Teatr Kwadrat w Warszawie Co ja panu zrobiłem, Pignon? Francis Veber Przekład: Barbara Grzegorzewska To francuska farsa kryminalna, której wartka akcja, szybkie tempo i zaskakujące zmiany sytuacji sprawiają, że widzowie bez reszty oddają się przyjemności oglądania przedstawienia. Jednak prawdziwą "wisienką na torcie" jest tu warsztat gry aktorskiej Pawła Wawrzeckiego i Grzegorza Wonsa. W pewnym podparyskim miasteczku zmobilizowano wszystkie siły porządkowe, oto bowiem do sądu ma być dowieziony świadek zeznający przeciwko wysoko postawionym przestępcom. Proces ściągnął uwagę przedstawicieli mediów, tłumnie przybyłych na miejsce zdarzenia. Samych fotografów stawiło się blisko trzystu. Akcja przedstawienia rozgrywa się w hotelu usytuowanym na wprost sądu. Meldują się w nim dwaj mężczyźni: Francois Pignon - zawodowy fotograf i Ralf Milan, zawodowy... morderca. Ralf otrzymał zlecenie wyeliminowania niewygodnego dla mafii świadka, a Pignon teoretycznie ma zrobić zdjęcia dla swojej gazety. Teoretycznie, bo jego prawdziwa motywacja jest zupełnie inna - chce wykorzystać służbowy wyjazd do odzyskania żony Luizy, która zostawiła go dla swojego terapeuty mieszkającego właśnie w tym miasteczku. Ralf i Pignon otrzymują sąsiadujące ze sobą pokoje. Dzielą ich tylko zamknięte na klucz drzwi. Kiedy te drzwi nagle się otworzą, najwyższej klasy farsowa maszyneria zostanie wprawiona w ruch... Pignon to typowy nieudacznik życiowy. Marudzący, przeciętniak, który postanowił ostatecznie zakończyć swój marny żywot. Jednak nawet próby samobójcze w jego wykonaniu kończą się fiaskiem. Ta postać, to jeden z ulubionych bohaterów scenarzysty Francisa Vebera; współczesny everyman, dobry i uczciwy człowiek, który nie odnajduje się w okrutnej, konsumpcyjnej cywilizacji. To bohater, którego autor wielokrotnie pokazywał w swoich sztukach i scenariuszach, m.in. w "Plotce", "Dublurze", "Kolacji dla głupca", czy "Zbiegach". "Co ja panu zrobiłem, Pignon?" Francisa Vebera wystawiono po raz pierwszy w
Teatr Zielony Wiatrak Kręgle Marek Brand Najnowszy dramat autorstwa Marka Branda - Teatr Zielony Wiatrak. To historia pewnego nieśmiałego, bezrobotnego człowieka, który zamiast na spotkanie z pracodawcą trafia na spotkanie z kimś zupełnie innym. To dramat o uświadomieniu sobie własnej wartości. O podróży w głąb własnej świadomości. Reżyseria: Marek Brand Występują: D - Jacek Majok M - Marek Brand
Hotel Palace Roland ToporW Polsce mówi się Rejsem natomiast we Francji cytatami z Hotelu Palace. Przez wiele lat kultowy serial kształtował typ francuskiego humoru. Scena Studencka zaprasza na wieczory pełne przepychu, bogactwa, luksusu, absurdalnego humoru i niczym nieskrępowanej wolności!!! W Hotelu Palace nikt nie czuje się biedny i niczego nie musi ukrywać !!! Być może to jedyna szansa, by przeżyć to, o czym śnicie w swoich domach, a do czego wstydzicie się przyznać rodzinie...Reżyseria: Tomasz Czarnecki Muzyka: Artur GuzaScenografia i kostiumy: Maria ŻynelObsługa Hotelu:Tina Popko Anna NowackaTobiasz Cytrowski (aktualnie) / Michał ZacharekJeremiasz GzylKrzysztof Kowalski
Zapraszamy na performatywne czytanie "Zimnego bufetu" Zyty Rudzkiej na Scenę Teatralną Żaka. "Umieramy nie tylko dla grzechów, ale także dla naszych lęków" pisał w XVII wieku Jean Crasset.
Sopocki Teatr Tańca Fast Act - Sztuka Znikania Spektakl Sopockiego Teatru Tańca inspirowany filozofią prędkości Paula Virilio. INSPIRACJA: " [...]Podtrzymanie monopolu wymaga ciągłego zastępowania każdej nowej maszyny maszyną jeszcze szybszą, ponieważ jednak próg prędkości nieustannie się podnosi, skonstruowanie takiej maszyny staje się coraz trudniejszym zadaniem [...] W ten sposób logika wiedzy / władzy zostaje wyeliminowana na rzecz logiki władzy / ruchu, władzy nad ruchem, czyli badań nad tendencjami i przepływami." Paul Virilio "Prędkość i Polityka" Filozofia prędkości wydaje się być Ideą "idealną" do realizacji w konwencji spektaklu tańca współczesnego, gdzie ruch stanowi przecież główny nośnik znaczenia, a koncept i inspiracje intelektualne są najczęstszą metodą dialogu ze światem i innymi dziedzinami sztuki. "FAST ACT - Sztuka ZNIKANIA" wchodzi w dyskurs z filozofią francuskiego urbanisty i filozofa, traktując jego przemyślenia, jako punkt wyjścia. A jego autorzy stawiają sobie i widowni podstawowe pytanie: "Czy całkowity (s)pokój może powstać rzeczywiście jedynie poprzez wycieńczenie?" Koncept, scenariusz, reżyseria: Joanna Czajkowska Inspiracja i konsultacja filozoficzna: Maria Miotk Muzyka: Grzegorz Welizarowicz Kostiumy: Julia Porańska, Beata Hadaś Reżyseria świateł: Artur Aponowicz Tańczą: Katarzyna Antosiak, Maria Miotk, Izabela Sokołowska, Joanna Czajkowska, Kacper Matuszewski, Jacek Krawczyk Spektakl powstał dzięki wsparciu finansowemu Samorządu Województwa Pomorskiego i Klubu Żak. Paul Virilio - urbanista i filozof należy do najbardziej znaczących francuskich teoretyków kultury i społeczeństwa. Swoje teorie dotyczące znaczenia ruchu i PRĘDKOSCI, jako czynnika determinującego dzisiejsze społeczeństwo i cywilizację jako taką, przedstawił w m.in. "Prędkość i Polityka" (1977), "Estetyka znikania" (1991), czy "Bombie informacyjnej" (2000).W obrębie "technicznego witalizmu" Virilio przedstawia nie tyle zagrożenia wiążące się z rozwojem technologii, co