Teściowe wiecznie żywe to sztuka przygotowywana specjalnie na 15-lecie Teatru Kamienica wybrana jeszcze przez Założyciela i Dyrektora Kamienicy - śp. Emiliana Kamińskiego. Jakub Zindulka z lekkością i ciepłem analizuje skomplikowane relacje miłosno-rodzinne i z iście czeskim humorem zadaje pytania o sprawy najważniejsze. A to wszystko podane w formie komedii muzycznej w mistrzowskiej reżyserii Olafa Lubaszenki. Widzimy się na spektaklu!Teściowe wiecznie żywe - Teatr KamienicaTEŚCIOWE WIECZNIE ŻYWEJak tu budować wspólne gniazdo, kiedy nadopiekuńcze mamuśki nie pozwalają dorosnąć i patrzą krytycznym okiem na każdy ruch młodych?Jindra i Karel (w tych rolach Katarzyna Ucherska i Jakub Józefowicz) pozornie mają wszystko, czego potrzeba do rozpoczęcia szczęśliwego życia - własny kąt, stabilizację i przede wszystkim wielką miłość. Nie wszystko jednak zgadza się ze scenariuszami, które rozpisały im mamy - hipiska i wolny duch Gene Sedláková (Izabela Dąbrowska/Justyna Sieńczyłło) oraz wzięta prosto z Dynastii bezwzględna bizneswoman Karla Králová (Ewa Gawryluk). Pozornie są różne jak ogień i woda, ale łączy je skłonność do projektowania własnych - jakże odmiennych - oczekiwań na młodą parę.W końcu dziecko zawsze pozostaje dzieckiem, prawda? Dorosnąć jednak będą musiały... same teściowe, które bez wątpienia czeka ostateczna lekcja odpuszczania. Przywykłe do pociągania za sznurki, Gene i Karla w wyniku absurdalnego zbiegu okoliczności będą musiały zaufać swoim dzieciom. Czy pokonają dzielące je różnice i nauczą się akceptować wybory Jindry i Karela?"Teściowe wiecznie żywe" to sztuka przygotowywana specjalnie na 15-lecie Teatru Kamienica wybrana jeszcze przez Założyciela i Dyrektora Kamienicy - śp. Emiliana Kamińskiego. Jakub Zindulka z lekkością i ciepłem analizuje skomplikowane relacje miłosno-rodzinne i z iście czeskim humorem zadaje pytania o sprawy najważniejsze. A to wszystko podane w formie komedii "lekko" muzycznej w mistrzowskiej reżyserii Olafa Lubaszenki.PREMIERA
Spektakl "Anatomia ciszy" to głęboka eksploracja cielesności, ujmowanej zarówno jako siła fizyczna, jak i duchowa. Spektakl przełamuje społeczne tabu związane z nagością osób z niepełnosprawnościami, pozwalając na swobodne, pełne ekspresji pokazanie ciał na scenie.W przedstawieniu kluczową rolę odgrywają multimedia, takie jak symultaniczne rysowanie na ciałach aktorów przy użyciu tabletu graficznego. Zabieg ten pozwala wydobyć i podkreślić indywidualną obecność i tożsamość każdej osoby, uwalniając ją od cenzury i ograniczeń.Poniższy wiersz, inspirowany refleksjami jednej z aktorek NI, która dzieliła się swoim postrzeganiem ciała i duchowości, stanowi integralną część spektaklu:Miękkie ciało Bogaz metalu i porcelanypulsuje żyłami autostrad i przeciekającego czasu.Jest nasze.Nam się należy.Oddycha szumem pokoleń,wiecznie tropiąc jednostkę.Moje ciało jest lżejsze od Boga,chociaż mieści go w sobiecałego,z ciężarem nieskończoności.Mój oddech to uśmiech Boga.Chodzimy razem,tak ściśle.Obsada:Gosia Błaszczak,Łukasz Gawlik,Agata Komorowska,Marysia Krzempek,Agata Prud,Michał Tyburski,Jakub MoszyńskiKamil MarksTwórcy:Scenariusz, reżyseria: Dorota BielskaMuzyka: Jan Elf Czerwiński Animacje,scenografia: Jarek RebelińskiChoreografia: Filip WójcikProjekt dofinansowany przez Gdańską Infrastrukturę Wodociągowo-Kanalizacyjną Sp. z o.o.wiek: 14+