Centrum Kultury w Gdyni zaprasza na wieczór z Arturem Andrusem pt. "Dni bezciastkowe z Andrusem" 11 kwietnia 2011 r. g. 19.00 Teatr Miejski w Gdyni ul. Bema 26 Będzie to satyryczny wieczór autorski Artura Andrusa, podczas którego przedstawi on swój program kabaretowy, a przy okazji będzie to również wieczór promocyjny książki Małgorzaty Sokołowskiej. Andrus będzie wplatał w swój program przykłady absurdalnych rozporządzeń urzędowych o których mowa we wcześniej wymienionej książce. Podczas wieczoru promocja książki Małgorzaty Sokołowskiej o absurdalnym świecie rozporządzeń urzędowych. Bilety - 50 zł do nabycia: Centrum Kultury w Gdyni ul. Łowicka 51, tel. 058 664 73 77, www.ckgdynia.pl; Teatr Miejski w Gdyni, tel. 58 660 59 20, www.teatrgombrowicza.art.pl
Oświadczyny/NiedźwiedźAnton CzechowSpektakl jest połączeniem dwóch jednoaktówek Antoniego Czechowa - "Niedźwiedź" i "Oświadczyny". "Z tekstów Czechowa wyłania się obraz człowieka zagubionego, zmęczonego i przestraszonego życiem, zmagającego się z własnymi pragnieniami, lękami, ułomnościami, marzącego o miłości, zrozumieniu i akceptacji. Tak samo jak sto lat temu, ludzie podlegają tym samym namiętnościom, instynktom i pragnieniom. Ponadczasowość sztuk Czechowa oraz jego kunszt literacki sprowokowały mnie do zmierzenia się z twórczością mistrza rosyjskiego dramatu" - Marek Brand.Reżyseria: Marek BrandObsada:Magdalena Żulińska (Teatr Miniatura), Ewa Dziedzic (Teatr Zielony Wiatrak), Tomasz Kobiela (Teatr Zielony Wiatrak), Jacek Majok (Teatr Miniatura), Maciej Szemiel (Teatr Wybrzeże)
W Teatrze przy Stole czytają aktorzy - Justyna Bartoszewicz i Krzysztof Gordon. Wstęp na spektakle jest bezpłatny. Uwaga: Dany spektakl będzie przedstawiany tylko jeden raz - premiera! Nie robimy powtórek! David Alan Mamet (ur. 30 listopada 1947 w Chicago), amerykański dramatopisarz, scenarzysta i reżyser filmowy. Pochodzący z żydowskiej rodziny Mamet został zauważony przez krytyków w 1976 dzięki trzem sztukom - The Duck Variations, Sexual Perversity in Chicago i American Buffalo - wystawionym na Broadwayu. Inny z jego dramatów, Glengarry Glen Ross, w 1984 zdobył Nagrodę Pulitzera, a w 1992 został sfilmowany w gwiazdorskiej obsadzie (Al Pacino, Jack Lemmon, Alec Baldwin, Ed Harris, Alan Arkin, Kevin Spacey). W kinematografii debiutował jako scenarzysta w 1981 (Listonosz zawsze dzwoni dwa razy). Za scenariusz do Werdyktu Sidneya Lumeta został nominowany do Oskara. Jest autorem scenariuszy do wielu filmów, np. Nietykalnych De Palmy czy Ronina Johna Frankenheimera. Jako reżyser debiutował w 1987 Domem gier. Do ważniejszych wyreżyserowanych przez niego filmów należą także Wydział zabójstw (rozgrywający się w środowisku żydowskim) oraz dramat sensacyjny Skok z Genem Hackmanem w roli głównej. Mamet, niezależnie od roli w jakiej występuje przy produkcji filmu, zawsze dba o psychologiczną wiarygodność stworzonych przez siebie postaci i relacji panujących między nimi. Ogromną rolę w firmowanych jego nazwiskiem filmach odgrywają dialogi.
Spektakl Teatru Capitol w WarszawieKlimkterium i... już(coś między kabaretem, musicalem a farsą)Bohaterkami musicalu są cztery kobiety w wieku "menopauzalnym". Wszystkie mają problemy, z którymi muszą się uporać. Pragniemy pokazać, że klimakterium jest wpisane w życie kobiety - mają je bohaterki występujące na scenie, ale także kobiety siedzące na widowni - miały, mają albo będą je miały. Jest to czas dla kobiety trudny, co wcale nie znaczy, ze beznadziejny. Ważna jest świadomość wspólnoty pewnych doświadczeń - kobiety siedzące na widowni dowiadują się, że ich dolegliwości nie są czymś wyjątkowym. Mimo iż menopauza dotyczy wszystkich kobiet, jest to temat wstydliwy, a co za tym idzie - starannie pomijany.Poprzez spektakl pragniemy zilustrować, w sposób zrozumiały, przystępny i humorystyczny, jak rożnymi sposobami można sobie z tym radzić. Jedne bohaterki chcą się poddać zastępczej terapii hormonalnej , inne boją się jej i wybierają ziołolecznictwo, jeszcze inne idą w kierunku jogi lub ćwiczeń gimnastycznych.Sztuka ma pokazywać owe różne zachowania, zawsze jednak w sposób humorystyczny - tym bardziej, że sam humor jest dosknałym lekarstwem (bez skutków ubocznych). Śmiejąc się łatwiej znosimy przeciwności losu.Aktorki nie boją się śmieszności, nie wstydzą się grać postaci w wieku średnim i starszym. To znane postacie medialne, potrafiące rozbawić i wzruszyć publiczność. Pokazują, że można być czynną i twórczą kobietą, bawić się i tańczyć do późnego wieku. Nikt, tak jak druga kobieta nie zrozumie cierpień, których doświadcza się w tym czasie. Stąd popularne "babskie" spotkania na których można porozmawiać na "wstydliwe" tematy, o których trudno rozmawiać z mężem czy dziećmi. Myślę, że problemy czasu klimakterium najlepiej charakteryzuje początkowy tekst, który kobiety "rapują" na początku przedstawienia.Spektakl ma za zadanie pokazać że każda kobieta ma na to wszystko swój dobry sposób. Najważniejsze by ten temat przestał być tematem tabu, by móc o tym rozmawiać.