Być jak Kazimierz Deyna Radosław Paczocha Prapremierowy tekst młodego polskiego dramatopisarza Radosława Paczochy jest słodko-gorzką opowieścią o losach młodego, trzydziestokilkuletniego Polaka, który urodził się w dniu, w którym Kazimierz Deyna strzelił pamiętnego gola w meczu z Portugalią; gola, który dał nam awans na Mistrzostwa Świata w Argentynie. Ten fakt zdeterminował postępowanie chłopca, który postanowił ulepić swoje życie na kształt wielbionego piłkarskiego idola. Sarkastyczna, ale i pełna ciepłego humoru opowieść o drodze przez życie polskiego reprezentanta młodego pokolenia, który przeżywa wszystkie większe i mniejsze zakręty, wzloty i upadki historii minionych trzydziestu lat.. Otaczająca go rodzina, znajomi i przypadkowi przechodnie tworzą wyrazisty i celnie podpatrzony "Polaków portret własny". Reżyseria: Potr Jędrzejas Scenagrafia: Marcin Chlanda Kostiumy: Katarzyna Zbłowska Obsada: Magdalena Boć, Monika Chomicka-Szymaniak, Jerzy Gorzko, Mirosław Krawczyk, Anna Kociarz, Piotr Łukawski, Maria Mielnikow-Krawczyk, Krzysztof Matuszewski, Marzena Nieczuja-Urbańska, Karolina Piechota, Filip Perkowski (gościnnie), Florian Staniewski, Dariusz Szymaniak, Robert T. Majewski (gościnnie). Pozostali realizatorzy: Wanda Nowińska (sufler), Jerzy Kosiła (inspicjent) Piotr Jędrzejas o sztuce: Być jak Kazimierz Deyna jest wypowiedzią pewnego pokolenia. Mojego pokolenia. Pokolenia, które pamięta komunizm, ale dojrzewać mu przyszło już w latach demokracji. Wypowiadamy się o "dorastaniu do bycia kimś". Kim zatem być? Tytuł poddaje nam konkretną osobę, ale nazwisko Deyny jest jedynie pretekstem do poszukiwania tożsamości, bo znakomicie wypełnia potrzebę legendy, wzorca. Nie jest to przedstawienie biograficzne, ale Deyna cały czas jest obecny jako symbol walki i dążenia do celu, nawet gdy cały stadion - "świat" - gwiżdże na nas. Ten sportowy kontekst prowokuje do pytań o polskie niespełnione marzenia i opisuje nasze narodowe "średniactwo", wadę z którą trzeba się
Lalka (na motywach powieści Bolesława Prusa) Pierwsza w Polsce musicalowa wersja powieści Bolesława Prusa! Opowiedziana na nowo historia zamożnego warszawskiego kupca Stanisława Wokulskiego i jego uczucia do pięknej, lecz zubożałej arystokratki Izabeli Łęckiej. Romantyczny marzyciel goniący za iluzjami w starciu ze światem konwenansu, snobizmu i przesądów. Miłość, zazdrość, walka, kariera, pieniądze, piękne kobiety i zdesperowani mężczyźni. I cały ten Swing... Muzyka, kierownictwo muzyczne: Piotr Dziubek Scenariusz i reżyseria: Wojciech Kościelniak Teksty piosenek: Rafał Dziwisz Scenografia: Damian Styrna Kostiumy: Katarzyna Paciorek Choreografia: Beata Owczarek, Janusz Skubaczkowski Przygotowanie wokalne: Agnieszka Szydłowska Obsada: Stanisław Wokulski - Rafał Ostrowski Ignacy Rzecki - Zbigniew Sikora Izabela Łęcka - Darina Gapicz, Renia Gosławska Tomasz Łęcki - Andrzej Śledź Hrabina Karolowa - Grażyna Drejska Panna Florentyna - Alicja Piotrowska Subiekt Klejn - Krzysztof Wojciechowski Subiekt Lisiecki - Jerzy Michalski Subiekt Mraczewski - Tomasz Więcek Szuman - Tomasz Fogiel Maria - Dorota Białkowska, Katarzyna Kurdej-Mania Pani Meliton - Aleksandra Meller, Magdalena Smuk Stary Szlangbaum - Bernard Szyc Baron Krzeszowski - Tomasz Gregor Suzin - Sasza Reznikow (gościnnie) Profesor Geist - Marek Richter Baronowa Wąsowska - Karolina Merda, Karolina Trębacz Kazio Starski - Tomasz Bacajewski Bies - Krzysztof Żabka Henryk Szlangbaum - Sebastian Münch Wysocki - Tomasz Czarnecki Baronowa Krzeszowska - Agnieszka Kaczor Książę - Jacek Wester oraz: Marta Bacajewska, Urszula Bańka, Ewelina Dańko, Ewa Gierlińska, Anna Krawecińska, Eliza Kujawska, Mariola Kurnicka, Izabela Sito, Marta Smuk, Małgorzata Szczypińska, Aleksandra Szulc, Anna-Maria Urbanowska, Marta Vielrose Paweł Bernaciak, Łukasz Czerwiński, Mateusz Deskiewicz,
Wolfgang Amadeusz Mozart Czarodziejski flet Libretto: Emanuel Schikaneder Prapremiera 30 września 1791 niemiecka wersja językowa / tłumaczenie wyświetlane nad sceną Zgodnie z zapowiedziami proponujemy trzecią część tryptyku Mozartowskich arcydzieł. Po "Don Giovannim" i "Weselu Figara" kolej na najbardziej tajemnicze dzieło. Pozornie jest lekkim singspielem o przygodach poszukiwaczy uprowadzonej księżniczki. W rzeczywistości jest wspaniałą poetycką wariacją o świecie bez Boga, w którym ludzie sami ustanowili system wartości i próbują wśród codziennych radości i trosk bronić tego systemu i nadać mu sens, a jednocześnie nadać sens własnemu kruchemu życiu. Pozornie jest to ironiczna opowieść o masonerii - jej pięknie i śmiesznostkach, ale pod nią znajdziemy wyznanie, że prawdziwa mądrość człowieka nie kryje się w tajemnych księgach i obrzędach, tylko w miłości i prostych chwilach ulotnego szczęścia. Nasz hołd wobec genialnego kompozytora będzie i tym razem polegał na najwyższej, na jaką stać nasz zespół, staranności w zrealizowaniu jego partytury. "Czarodziejski flet" to arcydzieło Mozarta, które powstało na marginesie ostatniego jego dzieła, czyli "Requiem". Wydawać by się mogło, że jest to bajka o księciu szukającym ukochanej i jego kompanie, ale to tylko pozory. Przyglądając się bliżej tej operze dostrzeżemy w niej przesłania filozoficzne dotyczące wierności, poświęceniu, którego wymaga prawdziwa miłość. Zauważymy rozczarowanie kompozytora wolnomularstwem (Mozart wraz z Schikanederem byli masonami, zasiadali w loży). I wreszcie spostrzeżemy, że Mozart odkrywa przed nami przyczyny napięć pomiędzy światem męskim i kobiecym. Odkryjemy za kompozytorem, iż największym skarbem człowieka jest jego wolność, na którą trzeba sobie zasłużyć, którą nie jest łatwo osiągnąć. Kierownictwo muzyczne: Jose Maria Florencio Inscenizacja i reżyseria: Marek Weiss Scenografia i kostiumy: Hanna Szymczak Choreografia: Izadora Weiss Przygotowanie Chóru: Dariusz Tabisz Projekcje
Juliusz Słowacki Fantazy Dzieło najwybitniejszego poety epoki romantyzmu piętnujące materializm i obłudę, a do rangi sacrum podnoszące znaczenie szczerej i głębokiej miłości. Historia upadającego rodu, który by ratować swoją wątpliwą pozycję postanawia poświęcić szczęście córki. Diana ma wyjść za hrabiego Fantazego dla jego majątku. Zaślepionych żądzą pieniądza rodziców nie interesują prawdziwe uczucia córki, która kocha Jana - młodego uczestnika powstania styczniowego oraz miłość Fantazego do innej kobiety. Ratunkiem dla prawdziwej miłości okazuje się być samobójstwo jednego z bohaterów dramatu, a odziedziczone w ten sposób przez Jana pieniądze mają stać się szansą na jego szczęście z Dianą. Reżyseria: Piotr Cieplak Scenografia: Andrzej Witkowski Muzyka: Paweł Czepułkowski Realizator dźwięku: Marek Piotrowski Asystentka reżysera: Olga Barbara Długońska Występują: Sławomir Lewandowski Małgorzata Talarczyk Olga Barbara Długońska Katarzyna Bieniek Dariusz Siastacz Filip Frątczak Dorota Lulka Eugeniusz Krzysztof Kujawski Bogdan Smagacki Anna Iwasiuta Mateusz Ławrynowicz (gościnnie)
Bogumiła Pasionek-Szachnowska Dr Dolitlle i przyjaciele na motywach "The story of Doctor Dolitlle" H. Loftinga "Dr Dolittle i przyjaciele" to spektakl adresowany zarówno do małych jak i tych dużych dzieci. To arcyzabawna historia przygód doktora Dolittle, który przestaje leczyć ludzi i staje się lekarzem zwierząt rozumiejącym ich mowę. Pewnego dnia Doktor ze swoimi zwierzęcymi przyjaciółmi wyjeżdża do Afryki by leczyć małpy, które ogarnęła tajemnicza epidemia. W trakcie tej wyprawy mają miejsce mrożące krew w żyłach zdarzenia. Ratując małpy Doktor wpada w niewolę okrutnego władcy Jolliginki. Wszystko jednak, jak w prawdziwej bajce, kończy się dobrze. Reżyseria: Konrad Szachnowski Scenografia: Grażyna Skała Muzyka: Jerzy Stachurski Choreografia: Juliusz Stańda Obsada: Jolanta Darewicz - Kaczka Agnieszka Grzegorzewska - Pani Smith, Dzika małpa Edyta Janusz-Ehrlich - Sowa Tu-Tu Hanna Miśkiewicz - Prosię Geb-Geb Jadwiga Sankowska - Polinezja Joanna Tomasik-Gierczak - Sara, Królowa, Lwica Magdalena Żulińska(gościnnie) - Małpka Czi-Czi Wioleta Karpowicz(gościnnie) - Krowa Jakub Ehrlich - Strażnik, Pies Jipp Jacek Gierczak - Król, Lew Piotr Kłudka - Małpa Jacek Majok - Dwugłowiec Tu-Tam, Bocian Arkadiusz Urban - Doktor Dolittle Andrzej T.Żak - Książę Bumpo Leszek Kowalski (gościnnie) - Koń Jerzy Nawojski (gościnnie) - Krokodyl, Małpa
Philip Osment Nasi najdrożsi Przekład: Julitta Godek Kameralny dramat psychologiczny utrzymany w nieco czechowowskim klimacie. Oglądamy życie grupy mieszkańców małego miasteczka, których łączą koligacje rodzinne i przynależność do miejscowego, kościelnego chóru. Z pozornie błahych, niewinnie prozaicznych rozmów krystalizuje się dziwny, duszny krajobraz ludzki, pełen wzajemnych zaszłości, miłosnych zawodów, rozczarowań jakością własnego życia. Obraz ludzi, których każdy kontakt z wielkim, zewnętrznym światem budzi zazdrość i emocje grożące niespodziewanym wybuchem. Nasi najdrożsi to polska prapremiera tekstu, cenionego, mało znanego jeszcze w Polsce, dramatopisarza brytyjskiego, Philipa Osmenta. Reżyseria: Rudolf Zioło Scenografia: Magdalena Gajewska Obsada: Małgorzata Brajner, Piotr Chys, Katarzyna Kaźmierczak, Dorota Kolak, Emilia Komarnicka, Michał Kowalski, Małgorzata Oracz, Cezary Rybiński, Jarosław Tyrański O realizatorach: Philip Osment - angielski reżyser i dramatopisarz. Studiował językoznawstwo na Uniwersytecie w Oxfordzie. Do 1989 roku był dyrektorem artystycznym londyńskiego teatru Gay Swaetshop (wyreżyserował tam m.in. Poppies, Compromised Immunity oraz napisaną przez siebię This Islands Mine). Jego trzy sztuki (The Dearly Beloved, What I Did in the Holidays, Flesh and Blood) były nominowane do nagrody Writers' Guild, a sztuka The Dearly Beloved zdobyła nagrodę za najlepszą sztukę w regionie (1993). Rudolf Zioło - absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Wydziału Reżyserii Dramatu w leningradzkim Instytucie Teatru, Muzyki i Kinematografii. Wykłada na Wydziale Reżyserii Dramatu w krakowskiej PWST. Reżyserował dla Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej, Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie oraz Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera w Warszawie. Od 2003 związany z zespołem artystycznym Teatru Wybrzeże w Gdańsku, od 2005 z Teatrem Powszechnym im. Zygmunta Hübnera w Warszawie. Autor wielu nagradzanych spektakli, m.in.
Sopocki Teatr Tańca Trankrypcje Muzyka na motywach kompozycji F. Chopina Idea stworzenia interdyscyplinarnego spektaklu "Transkrypcje" zrodziła się z naturalnych potrzeb i poszukiwań twórczych. Widowisko, którego premiera przewidziana jest na maj 2010 roku - oficjalnie ogłoszony Rokiem Chopina, z założenia ma stać się wydarzeniem unikatowym. Najnowszy spektakl sopockich artystów będzie metaforyczną zwielokrotnioną transkrypcją dzieł Chopina (aranżacja na wiolonczelę, muzykę elektroniczną, wizualizacje i taniec), a nie prostym jej odtworzeniem. "Transkrypcje" to zatem na wskroś nowoczesne i autorskie widzenie twórczości Chopina działające na styku sztuk. Przedstawienie ma oddawać specyficzny nastrój i emocjonalność muzyki tego kompozytora, jego niezależność artystyczną i otwartość na wielość inspiracji. Ważnym elementem widowiska będą interaktywne wizualizacje, które będą reagowały na dźwięk i ruch. W warstwie choreograficznej spektakl dotyka tożsamości, odnajdywania własnego self i umiejętności tworzenia pełni w osobistej przestrzeni, jak i w kontakcie z drugim człowiekiem. "Transkrypcje" to pierwszy spektakl założycieli Teatru Okazjonalnego zrealizowany pod nazwą Sopocki Teatr Tańca. Choreografia i wykonanie: Joanna Czajkowska, Jacek Krawczyk Wizualizacje interaktywne: Łukasz Boros Kostiumy: Iwona Kryszak Reżyseria świateł: Bartosz Cybowski / Artur Aponowicz Muzyka wykonywana na żywo: Karolina Rec - wiolonczela Rafał Dętkoś - instrumenty elektroniczne Spektakl jest realizowany dzięki pomocy finansowej Urzędu Miasta Sopotu i Urzędu Marszałkowskiego Województwa Pomorskiego.
Ingmar Bergman Persona Przekład: Stefan H. Kaszyński, Gernowefa Sadalska "Persona jest rolą przypisaną jednostce przez społeczeństwo, rolą, jaką ma ona - zgodnie ze społecznymi oczekiwaniami - odegrać w życiu." - tak definiuje pojęcie persony filozof Carl Gustav Jung. Leżący w szpitalu, przechodzący rekonwalescencję po ostrym zapaleniu płuc, wielki szwedzki reżyser Ingmar Bergman, pisze, inspirowany tym tematem, jeden ze swoich najdziwniejszych, najbardziej wieloznacznych scenariuszy. PERSONA to opowieść o dwóch kobietach - wielkiej aktorce, Elżbiecie Vogler, która nagle postanowiła milczeć, i siostrze Almie, jej opiekunce. Jedna milczy, druga mówi; jedna opowiada, druga tylko słucha. Właśnie ten eksperyment Bergmana: niezwykły, urywany, na pół milczący dialog dwóch szukających zrozumienia kobiet prapremierowo w Polsce na deskach Teatru Wybrzeże. Reżyseria: Grzegorz Wiśniewski Dramaturgia: Jakub Roszkowski Obsada: Joanna Bogacka Ewa Jendrzejewska
The Dump - recycling myśli Projekt artystyczny 24.04 - 30.05.2010 Finisaż prejektu 31.05.2010, godz. 17.00 "The Dump.net" to pomysł francuskiego artysty i teoretyka Maurice Benayoun. Krótko opisać go można jako śmietnisko /skład myśli. Ma on formę internetowego blogu, na którym znajdują się koncepty prac w formie teoretycznej, hipotecznej, pomysły zbyt skomplikowane do realizacji, nie do końca zdefiniowane, przelotne idee rodzące się codziennie w umyśle artysty. Co odróżnia obecnie artystów od reszty społeczeństwa? W czasach nowożytnych sytuacja była prosta, ważne miejsce w twórczości artystycznej zajmował warsztat. Artyście do wykonania dzieła potrzebne były umiejętności. Tworzył według disegno - zamysłu w umyśle, zdolność do wdrożenia go w życie była konieczna. W XX wieku proporcje odwróciły się - umiejętności przestały być najważniejsze, twórczość artystyczna stała się sferą czystych konceptów. Obecnie finalna praca może być wykonana przez kogoś innego, stać się dziełem przypadku, jej współautorem lub warunkiem konstytuującym ją może być odbiorca. "The Dump - recycling myśli" jest rodzajem eksperymentu, jego konstrukcja kojarzyć się może z internetowym forum. Zaproszeni do projektu artyści poproszeni zostaną o zrealizowanie projektów wybranych ze śmietniska. Kurator: Agnieszka Kulazińska