Muzyka i teksty piosenek - Cole PorterLibretto - Sam i Bella SpewackPrzekład - Małgorzata RyśKierownictwo muzyczne - Dariusz RóżankiewiczReżyseria - Maciej Korwin przy współpracy Bernarda SzycaScenografia - Jerzy RudzkiChoreografia - Joanna SemeńczukUkłady stepowane – Jacek WesterRuch sceniczny - Bernard SzycPrzygotowanie wokalne - Renia GosławskaKlasyk musicalu, przebój największych scen musicalowych świata, najsłynniejszy musical genialnego kompozytora Cola Portera.Historia dzieje się na scenie i na zapleczu teatru muzycznego w Baltimore, który wystawia „Poskromienie złośnicy” Szekspira. Właściciel Fred Graham angażuje do roli Kasi swoją byłą żonę, Lilli Vanessi, siebie samego zaś obsadza w roli Petrukia. Fred interesuje się Lois Lane, szekspirowską Bianką. Wysyła jej kwiaty, ale dziwnym zbiegiem okoliczności dostaje je Lilli. Gdy spostrzega pomyłkę, jest wściekła i okazuje to Fredowi na scenie podczas spektaklu… Akcja nabiera tempa, a po chwili nie wiadomo już, co jest teatrem, a co życiem… Miłość, zazdrość, walka płci, zabawne sytuacje, porywająca muzyka oraz przeboje „Wunderbar”, „W tobie tak zatracam się”, „Tom, Dick czy Harry”, „Ucz się Szekspira” czy „Pocałuj mnie, Kasiu”.
"Gertruda"spektakl inspirowany "Hamletem" Williama Szekspirascenariusz i reżyseria: Ewa Ignaczakasystent reżysera: Grzegorz Szlangaobsada:Gertruda: Adrianna GóralskaHamlet: Adam BiernatSpektakl powstał z inspiracji „Hamletem” Wiliama Szekspira, jednak skupia się na wątku jednej postaci – Gertrudy. Osią przedstawienia jest symbiotyczna relacja matki i syna w sytuacji, kiedy matka jest piękną, dojrzałą kobietą, a syn młodym mężczyzną poszukującym własnej tożsamości. Jest to historia głębokiej i namiętnej więzi oraz nieuchronnego momentu przecięcia pępowiny. Momentu, kiedy jest się jeszcze razem, ale już osobno. Trudno tu wytyczyć pewne granice pomiędzy matką a kobietą, synem a mężczyzną. Czy rozdzielić się to znaczy umrzeć? Czy istnieje tylko wybór między być albo nie być?Spektakl jest realizacją stypendium artystycznego Marszałka WojewództwaPomorskiego.foto: Dominik Sadowski/ "Gazeta Wyborcza"O kobiecie i mężczyźnieWidowiska „Gertruda” teatru Stajnia Pegaza nie można opisać jako prezentację wybranych wątków i postaci z „Hamleta”. To bardzo dobry, oryginalny i pomysłowy spektakl, dla którego dramat Williama Szekspira pozostaje zaledwie punktem wyjścia.Przygotowanie spektaklu na podstawie „Hamleta” tylko z parą aktorów, skupiającego się na postaci królowej Gertrudy ryzykowne było z (przynajmniej) dwóch powodów. Po pierwsze nie można, korzystając z tekstu „Hamleta”, ułożyć z rozmów księcia Danii i jego matki spójnej fabuły. Na szczęście Ewa Ignaczak, reżyser widowiska, nawet nie próbuje tego zrobić; jej „Gertruda” to raczej teatralny esej, w którym poszczególne sceny połączone są nie rozwojem akcji, ale reżyserską decyzją, koncepcją na cały spektakl. Taki teatr albo się „kupuje”, albo nie. Ja - w przypadku „Gertrudy” - „kupiłem” go bez zastrzeżeń.Drugą ryzykowną decyzją było położenie całego ciężaru spektaklu wyłącznie na barki aktorów (w widowisku nie ma
William ShakespearePremiera: 25 czerwca 2006, Duża ScenaReżyseria: Monika PęcikiewiczScenografia: Karolina BenoitKostiumy: Julia Joanna KornackaMuzyka: Jan KomarWideoscenografia: Wojciech KossŚwiatło: Piotr MuszyńskiInspicjent: Joanna JanuszewskaSufler: Katarzyna WołodźkoKierownik produkcji: Magda RaczekWystępują:Karolina Adamczyk Dorota Kolak Cezary RybińskiMirosław Baka Michał Kowalski Dariusz SzymaniakMaciej Brzoska Mirosław KrawczykMarcin Czarnik Rafał KronenbergerGrzegorz Gzyl Alina LipnickaPiotr Jankowski Jacek MalarskiKatarzyna Kaźmierczak Krzysztof MatuszewskiPonad pięćdziesięciu statystów, równie liczna obsada aktorska, popisy kaskaderskie w filmowym stylu, wreszcie pełna nowoczesnych rozwiązań technicznych scenografia. Najnowszy spektakl Moniki Pęcikiewicz „Tytus Andronikus” spodoba się zarówno tym, którzy pozostają pod wrażeniem filmowej wersji sztuki w reżyserii Julie Taymor, jak i tym, dla których gdański spektakl to pierwsza okazja do zmierzenia się z tą niezwykle rzadko graną tragedią Szekspira. Akcja sztuki rozpoczyna się z chwilą powrotu z wojny zwycięskiego wodza rzymskich legionów Tytusa Andronikusa (Mirosław Baka). Zgodnie z tradycją musi on złożyć w ofierze pierworodnego syna pojmanej królowej Gotów, Tamory (Dorota Kolak). Fakt ten doprowadza do serii tragicznych wydarzeń. Tamora zaczyna bowiem swoją okrutną zemstę...Rewelacyjny „Tytus Andronikus” w inscenizacji młodej reżyserki Moniki Pęcikiewicz. Gwałt, podrzynanie gardeł, odrąbane ręce... Stary poczciwy Szekspir „Tytus Andronikusem” dawno już przelicytował wszystkich dzisiejszych brutalistów. Kto nie wierzy – pędem do Teatru Wybrzeże.Tomasz Mościcki, Dziennik
WZNOWIENIE Giuseppe Verdioperalibretto: Francesco Maria Piave wg dramatu Alexandra Dumasa-synakierownictwo muzyczne: Klaus Eisenmannreżyseria: Gwenda Berndtscenografia: Ulrich Hustebeckprzygotowania chóru: Janusz Łapotpremiera: 11 października 1998 rokuoryginalna wersja językowaprzekład libretta wyświetlany nad sceną: Stanisław Daniel Kotlińskiczas trwania: 2h 20’ z jedną przerwąW roku 1853 Verdi obejrzał przedstawienie najnowszej sztuki Dumasa-syna pt "Dama kameliowa". Budziła ona zainteresowanie nie tyle ze względów literacko-teatralnych, co raczej z powodów towarzyskich. Opowiadała dzieje miłości samego autora, zakochanego w słynnej paryskiej kurtyzany Marie Duplessis. Pisarz był tak zauroczony pierwszą kurtyzaną Paryża, którą wielbili i finansowali najbogatsi i najsławniejsi, że dla niej zapomniał o swych surowych zasadach moralnych i roztrwonił niewielki majątek. To właśnie różnice majątkowe (on żałośnie ubogi, ona niemoralnie bogata) zmusiły ich do rozstania. Jednak po przedwczesnej śmierci dziewczyny (umarła w wieku 23 lat na gruźlicę), uczucie pisarza wybuchło na nowo. Poświęcił jej jeden z najżarliwszych romansów – "Damę kameliową,, którą najpierw zaprezentował w formie książki, a następnie sztuki teatralnej.Wybierając romans Dumasa na materiał libretta swej najnowsze opery, Verdi wykazał się niemałą odwagą. O ile w grzesznym Paryżu historia ta miała posmak skandalu, o tyle w bogobojnych Włoszech skandalem była w całości. Premiera opery zakończyła się fiaskiem. Publiczność nie mogła przełknąć tego, że główna bohaterka jest kurtyzaną, mało tego: wzbudza sympatię i jest właściwie jedyną pozytywną postacią w dziele. Nie podobało się także to, że akcja opery działa się współcześnie (ówczesna publika lubowała się w tematach historycznych lub orientalnych) i że bohaterka umiera w niezwykle banalny, ani trochę operowy sposób: na gruźlicę i we własnym łóżku. Nie zauważono, że tą pseudoamoralną historią, Verdi wystawił pomnik jednej z najbardziej
Drodzy Widzowie!\informujemy, że 31 grudnia zapraszamy na specjalny pokaz sylwestrowy brawurowej komediiFrancisa Vebera pt. "Plotka".Le PlacardReżyseria: Tomasz ManReżyseria świateł: Krzysztof SendkeScenografia: Katarzyna SobańskaKostiumy: Katarzyna ZawistowskaMuzyka: Antoni ŁazarkiewiczTłumaczenie:Barbara GrzegorzewskaWystępują: Katarzyna Ankudowicz, Beata Buczek - Żarnecka, Olga Barbara Długońska, Dorota Lulka, Leszek Czerwiński (gościnnie SWA), Stefan Iżyłowski (gościnnie), Leon Krzycki, Sławomir Lewandowski, Piotr Michalski, Bogdan Smagacki, Grzegorz Wolf, Mariusz ŻarneckiKiedy ktoś puszcza na Twój temat plotkę – chce Ci zaszkodzić. Ale kiedy robisz to Ty sam, w dodatku w umiejętny sposób – możesz sobie tylko pomóc, mało tego, możesz zmienić swoje życie... Oczywiście, na lepsze!Odeszła od Ciebie żona, dzieci się Ciebie wstydzą, zwalniają Cię z pracy, nawet nie mieścisz się na zdjęciu i...oczywiście chcesz popełnić samobójstwo?Wydaje się, że gorzej być nie może, ale oto spotykasz sąsiada, który daje Ci dobrą radę: pomyśl, czego się nikt po Tobie nie spodziewa, a potem... puść niewinną plotkę, że właśnie TO robisz...Autor znanej komedii „Kolacja dla głupca” w arcyzabawny sposób pokazuje jak zmienić nudne życie podrzędnego księgowego w pasmo zaskakujących sukcesów!Uważajcie, bo ta "plotka” będzie przechodzić z ust do ust i nie będzie nikogo, kto byłby w stanie się od niej uwolnić...Premiera 5 stycznia 2007!Zapraszamy!!!
Lalkowe widowisko bożonarodzeniowe, oparte na motywach ludowych i kolędachpremiera - 10 grudnia 2006tekst - Bogumiła Szachowskareżyseria - Konrad Szachowskiscenografia - Ireneusz Salwaoprac.muzyczne - Jerzy Stachurskipartie organowe w nagraniu kolę wykonał Roman Perucki.Spektakl adresowany zarówno do dzieci jak i dorosłych, nawiązuje do tradycji średniowiecznych jasełek, ukazujących w prostej, symbolicznej formie biblijną historie narodzin Jezusa.