W środowisku młodego pokolenia twórców niezależnych ciągle brakuje miejsca prezentacji różnorodnych form artystycznych, które często są niezauważalne w głównym nurcie polityki kulturalnej miasta. Wielu młodych artystów nie ma gdzie prezentować swoich prac. Dzieje się tak również z twórcami niepełnosprawnymi. Głównym celem festiwalu - oprócz dążenia do stworzenia miejsca prezentacji młodych aktorów teatralnych, zespołów muzycznych, plastyków, rzeźbiarzy i innych twórców - jest promowanie sztuki niezależnej, integracja środowiska artystycznego, edukacja kulturalna oraz wykształcenie odbiorców sztuki. Chcielibyśmy, aby przestrzeń festiwalu była polem dyskusji, gdzie przy pomocy najróżniejszych środków artystycznych poruszane będą problemy społeczne - te większe, jak na przykład uzależnienie, przemoc, nietolerancja, alienacja czy homofobia, oraz mniejsze, dotyczące naszej codzienności: małych radości, absurdu i marzeń widzianych z perspektywy młodych osób. Chcielibyśmy, aby festiwal udowodnił, że sztuka jest na wyciągnięcie ręki, a każdy może być jej twórcą i uczestnikiem. Mamy nadzieję, że uda nam się stworzyć możliwości kontaktu z drugim człowiekiem i zawiązać nowe przyjaźnie. Program: Czwartek: 27.05.2010 17.30 - Spektakl "Sen o człowieku" Teatr Razem i Remont Pomp (Gdańsk) - sala widowiskowa 18.00 -Wernisaż wystawy uczestników projektu Grundtvig - galeria DA Wernisaż kończący dwuletni projekt o nazwie "Empowerment through arts for disabled people". Głównym założeniem projektu była wymiana dobrych praktyk w zakresie warsztatów artystycznych dla osób z niepełnosprawnością intelektualną. Uczestniczyły w nim organizacje z Rumunii, Włoch, Belgii oraz Polski. Wszystkie działania zostały sfinansowane ze środków Grundtvig Program "Uczenie się przez całe życie" - Galeria DA 18.30 - Spektakl "Miejsce Innego" Grupa teatralna Poza schematami (Warszawa) Symbolicznie przedstawiliśmy spotkanie z drugim człowiekiem, relację Ja - Ty, od której wszystko się zaczęło, która
Wolfgang Amadeusz Mozart Wesele Figara Libretto: Lorenzo da Ponte, na podstawie sztuki Pierre Beaumarchais'go 'Le marriage de Figaro'. Prapremiera Wiedeń, 1 maja 1786 Spektakl przygotowany w koprodukcji z Operą Wrocławską (premiera we Wrocławiu 30 grudnia 2008, premiera w Gdańsku 14 lutego 2009) "Wesele Figara" to kontynuacja losów byłego golibrody ("Cyrulik sewilski"), który z czasem został zarządcą dóbr swego pana - Hrabiego Almavivy. Niegdyś pomógł mu zdobyć żonę - piękną Rozynę. Wystarczyły jednak trzy lata, by gorące uczucie Hrabiego zamieniło się w katalog się w katalog rutynowych uśmiechów i serdeczności. Znudzony arystokrata tęskni już za "nowymi emocjami". Z nadzieją patrzy na urodziwą Zuzannę - pokojówkę swojej żony, a zarazem oficjalną narzeczoną Figara, ten nie zamierza jednak się nią nikim dzielić. Obmyśla więc intrygę, która ma udaremnić zamiary jego pana. "Wesele Figara" jest jedną z trzech najważniejszych oper Mozarta interpretowaną na różne sposoby i realizowaną w całej gamie stylów, mód i tendencji. Uważana jest dość powszechnie za dzieło komiczne. Jednocześnie jest to najbardziej seksowna i zarazem liryczna z oper Mozarta. Zasadniczym motorem działania bohaterów jest w tym utworze napięcie pomiędzy zmysłowością i tęsknotą za prawdziwą miłością. Muzyka utrzymuje to napięcie tak pięknie, że widzowie nie zauważają upływu czasu. Miłosne perypetie głównych bohaterów prowokują do gorzkiej refleksji na temat ułudy seksualnych rozkoszy. Niby oczywiste i banalne, a jednak gorzkie w każdorazowym indywidualnym doświadczeniu. Kiedy poszukiwanie uciech staje się rozpaczliwym remedium na brak miłości, może to przybrać wymiar komiczny dla obserwatora z zewnątrz. Sprawy ludzkie się nie zmieniają. Miłość, pożądanie, nienawiść i poczucie winy - zawsze te same problemy i ta sama rozpacz bez względu na epokę. Inne są tylko ubrania, technologie przy pomocy których toczy się życie, tempo tego życia i obyczaje. Kierownictwo muzyczne: Jose Maria Florencio Reżyseria i
Anna Świrszczyńska Tygrys tańczy dla Szu - Hin Twórcy najnowszej premiery w Teatrze "Miniatura" proponują małym widzom egzotyczną podróż do baśniowych Chin - krainy dobrych smoków, tańczących tygrysów, życzliwych i złośliwych duchów zamieszkujących świat wyobraźni ludzi Dalekiego Wschodu. Przewodniczką po tym niezwykłym świecie jest zabawna dziewczynka z ryżowych pól, nieustraszona Szu-Hin, która chcąc nakłonić swego chorego braciszka do zjedzenia cudownego lekarstwa, spełnia wszelkie jego fantastyczne życzenia, sprowadzając do domu magiczne postaci, symbolizujące kulturę i wierzenia Państwa Środka. Sztuka A. Świrszczyńskiej to typowy "teatr drogi", prosta w swej konstrukcji fabularnej historia, najeżonej trudnościami, wędrówki małej bohaterki po baśniowej krainie dla osiągnięcia wytyczonego celu Jej przygody przedstawione zostały w spektaklu w wyrazistej formie nawiązującej do współczesnego komiksu, dla którego chińska kultura i sztuka są jedynie inspiracją i pretekstem do scenicznej zabawy. Jest to więc teatr całkowicie umowny, tworzony na oczach widza, odgrywany przez aktorów z żartobliwym dystansem. Niezwykle barwna, stylizowana scenografia, atrakcyjne, żyworękie i transparentowe lalki oddają klimat egzotycznej chińskiej baśni, zaś dowcipna muzyka i choreografia łączą ten tradycyjny tekst ze współczesnością. Reżyseria: Konrad Szachnowski Scenografia: Olga Leszko Muzyka: Jerzy Stachurski Choreografia: Juliusz Stańda Obsada: Joanna Tomasik - LAO-TAN (wieśniaczka) Magdalena Żulińska (gościnnie) - SZU-HIN Edyta Ehrlich - żółw I, tancerka Jakub Ehrlich - LI-Tu (syn LAO-TAN) Arkadiusz Urban - CZENG-MING (lekarz) Jolanta Darewicz - żółw III, tancerka Hanna Miśkiewicz - żółw II, tancerka Jacek Majok - kapłan Jadwiga Sankowska - małpa I, tancerka Agnieszka Grzegorzewska - małpa II, tancerka Jacek Gierczak - FU (mandaryn) Piotr Kłudka - LIANG (sprzedawca świerszczy) Aleksander Skowroński (gościnnie) - tygrys Leszek Kowalski (gościnnie) - zbój I, wiatr Jerzy Nawojski
Ferenc Molnar Liliom Przekład: Grażyna Kania, współpraca: Gusztáv Hámos Okazywanie uczuć zdaje się być problemem współczesnego świata, który z coraz większą dezaprobatą traktuje wszelkie przejawy ludzkiej wrażliwości, a coraz bliżej mu do wirtualnej rzeczywistości pseudouczuć i pseudozwiązków. Dramat "Liliom" Ferenca Molnara, jednego węgierskiego najwybitniejszych, węgierskich dramatopisarzy XX wieku, jest historią o zdeprawowanym mężczyźnie, który kocha swoją żonę i nienarodzone dziecko, ale woli popełnić samobójstwo niż się do tego przyznać. Jego duma, arogancja i nieprzejednanie nie pozwalają mu na okazywanie prawdziwych, ludzkich emocji. Wyznaje zasadę: Kocham, więc biję. Spektakl "Liliom" to próba analizy społeczeństwa niewierzącego w bezwarunkową, bezinteresowną i szczerą miłość. Reżyseria: Grażyna Kania Scenografia: Patrycja Walczak Występują: Liliom - Dariusz Siastacz Juli/Lujza - Katarzyna Bieniek Mari - Anna Iwasiuta Muskatowa - Olga Barbara Długońska Ficsur - Rafał Kowal Hallundrowa - Dorota Lulka Hugo - Grzegorz Wolf Linzmann/Koncypista - Piotr Michalski Policjant - Mariusz Żarnecki Tokarz - Sławomir Lewandowski
Joe Orton Łup Przekład: Małgorzata Semil Dzień pogrzebu. Pogrążona w smutku po stracie żony i matki rodzina, przyjaciel syna, niewinna pielęgniarka, pracownik miejskich wodociągów i toczące się po podłodze szklane oko zmarłej. Spoczywaj w spokoju, mamo - chyba że możesz się jeszcze do czegoś przydać. Ta groteskowa historia ze zwłokami w tle, balansująca na granicy farsy i kąśliwej obserwacji rzeczywistości, wyszła z pod pióra Joe Ortona - brytyjskiego prekursora kultury campowej i mistrza czarnej komedii. Reżyserem "Łupu" jest Iwo Vedral, absolwent Wydziału Wiedzy o Teatrze warszawskiej Akademii Teatralnej i Wydziału Reżyserii krakowskiej PWST. Był wielokrotnie asystentem Krzysztofa Warlikowskiego, a także Krystiana Lupy, Wojciecha Smarzowskiego, Pawła Miśkiewicza. Przygotował "Amok moja dziecinada" w krakowskim Teatrze Nowym jako spektakl dyplomowy. Reżyserował czytania dramatów w TR Warszawa i w Teatrze Dramatycznym w Wałbrzychu. W Starym Teatrze w Krakowie wyreżyserował "Puzzle" Szymona Wróblewskiego w ramach Festiwalu bazart. W minionym sezonie przygotował prapremierę "Podróży poślubnej" Władimira Sorokina w Teatrze Jeleniogórskim. Scenografię do "Łupu" przygotowuje Tomasz Brzeziński, absolwent wydziałów Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej w Warszawie i Wzornictwa Przemysłowego Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Finalista i laureat nagrody specjalnej pierwszej edycji konkursu Fortis Young Design na młodego projektanta o największym potencjale rynkowym. Od paru lat działa w Grupie Projektowej Symbioza, której jest współzałożycielem. Był asystentem Grzegorza Jarzyny przy "4.48 Psychosis" Sarah Kane. Z Iwo Vedralem współpracował wcześniej projektując scenografię i kostiumy do "Księżniczki na opak wywróconej" Calderona w Teatrze Studyjnym w Łodzi oraz przy dwóch próbach czytanych w TR Warszawa przygotowując projekcje. Joe Orton - Angielski prozaik i dramatopisarz. Od jego nazwiska pochodzi termin "ortoneska" oznaczający twórczość "oburzająco makabryczną".
Juliusz Słowacki Zawisza Czarny Zawisza Czarny - największy polski rycerz, znany na całą Europę, zawsze zwycięski, rozsławiony w pieśniach, symbol polskiego zwycięstwa pod Grunwaldem. Takiego Zawiszę znamy z lekcji historii. Juliusz Słowacki w swoim dziwnym, ironicznym, nigdy niedokończonym dramacie przedstawia go jednak zupełnie inaczej: zmęczony wojną i zabijaniem trafia wraz z dwójką swoich sług: Głupcem i Turczynem Mandułą, na zamek Gniewosza i pięknej polskiej szlachcianki - Laury. Jak odnajdzie się polski bóg rycerstwa w momencie, gdy za przeciwnika będzie miał kobietę? Czy będzie w stanie walczyć o siebie, gdy "ojczyzna wzywa"? Adam Orzechowski o spektaklu: "Szukamy modelu polskiego bohatera. Zawisza Czarny, rycerz znany w średniowieczu w całej Europie, nasza gwiazda tamtych czasów, wydaje się być na to idealnym materiałem, wzorcem metra z Sevres polskiego herosa. Słowacki ukazuje Zawiszę nie w jego naturalnym środowisku - na polu bitwy, ale na zamku, miejscu intryg miłosnych i politycznych manipulacji, by - jak w soczewce - skupić w nim i wydobyć nasze cechy narodowe, nasze zalety, ale i przede wszystkim nasze wady i ułomności. Nasz wieszcz wcale nie wieszczy o wspaniałości naszego kraju, ale przeciwnie - w sposób ironiczny, a momentami wręcz okrutny, obnaża nasze słabości, kpi z naszej osławionej sarmackiej duszy. Chciałbym, żeby ten nasz średniowieczny Zawisza, stał się przyczynkiem do rozważań nad nami, zwykłymi Polakami dzisiaj. Byśmy zastanowili się nad naszymi wzorcami, autorytetami; nad tymi wszystkimi, których z całej siły wpychamy na pomniki, tylko po to, by jeszcze szybciej i z jeszcze większą pompą ich potem obalić." Reżyseria: Adam Orzechowski Scenografia: Magdalena Gajewska W spektaklu występują: Dorota Androsz, Robert Ninkiewicz (gościnnie), Zbigniew Olszewski, Małgorzata Oracz, Marek Tynda.
W Gorącej Wodzie Kompani od stycznia 2010 zapraszają na aulę Uniwersytetu Gdańskiego do oglądania i współtworzenia improwizowanych szołów. Widowiska te, szalone, głupkowate, spontaniczne do granic możliwości, powstają w oparciu o sugestie płynące z widowni, które przetwarzane są na bieżąco przez Kompanów w mięso sceniczne. Działo się to, dzieje i dziać będzie ku uciesze, relaksacji oraz mentalnej resetacji Szanownych Widzów. Na uwieńczenie tego pięknego roku akademickiego, Kompani zdecydowali się zgotować kochanym widzom i sobie kolejne zaskakujące rozwiązanie - sceniczne szranki i konkury ze znamienitymi gośćmi! Zapraszamy zatem na THE KUMPELS, czyli na dwa impro szoły, w trakcie których na scenie spotkają się W Gorącej Wodzie Kompani z improwizującymi: 25 maja (wtorek) 2010 godz. 19.00 WGWKompani vs Grupa "Ad-hoc" z Krakowa 8 czerwca (wtorek) 2010 godz. 19.00 WGWKompani vs Endorfinas z Zielonej Góry Grupa "Ad-hoc" powstała w 2008 roku. W skład zespołu weszli członkowie Grupy Rafała Kmity, kabaretów PUK, Który, Ucho, Chwilowo Kaloryfer oraz kabaretu Róbmy Swoje i zapoczątkowali [foto1] serię Wieczorów Komedii Improwizowanej. Grupa przedstawia ponad godzinny program zbudowany w oparciu o sugestie widowni. Inspiracją dla występów jest amerykańskie show "Whose line is it anyway". Właśnie z tego programu zaczerpnięta została koncepcja improwizowanych gier i scenek, które kabareciarze przedstawią na scenie. Publiczność ma wpływ na każdy z tworzonych na żywo skeczy - może wybrać miejsce akcji, postacie, które mają w nim wziąć udział czy też nawet wtrącić niektóre kwestie. W Gdańsku gościć będą: - Alan Pakosz (Kabaret PUK) - Tomasz Biskup (Kabaret PUK) - Marcin Wojciech (Kabaret Chwilowo Kaloryfer) - Michał Ociepa (Kabaret Ucho) - Janek Malinowski (Kabaret Ucho). Zielonogórska Grupa Improwizacyjna ENDORFINAS jest oparta na kabareciarzach z Zielonogórskiego Zagłębia Kabaretowego. Powstała pod wpływem krótkiego, acz silnego impulsu. Po prostu, któregoś dnia przyszedł
Ruszyła III edycja Projektu KZO z pulą nagród wynoszącą prawie 10 tys. złotych . PROJEKT KZO to cykl ogólnopolskich konkursów twórczych (m.in. literackich, plastycznych czy fotograficznych), którego ideą przewodnią jest aktywizacja środowisk twórczych w kraju, ale także - z racji tego, iż organizatorem akcji jest pismo literackie - kreowanie mody na literaturę. Finałem Projektu KZO jest trzydniowa sesja imprez kulturalnych: koncertów, paneli dyskusyjnych i spotkań literackich, zbiegająca się zawsze z wydaniem kolejnego numeru pisma literackiego KORESPONDENCJA Z OJCEM. III finał Projektu KZO odbędzie się w dniach 23-25 września br. w Spółdzielni Literackiej w Sopocie, przy ul. Jana Kazimierza 2. L I S T A K O N K U R S Ó W : 1. STYPENDIUM ARTYSTYCZNE W KOTŁOWNI W ramach III edycji Projektu KZO redakcja kwartalnika "Korespondencja z ojcem" zaprasza malarzy (bez względu na płeć, dokonania artystyczne i wiek*) do składania aplikacji na tygodniowe stypendium artystyczne w kotłowni. Stypendium za cały okres pobytu wynosi 2100 złotych. Przyjmowanie zgłoszeń trwa do 31 sierpnia 2010 roku. Okres stypendium trwa tydzień - od 9 do 16 września (do ustalenia) 2010 r. W tym czasie stypendysta zostaje zamknięty w kotłowni Spółdzielni Literackiej w Sopocie, gdzie przez 7 kolejnych dni maluje obraz, który następnie zostanie zaprezentowany w trakcie finału III edycji Projektu KZO i ostatecznie wystawiony na sprzedaż. Pieniądze ze sprzedaży obrazu zostaną przeznaczone na sfinansowanie druku kolejnego numeru pisma "Korespondencja z ojcem". Szczegóły i zasady na stronie: Stypendium artystyczne w kotłowni. 2. KONKURS NA OPOWIADANIE Tematyka opowiadania dowolna. Na teksty w języku polskim (oryginalne, wcześniej nie publikowane w prasie papierowej, o objętości do 20 000 znaków ze spacjami) czekamy do 31 sierpnia 2010. Opowiadania proszę wysyłać na adres korespondencja@korespondencjazojcem.pl. Nagroda w konkursie wynosi 3000 złotych. W tytule maila prosimy wpisać "Konkurs na
The Dump - recycling myśli Projekt artystyczny 24.04 - 30.05.2010 Finisaż prejektu 31.05.2010, godz. 17.00 "The Dump.net" to pomysł francuskiego artysty i teoretyka Maurice Benayoun. Krótko opisać go można jako śmietnisko /skład myśli. Ma on formę internetowego blogu, na którym znajdują się koncepty prac w formie teoretycznej, hipotecznej, pomysły zbyt skomplikowane do realizacji, nie do końca zdefiniowane, przelotne idee rodzące się codziennie w umyśle artysty. Co odróżnia obecnie artystów od reszty społeczeństwa? W czasach nowożytnych sytuacja była prosta, ważne miejsce w twórczości artystycznej zajmował warsztat. Artyście do wykonania dzieła potrzebne były umiejętności. Tworzył według disegno - zamysłu w umyśle, zdolność do wdrożenia go w życie była konieczna. W XX wieku proporcje odwróciły się - umiejętności przestały być najważniejsze, twórczość artystyczna stała się sferą czystych konceptów. Obecnie finalna praca może być wykonana przez kogoś innego, stać się dziełem przypadku, jej współautorem lub warunkiem konstytuującym ją może być odbiorca. "The Dump - recycling myśli" jest rodzajem eksperymentu, jego konstrukcja kojarzyć się może z internetowym forum. Zaproszeni do projektu artyści poproszeni zostaną o zrealizowanie projektów wybranych ze śmietniska. Kurator: Agnieszka Kulazińska