Marek KoterskiDzień świraPo raz pierwszy w teatrze! Na scenie Teatru Miejskiego im. W. Gombrowicza kultowy tekst Marka Koterskiego Dzień świra. Fascynująca i gorzka zarazem komedia o życiu polskiego inteligenta. Jak wygląda dzień świra? Budzi się rano i musi wstać, zacząć nowy dzień, przeżyć go jakoś, spotkać sąsiadów, pójść do lekarza, zobaczyć się z synem i byłą żoną. To musi. A czego chce? Tego, czego chce każdy z nas. Być szczęśliwy, spokojny, spotkać swoją wielką niespełnioną miłość...Reżyseria: Tomasz ManScenografia: Monika KurosadMuzyka: Paweł SołtysiakObsada:Bogdan Smagacki: JaBeata Buczek-Żarnecka: Matka, Picz, Policjantka, Lala, Elżunia, Baba z Windy, Była Żona, Stara Chinka, Baba z Krówką, Baba ze Sającym Psem, Wariatka, Zakonnica, Świnia, Samica, Modelka Łupieżna, Modelka Zębna, Modelka Ustna, Ania Sfinkter, ŁumenPiotr Michalski: Lekarz, Stary Sęp, Pedał, Rączka, Kretyn, Uczeń, Psychiatra, z Bródką, Syn, Harmonista, Murzyn, Odpad, Prosiak, Samiec, Men, Narcyz[foto1][foto2][foto3][foto4]
Piere Paolo PasoliniOrgiaPrzekład: Ewa Bal "Dopiero co umarłem. Moje ciało przedziwnie ubrane kołysze się na sznurze. Przed chwilą też zabrzmiały moje ostatnie słowa: Nareszcie ktoś zrobił dobry użytek ze śmierci." Cofnijmy się w czasie. Zamknięci w domu Kobieta i Mężczyzna zaczynają uprawiać sadomasochistyczną grę. Orgię. Jednakże cielesność, ból, poniżenie stają się sposobem dotarcia, do tego, co siedzi w człowieku najgłębiej. Są próbą przyjrzenia się sobie, własnej odmienności, seksualności. A także wzajemnym uczuciom, zmiennym relacjom pan-sługa, u których podstaw zawsze leży władza. Rozpoczyna się niebezpieczna, brutalno-poetycka gra. Rozpoczyna się orgia. "A teraz bawcie się dobrze."Wiktor Rubin i Jolanta Janiczak o spektaklu: "Orgia" jest spektaklem o halce. O halce jako znaku narzuconego umasowienia. Dopóki halki milczą panuje porządek, nie-rewolucja, nie-przełom. Jeżeli halka postanawia się wyrazić, wyrazić się do końca, musi umrzeć. Orgia jest spektaklem o pończochach - więzieniu ciała we wzorcach innych ciał. Wszystkich tak samo odlanych. Wszystkich tak samo nieruchomych. "Orgia" jest spektaklem o majtkach, czyli symbolu "poddania i hipokryzji". "Orgia" jest spektaklem o rzeźbieniu człowieka na milczenie i posłuszeństwo. Komu potrzebne są bierne pończochy, bezwolne halki i uległe majtki? P.P. Pasolini: "Nikomu, komu można by przypisać twarz".Wiktor Rubin - absolwent socjologii na Uniwersytecie Jagiellońskim i reżyserii w krakowskiej Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej. Asystował przy przedstawieniach Pawła Miśkiewicza, Mikołaja Grabowskiego i Krystiana Lupy. Przygotowywał czytania tekstów dramatycznych w Szczecinie, Krakowie i Wałbrzychu. Do tej pory wyreżyserował m.in. Tramwaj zwany pożądaniem Tennessee Williamsa w Teatrze Polskim w Bydgoszczy (2006), Lillę Wenedę Juliusza Słowackiego w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku (2007), Lalkę wg Bolesława Prusa w Teatrze Polskim we Wrocławiu (2008).Reżyseria: Wiktor RubinDramaturgia: Jolanta JaniczakScenografia i
Baba ChanelNikołaj Kolada Przekład: Agnieszka Lubomira PiotrowskaPrzed chwilą w Domu Kultury Stowarzyszenia Głuchoniemych triumfalnie zakończył się jubileuszowy koncert zespołu pieśni Olśnienie. Teraz, na zapleczu, przy stole zastawionym buraczkami w sosie winegret, marynowanymi ale niekoniecznie jadalnymi grzybkami, nieznanego pochodzenia alkoholem pięć solistek przystępuje do fetowania i wspominania dziesięcioletniego, jak sądzą, pasma sukcesów. I snucia planów na kolejne dekady. Nic to, że dawno już przekroczyły wiek emerytalny. Radosny nastrój mąci uwielbiany dotąd szef zespołu i akompaniator. Pragnie wprowadzić do Olśnienia, w główne światła tytułową Babę Chanel, świeżo upieczoną emerytkę, dotychczasowe solistki przesuwając pod horyzont, "daleko, kędy koczują mgły". One jednak nie zamierzają się poddać bez walki! BABA CHANEL to tragikomedia o niewyczerpanym pragnieniu życia, walce o godność dla starości, o niezależnym od wieku głodzie szczęścia.Wiele lat temu Nikołaj Kolada nakręcił bardzo popularny i wielokrotnie emitowany program telewizyjny o zespole Inspiracja, składającym się wyłącznie ze starszych kobiet. Gdy po latach zainteresował się jego losami, okazało się, że starsze panie od dawna nie żyją a członkami zespołu są wyłącznie ludzie młodzi. Sprzeczne uczucia wywołane tym zdarzeniem były dla Kolady bezpośrednią inspiracją do napisania BABY CHANEL. Podkreśla jednak zdecydowanie, że nie pisał jej, by obudzić współczucie dla starości, ale jedynie przypomnieć, że każdy z nas w każdym wieku pragnie szczęścia, i każdy chce jak najdłużej żyć pięknym i aktywnym życiem. Adam Orzechowski o BABIE CHANEL: Koladzie udało się podpatrzeć drapieżną mentalność ludzi starszych. Jednak ta drapieżność nie wywołuje w nas złych emocji, przeciwnie, wywołuje w nas współczucie i śmiech. Okolicznościowe, jubileuszowe spotkanie staje się dla bohaterów sztuki czasem podsumowania i rozliczenia, słodko-gorzką "Ostatnią Wieczerzą".Reżyseria: Adam OrzechowskiScenografia: Magdalena
Dan GogginSiostrunieprzekład: Janusz DelfSpektakl w czwartek 21 marca odbędzie się pod warunkiem sprzedanych biletów na spektakle weekendowe.Bohaterki sztuki Goggina, piątka zakonnic, pragnąc zebrać pieniądze na pochówek zmarłych w skutek kulinarnych eksperymentów współ - siostrzyczek, decydują się wystąpić przed wami, widzami, w zaimprowizowanym show. Będą więc tańczyć i śpiewać, opowiadać o codzienności konwentu, swoich pasjach i wyborze drogi życiowej. Każdy numer muzyczny jest cytatem, bądź echem jakiegoś estradowego stylu. Konwencja teatru w teatrze pozwala wpleść w spektakl elementy musicalu, opery, wodewilu, gospel, rytmn'bluesa, a nawet country i swingu.Przekład piosenek: Andrzej OzgaReżyseria: Andrzej Ozga, Sebastian GonciarzChoreografia: Sebastian GonciarzScenografia: Julia SkrzyneckaKierownictwo muzyczne: Elżbieta DeputatPrzygotowanie wokalne: Agnieszka SzydłowskaAsystent reżysera: Ewa GierlińskaObsada: Przełożona Regina - Anna AndrzejewskaMary Leo - Aleksandra MellerRoberta Anna - Dorota KowalewskaMary Hubert - Magdalena SmukAmnezja - Ewa Gierlińska Muzycy:Piano - Elżbieta DeputatKeybord - Marcin PietrzakPerkusja - Tomasz PawłowskiGitara basowa - Marcin BożekKlarnet, saksofon -Krzysztof Krawiec, Jacek Piastowski
PłatonowAnton Czechow Tłumaczenie: Agnieszka Lubomira PiotrowskaNa deski Teatru Wybrzeże powraca dramaturgia Antona Czechowa - wspaniałego, obdarzonego błyskotliwym poczuciem humoru, wnikliwego zmysłem obserwacji rosyjskiego dramatopisarza i lekarza. PŁATONOW to jego debiutancka sztuka, którą napisał mając zaledwie 21 lat. Ale ukazuje już ona w pełnej rozciągłości geniusz, zmysł obserwacji i wytrawne pióro autora. Mówi się wręcz, że zawierają się w niej zawiązki wszystkich jego późniejszych dzieł. PŁATONOW - opisujący spotkanie długo niewidzących się przyjaciół i późniejsze konsekwencje tegoż spotkania - to galeria pełnokrwistych, skomplikowanych wewnętrznie postaci. Mimo że sztuka powstała przed 130 laty, obraz namiętności, desperackiego poszukiwania kogoś, albo przynajmniej jakiejś namiastki w czasie kryzysu, jest boleśnie aktualny, niezwykle bliski naszym czasom.Spektakl będzie grany w nowym, komunikatywnym i żywym - a także poszerzonym o niepublikowane u nas wcześniej fragmenty - tłumaczeniu Agnieszki Lubomiry Piotrowskiej.Reżyseria: Grzegorz WiśniewskiOpracowanie tekstu: Jakub Roszkowski Scenografia: Barbara HanickaOpracowanie muzyczne: Rafał KowalczykInspicjent, sufler: Joanna JanuszewskaW spektaklu występują: Magdalena Boć, Monika Chomicka-Szymaniak, Katarzyna Dałek, Katarzyna Z. Michalska, Piotr Biedroń, Piotr Chys, Michał Kowalski i Michał Jaros.-----Grzegorz Wiśniewski (ur. 1968) - jeden z najciekawszych i najlepszych polskich reżyserów średniego pokolenia. Absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie (1996). Zadebiutował w 1997 roku w Krakowskim Teatrze Scena STU BABIŃCEM Czechowa, potem wyreżyserował tam jeszcze PREZYDENTKI Schwaba (1999). Reżyserował w krakowskim Teatrze im. Juliusza Słowackiego (ZDARZENIA NA BRYGU BANBURY Gombrowicza, 1999; PŁATONOW Czechowa, 2000), w teatrach wrocławskich: Współczesnym (RZEŹNIA Mrożka, 2000) i Polskim (JAN GABRIEL BORKMAN Ibsena, 2005), w warszawskim Powszechnym (PREZYDENTKI Schwaba, 2001; KSZTAŁT RZECZY
Martin WidmarkTajemnica kinaTłumaczenie: Barbara GawrylukTeatr Miniatura rozpoczął realizację serialu teatralnego dla dzieci 15 kwietnia 2012 roku światową prapremierą teatralnej adaptacji "Tajemnicy diamentów", pierwszej z bestsellerowej serii książek detektywistycznych dla dzieci szwedzkiego autora Martina Widmarka. Seria "Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai" opowiada o dwójce przyjaciół z klasy, Mai i Lassem, którzy zakładają agencję detektywistyczną i pomagają rozwiązywać zagadki w fikcyjnym miasteczku Valleby. Ty razem przygotowana jest prapremiera kolejnej książki z bestsellerowej serii Szweda Martina Widmarka - "Tajemnica kina" będzie drugim odcinkiem serialu teatralnego, zainaugurowanego Tajemnicą diamentów. Lasse i Maja wraz z widzami mają nową zagadkę do rozwiązania - ktoś kradnie psy mieszkańców miasteczka Valleby i żąda za nie ogromnych okupów. Wśród poszkodowanych jest też sławna aktorka Iva Ross, która przyjechała do kina Rio na pokaz najnowszego westernu "Gwiżdżący Kowboj". Zagrała w nim wraz ze swoim psem Karlem Filipem. Właściciele psów są zrozpaczeni, a policja bezradna. Przestępca jest niezwykle sprytny. Jedyny ślad, jaki zostawia, to list z żądaniem okupu. Komisarz policji zmuszony jest prosić o pomoc Maję i Lassego.W kolejnej odsłonie teatralnego serialu widzowie nie tylko zobaczą rejestrowaną kamerą akcję na makiecie Valleby projektu Dariusza Panasa, ale wreszcie zajrzą do jednego z budynków. Na potrzeby tego spektaklu została misternie przygotowana makieta wnętrza kina Rio. W kinie będzie wyświetlany film animowany autorstwa reżysera spektaklu Ireneusza Maciejewskiego i scenografa Dariusza Panasa, a na ścianach zawieszone są plakaty i zdjęcia, które regularnie będą zmieniane - jak w prawdziwym kinie. Pojawią się postaci znane z poprzedniej części, ale poznamy również innych mieszkańców miasteczka Valleby. Twórcy spektaklu twierdzą, że niektórzy mieszkańcy podobni są do gwiazd kina.Seria "Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai" jest
Piotruś PanJ.M. BarrieTłumaczenie - Macieja SłomczyńskiegoAdaptacja: Arkadiusz Klucznik - na podstawie J.M. Barrie w tłumaczeniu Macieja SłomczyńskiegoKolorowy spektakl przeznaczony dla widzów w wieku od lat 4 do 104.Ilu dorosłych marzyło, by choć przez chwile znów poczuć się dzieckiem? Ile dzieci chciało, choć przez minutę stać się dorosłymi? Kto choć raz w życiu nie zapragnął latać? Czy jest choć jedna osoba, która nie marzyła, by na statku pirackim przemierzać morza i oceany? Gdzie jest Nibylandia? Czy w prawo i aż do rana to właściwy adres? Czy być Piotrusiem Panem to znaczy nie umieć kochać? Czy kochać za mocno? Czy wróżki istnieją? Czy tylko wtedy , gdy się w nie wierzy? Czy tykanie budzika może obudzić krokodyla? Gdzie leży granica naszej wyobraźni? Czy...?Ale...?Dlaczego...? znasz więcej pytań? Potrzebujesz lepszych odpowiedzi?Zatem musimy się spotkać w Teatrze Miniatura na naszym "kolorowo-muzyczno-fantastycznym" spektaklu "Piotruś Pan" w adaptacji Arkadiusza Klucznika, z piosenkami Dariusza Czajkowskiego (teksty) i Michała Kowalczyka (muzyka). Tylko u nas Nibylandia jest stanem radości... latanie - stanem ducha, a Piotruś Pan - każdym z nas.W prawo, a potem szybko aż do rana,Nasza kraina rozmarzona, rozbujana,Czeka na wszystkie smutne szare twarze,Smutek nasza kraina z twarzy zmaże(D. Czajkowski)Umowna scenografia zmusza nas do uruchomienia wyobraźni. Piosenki Michała Kowalczyka są melodyjne i efektowne, i co najważniejsze - wpadają w ucho już po pierwszym wysłuchaniu. Reżyserią spektaklu zajęli się wspólnie: Jerzy Jan Połoński - aktor, reżyser, muzyk i artysta kabaretowy oraz Jarosław Staniek - bardzo dobrze znany trójmiejskiej publiczności tancerz, choreograf oraz reżyser takich spektakli, jak : "Opentaniec", "Hair", "Footlose", "12 ławek".Reżyseria: Jerzy Jan Połoński i Jarosław StaniekScenografia: Jerzy Jan PołońskiChoreografia: Jarosław StaniekKostiumy: Anna ChadajMuzyka: Michał KowalczykTeksty piosenek: Dariusz CzajkowskiProjekcje video : Dawid