Bóg mordu Yasmina Reza Przekład: Barbara Grzegorzewska Niesamowity, zaskakujący, a miejscami nawet przerażający komediodramat, w którym tekst staje się pretekstem do wirtuozerskiej gry aktorów. Na jego podstawie Roman Polański nakręcił swój ostatni film, nieprzypadkowo zatytułowany "Rzeź". Oto dwa małżeństwa spotykają się, by wyjaśnić nieporozumienie między ich nastoletnimi synami, wskutek którego jeden z nich stracił dwa przednie zęby. Zwyczajne spotkanie, nie wiadomo kiedy przerodzi się w piekło oskarżeń i wzajemnych pretensji, podczas którego bohaterami wyraźnie zawładnie tytułowy "bóg mordu". Reżyseria i opracowanie muzyczne: Tomasz Man Scenografia: Anetta Piekarska - Man Asystent reżysera: Bogdan Smagacki Obsada: Véronique Houllié - Elżbieta Mrozińska Michel Houllié - Bogdan Smagacki Annette Reille - Monika Babicka Alain Reille - Szymon Sędrowski
Shrek Komedia dla dorosłych, na którą przyjść mogą także dzieci! Przekład: Bartosz Wierzbięta Musical SHREK to przeniesiona na deski teatralne filmowa historia o zielonym ogrze o wielkim sercu. Postać SHREKA znają niemal wszyscy. Ten niezbyt urodziwy wielki ogr, wiedzie spokojny i beztroski żywot starego kawalera, gdzieś na baśniowym bagnie. Niezdarny i posiadający swoiste pojęcie higieny bohater jest zadowolony ze swojego życia do momentu, gdy nagle w jego domu zaczynają pojawiać się postacie znane z rozmaitych bajek. Na ukochanym bagnie SHREKA robi się coraz ciaśniej i głośniej i nie zanosi się na to, by w najbliższej przyszłości miało się to zmienić. Okazuje się, że za całym zamieszaniem stoi zły Lord Farquaad, który ma dla SHREKA arcytrudne zadanie. Wraz z irytującym i gadającym Osłem muszą uwolnić piękną Księżniczkę z rąk straszliwego Smoka... Błyskotliwy humor, plejada bajkowych postaci, nawiązania do kultury popularnej i wątki obyczajowe - dzięki temu SHREK łączy pokolenia dzieci i dorosłych, rodziców i dziadków, bawiąc, wzruszając i budząc pozytywne emocje. Musicalowa wersja przygód zielonego ogra to największa z dotychczasowych produkcji Teatru, angażująca najnowocześniejszą technikę teatralną, efekty specjalne, piękne kostiumy i skomplikowaną charakteryzację. Libretto i teksty piosenek: David Lindsay - Abaire Muzyka: Jeanine Tesori Reżyseria: Maciej Korwin Kierownictwo muzyczne: Dariusz Różankiewicz Scenografia: Paweł Dobrzycki Kostiumy: Jerzy Rudzki Choreografia: Joanna Semeńczuk Przygotowanie wokalne: Anna Domżalska, Agnieszka Szydłowska Ruch sceniczny: Bernard Szyc Obsada: SHREK - Rafał Ostrowski, Paweł Tucholski, Jacek Wester OSIOŁ - Kamil Dominiak, Tomasz Więcek, Krzysztof Wojciechowski FIONA - Agnieszka Babicz, Magdalena Smuk, Marta Wiejak FARQUAAD - Łukasz Dziedzic, Sebastian Wisłocki, Janusz Żak SMOCZYCA - Grażyna Drejska, Karolina Merda, Marta Smuk CIASTEK - Agnieszka Kaczor, Karolina Merda PINOKIO - Mateusz Deskiewicz, Tomasz Gregor ŚWINKI TRZY
Kopciuszek Sergiusz Prokofiew balet w 3 aktach Kierownictwo muzyczne: Jakub Kontz Choreografia: Eugenio Scigliano Scenografia: Carlo Cerri Kostiumy: Kristopher Millar i Lois Swandale Bałtycki Teatr Tańca, Orkiestra Opery Bałtyckiej dyrygent - Jakub Kontz
Shrek Komedia dla dorosłych, na którą przyjść mogą także dzieci! Przekład: Bartosz Wierzbięta Musical SHREK to przeniesiona na deski teatralne filmowa historia o zielonym ogrze o wielkim sercu. Postać SHREKA znają niemal wszyscy. Ten niezbyt urodziwy wielki ogr, wiedzie spokojny i beztroski żywot starego kawalera, gdzieś na baśniowym bagnie. Niezdarny i posiadający swoiste pojęcie higieny bohater jest zadowolony ze swojego życia do momentu, gdy nagle w jego domu zaczynają pojawiać się postacie znane z rozmaitych bajek. Na ukochanym bagnie SHREKA robi się coraz ciaśniej i głośniej i nie zanosi się na to, by w najbliższej przyszłości miało się to zmienić. Okazuje się, że za całym zamieszaniem stoi zły Lord Farquaad, który ma dla SHREKA arcytrudne zadanie. Wraz z irytującym i gadającym Osłem muszą uwolnić piękną Księżniczkę z rąk straszliwego Smoka... Błyskotliwy humor, plejada bajkowych postaci, nawiązania do kultury popularnej i wątki obyczajowe - dzięki temu SHREK łączy pokolenia dzieci i dorosłych, rodziców i dziadków, bawiąc, wzruszając i budząc pozytywne emocje. Musicalowa wersja przygód zielonego ogra to największa z dotychczasowych produkcji Teatru, angażująca najnowocześniejszą technikę teatralną, efekty specjalne, piękne kostiumy i skomplikowaną charakteryzację. Libretto i teksty piosenek: David Lindsay - Abaire Muzyka: Jeanine Tesori Reżyseria: Maciej Korwin Kierownictwo muzyczne: Dariusz Różankiewicz Scenografia: Paweł Dobrzycki Kostiumy: Jerzy Rudzki Choreografia: Joanna Semeńczuk Przygotowanie wokalne: Anna Domżalska, Agnieszka Szydłowska Ruch sceniczny: Bernard Szyc Obsada: SHREK - Rafał Ostrowski, Paweł Tucholski, Jacek Wester OSIOŁ - Kamil Dominiak, Tomasz Więcek, Krzysztof Wojciechowski FIONA - Agnieszka Babicz, Magdalena Smuk, Marta Wiejak FARQUAAD - Łukasz Dziedzic, Sebastian Wisłocki, Janusz Żak SMOCZYCA - Grażyna Drejska, Karolina Merda, Marta Smuk CIASTEK - Agnieszka Kaczor, Karolina Merda PINOKIO - Mateusz Deskiewicz, Tomasz Gregor ŚWINKI TRZY
Per procuraNeil Simon"Per procura" czyli "z upoważnienia, w zastępstwie". Charlie Brock - wpływowy polityk z Nowego Jorku - wraz z żoną Myrą wydają ekskluzywne przyjęcie z okazji dziesiątej rocznicy ślubu. Wieczór, zaczynają schodzić się zaproszeni goście. Tymczasem dom jest nieprzygotowany, składniki na wspaniałe potrawy czekają spokojnie w lodówce, a gospodarzy... nie ma. Goście próbują więc na własną rękę zrozumieć i wyjaśnić tę dziwną sytuację. Każdy na swój sposób. Nagle wszyscy w domu zaczynają działać per procura. Ale w jakiej sprawie? W czyim zastępstwie? Czy istnieje jedno satysfakcjonujące rozwiązanie tej tajemnicy? "Per procura" to pełna błyskotliwego dowcipu, niespodziewanych zwrotów akcji i ciętej satyry na świat celebrytów komedia napisana przez prawdziwego mistrza gatunku, jednego z najczęściej wystawianych dramatopisarzy na świecie, twórcy największych broadwayowskich hitów - Neila Simona. Adam Orzechowski o spektaklu: "PER PROCURA to porcja wyrafinowanego, najwyższej próby humoru. Ale nie tylko. PER PROCURA to także sztuka o procesie zakłamywania, o fabrykowaniu faktów, o tworzeniu mitów. Neil Simon, a za nim i my przyglądamy się światu drobnych polityków i krążących wokół nich satelitów, zwanych szumnie przyjaciółmi. Obserwujemy brawurowo zarysowany proces pączkowania oszustw - z jednego drobnego kłamstewka rośnie coraz większe, dławiąc bohaterów zapędzających się, na własne życzenie, w coraz bardziej absurdalną spiralę bredni. Takie drobne przekłamanie, niewinna plotka, błahe oszczerstwo, przekazywane z ust do ust rośnie, potwornieje, staje się coraz bardziej groźne. Czyż z podobnymi mechanizmami nie spotykamy się codziennie, na każdym niemal kroku?" Reżyseria: Adam OrzechowskiScenografia: Magdalena GajewskaRuch sceniczny: Katarzyna ChmielewskaOpracowanie muzyczne: Rafał KowalczykWideo: Joanna MichaelisWystępują: Dorota Androsz (funkcjonariuszka Pudney), Monika Chomicka-Szymaniak (Cookie Cusack), Grzegorz Gzyl (Lenny Ganz), Anna Kociarz (Clair
Juliusz SłowackiZawisza CzarnyZawisza Czarny - największy polski rycerz, znany na całą Europę, zawsze zwycięski, rozsławiony w pieśniach, symbol polskiego zwycięstwa pod Grunwaldem. Takiego Zawiszę znamy z lekcji historii. Juliusz Słowacki w swoim dziwnym, ironicznym, nigdy niedokończonym dramacie przedstawia go jednak zupełnie inaczej: zmęczony wojną i zabijaniem trafia wraz z dwójką swoich sług: Głupcem i Turczynem Mandułą, na zamek Gniewosza i pięknej polskiej szlachcianki - Laury. Jak odnajdzie się polski bóg rycerstwa w momencie, gdy za przeciwnika będzie miał kobietę? Czy będzie w stanie walczyć o siebie, gdy "ojczyzna wzywa"?Adam Orzechowski o spektaklu: "Szukamy modelu polskiego bohatera. Zawisza Czarny, rycerz znany w średniowieczu w całej Europie, nasza gwiazda tamtych czasów, wydaje się być na to idealnym materiałem, wzorcem metra z Sevres polskiego herosa. Słowacki ukazuje Zawiszę nie w jego naturalnym środowisku - na polu bitwy, ale na zamku, miejscu intryg miłosnych i politycznych manipulacji, by - jak w soczewce - skupić w nim i wydobyć nasze cechy narodowe, nasze zalety, ale i przede wszystkim nasze wady i ułomności. Nasz wieszcz wcale nie wieszczy o wspaniałości naszego kraju, ale przeciwnie - w sposób ironiczny, a momentami wręcz okrutny, obnaża nasze słabości, kpi z naszej osławionej sarmackiej duszy. Chciałbym, żeby ten nasz średniowieczny Zawisza, stał się przyczynkiem do rozważań nad nami, zwykłymi Polakami dzisiaj. Byśmy zastanowili się nad naszymi wzorcami, autorytetami; nad tymi wszystkimi, których z całej siły wpychamy na pomniki, tylko po to, by jeszcze szybciej i z jeszcze większą pompą ich potem obalić." Reżyseria: Adam OrzechowskiScenografia: Magdalena GajewskaW spektaklu występują: Dorota Androsz, Robert Ninkiewicz (gościnnie), Zbigniew Olszewski, Małgorzata Oracz, Marek Tynda.
Piotruś PanJ.M. BarrieTłumaczenie - Macieja SłomczyńskiegoAdaptacja: Arkadiusz Klucznik - na podstawie J.M. Barrie w tłumaczeniu Macieja SłomczyńskiegoKolorowy spektakl przeznaczony dla widzów w wieku od lat 4 do 104.Ilu dorosłych marzyło, by choć przez chwile znów poczuć się dzieckiem? Ile dzieci chciało, choć przez minutę stać się dorosłymi? Kto choć raz w życiu nie zapragnął latać? Czy jest choć jedna osoba, która nie marzyła, by na statku pirackim przemierzać morza i oceany? Gdzie jest Nibylandia? Czy w prawo i aż do rana to właściwy adres? Czy być Piotrusiem Panem to znaczy nie umieć kochać? Czy kochać za mocno? Czy wróżki istnieją? Czy tylko wtedy , gdy się w nie wierzy? Czy tykanie budzika może obudzić krokodyla? Gdzie leży granica naszej wyobraźni? Czy...?Ale...?Dlaczego...? znasz więcej pytań? Potrzebujesz lepszych odpowiedzi?Zatem musimy się spotkać w Teatrze Miniatura na naszym "kolorowo-muzyczno-fantastycznym" spektaklu "Piotruś Pan" w adaptacji Arkadiusza Klucznika, z piosenkami Dariusza Czajkowskiego (teksty) i Michała Kowalczyka (muzyka). Tylko u nas Nibylandia jest stanem radości... latanie - stanem ducha, a Piotruś Pan - każdym z nas.W prawo, a potem szybko aż do rana,Nasza kraina rozmarzona, rozbujana,Czeka na wszystkie smutne szare twarze,Smutek nasza kraina z twarzy zmaże(D. Czajkowski)Umowna scenografia zmusza nas do uruchomienia wyobraźni. Piosenki Michała Kowalczyka są melodyjne i efektowne, i co najważniejsze - wpadają w ucho już po pierwszym wysłuchaniu. Reżyserią spektaklu zajęli się wspólnie: Jerzy Jan Połoński - aktor, reżyser, muzyk i artysta kabaretowy oraz Jarosław Staniek - bardzo dobrze znany trójmiejskiej publiczności tancerz, choreograf oraz reżyser takich spektakli, jak : "Opentaniec", "Hair", "Footlose", "12 ławek".Reżyseria: Jerzy Jan Połoński i Jarosław StaniekScenografia: Jerzy Jan PołońskiChoreografia: Jarosław StaniekKostiumy: Anna ChadajMuzyka: Michał KowalczykTeksty piosenek: Dariusz CzajkowskiProjekcje video : Dawid
Radosław Paczocha Faza Delta Historia trójki takich trochę kiboli, trochę dresiarzy, niby zwykłych chłopaków z sąsiedztwa, którzy jakby niechcący i mimochodem przekraczają wszelkie granice - będąc pod wpływem dokonują zbrodni. Niczym bohaterowie Mrożkowskiej "Zabawy", pewnego sobotniego wieczora, by się po prostu lepiej bawić i poszerzyć zakres doznań, zażywają pozornie niegroźne, przez niektórych postrzegane nawet jako kulturotwórcze, środki zmieniające świadomość i ta coraz weselsza zabawa kończy się drastycznym zabójstwem. "Faza Delta" to skromna, ale niezwykle poruszająca opowieść o banalności zła. Adam Orzechowski o spektaklu: "Dominujące teraz hasło "że zabawa jest najważniejsza" zamieniło tę dawną potrzebę w przymus; żyjemy pod presją przymusu zabawy - i to na wielu frontach. Od tej zabawy uzależniamy się, potrzebujemy jednak coraz silniejszych doznań; aby w nią wejść potrzebujemy kolejnych wspomagaczy, nasz umysł jest coraz intensywniej infekowany - doznaniami zewnętrznymi ale i chemią, początkowo niegroźną ale z czasem coraz bardziej wyniszczającą. Tym tekstem chciałbym opowiedzieć nie o jakiejś abstrakcyjnej, egzotycznej patologii, ale o trzech fajnych chłopakach z sąsiedztwa, a może i o nas samych, o tym, jak łatwo przekroczyć tę granicę, jak kulturotwórczy ponoć specyfik łatwo przekształca się w katalizator agresji, jak łatwo z kolorowego nierealu wpaść w najczarniejszy real." Reżyseria: Adam Orzechowski Scenografia: Magdalena Gajewska Muzyka: Kormorany (Paweł Czepułkowski, Michał Litwiniec) Występują: Sylwia Góra-Weber (Justyna), Piotr Chys (Mastodont), Michał Jaros (Misiek) oraz Piotr Witkowski (Liszaj). ----- Radosław Paczocha (ur. 1977) - dramatopisarz. Absolwent warszawskiej polonistyki i Wiedzy o Teatrze, doktorant w Instytucie Sztuki Polskiej Akademii Nauk. Za sztukę ZAPACH CZEKOLADY otrzymał główną nagrodę na gdańskim Festiwalu Sztuk Autorskich Windowisko 2008.Laureat ogólnopolskiego konkursu na dramat "Metafory Rzeczywistości 2009". Zwycięski
Paul PörtnerSzalone nożyczkiPrzekład: Elżbieta WoźniakSalon fryzjerski "Szalone nożyczki" prowadzony przez mistrza grzebienia i rzecz jasna nożyczek, Tonia, słynie z doskonałej obsługi i profesjonalnych usług, niestety na jego nienaruszonej reputacji pojawia się skaza - morderstwo w sąsiadującym z salonem mieszkaniu, dokonane przez nieznanego sprawcę. Podejrzani są zarówno pracownicy salonu, jak i jego klienci. I tu do akcji wkraczają... Widzowie.Przypuszczam, że będziecie mieli Państwo własne poszlaki, które pomogą w rozwikłaniu sprawy. Świadkowie mogą bezpośrednio zadawać pytania podejrzanym. To Państwo biorąc czynny udział w śledztwie wskazują winnego, to dzięki Wam policjanci mogą odtworzyć feralne zdarzenie z najdrobniejszymi szczegółami, to wreszcie Państwo, decydują o zakończeniu sztuki.Reżyseria: Maciej KorwinWspółpraca reżyserska: Bernard SzycScenografia: Renata Godlewska Obsada:Magdalena Smuk: BarbaraDorota Kowalewska: Pani DąbekPaweł Bernaciak: Tonio Rafał Ostrowski: Dominik Tomasz Więcek: WurzelBernard Szyc: Michał
W tym roku postanowiliśmy w ramach Sceny Teatralnej realizować co najmniej raz na dwa miesiące przedsięwzięcie performatywnego czytania sztuk dramatycznych. na początek zaprezentujemy Państwu sztukę znanego duńskiego dramaturga i scenarzysty (m.in. "Przełamując fale" Larsa von Triera).