Wiedźminna podstawie prozy Andrzeja SapkowskiegoSpektakl powstanie na bazie opowiadań: Scenariusz powstał na podstawie opowiadań "Miecz przeznaczenia", "Kwestia ceny", "Ostatnie życzenie", "Coś więcej", "Okruch lodu". Jego głównym bohaterem jest białowłosy Geralt z Rivii, wiedźmin o wielkiej mocy. Podobnie jak pozostali wiedźmini, potrafi on korzystać z magii i przygotowany jest do walki z potworami. Geralt nie jest jednak zwykłym najemnikiem, trudniącym się płatnym sprzątaniem złych stworów. Często działa pod wpływem emocji, sprzyja słabszym, poświęca się dla innych. Wśród kluczowych postaci opowieści o wiedźminie jest jego ukochana, czarodziejka Yennefer i księżniczka Ciri - jedyna dziewczynka obdarzona zdolnościami magicznymi, przeznaczona Geraltowi poprzez tzw. Prawo Niespodzianki. Towarzyszem i przyjacielem Geralta jest bard Jaskier.Adaptacja i reżyseria: Wojciech KościelniakMuzyka i kierownictwo muzyczne: Piotr DziubekWspółpraca muzyczna: Dariusz RóżankiewiczTeksty piosenek wg Wojciecha Kościelniaka: Rafał DziwiszScenografia: Damian StyrnaChoreografia: Liwia BargiełKostiumy: Bożena ŚlagaPrzygotowanie wokalne: Agnieszka SzydłowskaInspicjent: Agata UlatowskaII inspicjent - opieka nad dziećmi: Iwona Warszycka-KotChoreografia układów akrobatycznych: Mirosława Kister-Okoń Choreografia walk: Artur CichutaAnimacje: Eliasz Styrna, Artur Lis,Mateusz Kamiński, Sebastian Sroka Asystent reżysera: Paweł BernaciakAsystent choreografa: Joanna SemeńczukAsystent kostiumografa: Kalina KoniecznyObsada:WIEDŹMIN - Krzysztof Kowalski / Modest Ruciński (gośc.)JASKIER - Jakub Badurka / Paweł CzajkaCALANTHE - Karolina TrębaczYENNEFER - Katarzyna WojasińskaYURGA - Tomasz GregorJEŻ - Krzysztof WojciechowskiCIRI - Maria Błaszkiewicz (gość) /Pola Król (gość) /Julia Totoszko (gość) EITHNE - Katarzyna Kurdej / Karolina Merda BRAENN - Iza Pawletko / Joanna Rybka (ad.)PŁOTKA - Renia Gosławska / Iga GrzywackaPAVETTA - Maja GadzińskaFREIXENET - Rafał OstrowskiSZAMBELAN - Sasza ReznikowŁYSY -
Zaczarowana królewnana podstawie baśni Artura OppmanaHistoria stara jak świat: Królewna kłuje się w palec wrzecionem. Dopełnia się klątwa złej wiedźmy. Królestwo pogrąża się w letargu, dwór zapada w sen a zamkowe mury porastają gęste krzewy dzikich róż. Każdy, kto zbliży się do zamku ginie w niewyjaśnionych okolicznościach (niektórzy twierdzą, że nie bez udziału podstępnych pułapek i wrednych zaklęć niejakiej Huli Babuli). Czy kiedyś w końcu zjawi się śmiałek zdolny oprzeć się czarom wiedźmy i pocałunkiem przerwie stuletni sen? Zło dołoży wszelkich starań, by zniweczyć wysiłki pretendentów do ręki królewny. A ma po temu bogate środki: dzikie bestie, leśne smoki, księżycowe krasnoludki... Ale i Dobro nie będzie stało z założonymi rękami czekając na upragniony Happy End. Zaklęty Kot i królewski sługa, Palipieca, nie odstąpią ni na krok bohatera o imieniu Staszek w jego trudach. Odwaga, spryt i wrażliwe serce będą im orężem. Droga śmiałka do upragnionego celu, jak to w bajkach bywa, będzie kręta i wyboista. Wieść będzie przez mroczne gęstwiny puszczy Huli Babuli, szemrane zaułki krakowskiego rynku, aż po odległe kratery srebrnego globu...Michał Derlatka o spektaklu: "Artur Oppman pisał Zaczarowaną królewnę sto lat temu. Przy czym pisarskie zabiegi Oppmana nie różniły się specjalnie od tych, których co i raz używają współcześni twórcy. Wyobrażam sobie, że wzbogacając klasyczną baśń o Śpiącej Królewnie w krakowskie motywy lokalne, wplatając zapożyczenia z innych, znanych ówczesnemu widzowi historii: Kota w Butach, historii o Waligórze i Wyrwidębie czy Smoku Wawelskim - Oppman de facto eksplorował i tworzył kulturę popularną swoich czasów i uprawiał awangardową, intertekstualną dramaturgię skierowaną do młodego odbiorcy. ZACZAROWANA KRÓLEWNA była, można powiedzieć, SZREKIEM swoich czasów, a sam autor cieszył się popularnością i rozpoznawalnością. Czy stuletni tekst jest nadal w stanie porwać młodych widzów, czy może nadaje się już jedynie jako materiał na szkolną
Każdy przyniósł, co miał najlepszegona podstawie książki Mieczysława AbramowiczaPrapremiera: 15 marca 2014 Sala Prób Teatru MiniaturaPrapremiera teatralnej adaptacji znakomitej książki "Każdy przyniósł, co miał najlepszego" Mieczysława Abramowicza - pisarza, historyka, badacza dziejów teatru żydowskiego, autora wielu prac naukowych i publicystycznych dotyczących historii Gdańska. Książka zdobyła wiele entuzjastycznych recenzji, była nominowana do nagród literackich Nike, Angelus i Gdynia w 2006 roku."Wielkość tej książki polega właśnie na jej unikalnej paradokumentalnej formie, która wypełnia puste miejsce pomiędzy literaturą faktu a beletrystyką. Abramowicz połączył warsztat historyka XX wieku z pasją gdańskiego patrioty i talentem pisarskim. Powstała pasjonująca opowieść o Wolnym Mieście obejmująca czas od lat 70. XIX wieku po Marzec 1968, której bohaterami są gdańscy Żydzi. (...) Punktem wyjścia bywa pocztówka z widokiem Gdańska, fragment Tory, który przeleżał pół wieku ukryty w gdańskiej willi, czy sztuka purimowa wystawiona w gdańskim getcie. Z tych ułomków Abramowicz odbudowuje zapomniany świat Żydów z Wolnego Miasta. Przypomina archeologa, z tym że zamiast narzędzi używa narracji." - pisał publicysta "Gazety Wyborczej" Roman Pawłowski.Adaptacja teatralna Marka Branda, reżysera spektaklu, skupia się na 6 opowiadaniach ze zbioru Abramowicza, zabierając widzów w podróż w czasie przez lata 1924-1945 w wielokulturowym Gdańsku, mieście, w którym sąsiadowali Niemcy, Polacy, Rosjanie i Żydzi. Opowieść nie biegnie chronologicznie, a jej kolejne odsłony wywoływane są przez grupę aktorów gdańskiego teatru żydowskiego, którym przewodzi reżyser i aktor Rudolf Zasławski. Tak jak w życiu, nic tu nie jest jednoznaczne ani proste. Piękny las w Stutthofie może być miejscem zarówno miłości dwojga kochanków, jak i zbrodni nie do opisania. Książka Abramowicza i przedstawienie Marka Branda pokazują, jak pozornie błaha codzienność gdańszczan staje się historią. Jak życie zmienia
Mity greckieTomasz ManDla widzów od 6 lat.prapremiera: 4 listopada 2018Duża Scena Teatru MiniaturaAutorski scenariusz Tomasza Mana inspirowany mitami greckimi.Helenka szuka lekarstwa dla swojej mamy. Pomaga jej w tym nasz gdański Neptun, który zabiera ją w świat greckich mitów w poszukiwaniu ambrozji, lekarstwa doskonałego. Po drodze spotykają całą plejadę greckich bogów i bogiń, a przy okazji dowiadują się dużo o sobie. Pełen muzyki spektakl reżyseruje Tomasz Man, który w Miniaturze zrealizował "Zostań przyjacielem", muzyczną opowieść o przyjaźni. Scenariusz i reżyseria: Tomasz ManScenografia: Anetta Piekarska-ManMuzyka: Maja Miro, Ignacy Jan Wiśniewski, Tomasz ManObsada:Jacek GierczakWioleta KarpowiczMarcin Marzec (gościnnie)Aleksandra Miska (gościnnie)Wojciech StachuraMagdalena Żulińska
Marek KoterskiDzień świraPo raz pierwszy w teatrze! Na scenie Teatru Miejskiego im. W. Gombrowicza kultowy tekst Marka Koterskiego Dzień świra. Fascynująca i gorzka zarazem komedia o życiu polskiego inteligenta. Jak wygląda dzień świra? Budzi się rano i musi wstać, zacząć nowy dzień, przeżyć go jakoś, spotkać sąsiadów, pójść do lekarza, zobaczyć się z synem i byłą żoną. To musi. A czego chce? Tego, czego chce każdy z nas. Być szczęśliwy, spokojny, spotkać swoją wielką niespełnioną miłość...Reżyseria: Tomasz ManScenografia: Monika KurosadMuzyka: Paweł SołtysiakObsada:Bogdan Smagacki: JaBeata Buczek-Żarnecka: Matka, Picz, Policjantka, Lala, Elżunia, Baba z Windy, Była Żona, Stara Chinka, Baba z Krówką, Baba ze Sającym Psem, Wariatka, Zakonnica, Świnia, Samica, Modelka Łupieżna, Modelka Zębna, Modelka Ustna, Ania Sfinkter, ŁumenPiotr Michalski: Lekarz, Stary Sęp, Pedał, Rączka, Kretyn, Uczeń, Psychiatra, z Bródką, Syn, Harmonista, Murzyn, Odpad, Prosiak, Samiec, Men, Narcyz
Śmierć komiwojażeraArthur MillerPrzekład: Anna BańkowskaChoć od momentu powstania ŚMIERCI KOMIWOJAŻERA minęło ponad 70 lat, ten najsłynniejszy z dramatów Arthura Millera i kamień milowy amerykańskiej dramaturgii do dziś stanowi niezwykle trafną krytykę kapitalizmu i bezlitosne studium zjawiska mitomanii. Lomanowie żyją w pułapce mitu - mitu stworzonego przez głowę rodziny, Willy'ego, szeregowego sprzedawcę, który w świecie oferującym pozornie wspaniałe możliwości padł ofiarą propagandy sukcesu. Nie potrafi przyznać przed najbliższymi, że mu się nie udało, że nic nie osiągnął, że sobie i innym wszystko popsuł. Ze strachu i upokorzenia wymyśla swoje życie od nowa, tworzy opowieść, w której zwycięstwo wciąż jest jeszcze możliwe. Nieumiejętność skonfrontowania się z własną porażką popycha go do kolejnych konfabulacji, a porządki rzeczywistości i zmyślenia mieszają się ze sobą, by doprowadzić do tragicznego finału. Oto przed czym przestrzega nas Arthur Miller: zostaniemy rozliczeni z naszych marzeń.Radosław Stępień o ŚMIERCI KOMIWOJAŻERA: "Bohaterowie dramatu Arthura Millera byli pierwszymi ofiarami czegoś, przez co my, żyjący w 2019 roku, zostaliśmy pożarci i wypluci - Willy Loman i jego rodzina to ofiary mitu sukcesu. Co znaczy dobre życie w świecie, gdzie naczelną wartością jest popularność, reprezentatywność i sława? Czy taki świat jest w ogóle miejscem do życia? W takim świecie dochodzi do spięć i konfliktów, które rozbijają najbliższe i najsilniejsze więzi. Problem społeczny staje się przyczyną problemów osobistych bohaterów ŚMIERCI KOMIWOJAŻERA. Propaganda sukcesu sprawia, że człowieka nie kształtuje jego życie - tylko to, jak sobie to życie opowiada. A kiedy dowolnie rozumiany sukces nie jest naszym udziałem - zrobimy wszystko, żeby go czuć, będziemy kłamać sobie i innym, przekonywać się do tego, że nie jesteśmy bezużyteczni i opowiadać niestworzone historie poświadczające naszą niecodzienność. Zajęci dbaniem o wizerunek, możemy nie zauważyć, jaki efekt ma to na
Akademia Muzyczna w Gdańsku zaprasza na recital waltorniowy Michała Szczerby.
Kolejny jubileuszowy występ w 107! Ja cię, ale ten czas leci, olaboga! Z tej okazji, wracamy dla Was z Waszym ulubionym formatem, zagramy Tymbarki/Kwestie spod kapsla.