurdej Ilse - Renia Gosławska Thea - Julia Zacharek Melchior Gabor - Krzysztof Wojciechowski Moritz Stiefel - Marek Kaliszuk Hanschen/Rupert - Paweł Czajka Ernst/Reinhold - Sebastian Wisłocki Otto/Ulbrecht - Tomasz Bacajewski Georg/Dieter - Krzysztof Kowalski Profesor Rektor Sonnenstich, Frau Bergman, Fraulein Hungergurt, Frau Stiefel, Frau Gabor, Fraulein Knuppeldick, Fraulein Grossebustenhalter, Matka Schmidt - Dorota Kowalewska Herr Gabor, Herr Zungenschlag, Ojciec Kaulbach-Herr Rilow, Herr Stiefel, Doktor Von Brausepulver - Rafał Ostrowski
Tajemnica diamentów na podstawie książki Martina Widmarka i Heleny Willis pierwszego tomu z serii "Biuro detektywistyczne Lassego i Mai" Tłumaczenie: Barbara Gawryluk Spektakl dla dzieci w wieku: od 6 lat. Spektakl "Tajemnica diamentów" to kryminał w stylu Agathy Christie dla najmłodszych, dzieci w wieku od 6 lat. Jest złodziej, są podejrzani i para sprytnych detektywów. Przedstawienie zawiera elementy interakcji z publicznością - aktorzy wcielają się w role dziennikarzy, którzy nie tylko opisują perypetie głównych bohaterów, ale razem z widzami prowadzą śledztwo. Zbierają poszlaki, prowadzą wywiady, wyciągają wnioski. Młodzi widzowie sami mogą się poczuć jak detektywi lub dziennikarze. Inscenizację wzbogaca miniaturowa szczegółowa makieta miasteczka, którego architektura nawiązuje do charakterystycznych budowli Gdańska. Po ulicach miasteczka porusza się kamera rejestrująca wybrane sceny - śledzi losy głównych bohaterów, a także niebezpieczny pościg policyjny za samochodem przestępcy. Przedstawienie jest pełne humoru, dynamiczne, zaskakujące i nieszablonowe, dzięki czemu zaciera się granica między sceną, a publicznością. Będzie to też pierwszy odcinek serialu teatralnego dla dzieci, którego następna część, zatytułowana "Tajemnica kina" będzie miała premierę na jesieni. Seria "Biuro detektywistyczne Lassego i Maji" jest międzynarodowym bestsellerem, przetłumaczonym na ponad 20 języków. Do tej pory sprzedała się w nakładzie 2,5 miliona egzemplarzy na całym świecie. Kolejne tytuły serii od kilku lat wybierane są książką roku przez szwedzkie Jury Dziecięce, czyli niemal 50 000 głosujących dzieci, a tym samym nie schodzą w Szwecji z list bestsellerów. Widmarkowi udało się nawet zdetronizować Astrid Lindgren na liście najpopularniejszych pisarzy detektywistycznych książek dla dzieci. "Biuro detektywistyczne Lassego i Maji" opowiada o dwójce przyjaciół z klasy, Maji i Lassem, którzy zakładają agencję detektywistyczną i pomagają rozwiązywać zagadki w fikcyjnym miasteczku
Program składa się z autorskich skeczy, monologów i piosenek o różnorodnej tematyce poruszającej aktualne tematy od społeczno-obyczajowych do politycznych. Całość jest niezwykle barwnym spektaklem, przez który "przewijają" się różne postacie od przezabawnej Waciakowej i jej cyklu "Rady-dorady", czyli satyrycznej formy porad - jak żyć, do sepleniącego megalomana DJ Zaka komentującego aktualne wydarzenia w Polsce i na świecie.
BalladynaJuliusz Słowacki"Balladyna" zasługuje na re/wizję. Zasługuje na spojrzenie poza sztampą. Umęczona w lekturze, zastygła w interpretacjach, zasługuje, by do niej powrócić. Raz jeszcze zajrzeć do domu wdowy i jej córek. Zobaczyć emocje drzemiące w sercach dziewcząt i pragnienia, które nimi kierują. W świecie, w którym jedyną szansą kobiety na szczęście i wolność jest dobre zamążpójście, ceną stanie się przelana krew. Krew, która zamiast bezpieczeństwa, przyniesie zniewolenie i strach. Lecz dramat Słowackiego to nie historia o bezsensownym mordowaniu, ale o makabrycznej samorealizacji. Czy Balladyna musi zabijać? Oczywiście, że nie, ale jeśli chce władzy, nie ma wyjścia. Ceną za równość i prawo do noszenia korony będzie znamię zbrodni. By osiągnąć swój cel, musi zaprzeczyć przeznaczonej jej roli i spróbować oszukać los...Kiedy Słowacki napisał "Balladynę" i zadedykował ją Zygmuntowi Krasińskiemu, z pewnością nie przypuszczał, że jego tragedia stanie się tak ważna dla polskiego teatru. Że na jej podstawie powstanie opera "Goplana", słynny spektakl Adama Hanuszkiewicza, baśniowa "Balladyna" Jarosława Kiliana, film Dariusza Zawiślaka, audiobook, a nawet komiks. Interpretacje "Balladyny" bywają baśniowe i patetyczne, ludyczne i szekspirowskie, zawsze jednak pytają o kondycję człowieka i sens dążenia do władzy. Inscenizacja Tomasza Podsiadłego odchodzi od baśniowego charakteru dramatu, kierując się w stronę skomplikowanych relacji międzyludzkich. Odrzucenie fantazji pozwala skupić uwagę na głównej bohaterce i ukazać jej wewnętrzny świat. Spektakl, wskazując odmienne od tradycyjnych ścieżki interpretacji, ma prowokować do dyskusji. Ma przekonać nas, widzów, do spojrzenia na romantyczne teksty raz jeszcze, zapominając o kanonie lektur. Reżyseria: Tomasz PodsiadłyScenografia i kostiumy: Anna Paciorek-GrabowskaMuzyka: Rafał KłoczkoAsystent reżysera: Marta ŁosiewiczObsada:Balladyna: Agnieszka Niemiec, Katarzyna TapekAlina: Agnieszka Skawińska, Dorota Śliwińska Wdowa:
Program składa się z autorskich skeczy, monologów i piosenek o różnorodnej tematyce poruszającej aktualne tematy od społeczno-obyczajowych do politycznych. Całość jest niezwykle barwnym spektaklem, przez który "przewijają" się różne postacie od przezabawnej Waciakowej i jej cyklu "Rady-dorady", czyli satyrycznej formy porad - jak żyć, do sepleniącego megalomana DJ Zaka komentującego aktualne wydarzenia w Polsce i na świecie.
Tom StoppardRock'n'RollTłumaczenie: Elżbiety WoźniakGłośna sztuka brytyjskiego dramaturga i scenarzysty, zdobywcy Oscara za scenariusz do filmu "Zakochany Szekspir", jest epicką opowieścią o trzydziestu latach XX-wiecznej Europy. Historia, polityka, namiętność towarzyszące bohaterom, żyjącym po dwóch stronach Żelaznej Kurtyny, przeplatają się z historią muzyki rockowej. Współbohaterem sztuki są najgłośniejsze utwory z tamtych lat wykonywane przez prawdziwe gwiazdy: The Beatles, The Rolling Stones, Pink Floyd, The Velvet Underground, The Doors, czy Boba Dylana.Sztuka opowiada o tym, jak muzyka i miłość obalają mury, a jej gdyńska wersja została wzbogacona o wątki związane z historią Polski i Trójmiasta.Reżyseria: Krzysztof BabickiScenografia: Jagna JanickaKostiumy: Sławomir SmolorzŚwiatło: Maria MachowskaAsystent reżysera: Andrzej RedoszInspicjent: Maciej SykałaSufler: Ewa GawronProducent: Ewa WojciechowskaObsada:Grajek, Ferdinand - Maciej WiznerEsme (młodsza), Alice (w II akcie) - Marta KadłubJan - Szymon SędrowskiMax - Dariusz SzymaniakEleanor, Esme (starsza) - Monika BabickaGillian, Lenka - Agata MoszumańskaŚledczy - Rafał KowalMilan - Andrzej RedoszMagda - Beata Buczek-ŻarneckaNigel - Grzegorz WolfStephen - Piotr MichalskiCandida - Dorota LulkaPolicjant I, kelner - Mariusz ŻarneckiPolicjant II - Bogdan SmagackiSpiker - Małgorzata TalarczykSpiker II - Leon KrzyckiSpiker III - Elżbieta Mrozińska