Opowieść wigilijna "Opowieść wigilijna", to adaptacja jednego z najsłynniejszych dzieł Charlesa Dickensa. Jest to prawdziwie teatralne wydarzenie z morałem, opowiadające o magii Świąt Bożego Narodzenia powstało w 1843 roku i od tego czasu doczekało się niezliczonej ilości adaptacji scenicznych, filmowych i muzycznych. Opowieść o starym, zgorzkniałym kupcu, Ebenezerze Scrooge'u, który pewnej nocy wigilijnej doświadcza najgłębszej przemiany nieustannie przypomina nam, czym jest przyjaźń, miłość, związki rodzinne i w końcu magia Świąt Bożego Narodzenia. Ebenezer Scrooge to samotnik, nie lubi ludzi, a jego jedynym celem w życiu jest pomnażanie majątku. W noc wigilijną ukazuje mu się duch jego zmarłego partnera w interesach, cierpiącego pod ciężarem łańcucha win, który wykuł sobie za życia. Gdy pokazują mu się kolejne duchy obrazujące jego przeszłość, teraźniejszość a przede wszystkim przyszłość, Scrooge, przerażony wizją samotnej śmierci, postanawia zmienić swoje życie, staje się ponownie szczodrym, serdecznym, kochającym, otwartym człowiekiem, takim jakim był w młodości, zanim zamienił się w zgorzkniałego, niechętnego ludziom skąpca. Wśród bajkowej, urokliwej, prawdziwie teatralnej scenografii, na scenie wystąpi kilkunastu zdolnych artystów. Spektakl został przygotowany przez aktorów Teatru im. Aleksandra Sewruka w Elblągu. Zapraszamy Państwa do obejrzenia nowej sceny oraz spektaklu, który, ze względu na swoją świąteczną magię, adresowany jest do dzieci, młodzieży oraz całych rodzin. Adaptacja i reżyseria: Czesław Sieńko Scenografia: Izabella Toroniewicz Muzyka: Robert Łuczak Choreografia: Piotr Suzin Asystent reżysera: Beata Przewłocka Inspicjent: Marta Eisler-Wrzeszcz Obsada: Hanna Świętnicka-Grabowska/Małgorzata Jakubiec-Hauke - Kataryniarka - Karolina Marta Masłowska - Dziecko IV, Żona Freda, Marta, Kolędnik, Chłopiec Maria Makowska-Franceson - Bella, Matka, Pani Cratchit Teresa Suchodolska - Dziecko III, ,Helen - Siostra Żony Freda, Posługaczka, Pani
Różowy młynek Wieczór kabaretowy Teatru Muzycznego pełen teatralnych niespodzianek. Magiczna podróż dookoła musicalowego świata w anturażu piór, kabaretek i wysokich obcasów. Potoczne wyobrażenie o początkach kabaretu uruchamia w wyobraźni obraz tandetnych spelunek, nagich ciał tancerek, mrocznych ulic i nocnych barów, w których strumieniami leją się mocne trunki, a zapach dymu rozprzestrzenia się po całym lokalu. I rzeczywiście jest w tym wyobrażeniu sporo prawdy, ale trzeba przy tym pamiętać, że kabaret spośród innych sztuk wyróżniał niezwykle wysoki poziom artystyczny scenicznych produkcji oraz wyjątkowa atmosfera niespotykana nigdzie indziej. Program kabaretowy składał się z kilkunastu niepowiązanych ze sobą numerów - piosenek, monologów, skeczy, poezji, tańca i improwizacji. Kabaret będący salonem awangardy i narodzin nowych idei zawierał w swoim programie także sztukę satyryczną - żarty, kawały i humoreski. Zderzał ze sobą to co popularne z wysokim poziomem artystycznym i oryginalnymi założeniami awangardy. Aktualna satyra, dowcipna wymiana zdań między wykonawcami a publicznością stanowiła o powodzeniu kabaretowego przedsięwzięcia. Kabaret mógł działać na zasadzie niespodzianki, w której główną atrakcją była spontaniczna improwizacja obecnych na scenie artystów, ale równie często zdarzały się przedstawienia dokładnie zaplanowane, posiadające niezwykle wysoki poziom. Do takich właśnie artystycznych początków kabaretu nawiązuje "Różowy młynek", czyli "Moulin Rouge" po gdyńsku. Kierownictwo muzyczne: Dariusz Różankiewicz Reżyseria, scenariusz: Maciej Korwin Przygotowanie choreograficzne: Joanna Semeńczuk Przygotowanie wokalne: Agnieszka Szydłowska Scenografia: Renata Godlewska Skecze: Tomasz Fogiel Obsada: Anna Andrzejewska, Urszula Bańka, Ewelina Dańko, Vilde Valldal Johannessen, Paulina Kroszel, Agnieszka Król, Katarzyna Kurdej, Aleksandra Meller, Alicja Piotrowska, Marta Smuk, Karolina Trębacz, Anna Urbanowska, Marta Vielrose, Tomasz Fogiel, Kamil Frącek,
Philip Osment Nasi najdrożsi Przekład: Julitta Godek Kameralny dramat psychologiczny utrzymany w nieco czechowowskim klimacie. Oglądamy życie grupy mieszkańców małego miasteczka, których łączą koligacje rodzinne i przynależność do miejscowego, kościelnego chóru. Z pozornie błahych, niewinnie prozaicznych rozmów krystalizuje się dziwny, duszny krajobraz ludzki, pełen wzajemnych zaszłości, miłosnych zawodów, rozczarowań jakością własnego życia. Obraz ludzi, których każdy kontakt z wielkim, zewnętrznym światem budzi zazdrość i emocje grożące niespodziewanym wybuchem. Nasi najdrożsi to polska prapremiera tekstu, cenionego, mało znanego jeszcze w Polsce, dramatopisarza brytyjskiego, Philipa Osmenta. Reżyseria: Rudolf Zioło Scenografia: Magdalena Gajewska Obsada: Małgorzata Brajner, Piotr Chys, Katarzyna Kaźmierczak, Dorota Kolak, Emilia Komarnicka, Michał Kowalski, Małgorzata Oracz, Cezary Rybiński, Jarosław Tyrański O realizatorach: Philip Osment - angielski reżyser i dramatopisarz. Studiował językoznawstwo na Uniwersytecie w Oxfordzie. Do 1989 roku był dyrektorem artystycznym londyńskiego teatru Gay Swaetshop (wyreżyserował tam m.in. Poppies, Compromised Immunity oraz napisaną przez siebię This Islands Mine). Jego trzy sztuki (The Dearly Beloved, What I Did in the Holidays, Flesh and Blood) były nominowane do nagrody Writers' Guild, a sztuka The Dearly Beloved zdobyła nagrodę za najlepszą sztukę w regionie (1993). Rudolf Zioło - absolwent filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim oraz Wydziału Reżyserii Dramatu w leningradzkim Instytucie Teatru, Muzyki i Kinematografii. Wykłada na Wydziale Reżyserii Dramatu w krakowskiej PWST. Reżyserował dla Starego Teatru im. Heleny Modrzejewskiej, Teatru im. Juliusza Słowackiego w Krakowie oraz Teatru Powszechnego im. Zygmunta Hübnera w Warszawie. Od 2003 związany z zespołem artystycznym Teatru Wybrzeże w Gdańsku, od 2005 z Teatrem Powszechnym im. Zygmunta Hübnera w Warszawie. Autor wielu nagradzanych spektakli, m.in.
Solness Henryk Ibsen Halvard Solness jest właścicielem świetnie prosperującej pracowni projektowej. Właśnie finalizuje budowę swojego nowego domu, którego właściwie ani on, ani jego żona już nie potrzebują. Stary spłonął dwanaście lat wcześniej. W pożarze zginęły ich kilkumiesięczne bliźniaki. Któregoś dnia w pracowni Solnessa zjawia się o połowę od niego młodsza Hilda Wangel. Nie ma bagaży ani pieniędzy. Twierdzi, że kiedy miała dwanaście lat, w górskim Lysanger, Solness całując ją i przytulając obiecał, że pewnego dnia powróci i zbuduje dla niej królestwo. Znużona czekaniem zjawia się po dziesięciu latach i żąda spełnienia obietnicy... BUDOWNICZY SOLNESS to jeden z najbardziej tajemniczych dramatów Ibsena. Autor pisał go pod koniec życia, kiedy jego twórczość naznaczona była już wyraźnym piętnem symbolizmu. Premiera na deskach Teatru Wybrzeże będzie dopiero czwartym wystawieniem tego tekstu w Polsce. Iwo Vedral o sztuce: "Snujący się po anonimowych korytarzach nowoczesnego hotelu bohaterowie filmu MIĘDZY SŁOWAMI czują ten sam niepokój, co postaci Ibsena. To depresja, której pochodną jest przejmująca samotność w tłumie, wśród bliskich i rzeczy, które tak bardzo pragnęliśmy mieć, w miejscach, do których pragnęliśmy dotrzeć. Jeśli do objawów depresyjnego zachowania zaliczylibyśmy tak częste, obiegowe nawet wypalenie, niepokój, zmęczenie, uczucie zniechęcenia to z pewnością byłyby to określenia przydatne w charakterystyce Solnessa. On właściwie nie znajduje już ani sensu ani celu własnej drogi. Jego ambicja realizuje się już jedynie w uniemożliwieniu innym osiągnięcia sukcesu. Za tą apatią i niezadowoleniem kryje się jakże współczesne przeczucie, że świat dzieli się tylko na wygranych i przegranych. Ostatkiem sił Solness dąży, by nie stać się przegranym." Reżyseria: Iwo Vedral Scenografia: Karolina Sulich Obsada: Dorota Androsz Justyna Bartoszewicz Magdalena Boć Grzegorz Gzyl Maciej Konopiński Piotr Łukawski
Baltic. Pies na krze na podstawie książki "Baltic. Pies, który płynął na krze" Barbary Gawryluk Pamiętacie tę historię? O psie, który w styczniu 2010 roku przepłynął Wisłę na kawałku kry, aby w końcu - przemarznięty i przestraszony - zostać uratowany przez załogę statku badawczego gdyńskiego Morskiego Instytutu Rybackiego R/V Baltica na wodach Zatoki Gdańskiej? Jego historia znalazła się w serwisach informacyjnych na całym świecie. Internauci pisali: "historie, takie jak ta przywracają wiarę w ludzi", "są na świecie dwa typy ludzi - jedni powiedzą: "Cóż, to tylko pies'", inni - na wyższym poziomie etycznym - zrozumieją, jak świetna jest to wiadomość". Pies Baltic jest obecnie członkiem załogi R/V Baltica oraz honorowym psim obywatelem miasta Gdynia, a także "twarzą" gdyńskiej kampanii "Pies w wielkim mieście". Baltic wraz ze swoim opiekunem - Adamem Buczyńskim - otrzymali już setki listów z całego świata, w tym list z podziękowaniem za uratowanie Baltica od Brigitte Bardot. Adaptacja i reżyseria: Romuald Wicza-Pokojski Scenografia: Mariusz Waras Muzyka: Michał Jacaszek Asystent reżysera: Michał Derlatka Inspicjent: Tomasz Okęcki
Ruta Erde - Całoczerwone spektakl o kobiecie i jej podróży do środka siebie. Ruta Erde to kobieta zwyczajna. Nieistotny jest czas, w którym żyje, ani Bóg, w którego wierzy. To każda, która mówi i milczy; każda, która śpiewa i płacze; każda, która włada ogniem, a mimo to marznie. Ruta Erde to kobieta, która bardzo na siebie liczyła i bardzo się na sobie zawiodła. Scenariusz spektaklu opiera się na tekstach, zapisanych przez nią w dziennikach i stanowi ich sceniczną adaptację. To niecodziennie emocjonalny strumień: wyzwań, które przed sobą stawia, porażek, które z sobą godzi, kłótni, których jest pełna, pytań, które tajemniczo pozostawia bez odpowiedzi. To zapętlony dialog ż życiem i ze śmiercią. Całoczerwone to próba dorastania do rzeczywistości. Fragment z dziennika Ruty: Czwartek 13.13.13 Mam 25, 50, 100 a może 5 lat? A może nie żyję już od dawna? Na pewno odegrałam ważną rolę w historii świata, ale nikt o mnie nie napisał. A może przede mną dopiero początek; pierwszy oddech, pierwszy klaps, pierwsze słowo. Któregoś dnia na pewno się nauczę. Kiedyś przejdę kawałek drogi i po raz pierwszy się przewrócę. Po raz pierwszy ktoś mnie utuli, a ja zrozumiem, co to znaczy. Później ktoś mnie skarci, a ja, po raz pierwszy, widelcem wydłubię ci prawe oko. Potem kolejno - zdepczę, obrażę, poniżę, zdepczę, obrażę, poniżę... Ruta Erde to kobieta, która wygrała z Nic. --- MARIA KWIECIEŃ Reżyser, studiowała na wydziale Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej w Warszawie i wydziale Historii Sztuki Uniwersytetu Warszawskiego. Ukończyła wydział Reżyserii Dramatu w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej w Krakowie. Pracowała jako asystentka Krystiana Lupy ( "Niedokończony utwór na aktora", Teatr Dramatyczny, Warszawa). Spektakle w jej reżyserii wystawiane są m.in. w warszawskim Teatrze ProchOFFnia, Teatrze Dramatycznym w Warszawie, Teatrze Krypta w Szczecinie, Teatrze im. Bogusławskiego w Kaliszu. MAŁGORZATA SZCZERBOWSKA Aktorka, ukończyła Państwową Szkołę Muzyczną im. K.
Ulrich Hub Na Arce o ósmej Przekład: Lila Mrowińska-Lissewska Spektakl dla dzieci "Na Arce o ósmej" to historia zaprzyjaźnionych Pingwinów, które dowiadują się od Gołębia o zbliżającym się potopie. Jeśli chcą być ocalone, muszą stawić się na Arce Noego o godzinie ósmej. Pojawia się jednak trudny do rozwiązania problem, ponieważ na Arkę zabierana jest para zwierząt, a Pingwiny są trzy... Ich dalsze losy są pretekstem do poruszenia tematu przyjaźni, która została wystawiona na próbę, lojalności i obecności Boga. Trudne pytania stawiane są odważnie i z humorem. Przewrotna i, wbrew poważnej tematyce, bardzo zabawna sztuka nagradzanego za twórczość dla dzieci współczesnego dramaturga niemieckiego. Specjalnie do gdyńskiej realizacji muzykę skomponował Artur Guza. Reżyser Zbigniew Sikora zrealizował także uwielbiane przez najmłodszych "Przygody Koziołka Matołka", "Foczkę Akrobatkę" i przez nieco starszych - "Gdyby do szkoły chodziły anioły". Reżyseria: Zbigniew Sikora Scenografia: Renata Godlewska Muzyka: Artur Guza Obsada: Pingwiny - Marta Smuk, Katarzyna Więcek, Artur Guza Gołąb - Tomasz Gregor
Teatr Stajnia Pegaza w SopocieWstydwedług powieści Heinricha Bölla "Utracona cześć Katarzyny Blum""Utracona cześć Katarzyny Blum" to historia, która obnaża niszczącą siłę mediów, mechanizmy manipulacji prasy bulwarowej oraz ich wpływ na życie pojedynczego człowieka. Katarzyna Blum spędza noc z nowopoznanym mężczyzną, który okazuje się być ściganym przez policję za przestępstwa polityczne. Drobiazgowe i naruszające godność śledztwo i oszczerstwa prasy bulwarowej, przeinaczającej wszelkie fakty z życia Katarzyny, doprowadzają dziewczynę do czynu ostatecznego - zamordowania dziennikarza jednej z gazet piszących o sprawie.Spektakl skupia się na wątku przesłuchania, w trakcie którego poznajemy Katarzynę Blum i jej adwersarza. W krótkim czasie stajemy się świadkami skomplikowanej psychologicznej gry przez nich prowadzonej. Jest to próba sił, a zarazem próba ocalenia godności i własnych granic. Przedstawienie może być czytane zarówno jako opowieść o kobiecości i męskości, jak i jako historia człowieka, próbującego zachować niewinność wobec manipulacji świata. Widz poznaje wewnętrzny świat głównej bohaterki i przez to staje się również sędzią w jej sprawie. Twórcy, opowiadając tę historię, zadają też pytania: w jaki sposób można się obronić przed kłamstwem i manipulacją? Jak postawić granice ludziom, którzy nie uznają żadnych granic? I czy w takiej walce możliwe jest zwycięstwo? Reżyseria: Ewa IgnaczakScenariusz: Marcin BortkiewiczObsada:Katarzyna Blum: Aleksandra Kaniaprokurator: Grzegorz SzlangaPrzedstawienie powstało w ramach stypendium artystycznego marszałka Województwa Pomorskiego.
20 lat. Kto by pomyślał, że ten nasz Teatr, zespół Teatru Dada, powołany do istnienia w 1992 roku, przez dwie dekady tak dziarsko będzie sobie poczynać. Za nami 42 premiery, setki przedstawień, dziesiątki artystycznych podróży.