Tuwim dla dorosłych Spektakl teatralno-kabaretowo-zwariowany na Juliana twórczości opartej Tuwima. Teatralna podróż w głąb poetyckiego świata Juliana Tuwima oparta w dużej mierze na wydanym pośmiertnie w 1958 roku zbiorze "W oparach absurdu" - pisanym od lat 20 - tych wraz z Antonim Słonimskim, a zawierającym nieśmiertelne i niestarzejące się zabawy sztuką purnonsensu, abstrakcji, groteski i kpiny.Dogłębne zanurzenie się w opary absurdu Juliana Tuwima pozwala człowiekowi na czysty i ożywczy śmiech, oraz niewątpliwie ukazuje inną, mniej znaną twarz tego autora - kojarzonego bardzo często z poezją dla dzieci. Julian Tuwim to przede wszystkim znakomity poeta, wizjoner, tłumacz oraz genialny autor wielu bardzo znanych piosenek. Spektakl stawia sobie za cel ukazanie Tuwima jakiego jeszcze nie znamy - autora szalonego, krzykliwego i prześmiewczego. Forma teatralna użyta w spektaklu będzie nawiązywała do stylu Noir, ale w głównej mierze będzie próbą odnowienia stylu kabaretowego w teatrze. Kabaretu literackiego, aktorskiego, inteligentnego i odważnego. Oczywiście nie zabraknie piosenek - oprócz znanych hitów przed i powojennych - w zupełnie nowych aranżacjach - zaprezentujemy też zupełnie nieznane, lecz znakomite piosenki do słów Juliana Tuwima m.in. z repertuaru Grzegorza Turnaua, zespołu "Buldog", Marka Grechuty, zespołu "Piersi".Scenariusz i reżyseria: Jerzy Jan PołońskiKierownictwo i aranżacje muzyczne: Artur GuzaChoreografia: Michał CyranScenografia i kostiumy: Monika WójcikSpektakl prowadzi: Małgorzata Kałpowicz Asystent reżysera: Tomasz Valldal CzarneckiObsada:Karolina MerdaAnna UrbanowskaTomasz Valldal CzarneckiArtur GuzaKrzysztof Wojciechowski[wideo id=6956 width=555 height=312 align=center desc="Zobacz jak wygląda %22Tuwim dla dorosłych%22 w Teatrze Muzycznym." scalable=1]
Kto się boi Virginii Woolf?Edward AlbeePrzekład: Jacek PoniedziałekArcydzieło dwudziestowiecznej dramaturgii. Campus uniwersytecki, noc po otwierającym rok akademicki przyjęciu u rektora. Historyk George i jego żona Martha goszczą u siebie w domu - na swoistym afterparty - nowo zaangażowanego wykładowcę biologii Nicka z żoną. Nocne rozmowy, zmęczenie, a także wciąż wypijany alkohol sprawiają, że pomiędzy tą czwórką rozpoczyna się drapieżna, okrutna, a jednocześnie pełna ciętego dowcipu gra. Gra, w której mieszają się podrażnione ambicje, konflikty pokoleniowe, seksualność, nauka i rodzinne sekrety. KTO SIĘ BOI WIRGINII WOOLF? to sztuka niezwykle wielowymiarowa, ostra, śmieszna i straszna, a do tego będąca wymarzonym materiałem do pracy teatralnej. Wyreżyseruje ją doskonale znany trójmiejskiej publiczności i wielokrotnie nagradzany Grzegorz Wiśniewski, a w dwa małżeństwa wcielą się nasi wspaniali aktorzy: Katarzyna Dałek i Piotr Biedroń oraz Dorota Kolak i Mirosław Baka.Reżyseria: Grzegorz WiśniewskiScenografia: Barbara HanickaDramaturg: Jakub RoszkowskiWystępują:Mirosław Baka, Dorota Kolak, Katarzyna Dałek i Piotr Biedroń.
Zapraszamy na Festiwal Gdynia Classica Nova, prezentowany w różnych punktach Gdyni.
Skrzypek na dachuMusical jest adaptacją książki Szolema Alejchema, opowiadającą o losach żydowskiej rodziny, skazanej na wygnanie z rodzinnej wsi w carskiej Rosji."Skrzypek na dachu" jest także obrazem przemian, upadania tradycji, o której tak wiele się mówi i która nie wytrzymuje konfrontacji z nowymi zjawiskami.To także jeden z niewielu musicali, w którym w piękny, dowcipny, liryczny i dramatyczny zarazem sposób mówi się o podstawowych wartościach życia i przemijaniu. Główny bohater Tewje, mieszkający wraz z żoną i pięcioma córkami w Anatewce musi wybierać pomiędzy poszanowaniem tradycji a szczęściem dzieci. Ubogi mleczarz, któremu wiara, nadzieja i modlitwa pozwalają z pogodą ducha znosić wszelkie przeciwności losu i stawiać czoła trudnościom związanym z życiem, dokonuje wyborów i podejmuje decyzje z naturalną pogodą i wiarą w harmonię otaczającego go świata...Musical "Skrzypek na dachu" to niekwestionowane arcydzieło gatunku. Po premierze w 1964 roku, która na Broadway'u odniosła olbrzymi sukces, grany jest z wielkim powodzeniem na scenach całego świata.Muzyka: Jerry Bock, libretto: Joseph Stein, teksty piosenek: Shaeldon Harnick, przekład: Antoni Marianowicz. Reżyseria: Jerzy GruzaKierownictwo muzyczne: Dariusz RóżankiewiczScenografia: Małgorzata SzydłowskaKostiumy: Barbara PtakChoreografia: Bernard SzycWspółpraca reżyserska: Ewa GierlińskaPrzygotowanie wokalne: Agnieszka SzydłowskaObsada: Tewie - Bernard Szyc Gołda - Grażyna Drejska, Dorota Kowalewska Cajtl - Ewa Gregor, Anna Urbanowska Hudel - Mariola Kurnicka, Aleksandra Meller Chawa - Katarzyna Kurdej, Magdalena Smuk Szprynca - Marta Smuk Bejlka - Karolina Żuk (ad)Jenta (swatka) - Anna Andrzejewska, Ewa Gierlińska Motel Kamzoil (krawiec) - Marcin Tafejko, Krzysztof Żabka Szajndla (jego matka) - Krystyna Wodzyńska Perczyk (student) - Łukasz Dziedzic , Krzysztof Wojciechowski Lejzor Wolf (rzeźnik) - Wojciech Cygan (gośc.), Jacek Wester Mordka (karczmarz) - Tomasz Fogiel, Rafał Ostrowski Ryfka - Grażyna Dunal
Teatr Dada von BzdülöwIntroINTRO, spektakl Teatru Dada von Bzdülöw, Anno Domini 2015, czerpie inspiracje, rozpoznanie oraz nerwową melancholię.z niegasnącego ducha ruchu Dada, który, jak mówili jego apostołowie: Był, Jest i Będzie. 99 lat po emanacji Dada w Zürichu (AD 1916), któremu towarzyszył zapach krwi z okopów pod Verdun, narodowe uniesienia, oraz objawienia fatimskie, Azazel, czy jak go tam zwą talmudyści i islamiści, zagościł w Polsce. Pod skrzydłami Azazela Polska stała się tezą, syntezą i antytezą jednocześnie. Pod władzą Azazela w Polaku wzrasta przekonanie, że JEDEN znaczy więcej niż WIELE. Teatr Dada, natchniony Duchem Dada, postanawia zedrzeć zasłony i ukazać zabójcze oblicze Anioła Śmierci. Zaśmiać się w twarz Aniołowi Śmierci. W spektaklu INTRO Teatr Dada von Bzdülöw zarówno szyderczo, jak i rozpaczliwie wykrzykuje: Dada is Polska!!! W krzyku i tańczeniu Teatrowi Dada von Bzdülöw towarzyszy zespół muzyczny Nagrobki.Reżyseria: Leszek Bzdyl Katarzyna ChmielewskaMuzyka, scenografia, wideo: Nagrobki (Maciek Salamon, Adam Witkowski)Kostiumy: Katarzyna PiątekReżyseria świateł: Michał KołodziejObsada:Katarzyna Chmielewska, Katarzyna Ustowska, Leszek Bzdyl, Piotr Stanek.Produkcja: Stowarzyszenie Teatr Dada von Bzdülöw, Teatr Wybrzeże-----Teatr Dada von Bzdülöw - założony przez choreografa i reżysera - Leszka Bzdyla oraz tancerkę i choreografkę - Katarzynę Chmielewską, działa w Gdańsku nieprzerwanie od 1992 roku. Teatr Dada von Bzdülöw zrealizował dotychczas 46 premierowych przedstawień. Z tych, które nie są już w repertuarze, a które pokazywane były z powodzeniem w Polsce i za granicą należy wymienić: NIE BYŁO, NIE BĘDZIE, CZYLI NIE MA, UFF...!, DROP DEAD GORGEOUS (koprodukcja z Vincent Dance Theatre), MAGNOLIA, KILKA BŁYSKOTLIWYCH SPOSTRZEŻEŃ (A LA GOMBROWICZ), FAKTOR T. W dorobku zespołu Teatru Dada są również międzynarodowe produkcje i wydarzenia artystyczne realizowane w Niemczech, Belgii, Szwecji i Anglii. Do najważniejszych zaliczyć należy: LANDSCAPE
Baba ChanelNikołaj Kolada Przekład: Agnieszka Lubomira PiotrowskaPrzed chwilą w Domu Kultury Stowarzyszenia Głuchoniemych triumfalnie zakończył się jubileuszowy koncert zespołu pieśni Olśnienie. Teraz, na zapleczu, przy stole zastawionym buraczkami w sosie winegret, marynowanymi ale niekoniecznie jadalnymi grzybkami, nieznanego pochodzenia alkoholem pięć solistek przystępuje do fetowania i wspominania dziesięcioletniego, jak sądzą, pasma sukcesów. I snucia planów na kolejne dekady. Nic to, że dawno już przekroczyły wiek emerytalny. Radosny nastrój mąci uwielbiany dotąd szef zespołu i akompaniator. Pragnie wprowadzić do Olśnienia, w główne światła tytułową Babę Chanel, świeżo upieczoną emerytkę, dotychczasowe solistki przesuwając pod horyzont, "daleko, kędy koczują mgły". One jednak nie zamierzają się poddać bez walki! BABA CHANEL to tragikomedia o niewyczerpanym pragnieniu życia, walce o godność dla starości, o niezależnym od wieku głodzie szczęścia.Wiele lat temu Nikołaj Kolada nakręcił bardzo popularny i wielokrotnie emitowany program telewizyjny o zespole Inspiracja, składającym się wyłącznie ze starszych kobiet. Gdy po latach zainteresował się jego losami, okazało się, że starsze panie od dawna nie żyją a członkami zespołu są wyłącznie ludzie młodzi. Sprzeczne uczucia wywołane tym zdarzeniem były dla Kolady bezpośrednią inspiracją do napisania BABY CHANEL. Podkreśla jednak zdecydowanie, że nie pisał jej, by obudzić współczucie dla starości, ale jedynie przypomnieć, że każdy z nas w każdym wieku pragnie szczęścia, i każdy chce jak najdłużej żyć pięknym i aktywnym życiem. Adam Orzechowski o BABIE CHANEL: Koladzie udało się podpatrzeć drapieżną mentalność ludzi starszych. Jednak ta drapieżność nie wywołuje w nas złych emocji, przeciwnie, wywołuje w nas współczucie i śmiech. Okolicznościowe, jubileuszowe spotkanie staje się dla bohaterów sztuki czasem podsumowania i rozliczenia, słodko-gorzką "Ostatnią Wieczerzą".Reżyseria: Adam OrzechowskiScenografia: Magdalena
Dario Fo, Franca RameZwiązek otwartyZnudzone sobą małżeństwo przechodzi kryzys. Niewiadomo, czy wspólnie to zaplanowali, czy też grają jedno przed drugim w tajemnicy, ale ona wielokrotnie próbuję popełnić samobójstwo - co nigdy nie dochodzi do skutku, on zaś nieustannie romansuje, na co również nie ma dowodów. Miłość, zazdrość, duma, intymność, wszystko to wystawione zostaje na próbę rzekomo nowej jakości bycia we dwoje. Farsa Dario Fo ma kilka planów, jest teatrem w teatrze, dialogiem z publicznością, pełnym śmiesznych i przewrotnych sytuacji grą.Zobaczcie jak zabawne potrafią być małżeństwo i dorosłość!Reżyseria: Tomasz ManScenografia: Magdalena GajewskaMuzyka: Zespół OŚEMObsada:Beata Buczek-Żarnecka: OnaMariusz Żarnecki: On
Brzydkie Kaczątkona motywach bajki Hansa Christiana AndersenaPremiera: 13 października 2013Spektakl dla dzieci od lat 5"Kiedy kultura zbyt ściśle definiuje, co ma stanowić o powodzeniu lub pożądanej doskonałości w jakiejkolwiek sferze - czy chodzi o wygląd, wzrost, siłę, maniery, zdolności, gospodarność, bycie męskim, bycie kobiecą, bycie dobrym dzieckiem, dobre wychowanie czy przekonania religijne - wówczas w psychikę wszystkich członków społeczeństwa zostaje wszczepiony wynikający z tego przymus, by oceniać siebie wedle narzuconych kryteriów."Clarissa Pincola Estes "Biegnąca z wilkami""Nieważne, że urodziłem się na kaczym podwórku, ważne, że wyklułem się z łabędziego jajka."H. Ch. AndersenProblem odmieńców jest jednym z najstarszych i najczęstszych motywów w mitach, baśniach i bajkach na całym świecie. Temat odmienności, niedopasowania, poszukiwania tożsamości, a jednocześnie miejsca przynależności to temat uniwersalny, powtarzający się w nieskończonej liczbie wariacji w literaturze, teatrze, kinie. "Brzydkie Kaczątko" Hansa Christiana Andersena jest jedną z najbardziej znanych i popularnych interpretacji tego tematu. Prosta historia kaczątka, które okazuje się łabędziem zawiera wiele tropów odnoszących się do głębokich psychologicznych i socjologicznych treści."Brzydkie Kaczątko" w Miniaturze ma przypomnieć przede wszystkim, że inne nie znaczy brzydkie. W czasach globalizacji spotkania z innym są nieuniknione. W naszej opowieści odmienność kaczątka wywołuje różne reakcje: złośliwość i odrzucenie, ale też obojętność i fałszywą dobroczynność rzucającą ochłapy, żeby uspokoić sumienie. Hasło "brzydkie kaczątko" nie bez powodu tak rozgościło się w naszym języku i sposobie myślenia. Treści, które wywołuje są dziś równie aktualne, jak w czasach, kiedy Andersen walczył, żeby na kaczym podwórku zaakceptowali to, że jest łabędziem. Dlatego tak ważne jest, żeby dzieci zapamiętały tę opowieść i znaczenia, które ze sobą niesie.Eksperymentalna forma przedstawienia nawiązująca