Wolfgang Amadeusz Mozart Don Giovanni Arcydzieło teatru operowego. Jego moc tkwi nie tylko w muzyce Mozarta, ale także w tym, że każda inscenizacja odkrywa w nim nowe treści. Dla jednych będzie to opera "płaszcza i szpady", dla innych skomplikowane studium relacji damsko-męskich. Jeszcze inni widzą w nim pochwałę ludzkiej wolności i godności, dla niektórych to opowieść o kobiecej uległości albo wręcz przeciwnie - o niebezpiecznej przebiegłości. [wideo id=306 width=512 height=288 align=center] Tytułowy Don Giovanni to uwodziciel, który nie bacząc na liczne niebezpieczeństwa, usiłuje zdobyć każdą kobietę. Jego dotychczasowe kochanki bądź to mszczą się za porzucenie, bądź usiłują kontynuować erotyczny związek. Kobietom towarzyszą mężczyźni, którzy z różnych pobudek także pragną zemsty na Don Giovannim. Ten jednak, dzięki swemu sprytowi i słudze o imieniu Leporello, uchodzi z każdej opresji. Do czasu, gdy przychodzi do niego ta, przed którą nie ma ucieczki, czyli śmierć. Współczesna inscenizacja z elementami nowoczesnej scenografii, współczesnymi kostiumami i rekwizytami i z charakterystycznymi dla naszych czasów gadżetami - zamiast "księgi kochanek" pojawia się laptop zawierający listę kobiet uwiedzionych przez Don Giovanniego. Na potrzeby opery zakupiono między innymi: peruki Elvisa, Pretty Woman i Rave Blue, oko pirata, maski motyla, pawia i kota, cygaro gigant i nos clowna. libretto Lorenzo da Ponte na podstawie sztuki Moliera Don Juan kierownictwo muzyczne: José Maria Florêncio inscenizacja i reżyseria: Marek Weiss-Grzesiński scenografia: Jagna Janicka przygotowanie chóru: Dariusz Tabisz choreografia: Izadora Weiss obsada: Mikołaj Zalasiński (16.01)/ Robert Gierlach (15, 17.01): Don Giovanni Bogdan Kurowski / Piotr Nowacki (15, 17.01)/ Andrzej Malinowski (16.01): Komandor Anna Mikołajczyk / Aleksandra Buczek: Donna Anna Adam Zdunikowski / Paweł Skałuba: Don Ottavio Bożena Harasimowicz / Anna Wierzbicka: Donna Elwira Piotr Nowacki / Dariusz Machej:
Skrzypek na dachu Musical jest adaptacją książki Szolema Alejchema, opowiadającą o losach żydowskiej rodziny, skazanej na wygnanie z rodzinnej wsi w carskiej Rosji. "Skrzypek na dachu" jest także obrazem przemian, upadania tradycji, o której tak wiele się mówi i która nie wytrzymuje konfrontacji z nowymi zjawiskami. To także jeden z niewielu musicali, w którym w piękny, dowcipny, liryczny i dramatyczny zarazem sposób mówi się o podstawowych wartościach życia i przemijaniu. Główny bohater Tewje, mieszkający wraz z żoną i pięcioma córkami w Anatewce musi wybierać pomiędzy poszanowaniem tradycji a szczęściem dzieci. Ubogi mleczarz, któremu wiara, nadzieja i modlitwa pozwalają z pogodą ducha znosić wszelkie przeciwności losu i stawiać czoła trudnościom związanym z życiem, dokonuje wyborów i podejmuje decyzje z naturalną pogodą i wiarą w harmonię otaczającego go świata... Musical "Skrzypek na dachu" to niekwestionowane arcydzieło gatunku. Po premierze w 1964 roku, która na Broadway'u odniosła olbrzymi sukces, grany jest z wielkim powodzeniem na scenach całego świata. Muzyka: Jerry Bock, libretto: Joseph Stein, teksty piosenek: Shaeldon Harnick, przekład: Antoni Marianowicz. Reżyseria: Jerzy Gruza Kierownictwo muzyczne: Dariusz Różankiewicz Scenografia: Małgorzata Szydłowska Kostiumy: Barbara Ptak Choreografia: Bernard Szyc Współpraca reżyserska: Ewa Gierlińska Przygotowanie wokalne: Agnieszka Szydłowska
STRASZNE DZIECI, czarna komedia dla dorosłych na motywach twórczości Heinricha Hoffmana "Straszne dzieci, czrna komedia dla dorosłych" to nowe spojrzenie na teatr muzyczny i lalkowy. Scenariusz spektaklu oparty jest na tragikomicznych bajkach niemieckiego pisarza i lekarza Heinricha Hoffmana, powstałych w XIX wieku. Zdominowany przez konserwatywnych rodziców chłopiec daje upust swojej wybujałej wyobraźni i w makabryczny sposób wciela w życie wpajane mu nauki, wykorzystując do tego swoje pluszowe zabawki. Każda z mrocznych opowieści jest odrębną piosenką, a ich bohaterami są pacynki, marionetki, jawajki... Z czasem granice między światem wyobraźni, a tym rzeczywistym zacierają się, doprowadzając do nieprzewidzianych zdarzeń. Nie przychodź, jeśli myślisz o powiększeniu rodziny... Scenariusz i reżyseria: Tomasz Czarnecki Aranżacje: Artur Jurek Opieka reżyserska: Maciej Korwin, Bernard Szyc Scenografia i projekty lalek: Michał Dziekan Muzyka: Anna Świętochowska Wykonanie lalek: Maria Żynel Występują: Alicja Piotrowska Tomasz Czarnecki Aleksy Perski Muzycy: Zbigniew Kosmalski - fortepian Jacek Mazurkiewicz - kontrabas Paweł Szewczyk - perkusja
Günter Grass Blaszany bębenek Bohaterem "Blaszanego bębenka" jest Oskar Matzerath, chłopiec, który postanawia przestać rosnąć. Jego życzenie spełnia się w dniu trzecich urodzin. Podczas przyjęcia Oskar spada ze schodów. Odtąd, z perspektywy swoich 94 centymetrów z nieodłącznym blaszanym bębenkiem w dłoniach, opowiada nam historię swoją oraz Gdańska w kontekście drugiej wojny światowej. Dla miłośników twórczości Güntera Grassa, październikowa premiera Teatru Wybrzeże, to pierwsza okazji do skonfrontowania prozy niemieckiego noblisty ze sceniczną wersją powieści. Spektakl został zaprezentowany w ramach obchodów 80. urodzin Güntera Grassa[foto1][foto2][foto3]Blaszany bębenek Reżyseria: Adam Nalepa Dekoracje: Jan Kozikowski Kostiumy: Violetta S. Cyrankowska Ruch sceniczny: Filip Szatarski Dramaturg: Jakub Roszkowski Adaptacja: Adam Nalepa, Jakub Roszkowski Kostiumy: Violetta S. Cyrankowska Obsada : Paweł Tomaszewski, Krystian Wieczorek, Krystyna Łubieńska, Piotr Łukawski, Ryszard Ronczewski, Maria Mielnikow-Krawczyk, Justyna Bartoszewicz, Piotr Chys, Dorota Kolak, Alina Lipnicka, Krzysztof Matuszewski, Małgorzata Brajner, Grzegorz Gzyl
Harold Pinter Urodziny Stanleya Przekład: Adam Tarn Oto drobnomieszczański pensjonat w nadmorskiej miejscowości, w którym zamieszkuje tytułowy Stanley - nie wiadomo czym się zajmuje, skąd przybywa i jaka jest jego przeszłość. Pewnego dnia do pensjonatu przybywają dwaj tajemniczy panowie - Goldberg i McCann. Wraz z gospodynią postanawiają wyprawić mu przyjęcie urodzinowe. Stanley czuje się zagrożony, wyzwalają się jego kompleksy i obawy. Akcja posuwa się naprzód jak w kalejdoskopie, ukazując wiele wymiarów ludzkich słabości, namiętności i skłonności. Urodziny Stanleya - jak pisał profesor Bolesław Taborski - są tworem niezwykłej teatralnej wyobraźni, sztuką dobitnie ukazującą złudność ludzkiego poczucia bezpieczeństwa, zagrożenie, które może nadejść z każdym dobrodusznym przybyszem, łatwość, z jaką można ulec dezintegracji, groteskowość - ponurą śmieszność - ludzkiej egzystencji. Harold Pinter - laureat Nagrody Nobla w dziedzinie literatury z 2005 roku - napisał Urodziny Stanleya w roku 1957. Ten jeden z pierwszych jego dramatów, do dziś uznawany za jedno z jego najwybitniejszych dzieł, przesycony jest pulsującymi emocjami ukrytymi pod powierzchnią banalnych rozmów. Doskonale skonstruowane postaci, atmosfera napięcia i grozy, naturalne dialogi i zaskakujące zakończenie. Reżyseria: Barbara Sass Scenografia: Paweł Dobrzycki Reżyseria świateł: Wiesław Zdort Muzyka: Michał Lorenc Występują: Peter: Eugeniusz K. Kujawski Meg: Małgorzata Talarczyk McCann: Rafał Kowal Stanley: Piotr Michalski Goldberg: Grzegorz Wolf Lulu: Katarzyna Bieniek
"DZIADEK DO ORZECHÓW" wg baśni E. T. A. Hoffmana "Dziadek do orzechów" i "Król Myszy" tłumaczenie Józef Kramsztyk muzyka z baletu Piotra Czajkowskiego "Dziadek do orzechów" Reżyseria: Tomasz Szymański Scenografia: Barbara Zachmoc Choreografia: Juliusz Stańda Obsada: Radca Drosselmeier - Arkadiusz Urban Klara - Magdalena Żulińska (gościnnie) Fred, jej brat - Piotr Kłudka Pani Stahlbaum - Joanna Tomasik Pan Stahlbaum - Jacek Gierczak Dziadek do orzechów - Jacek Majok Mysz-Królowa - Edyta Janusz-Ehrlich Mysz-Król - Andrzej T.Żak Królowa - Jadwiga Sankowska Król - Aleksander Skowroński (gościnnie) Księżniczka Pirlipata - Agnieszka Grzegorzewska Ochmistrzyni - Wioleta Karpowicz (gościnnie) Myszy: Irena Sawicka, Hanna Miśkiewicz, Jolanta Darewicz, Agnieszka Grzegorzewska Damy dworu: Irena Sawicka, Hanna Miśkiewicz, Jolanta Darewicz, Edyta Janusz-Ehrlich Żołnierze: Jakub Ehrlich, Jacek Majok, Waldemar Sawicki, Jerzy Nawojski (gościnnie)
Marie Jones Kamienie w kieszeniach Co jest w stanie wstrząsnąć społeczeństwem małej, irlandzkiej wioski? Czy przyjazd ekipy filmowej prosto z Hollywood, śmierć młodego mieszkańca, znajomość z gwiazdą filmową, a może świadomość, że jest się nikim? I co musi się wydarzyć, by "wielka, czarna dziura nicości" przeobraziła się nowe możliwości i szansę na bycie gwiazdą, choć do tej pory było się jedynie niewiele nieznaczącym statystą... Tragikomedia irlandzkiej dramatopisarki, Marie Jones, opowiada o dwóch światach, z których jeden jest pełen możliwości, blichtru i... fałszu, a drugi to skąpana w beznadziei mieszkańców mała wieś w Irlandii, osnuta niespełnionymi marzeniami, dążeniami i prawdą. Reżyseria: Zbigniew Brzoza Scenografia: Grzegorz Małecki Występują: Charlie - Piotr Michalski Jack - Grzegorz Wolf Charlie i Jake grają wszystkie postaci w sztuce Simon - pierwszy reżyser, ambitny Dublińczyk Aisling - trzeci reżyser, młoda, ładna chce zrobić wrażenie na przełożonych, z pogardą dla reszty Mickey - mieszkaniec okolicy, około 70 lat, Clem - reżyser, Anglik, spokojny, bez specjalnego zainteresowania lokalnym środowiskiem, bo go nie rozumie Sean - młody chłopak z okolicy Fin - młody chłopak z okolicy, przyjaciel Sean Caroline Giovanni - amerykańska gwiazda filmowa John - korepetytor językowy Ojciec Gerard - ksiądz, nauczyciel w lokalnej szkole Dave - członek ekipy filmowej Jock Campbell - ochroniarz Caroline
Juliusz Słowacki Zawisza Czarny Zawisza Czarny - największy polski rycerz, znany na całą Europę, zawsze zwycięski, rozsławiony w pieśniach, symbol polskiego zwycięstwa pod Grunwaldem. Takiego Zawiszę znamy z lekcji historii. Juliusz Słowacki w swoim dziwnym, ironicznym, nigdy niedokończonym dramacie przedstawia go jednak zupełnie inaczej: zmęczony wojną i zabijaniem trafia wraz z dwójką swoich sług: Głupcem i Turczynem Mandułą, na zamek Gniewosza i pięknej polskiej szlachcianki - Laury. Jak odnajdzie się polski bóg rycerstwa w momencie, gdy za przeciwnika będzie miał kobietę? Czy będzie w stanie walczyć o siebie, gdy "ojczyzna wzywa"? Adam Orzechowski o spektaklu: "Szukamy modelu polskiego bohatera. Zawisza Czarny, rycerz znany w średniowieczu w całej Europie, nasza gwiazda tamtych czasów, wydaje się być na to idealnym materiałem, wzorcem metra z Sevres polskiego herosa. Słowacki ukazuje Zawiszę nie w jego naturalnym środowisku - na polu bitwy, ale na zamku, miejscu intryg miłosnych i politycznych manipulacji, by - jak w soczewce - skupić w nim i wydobyć nasze cechy narodowe, nasze zalety, ale i przede wszystkim nasze wady i ułomności. Nasz wieszcz wcale nie wieszczy o wspaniałości naszego kraju, ale przeciwnie - w sposób ironiczny, a momentami wręcz okrutny, obnaża nasze słabości, kpi z naszej osławionej sarmackiej duszy. Chciałbym, żeby ten nasz średniowieczny Zawisza, stał się przyczynkiem do rozważań nad nami, zwykłymi Polakami dzisiaj. Byśmy zastanowili się nad naszymi wzorcami, autorytetami; nad tymi wszystkimi, których z całej siły wpychamy na pomniki, tylko po to, by jeszcze szybciej i z jeszcze większą pompą ich potem obalić." Reżyseria: Adam Orzechowski Scenografia: Magdalena Gajewska W spektaklu występują: Dorota Androsz, Robert Ninkiewicz (gościnnie), Zbigniew Olszewski, Małgorzata Oracz, Marek Tynda.
Bogumiła Pasionek-Szachnowska Dr Dolitlle i przyjaciele na motywach "The story of Doctor Dolitlle" H. Loftinga "Dr Dolittle i przyjaciele" to spektakl adresowany zarówno do małych jak i tych dużych dzieci. To arcyzabawna historia przygód doktora Dolittle, który przestaje leczyć ludzi i staje się lekarzem zwierząt rozumiejącym ich mowę. Pewnego dnia Doktor ze swoimi zwierzęcymi przyjaciółmi wyjeżdża do Afryki by leczyć małpy, które ogarnęła tajemnicza epidemia. W trakcie tej wyprawy mają miejsce mrożące krew w żyłach zdarzenia. Ratując małpy Doktor wpada w niewolę okrutnego władcy Jolliginki. Wszystko jednak, jak w prawdziwej bajce, kończy się dobrze. Reżyseria: Konrad Szachnowski Scenografia: Grażyna Skała Muzyka: Jerzy Stachurski Choreografia: Juliusz Stańda Obsada: Jolanta Darewicz - Kaczka Agnieszka Grzegorzewska - Pani Smith, Dzika małpa Edyta Janusz-Ehrlich - Sowa Tu-Tu Hanna Miśkiewicz - Prosię Geb-Geb Jadwiga Sankowska - Polinezja Joanna Tomasik-Gierczak - Sara, Królowa, Lwica Magdalena Żulińska(gościnnie) - Małpka Czi-Czi Wioleta Karpowicz(gościnnie) - Krowa Jakub Ehrlich - Strażnik, Pies Jipp Jacek Gierczak - Król, Lew Piotr Kłudka - Małpa Jacek Majok - Dwugłowiec Tu-Tam, Bocian Arkadiusz Urban - Doktor Dolittle Andrzej T.Żak - Książę Bumpo Leszek Kowalski (gościnnie) - Koń Jerzy Nawojski (gościnnie) - Krokodyl, Małpa