Z okazji Świąt Wszystkich Świętych zapraszamy Naszych Gości na spektakl słowno - muzyczny dotyczący śmierci i przemijania.
Recital piosenek żydowskich w wykonaniu Danuty Stankiewicz zawiera znane i nieznane utwory muzyczne o tematyce żydowskiej w ciekawych, współczesnych aranżacjach 3 osobowego zespołu klezmerskiego Tomasza Krezymona.
Zapraszamy na III edycję Festiwalu MONOBLOK, organizowanego przez Gdański Archipelag Kultury, Klub Plama i Teatr w Blokowisku. Trzecia edycja festiwalu odbędzie się w terminie 9 - 10.11.2012 r. na scenach Klubu Plama oraz w Klubie Żak.
Richard Strauss Salome Libretto Hedwig Lachmann wg dramatu Oscara Wilde "Salome" oryginalna wersja językowa / tłumaczenie wyświetlane nad sceną Prapremiera Drezno, 9 grudnia 1905 roku. Jedno z czołowych arcydzieł światowego dorobku operowego, wykonywane niezmiernie rzadko z powodu wielkich trudności obsadowych. Inscenizacja "Salome" Marka Weissa, trzecia, w jego bogatym dorobku reżyserskim, skupia się na głównej parze bohaterów i próbuje rozwikłać zagadkę ich uczucia unicestwionego przez akt łaski wiary, którą Jan był przepełniony całkowicie, a której również całkowicie pozbawiona była Salome. Podwójna obsada tej postaci staje się jednym z narzędzi zrozumienia jej tajemnicy. Służy ona również temu, żeby muzyka - ten najważniejszy nośnik emocji egzekwowanych mistrzowską batutą José Maria Florencio nie doznała w tej realizacji żadnego ograniczenia. Mroczna opowieść biblijna o księżniczce Salome, tańczącej przed oszalałym z pożądania Herodem, w zamian za głowę Jana Chrzciciela, który odtrącił jej miłość w imię miłości do Jezusa. Księżniczka Salome zakochuje się w więzionym przez jej ojczyma, króla Heroda, proroku Janie. On jednak odrzuca miłość dziewczyny i potępia ją za rozwiązłość. Salome wykorzystuje słabość Heroda do niej. Podniecony jej tańcem, ojczym godzi się spełnić każdy jej kaprys. Księżniczka prosi o głowę proroka. Otrzymawszy ją na tacy, wpija się w martwe usta. Zbulwersowany tym widokiem, Herod każe zabić pasierbicę. Kierownictwo muzyczne: José Maria Florencio Inscenizacja i reżyseria: Marek Weiss scenografia Hanna Szymczak Choreografia: Izadora Weiss Obsada: Herod - Paweł Wunder Herodiada - Anna Lubańska Salome - Katarzyna Hołysz Jochanaan - John Marcus Bindel Narraboth - Paweł Skałuba Paź - Tomasz Raczkiewicz Pierwszy Żyd - Krzysztof Szmyt Drugi Żyd - Marek Szymański, Krzysztof Rzeszutek Trzeci Żyd - Vitalij Vydra Czwarty Żyd - Aleksander Kunach Piąty Żyd - Mieczysław Milun Pierwszy Nazarejczyk - Piotr Nowacki / Daniel Borowski Drugi
Willkommen w Zoppotach Adolf Nowaczyński Premiera 1 lipca na sopockiej Scenie Kameralnej z okazji polskiej prezydencji w Unii Europejskiej oraz w ramach IV edycji Festiwalu Wybrzeże Sztuki! Sopot na chwilę przed wybuchem I wojny światowej. Snobistyczna salonowa elita przybyła tutaj z trzech różnych zaborów, a nawet z Paryża, w plażowym gapipudle, modnej kawiarni z widokiem na kąpielisko, nieustanne oddaje się flirtom i intrygom, plotkuje i obgaduje, w kawiarnianych dysputach wykazuje się obeznaniem z aktualnymi trendami w modzie, sztuce a nawet filozofii, o polityce oczywiście nie zapominając. Domorosły polityk z Galicji próbuje nawet zmienić losy wielkiej światowej polityki... Do kurortu przybył bowiem Otto XXIX, książę Gelsenkirchen-Recklingshausen, którego wstawiennictwo w ważnych salonach może przywrócić Polsce upragnioną wolność. Trzeba tylko podsunąć marionetkowemu następcy tronu atrakcyjną zdobycz, "wszak wiadomo, że kobiety zmieniają losy świata".... "WILLKOMMEN W ZOPPOTACH", opublikowane pod tytułem "Było to nad Bałtykiem" to zjadliwa satyra na prowincjonalną i snobistyczną Polskę i Polaków, którzy z tęsknotą patrzą w stronę mitycznego Zachodu. Adolf Nowaczyński stworzył przezabawny, karykaturalny obraz przedwojennego społeczeństwa, w którym niestety możemy przeglądać się do dziś. Premiera Teatru Wybrzeże będzie drugą - po niemal stu latach - sceniczną prezentacją tego tekstu. "Było to nad Bałtykiem" zostało napisane i opublikowane w roku 1914 i wystawiona dwa lata później w Teatrze Polskim w Kijowie. Reżyseria: Adam Orzechowski Scenografia: Magdalena Gajewska W spektaklu występują: Piotr Chys, Ewa Jendrzejewska, Katarzyna Kaźmierczak, Łukasz Konopka, Mirosław Krawczyk, Maria Mielnikow-Krawczyk, Wanda Neumann, Marzena Nieczuja-Urbańska, Robert Ninkiewicz, Andrzej Nowiński, Małgorzata Oracz, Zbigniew Olszewski, Maciej Szemiel, Jarosław Tyrański oraz debiutujący na naszej scenie Piotr Biedroń, tegoroczny absolwent krakowskiej PWST. Adam Orzechowski o
Julian Tuwim Bal w Operze Reżyserem spektaklu jest Wojciech Kościelniak (reżyser takich musicali jak m.in. "Hair", "Sen nocy letniej", "Francesco" i "Lalka"). "Bal w operze" zainauguruje działalność Nowej Sceny Teatru Muzycznego. MOŻDŻER, TUWIM, KOŚCIELNIAK Kiedy latem 1936 roku Julian Tuwim zaczął pisać "Bal w Operze", zapewne nie zdawał sobie sprawy, że jego dzieło trafi na listę arcydzieł literatury polskiej. Paradoksalnie jednak spod pióra Tuwima wyszło arcydzieło daleko przekraczające doraźny, zgoła publicystyczny wymiar. Ta bezprecedensowo ostra satyra polityczna lokuje się dzisiaj w innym intelektualnym i literackim porządku niż ten, który podpowiada lekturowo-szkolny styl jej odbioru. Ten najbardziej znany poemat satyryczny Tuwima przez wielu krytyków oceniony został jako arcydzieło XX-wiecznej literatury polskiej. Jednego wieczora na symbolicznym balu spotykają się politycy, policjanci i złodzieje, generałowie i tajniacy, bogacze i prości pijaczkowie. Połączeni chorym transem nie dostrzegają, jak wokół wszystko wali się i ginie. Omamieni wszechogarniającym bełkotem "Ideolo" w gazetach i przemówieniach, uwierzyli w dziejową rolę, którą mają do odegrania. To niezwykle aktualnie brzmiące poetyckie dzieło Juliana Tuwima, uznane za jedno z jego najwybitniejszych dokonań, za jego summę poetycką, w której pobrzmiewają najcenniejsze właściwości poezji - śpiewne, refleksyjne i satyryczne. To obraz życia społecznego Polski i wizja świata, pędzącego ku upadkowi obyczajów i etyki. Jest to najbardziej znany poemat satyryczny Tuwima. Zaliczany do jednych z ostrzejszych i brutalniejszych utworów w jego twórczości, wywoływał dawniej oburzenie. Reżyseria: Wojciech Kościelniak Muzyka: Leszek Możdżer Kierownictwo muzyczne: Piotr Mania Scenografia: Damian Styrna Kostiumy: Katarzyna Paciorek Przygotowanie wokalne: Agnieszka Szydłowska Asystent reżysera: Katarzyna Kurdej Występują: Karolina Trębacz, Marta Smuk, Karolina Merda, Katarzyna Kurdej, Mateusz Deskiewicz, Krzysztof
Martin Widmark Tajemnica kina Tłumaczenie: Barbara Gawryluk Teatr Miniatura rozpoczął realizację serialu teatralnego dla dzieci 15 kwietnia 2012 roku światową prapremierą teatralnej adaptacji "Tajemnicy diamentów", pierwszej z bestsellerowej serii książek detektywistycznych dla dzieci szwedzkiego autora Martina Widmarka. Seria "Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai" opowiada o dwójce przyjaciół z klasy, Mai i Lassem, którzy zakładają agencję detektywistyczną i pomagają rozwiązywać zagadki w fikcyjnym miasteczku Valleby. Ty razem przygotowana jest prapremiera kolejnej książki z bestsellerowej serii Szweda Martina Widmarka - "Tajemnica kina" będzie drugim odcinkiem serialu teatralnego, zainaugurowanego "Tajemnicą diamentów". Lasse i Maja wraz z widzami mają nową zagadkę do rozwiązania - ktoś kradnie psy mieszkańców miasteczka Valleby i żąda za nie ogromnych okupów. Wśród poszkodowanych jest też sławna aktorka Iva Ross, która przyjechała do kina Rio na pokaz najnowszego westernu "Gwiżdżący Kowboj". Zagrała w nim wraz ze swoim psem Karlem Filipem. Właściciele psów są zrozpaczeni, a policja bezradna. Przestępca jest niezwykle sprytny. Jedyny ślad, jaki zostawia, to list z żądaniem okupu. Komisarz policji zmuszony jest prosić o pomoc Maję i Lassego. W kolejnej odsłonie teatralnego serialu widzowie nie tylko zobaczą rejestrowaną kamerą akcję na makiecie Valleby projektu Dariusza Panasa, ale wreszcie zajrzą do jednego z budynków. Na potrzeby tego spektaklu została misternie przygotowana makieta wnętrza kina Rio. W kinie będzie wyświetlany film animowany autorstwa reżysera spektaklu Ireneusza Maciejewskiego i scenografa Dariusza Panasa, a na ścianach zawieszone są plakaty i zdjęcia, które regularnie będą zmieniane - jak w prawdziwym kinie. Pojawią się postaci znane z poprzedniej części, ale poznamy również innych mieszkańców miasteczka Valleby. Twórcy spektaklu twierdzą, że niektórzy mieszkańcy podobni są do gwiazd kina. Seria "Biuro Detektywistyczne Lassego i Mai" jest
III Festiwal Monodramu "MONOBLOK" Ślub, czyli ja sam Romuald Krężel "Ślub" stawia pytanie o sens poszukiwania prawdy na swój temat. Czy odnalezienie i określenie swojej tożsamości jest w ogóle możliwe? Będzie to próba usystematyzowania czy zamknięcia, próba porządku czy zabicie możliwości dotarcia do prawdy? Czy sytuacje graniczne w życiu, kiedy zostajemy postawieni pod ścianą i nic nie jesteśmy w stanie zrobić, choć mamy siłę i energię zrobić wszystko przybliżają nas do samych siebie czy oddalają? A może stwarzają na nowo? Na ile siebie poznałeś, a na ile pozwoliłeś sobie zwariować? Na ile pragnienie obcowania z drugim człowiekiem rozwija, a na ile jest twoim indywidualnym zabójstwem? Gdzie jest granica między odkrywaniem swojej indywidualności a alienacją społeczną? Spektakl ma być próbą połączenia wyrazu aktorskiego z ruchem - tańcem. Aktor stara się sprawdzić, gdzie te dwa nośniki artystycznej treści mogą się spotkać i, nawiązując do tytułu, nierozerwalnie połączyć. Ma to być próba spektaklu opartego na obudzeniu energii w ciele - nośniku treści artystycznej bez zbędnego podziału na dane środki wyrazu (jak np. ruch i głos, czy ruch i słowo), połączenia profesjonalnego (tylko z racji na wykształcenie) aktorstwa z nieprofesjonalnym (tylko z racji na brak wykształcenia) tańcem. Poszukiwanie obecności aktora/tancerza/performera/wykonawcy na scenie i jego manifestacji poprzez artystyczną wypowiedź. Autorski spektakl Romualda Krężela został zrealizowany w ramach projektu klubu "Żak" "premiera / rezydencja 2010" przy Gdańskim Festiwalu Tańca.
III Festiwal Monodramu "MONOBLOK" Dziecinady Justyna Kulczycka "Dziecinady" są seansem czarnego humoru. Mały chłopiec po stracie przyjaciela, Marcela, próbuje pojąć śmierć, oswoić ją. Starając się uciec przed strachem związanym ze śmiercią, przywołuje swoje szczęśliwe chwile przeżyte z Marcelem. W ten sposób temat zasadniczy - śmierć - umyka mu całkiem naturalnie, aż do momentu, gdy w najmniej spodziewanej chwili powraca - zaskakuje go i poraża. Czy można zrozumieć śmierć, doświadczyć jej? Tylko tyle i aż tyle, że to samotność nie do ogarnięcia i wielki znak zapytania. Sztuka "Dziecinady" ma smak dzieciństwa: jest naiwna i czuła, okrutna i przewrotna, uległa i zbuntowana... Zabawne sytuacje, kolorowe postaci i miasteczko "retro", gdzie każdy gra swoją rolę zgodnie z własnymi małymi przyzwyczajeniami i skostniałymi zasadami. A wszystko wiąże postać dziecka - narratora, który obserwuje przez dziurkę od klucza ten, wielce niespójny, świat dorosłych... "Dziecinady" to pierwszy utwór Raymonda Cousse'a (1942-1991), zaprzyjaźnionego z Samuelem Beckettem, francuskiego autora, który starał się w nim przywołać swoje odczucia pierwszych lat dzieciństwa. Spektakl wyreżyserował Piotr Kulczycki, student Akademii Teatralnej, występuje Justyna Kulczycka, która jest też tłumaczką sztuki.
Teatr Stajnia Pegaza Moskwa Pietuszki według powieści Wieniedikta Jerofiejewa "Moskwa Pietuszki" Wieniczka - intelektualista, pisarz, brygadzista, alkoholik. Lista jego wcieleń ma 125 km, z Moskwy do Pietuszek. Paradoksalnie, każda kolejna stacja oddala go od upragnionego celu, od utopijnego "raju". Radosław Ciecholewski będzie przewodnikiem po wcieleniach głównego bohatera, które, zatopione w oparach alkoholu, ukazują zatarte granice między filozofią, kulturą, polityką. W tym karykaturalnym świecie, Homo viator niesie swój krzyż w poszukiwaniu równowagi między sercem a umysłem - między szarą rzeczywistością a zatraconym humanizmem. Scenariusz i reżyseria: Ewa Ignaczak Zdjęcia promocyjne: Bogna Kociumbas Obsada: Radosław Ciecholewski
III Festiwal Monodramu "MONOBLOK"Traktat o łuskaniu fasoliJerzy Litwin Bohater "Traktatu o łuskaniu fasoli" powraca pod koniec życia w rodzinne strony. Lecz z dawnej Arkadii nic nie pozostało, w miejscu dawnej wsi jest teraz zalew i ośrodek domków letniskowych - obecne jego miejsce zamieszkania. Po sezonie panuje tu upragniony spokój. Nagle pojawia się nieznajomy mężczyzna pragnący kupić fasolę. Zaproszenie do wspólnego łuskania fasoli przywołuje wspomnienia, tak jak dawniej, tak teraz może znowu toczyć się opowieść. "Świat jest tym, co opowiedziane."Niemałe znaczenie dla kształtowania postaci granej przez Jerzego Litwina miała charakterystyka bohatera książki Wiesława Myśliwskiego, ujęta przez Wojciecha Ligęzę w "Monologu doświadczenia"; o postaci tej pisze on: "...posiada wiele cech sprzecznych, paradoksalnych, może nawet psychologicznie nieprawdopodobnych. Łączy ona w sobie subtelność i wścibstwo, zacięcie artystyczne i kapralską miłość do regulaminów, współczujące ciepło i surowe, wyniosłe osądy - brak złudzeń w stosunku do rodzaju ludzkiego. Jakby w muzyku zamieszkał stróż nocny, w człowieku głębokiej refleksji rozprzestrzeniał się uciążliwy gaduła, a obyty w świecie wędrowiec ustępował pola zaściankowemu weredykowi." "Traktat o łuskaniu fasoli" Wiesława Myśliwskiego po "Lalkach moich cichych siostrach" Henryka Bardiejewskiego (1996), "Promethidionie - dialogu, w którym jest mowa o sztuce" Cypriana K. Norwida (1997) i "Karle" (1998) Pära Lagerkvista w wykonaniu Jerzego Litwina to czwarty monodram wyreżyserowany w Teatrze Propozycji Teatru "Dialog".
Bóg mordu Yasmina RezaPrzekład: Barbara GrzegorzewskaNiesamowity, zaskakujący, a miejscami nawet przerażający komediodramat, w którym tekst staje się pretekstem do wirtuozerskiej gry aktorów. Na jego podstawie Roman Polański nakręcił swój ostatni film, nieprzypadkowo zatytułowany "Rzeź". Oto dwa małżeństwa spotykają się, by wyjaśnić nieporozumienie między ich nastoletnimi synami, wskutek którego jeden z nich stracił dwa przednie zęby. Zwyczajne spotkanie, nie wiadomo kiedy przerodzi się w piekło oskarżeń i wzajemnych pretensji, podczas którego bohaterami wyraźnie zawładnie tytułowy "bóg mordu".Reżyseria i opracowanie muzyczne: Tomasz ManScenografia: Anetta Piekarska - ManAsystent reżysera: Bogdan SmagackiObsada:Véronique Houllié - Elżbieta MrozińskaMichel Houllié - Bogdan SmagackiAnnette Reille - Monika BabickaAlain Reille - Szymon Sędrowski
20 lat. Kto by pomyślał, że ten nasz Teatr, zespół Teatru Dada, powołany do istnienia w 1992 roku, przez dwie dekady tak dziarsko będzie sobie poczynać. Za nami 42 premiery, setki przedstawień, dziesiątki artystycznych podróży.