2 twarze Impulsem do rozpoczęcia prac artystów Sopockiego Teatru Tańca nad spektaklem "2 TWARZE" były idee Teatru Okrucieństwa Antonina Artaud'a, awangardowego twórcy i teoretyka teatralnego. Swoją radykalną koncepcję teatru przedstawił w poetyckich manifestach pod zbiorowym tytułem "Teatr i jego sobowtór". Jego wizja dążąca do przywrócenia pierwotnej mocy sztukom scenicznym stała się inspiracją i jednocześnie wyzwaniem dla STT. W założeniach Artaud'a celem teatru miało być głębokie poruszenie emocjonalne widza, oddziaływanie na niego przy pomocy silnych bodźców, a teatr miał być miejscem magicznym, świętym. Transowy, frenetyczny taniec miał przywrócić odbiorcy zdolność refleksji i odczuwania metafizycznego, które zatracił pod wpływem współczesnego świata, a sam spektakl miał przybrać formę rytuału, gdzie aktorzy, absolutnie najważniejsze sacrum na scenie, pokazują widzowi swoją prawdziwą, niemal pierwotną twarz. Mowa ciała wyrażająca pragnienia, w skrajnych, groteskowych gestach, pozach, znieruchomieniach, miała wprowadzić widza w świat magii, gdzie cielesność oddechu i współdziałanie wszystkich zmysłów jednoczyć miało tancerzy i widzów. Z jednej strony idee Artaud'a bliskie są teatrowi tańca, gdzie ciało, ruch, gesty, czy oddech tancerza są najważniejszymi, fundamentalnymi narzędziami pracy. Z drugiej, współczesny taniec często sięga do wysublimowanej estetyki, tworząc skomplikowane i wielopoziomowe światy, w których oświetlenie, wizualizacje, kostiumy, scenografia, czy muzyka wspierają taniec w postnowoczesnej narracji, jednocześnie odbierając mu jego pierwotny, rytualny charakter. Ten swego rodzaju paradoks, stał się wyzwaniem dla twórców spektaklu. Zadają więc pytania:Czy człowiek współczesny może odkryć swoje pierwotne "ja"? Czym jest jego pierwotne "ja"? Czy człowiek jest wstanie je poznać, odróżnić od tego, co narzucone przez cywilizację i kulturę? A jeśli tak, czy jest gotów, by się odsłonić przed innymi?Krawczyk i Czajkowska umieszczają więc człowieka -
Luchino Visconti, Enrico Medioli, Nicola BadaluccoZmierzch bogów"Zmierzch bogów" to polska prapremierowa adaptacja nominowanego do Oscara scenariusza będącego podstawą jednego z najważniejszych filmów w historii kina. Reżyser i współautor tekstu - Luchino Visconti - stworzył kameralną, mrocznie perwersyjną opowieść o upadku wielkiego niemieckiego rodu von Essenbecków w momencie narodzin faszyzmu, w międzywojennych Niemczech. Teatralna adaptacja tej historii - łącząca klaustrofobiczną historię zmierzchu mieszczańskiej rodziny z brutalnością i krwawą żądzą władzy zawartą w szekspirowskim Makbecie - jest próbą zadania najistotniejszych, ponadczasowych pytań: o człowieczeństwo, władzę, rodzinę. Pytań, które były ważne i w latach trzydziestych, i podczas powstawania filmu, i które równie ważne są także dzisiaj. Spektakl zostanie zaprezentowany w ramach Festiwalu Solidarity of Arts zorganizowanego z okazji obchodów siedemdziesiątej rocznicy wybuchu drugiej wojny światowej. Grzegorz Wiśniewski - absolwent Reżyserii i Dramatu PWST w Krakowie. Pracował w Teatrze STU (Prezydentki Schwaba, Babiniec Czechowa) i w Teatrze im. Słowackiego w Krakowie ("Płatonow" Czechowa, "Zdarzenia na brygu Bandury" Gombrowicza), w Teatrze Wybrzeże w Gdańsku ("Słodki ptak młodości" Williamsa, "Jan Gabriel Borkman" Ibsena, "Matka" Witkacego, "Mewa" Czechowa, "Przed odejściem w stan spoczynku" Bernharda), w Teatrze Powszechnym w Warszawie ("Białe małżeństwo" Różewicza, "Letnicy" Gorkiego, "Prezydentki" Schwaba, "Kształt rzeczy" LaBute), w Teatrze Polskim we Wrocławiu ("Jan Gabriel Borkman"), w Teatrze Współczesnym we Wrocławiu ("Rzeźnia" Mrożka), w Teatrze Polskim w Bydgoszczy ("Plastelina" Sigariewa), w Teatrze im. Wilama Chorzycy w Toruniu ("Maria Stuart" Schillera), w Teatrze Jaracza w Łodzi ("Zagłada ludu albo moja wątroba jest bez sensu" Schwaba, "Brzydal" Mayenburga). Barbara Hanicka - absolwentka Wydziału Wystawiennictwa i Studium Scenografii krakowskiej ASP. Współpracowała m.in. z Pawłem
Teatr łódzki, który nas odwiedził, jest u nas po raz kolejny. W jego wykonaniu oglądaliśmy fantastyczne przedstawienia "Krawca Niteczkę" oraz "Bajkowy stragan". Tym razem zobaczymy barwne przedstawienie ze wspaniałą scenografią i pięknymi lalkami pod tytułem "Szewc Kopytko i kaczor Kwak".
Teatr Gdynia GłównaEpitafium dla władzyInspirowane myślą Cesarza Ryszarda KapuścińskiegoKim jesteście? Tymi czy tamtymi?Żadnych adresów, ani nazwisk, ani nawet nie opisywać twarzy,ani, że wysoki, że niski, że chudy,czoło jakie,że ręce mu, że spojrzenie, a nogi to, kolana,już nie ma przed kim na kolanach...Ryszard Kapuściński - współczesna ikona literatury faktu, mistrz reportażu, który nadał mu wymiar literacki. Jedno z jego najbardziej znanych dzieł - Cesarz, stało się inspiracją do podjęcia teatralnego dialogu z zawartą w nim myślą. Spektakl Epitafium dla władzy stanowi ogromne, wielopoziomowe wyzwanie - adaptacyjne, reżyserskie, aktorskie. Uniwersalna opowieść o mechanizmach władzy niezwykle rzadko przenoszona na scenę zadaje pytania, na które odpowiedzi udzielają nieliczni, a uchyla się od niej zbyt wielu.Scenariusz i reżyseria: Ewa IgnaczakObsada: Łukasz Dobrowolski, Wojciech Jaworski, Piotr Srebrowski
Chłopiwg powieści Władysława ReymontaWojciech Kościelniak po spektakularnym sukcesie spektaklu "Lalka" w 2010 roku i rozpoczęciu działalności Nowej Sceny spektaklem "Bal w Operze" przygotowuje się do kolejnej premiery - musicalu "Chłopi" wg powieści Władysława Stanisława Reymonta, którego premiera zaplanowana jest na otwarcie Dużej Sceny Teatru Muzycznego w Gdyni we wrześniu 2013 roku. Kościelniak po raz kolejny sięga po wydawałoby się "nieteatralny" materiał literacki i przenosi go na Dużą Scenę Muzycznego. "Chłopi" to pierwsza próba opowiedzenia w musicalowy sposób tej słynnej lektury. Tekst "Chłopów" wciąż zachwyca swoją aktualnością. Musical będzie nawiązywał do polskiej tradycji i zachowa swoją wartość literacką. Łowickie, barwne kostiumy są niezwykle plastyczne i będą stanowiły piękną oprawę tego niezwykłego widowiska. "Chłopi", powieść Władysława Reymonta, pisana w latach 1901-1908, opublikowana w formie książkowej w latach 1904-1909. Powieść ukazuje życie społeczności zamieszkującej wieś Lipce na przestrzeni czterech pór roku. Problematyka utworu skupia się wokół takich zagadnień jak m.in. tematyka chłopska, społeczna i ekonomiczna sytuacja polskiej wsi, konflikt pokoleń, nieuchronność przemijania, wpływ gromady na jednostkę. W "Chłopach" odnajdziemy wszystko to, co charakteryzuje społeczeństwo i jednostkę. Mamy tam panoramę różnorodnych charakterów, zachowań, różne motywacje wyborów; podkreślone przywiązanie ludzi do tradycji i gloryfikację pracy, która, choć nie daje komfortowego życia, nadaje mu sens i rytm. Pisarz otrzymał za ten utwór Nagrodę Nobla w 1924.Reżyseria i adaptacja: Wojciech KościelniakKierownictwo muzyczne: Piotr DziubekWspółpraca muzyczna: Dariusz RóżankiewiczPrzygotowanie wokalne: Agnieszka SzydłowskaTeksty piosenek: Rafał DziwiszScenografia i animacje: Damian StyrnaChoreografia: Ewelina Adamska-PorczykKostiumy: Katarzyna PaciorekAsystent reżysera: Paweł BernaciakAsystent scenografa: Renata GodlewskaObsada:JAGNA - Renia
AŁA rzeczywistość"AŁA rzeczywistość" to sztuka opowiadająca o nowym doświadczeniu świata, którego nieodłącznym składnikiem jest Internet. Internet przestał być nowym medium, stał się rzeczywistością. Widzowie będą mogli poczuć się jak we wnętrzu Internetu. Wirtualna rzeczywistość jest namacalna; to idea życia zaprojektowanego jako nieustanny performance, wydarzenie, facebookowy event. Doświadczenie rzeczywistości diametralnie się zmieniło; Internet to sposób doświadczania świata. To, co kiedyś wydawało się marginalne, wpływa dziś na politykę, media i nasze relacje. Dochodzi do hiper przyspieszenia świata. Mity masowej kultury zmieniają się nie co dekadę, lecz co dwa tygodnie wraz z modami na youtubie. Jesteśmy społeczeństwem spektaklu, które domaga się nowych doznań. Świat został już całkowicie odkryty i jest tylko przetwarzany, duplikowany, przepisywany. Jak odnaleźć się w tym przepięknym/przeklętym nadmiarze? Porozmawiajmy o tym jak nam jest w fejsbu-youtu-insta-inter-świecie.Specjalny cykl spektakli przeznaczony dla młodzieży po którym będzie można porozmawiać w realu o tym co spotyka nas w świecie wirtualnym. Psycholog, Policjant, Młodzież, Rodzice, Twórcy - wszyscy na równych prawach.Reżyseria: Maciej KonopińskiScenariusz i dramaturgia: Mariusz Więcek, Jerzy WójcickiAranżacja video-plastyczne: Filip Ignatowicz, Marcin SzuszkiewiczElementy graficzne: Aleksander KamińskiKostiumy: Aleksandra CiapkaMuzyka do Piosenki: Tomek Ziętek, Taniec Zakochanych: Michał CyranDyrektor Studium Wokalno-Aktorskiego im. D. Baduszkowej: Marek KaczanowskiWystępują:Paulina ŁabaKasia WojasińskaAgata MieniukTina PopkoBartek SudakJeremiasz GzylTomek Ziętek.TRAILER
Carlo GoldoniAwantury weneckie - Il Teatro Comico Teatr komediowy Goldoniego dopiero niedawno ukazał się w polskim tłumaczeniu, stąd z dumą, z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru, przygotowujemy jego polską prapremierę, pod nowym tytułem Awantury weneckie. Oto autor daje nam okazję, by zajrzeć tam, gdzie wzrok widza teatralnego zwykle nie sięga, czyli za kulisy. A tam pulsuje serce teatru, które bije dla publiczności. Tam powstaje przedstawienie, tam rywalizują ze sobą gwiazdy, walczą o role, o pozycję w zespole, domagają się uwagi i poklasku. Barwne typy, przemyślane intrygi, złośliwości i namiętności.Oto Goldoniego współczesne spojrzenie na słynną commedię dell'arte, która od wieków bawi publiczność wyrazistymi bohaterami i zabawnymi perypetiami. To właśnie jego Awantura w Chioggi inaugurowała pierwszą Scenę Letnią w Orłowie, dwadzieścia lat temu. Wówczas publiczność go pokochała. Liczymy, że i tym razem tak będzie.Reżyseria i opracowanie muzyczne: Tadeusz BradeckiScenografia i kostiumy: Jan PolewkaAsystent reżysera: Andrzej RedoszObsada:ORAZIO, dyrektor teatru (OTTAVIO) - Dariusz SzymaniakTONINO (PANTALONE) - Rafał KowalLELIO, poeta - Szymon SędrowskiPETRONIO (DOKTOR) - Bogdan SmagackiGIANNI (ARLEKIN) - Maciej WiznerANSELMO (BRIGHELLA) - Mariusz ŻarneckiEUGENIO (FLORINDO) - Grzegorz WolfSUFLER - Andrzej RedoszPLACIDA (ROSAURA) - Monika BabickaBEATRICE - Olga Barbara DługońskaELEONORA, śpiewaczka - Dorota LulkaVITTORIA (KOLOMBINA) - Agata MoszumańskaSŁUŻĄCY ELEONORY - Maciej SykałaPrapremiera polska: 27.03.2014 z okazji Międzynarodowego Dnia Teatru.
Piotruś PanJ.M. BarrieTłumaczenie - Macieja SłomczyńskiegoAdaptacja: Arkadiusz Klucznik - na podstawie J.M. Barrie w tłumaczeniu Macieja SłomczyńskiegoKolorowy spektakl przeznaczony dla widzów w wieku od lat 4 do 104.Ilu dorosłych marzyło, by choć przez chwile znów poczuć się dzieckiem? Ile dzieci chciało, choć przez minutę stać się dorosłymi? Kto choć raz w życiu nie zapragnął latać? Czy jest choć jedna osoba, która nie marzyła, by na statku pirackim przemierzać morza i oceany? Gdzie jest Nibylandia? Czy w prawo i aż do rana to właściwy adres? Czy być Piotrusiem Panem to znaczy nie umieć kochać? Czy kochać za mocno? Czy wróżki istnieją? Czy tylko wtedy , gdy się w nie wierzy? Czy tykanie budzika może obudzić krokodyla? Gdzie leży granica naszej wyobraźni? Czy...?Ale...?Dlaczego...? znasz więcej pytań? Potrzebujesz lepszych odpowiedzi?Zatem musimy się spotkać w Teatrze Miniatura na naszym "kolorowo-muzyczno-fantastycznym" spektaklu "Piotruś Pan" w adaptacji Arkadiusza Klucznika, z piosenkami Dariusza Czajkowskiego (teksty) i Michała Kowalczyka (muzyka). Tylko u nas Nibylandia jest stanem radości... latanie - stanem ducha, a Piotruś Pan - każdym z nas.W prawo, a potem szybko aż do rana,Nasza kraina rozmarzona, rozbujana,Czeka na wszystkie smutne szare twarze,Smutek nasza kraina z twarzy zmaże(D. Czajkowski)Umowna scenografia zmusza nas do uruchomienia wyobraźni. Piosenki Michała Kowalczyka są melodyjne i efektowne, i co najważniejsze - wpadają w ucho już po pierwszym wysłuchaniu. Reżyserią spektaklu zajęli się wspólnie: Jerzy Jan Połoński - aktor, reżyser, muzyk i artysta kabaretowy oraz Jarosław Staniek - bardzo dobrze znany trójmiejskiej publiczności tancerz, choreograf oraz reżyser takich spektakli, jak : "Opentaniec", "Hair", "Footlose", "12 ławek".Reżyseria: Jerzy Jan Połoński i Jarosław StaniekScenografia: Jerzy Jan PołońskiChoreografia: Jarosław StaniekKostiumy: Anna ChadajMuzyka: Michał KowalczykTeksty piosenek: Dariusz CzajkowskiProjekcje video : Dawid
SeansNoel CowardPrzekład: Irena BabelZapraszamy na wieczór z duchami. Nie, nie będziemy straszyć. Ta komedia arcymistrza gatunku Noela Cowarda to pretekst do wybornej zabawy odwiecznymi damsko-męskimi konfliktami, z niegłupim jednak podtekstem. Karol, popularny pisarz i nieuznający granic artysta, dla poszerzenia spektrum swoich doświadczeń, organizuje wraz ze swą żoną seans spirytystyczny. Wieczór zapowiada się rozkosznie, jednak wkraczanie na niebezpieczne terytoria nie zawsze uchodzi bezkarnie. Madame Arcati, ekscentryczne medium sprowadza do przytulnego domku nową-starą lokatorkę. A potem napięcie rośnie... Reżyseria: Adam OrzechowskiScenografia: Magdalena GajewskaInspicjent, sufler: Jerzy GutarowskiObsada:Agata Bykowska (Madame Arcati), Anna Kaszuba (Edyta, pokojówka), Katarzyna Kaźmierczak (Elwira, jego poprzednia żona), Joanna Kreft-Baka (Ruth, jego żona), Maria Mielnikow-Krawczyk / Jerzy Gorzko (Pat Bradman), Marzena Nieczuja-Urbańska / Mirosław Krawczyk (doktor Joe Bradman) i Grzegorz Gzyl (Karol Condomine).
"Dotknij teatru" to program artystyczno-edukacyjny, który poprzez różnorodne działania, w całej Polsce od 27 marca do 6 kwietnia obejmie 172 podmioty i prawie 700 wydarzeń. Proponowane działania rozpięte są w przestrzenie od czytania dramatów, spektakli, projekcji, prób otwartych, spotkań, warsztatów do wystaw, czy wykładów.