Grease Muzyka, libretto, teksty piosenek: Jim Jacobs, Warren Casey Kultowy musical, który przenosi widzów w szalone lata 50 - te! "Grease" to także wielki przebój filmowy z 1978 roku, z niezapomnianymi rolami Johna Travolty i Olivii Newton-John. Jeden z najbardziej dochodowych filmów muzycznych w historii, nominowany do wielu prestiżowych nagród (w tym m.in. do Oscara i Złotego Globu). Amerykańska szkoła średnia; przystojni, zbuntowani młodzieńcy w czarnych skórzanych kurtkach - niepokorni, typowi młodzi gniewni. Szybkie samochody, cheerlederki w różowych strojach i wszechobecna brylantyna! Roztańczeni, zakochani w rock and rollu i dobrej zabawie młodzi bohaterowie zmagają się z miłosnymi problemami. Świetna choreografia i chwytliwe, przebojowe piosenki m.in. You Are The One What I Want, Look at Me I'm Sandra Dee i Summer Nights. "Grease" to przede wszystkim dobra zabawa, którą Teatr Muzyczny przenosi z Broadwayu na gdyńską scenę. Pełen wigoru i świeżości ekscytujący musical składający hołd niezapomnianej epoce rock'n'rolla!!! Reżyseria: Maciej Korwin Choreografia: Jarosław Staniek Scenografia: Wojciech Stefaniak Kierownictwo muzyczne: Tomasz Filipczak (przy współpracy Dariusza Różankiewicza) Kostiumy: Dorota Zalewska Przygotowanie wokalne: Agnieszka Szydłowska Obsada: DANNY ZUKO - Marek Kaliszuk / Paweł Kubat SANDY OLSON - Dorota Białkowska / Paulina Łaba /ad/ KENICKIE - Paweł Czajka / Krzysztof Wojciechowski BETTY RIZZO - Renia Gosławska / Aleksandra Meller SONNY LATIERRI - Tomasz Bacajewski / Sebastian Wisłocki FRENCHY - Agnieszka Król / Karolina Merda ROGER - Paweł Mielewczyk / Adam Zawicki MARTY - Mariola Kurnicka / Anna-Maria Urbanowska DOODY - Michał Zacharek / Krzysztof Żabka JAN - Magdalena Smuk / Agnieszka Rose /ad/ EUGENE FLORCZYK - Tomasz Czarnecki/ Janusz Żak
Kochankowie z Werony na motywach "Romea i Julii" Williama Szekspira przekład: Stanisław Barańczak Premiera: 6 maja 2011 r. w byłej zajezdni tramwajowej przy ul. Kurzej w Gdańsku oraz 20 maja 2011 r. na Scenie na Nowym Świecie w Legnicy. "Kochankowie z Werony" są bardzo radykalną i głęboką trawestacją szekspirowskiego Romea i Julii. Przyczyną dla której czynimy tak daleko idące zmiany dramaturgiczne jest chęć usłyszenia w tym klasycznym dramacie jak najbardziej donośnego głosu Szekspira współczesnego. Pod podobnymi zresztą auspicjami powstawały poprzednie szekspirowskie inscenizacje teatru legnickiego - "Jak wam się podoba", "Koriolan", "Hamlet", "Portowa opowieść", "Otello" - spektakle prezentowane na festiwalach krajowych i zagranicznych. Zawsze bowiem zależy nam, aby arcydzieła angielskiego mistrza stawały się na naszej scenie wyrazistymi wypowiedziami na temat Polski współczesnej. "Kochankowie z Werony" opowiadają o społeczności, która znalazła się na progu wojny domowej. Odwieczna niechęć panująca między rodami Capullettich i Montecchich, która w dramacie Szekspira ma przyczynę niejasną i ginącą w pomroce dziejów, u nas zyskuje mocno określoną podstawę ideową: jest światopoglądowym sporem pomiędzy obozem liberałów, a partią religijnych i obyczajowych rygorystów. Obserwujemy tu swoiste zderzenie cywilizacji - jednej: przyzwalającej i hedonistycznej z drugą - represyjnie strzegącą dziedziczonego wzorca kulturowego. W naszej Weronie współistnieć będą obok siebie luksusowe domy schadzek i przeciągające pod ich oknami procesje religijne. Życie rodzinne przedstawicieli obu obozów znajdzie się w fazie rozkładu: albo za sprawą otwartej i manifestowanej swobody obyczajowej albo - przeciwnie - pełnej hipokryzji i obłudy świętoszkowatości. Oba te nurty, szczepione ze sobą w klinczu sporu na śmierć i życie, stają się w konsekwencji równie nietolerancyjne i uciążliwe nawet dla swych wyznawców. Tak je przynajmniej odbierają przedstawiciele młodego pokolenia obu
Pies z kulawą nogą Olga Czekina Spektakl dla dzieci! Urocza, zabawna i mądra propozycja dla młodych widzów. Oto w sennym świecie spotykamy eleganckiego Kota, wielorasowego Psa i Dziewczynkę - baletnicę niczym z pozytywki. Zbłąkany Pies trafia na podwórko Kota i oczywiście rozpoczyna się odwieczny spór tych dwóch zwierząt. W ich świat wkracza Dziewczynka, szukająca zaginionego pupila. Co wyniknie z tego zamieszania i jaki morał płynie z bajki, zobaczcie sami! Przekonajcie się, czy Pies naprawdę ma "pieskie życie" i czy czarny kot rzeczywiście przynosi pecha? Reżyseria i koncepcja scenograficzna: Zdzisław Starczynowski Scenografia multimedialna: Radek Moenert i Paweł Nurkowski Kostiumy: Sabina Czupryńska Muzyka: Robert Kanaan Występują: KOT: Elżbieta Mrozińska PIES: Joachim Lamża (gościnnie) / Bogdan Smagacki DZIEWCZYNKA: Katarzyna Bieniek STRAŻNIK MIEJSKI: Maciej Sykała
Ingmar BergmanPersonaPrzekład: Stefan H. Kaszyński, Gernowefa Sadalska"Persona jest rolą przypisaną jednostce przez społeczeństwo, rolą, jaką ma ona - zgodnie ze społecznymi oczekiwaniami - odegrać w życiu." - tak definiuje pojęcie persony filozof Carl Gustav Jung. Leżący w szpitalu, przechodzący rekonwalescencję po ostrym zapaleniu płuc, wielki szwedzki reżyser Ingmar Bergman, pisze, inspirowany tym tematem, jeden ze swoich najdziwniejszych, najbardziej wieloznacznych scenariuszy. PERSONA to opowieść o dwóch kobietach - wielkiej aktorce, Elżbiecie Vogler, która nagle postanowiła milczeć, i siostrze Almie, jej opiekunce. Jedna milczy, druga mówi; jedna opowiada, druga tylko słucha. Właśnie ten eksperyment Bergmana: niezwykły, urywany, na pół milczący dialog dwóch szukających zrozumienia kobiet prapremierowo w Polsce na deskach Teatru Wybrzeże.Reżyseria: Grzegorz WiśniewskiDramaturgia: Jakub RoszkowskiObsada:Joanna BogackaEwa Jendrzejewska
Foczka Akrobatka Libretto: Waldemar Kotas Muzyka: Jacek Mełnicki Atrakcyjnie zainscenizowana opowieść o foce egoistce, która prowadzi próżniaczy żywot, nie trudzi się pracą i uwielbia drwić z innych. Ale kiedy postanowi zostać artystką cyrkową, przekona się, że tylko ciężka praca i żmudne ćwiczenia pozwolą jej osiągnąć sukces... Jak to miło foką być Ze wszystkiego w koło drwić Nic nie robić, jeść i spać I na nerwach wszystkim grac Tak przedstawia się nam Foczka na początku przedstawienia. Później jednak postanawia dostać się do cyrku by tam wystąpić na arenie. Nie jest to jednak proste bo: Jeśli chcesz na sukces liczyć I potrafisz trudom sprostać Musisz bracie ciężko ćwiczyć Wtedy możesz mistrzem zostać... Zobaczcie jak foczka realizuje swoje marzenia. Reżyseria: Zbigniew Sikora Scenografia: Renata Godlewska Występują: Dorota Białkowska, Robert Kampa, Tomasz Podsiadły, Zbigniew Sikora Orkiestra cyrkowa: Tadeusz Wiśniewski i Krzysztof Krawiec (m.in. gitara, tuba, klarnet, saksofon, instrumenty perkusyjne) Trojmiasto.pl komentuje Jest przynajmniej kilka powodów dla których warto zobaczyć "Foczkę Akrobatkę" w reżyserii Zbigniewa Sikory. To ciekawy, niebanalny, dobrze zagrany spektakl. Dla dzieci "na żywo" gra orkiestra cyrkowa, która umiejętnie została wkomponowana w całe przedstawienie. Tytułowa Foczka Akrobatka Doroty Białkowskiej ma w sobie wystarczająco dużo uroku, aby od razu pozyskać przychylność dzieci. Występ aktorów Teatru Muzycznego celowo prowadzony jest w kierunku klaunady, przeprowadzonej konsekwentnie, bez zgrzytów choreograficznych. Dzięki przygotowaniu taneczno-wokalnemu najmłodsi mają okazję posłuchać piosenek i zobaczyć taniec na poziomie czołowych polskich teatrów dla dzieci. Same dzieci zostają zaangażowane w akcję widowiska, więc dla niektórych z nich będzie to ponadto niezapomniane przeżycie występu na scenie. Atmosferę zabawy podsycają aktorzy drugiego planu - Robert Kampa, Tomasz Podsiadły i Zbigniew Sikora. Pomimo niewielkich możliwości
Dario Fo, Franca Rame Związek otwarty Znudzone sobą małżeństwo przechodzi kryzys. Niewiadomo, czy wspólnie to zaplanowali, czy też grają jedno przed drugim w tajemnicy, ale ona wielokrotnie próbuję popełnić samobójstwo - co nigdy nie dochodzi do skutku, on zaś nieustannie romansuje, na co również nie ma dowodów. Miłość, zazdrość, duma, intymność, wszystko to wystawione zostaje na próbę rzekomo nowej jakości bycia we dwoje. Farsa Dario Fo ma kilka planów, jest teatrem w teatrze, dialogiem z publicznością, pełnym śmiesznych i przewrotnych sytuacji grą. Zobaczcie jak zabawne potrafią być małżeństwo i dorosłość! Reżyseria: Tomasz Man Scenografia: Magdalena Gajewska Muzyka: Zespół OŚEM Obsada: Beata Buczek Żarnecka: Ona Piotr Michalski: On
Dzikie łabędzie Tekst oryginalny oparty na motywach baśni H. Ch. Andersena Krystyna Jakóbczyk o spektaklu: Zawsze pociągały mnie historie, w których, mały jak okruszek, szlachetny bohater zmaga się z potężnymi siłami zła i zdumiewające, ale walkę tę wygrywa. Taka jest właśnie historia królewny Elzy, która dziergając z włókien pokrzyw pancerne koszulki wybawiła z mocy złych czarów swoich braci zaklętych w białe dzikie łabędzie. Tą fantastyczną baśń Andersena chciałam opowiedzieć młodym widzom w sposób niezwykły. Sięgnęłam więc po oryginalny sposób na dobry spektakl i w "teatralnym kotle" zanurzyłam przeróżne składniki; dużo teatralnej magii, skomplikowaną sieć intryg perfidnych wiedźm, dużą dawkę zemsty złej królowej MORDENY i podstępnego mistrza HILMARA... Dla równowagi dodałam szlachetność Króla Marka zwanego Dobrym, wiernej starej NIANI i DUCHA KRÓLOWEJ MARII....Wszystko ostro zaprawiłam czarną magią, dodałam niesamowite bogate maski i kostiumy scenografa PAVLA HUBIČKI i wykorzystałam zaprojektowaną przez niego wielką obrotową machinę teatralną. Wszystko więc wciąż kręci się, wiruje, miesza... Dramaturgię tworzy także urocza i groźna, smutna i wzruszająca muzyka PIOTRA SALABERA. Inscenizację, obrazy i tańce na sabacie czarownic stwarza mistrzowską ręką HENRYK KONWIŃSKI... Lecz wciąż brakowało w tym "kotle" duszy, która śmiałaby się i płakała wraz z małą ELZĄ... Stworzyli ją AKTORZY, dając pięknym formom i kostiumom życie i gwałtowne emocje. Magiczny "kocioł teatralny" wrze, a z pary unoszącej się z kotła wyczytać można jasne przesłanie: jeśli jesteś tylko małym dzieckiem też możesz podjąć walkę z potężnymi siłami współczesnego zła, które zagraża twojej rodzinie... dotknęło rodziców, rodzeństwa,innych krewnych... I możesz wygrać tę walkę! Właśnie po to opowiedziałam wam historię o dzikich łabędziach. Tekst i reżyseria: Krystyna Jakóbczyk Scenografia: Pavel Hubička Muzyka: Piotr Salaber Choreografia: - Henryk Konwiński Teksty piosenek:- Kazimierz
"Labirynt" to nietypowe przedsięwzięcie, stworzone przez grupę młodych artystów z Zielonej Góry. Jest to multimedialny spektakl, podczas którego widz odbywa indywidualną podróż poprzez szereg interaktywnych komnat w których dokonuje wyboru co do dalszej drogi. Przedstawienie daje widzowi szansę na chwilę samotności i skłania do głębokiej refleksji nad kierunkiem własnego życia, istnieniem Boga, sensem wiary i wyborów dokonywanych w świecie pełnym hałasu, chaosu i sprzecznych priorytetów ... Przejście przez Labirynt trwa około 40 minut. Każdy przechodzi przez niego sam - prowadzony "słuchowiskiem", wyposażony w zestaw MP3 oraz latarenkę dla oświetlenia drogi. Istnieje możliwość wyjścia po kilku pierwszych komnatach. Komnat w sumie jest 11. Adres: ul. Leczkowa 27, Gdańsk Wrzeszcz. Obiekt Kościoła Chrześcijan Baptystów 2 Gdańsk. Godziny otwarcia: - w tygodniu od godz. 15:00 do 21:00 (ostatnie wejście o 21:00); - w soboty od 9:00 do 21:00, - w niedzielę od 12:00 do 21:00.