Teatr na Plaży zaprasza na weekend z twórczością wybitnych twórców Kabaretu Starszych Panów - Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego. Będzie to nie tylko okazja do obejrzenia "muzykałów" tego duetu wyprodukowanych w Teatrze na Plaży (Balladyna '68, Medea, moja sympatia). Podczas weekendu odbędzie się premierowy pokaz recitalu Piotra Kosewskiego pt "Festiwal Piosenki (Nie)Poważnej", projekcja filmu "Upał", do którego scenariusz napisał Jeremi Przybora, a wyreżyserował Kazimierz Kutz oraz wyjątkowe spotkanie z Grzegorzem i Moniką Wasowskimi.
BjóroBjóro to cykl zabawnych, surrealistycznych skeczy inspirowanych realiami pracy w biurze. Ciągłe gry słów, pełne humoru prawdy podsumowujące sytuacje, które każdy pracujący w biurze z pewnością nie raz przeżył, dowcipne piosenki - wszystko to składa się na wieczór w teatrze, który niełatwo będzie zapomnieć. Jeśli chcesz się dowiedzieć, dlaczego Fotel ma plecy, a Kaloryferowi wystają wszystkie żebra - a poza tym chcesz na chwilę zastawić się nad otaczającą Cię rzeczywistością - przyjdź do Teatru Gdynia Główna.Reżyser o spektaklu: "Bjóro zrodziło się z mojej potrzeby wypowiedzenia się na temat pracy w biurze. Sam wiele już lat pracuję w takim miejscu, dotyczy to wielu ludzi i chciałem wspólnie z nimi pośmiać się z pracy, która nazywana jest wielokrotnie nudną, a tymczasem stanowi wdzięczne pole do zabawnych obserwacji. Uwielbiam poczucie humoru, tradycję surrealistycznych kabaretów i chciałem stworzyć spektakl lekki i dający do myślenia jednocześnie.Scenariusz, scenografia i reżyseria: Marcin GrotaMuzyka: Antoni WojnarObsada: Wojciech Jaworski, Agata Mieniuk, Bartłomiej Sudak
Brzydkie Kaczątkona motywach bajki Hansa Christiana AndersenaPremiera: 13 października 2013Spektakl dla dzieci od lat 5"Kiedy kultura zbyt ściśle definiuje, co ma stanowić o powodzeniu lub pożądanej doskonałości w jakiejkolwiek sferze - czy chodzi o wygląd, wzrost, siłę, maniery, zdolności, gospodarność, bycie męskim, bycie kobiecą, bycie dobrym dzieckiem, dobre wychowanie czy przekonania religijne - wówczas w psychikę wszystkich członków społeczeństwa zostaje wszczepiony wynikający z tego przymus, by oceniać siebie wedle narzuconych kryteriów."Clarissa Pincola Estes "Biegnąca z wilkami""Nieważne, że urodziłem się na kaczym podwórku, ważne, że wyklułem się z łabędziego jajka."H. Ch. AndersenProblem odmieńców jest jednym z najstarszych i najczęstszych motywów w mitach, baśniach i bajkach na całym świecie. Temat odmienności, niedopasowania, poszukiwania tożsamości, a jednocześnie miejsca przynależności to temat uniwersalny, powtarzający się w nieskończonej liczbie wariacji w literaturze, teatrze, kinie. "Brzydkie Kaczątko" Hansa Christiana Andersena jest jedną z najbardziej znanych i popularnych interpretacji tego tematu. Prosta historia kaczątka, które okazuje się łabędziem zawiera wiele tropów odnoszących się do głębokich psychologicznych i socjologicznych treści."Brzydkie Kaczątko" w Miniaturze ma przypomnieć przede wszystkim, że inne nie znaczy brzydkie. W czasach globalizacji spotkania z innym są nieuniknione. W naszej opowieści odmienność kaczątka wywołuje różne reakcje: złośliwość i odrzucenie, ale też obojętność i fałszywą dobroczynność rzucającą ochłapy, żeby uspokoić sumienie. Hasło "brzydkie kaczątko" nie bez powodu tak rozgościło się w naszym języku i sposobie myślenia. Treści, które wywołuje są dziś równie aktualne, jak w czasach, kiedy Andersen walczył, żeby na kaczym podwórku zaakceptowali to, że jest łabędziem. Dlatego tak ważne jest, żeby dzieci zapamiętały tę opowieść i znaczenia, które ze sobą niesie.Eksperymentalna forma przedstawienia nawiązująca
Kolibra lot ostatniPaweł HuelleTa historia nie miała prawa zdarzyć się w Gdyni! Witold Gombrowicz podejrzany o morderstwo. Trup w hotelowym pokoju. Lato 1939. Sielankowo - plażowy krajobraz, dancingowy nastrój, literackie spory. W tle coraz groźniej rysujący się konflikt zbrojny. Ostatnia doba pisarza w naszym mieście tuż przed wypłynięciem do Argentyny. Mroczny komisariat policji, tętniące życiem kawiarnie (nadbrzeżne knajpy?) rozśpiewane piękne panie (portowe mewki?) podejrzani elokwentni panowie o odmiennej orientacji seksualnej. Tango milonga i gdyński półświatek, czyli klasyczny kryminał z historią miasta w tle.Reżyseria: Krzysztof BabickiScenografia: Jagna JanickaKostiumy: Sławomir SmolorzMuzyka: Marek KuczyńskiŚwiatło: Marek PerkowskiUkłady taneczne: Beata Buczek-ŻarneckaKorepetycje wokalne: Barbara CzarkowskaAsystent reżysera: Andrzej RedoszSufler: Ewa GawronInspicjent: Krzysztof DąbekProducent: Ewa Wojciechowska - ChodorekWystępują:Ojciec/Kujawa - Eugeniusz Krzysztof KujawskiWitoldo - Dariusz SzymaniakMatka/Błyszczyńska - Dorota LulkaKsiądz/Wilczyński - Grzegorz WolfWalek - Szymon SędrowskiStraszewicz - Piotr MichalskiNadkomisarz - Andrzej RedoszKelnerka/Prostytutka - Marta KadłubSekretarka/Pani z Adrii - Olga Barbara DługońskaWodeyko Przodownik - Leon KrzyckiGajewski - Rafał KowalLili - Beata Buczek-ŻarneckaPaculanka - Elżbieta MrozińskaSosnowska - Monika BabickaMagda Charakteryzatorka - Małgorzata TalarczykTyszko - Bogdan SmagackiHrabia Żernowski - Mariusz ŻarneckiBiczkomer Marynarz - Maciej WiznerAgata Fordanserka - Agata Moszumańska
Statek szaleńcówNikołaj KoladaSztuka jednego z najważniejszych europejskich dramatopisarzy, której charakter sam autor określa, mianem tragikomedii. STATEK SZALEŃCÓW, niczym współczesną arkę Noego, opanowali mieszkańcy starej, zapomnianej przez Boga i ludzi kamienicy, którą kolejna powódź odcina od świata. Między siódemką bohaterów poddanych ponownie ekstremalnej próbie odżywają stare waśnie o rzeczy wielkie i drobne, dzielą ich i łączą podejrzenia i teorie spiskowe, wspólne fronty i sojusze zmieniają się z minuty na minutę. Kolada, pełen miłości i wyrozumiałości wobec swoich bohaterów, dzieląc pewnie marzenie jednego z nich: "Życie jest brudne, a chciałby człowiek, żeby było tak... pięknie żeby było" pokazuje, jak mimo wzniosłych marzeń i szlachetnych intencji potrafimy być niemądrzy i okrutni.Nikołaj Kolada o STATKU SZALEŃCÓW: "Nasz spektakl będzie opowiadał o rzeczach prostych i zrozumiałych: tak często ludzi dzielą głupstwa, uprzedzenia, brak woli i brak umiejętności rozmowy i życia w zgodzie, z miłością do naszego krótkiego i pięknego życia. Gdybyśmy nauczyli się cierpliwości, szacunku dla drugiego człowieka i jego opinii, gdybyśmy się mniej złościli, kłócili i walczyli, to nasz świat stałby się piękny, spokojny i dobry. O tym marzę. Powinniśmy budować Raj na naszej ziemi. I to jest możliwe. I to jest tak proste: podać rękę człowiekowi, uścisnąć ją i uśmiechnąć się."Reżyseria: Nikołaj KoladaScenografia, kostiumy, reżyseria świateł: Justyna ŁagowskaRuch sceniczny: Maćko PrusakAsystent reżysera: Maciej WiktorInspicjent, sufler: Jerzy GutarowskiObsada:Monika Chomicka-Szymaniak - Lucyna, żona Lecha, nauczycielkaEwa Jendrzejewska - Pani Nina, albo Gryzelda, emerytkaAnna KaszubaAnna Kociarz - Franciszka, albo Frania, żona WaldkaMałgorzata Oracz - Bożena, albo Bożenka, sklepowaMaciej Konopiński - Anwar, mąż Bożenki, taksówkarzMichał Kowalski - Waldemar, albo Waldek, hydraulikJacek Labijak - Lech, nauczycielArtur Blanik (gościnnie) lub Mateusz Radoch (gościnnie) -
Elfriede JelinekAmatorkiPaula i Brigitte podążają zupełnie różnymi drogami, ale cały czas zdawać by się mogło, że ich życie wygląda bardzo podobnie. Erich i Heinz podążają tą samą drogą, ale zdawać by się mogło, że ich życie w zupełnie różny sposób naznaczy Paulę i Brigitte. Postacie, które muszą tu o coś walczyć to Paula i Brigitte. Osoby, które już wszystko mają, to Erich i Heinz. I to oni rozdzielają nagrody. Jelinek pokazuje w "Amatorkach" świat, który choć opowiadany językiem pełnym emocji, opiera się przede wszystkim na kalkulacji, rywalizacji i planach. Językiem biznesowej transakcji opowiada realizację pragnień życiowych. Z pełną świadomością tego, że pierwszy milion trzeba ukraść, a bankructwo jest efektem błędnego ulokowania kapitału.Ewelina Marciniak o spektaklu: "AMATORKI to dla mnie rodzaj pejzażu. Świat: miejsce gdzie wschodzi i zachodzi słońce. Promienie wrzynają się w spocone fabryką plecy szwaczki. Natura: miejsce gdzie wchodzi drwal i ścina drzewo. Wielkie bale zostawiają na jego rękach wielkie odciski. Krajobraz: malowniczy system składający się z form rzeźby i wód, roślinności i gleb, skał i atmosfery między nią a nim. Krajobraz, jak klasyczna relacja oznacza harmonię wszystkich elementów. W przypadku przyrody czas upiększa, w przypadku ludzi może być różnie. Człowiek stanie się piękniejszy, jeśli będzie trenowany w sposób klasyczny. Jelinek pokazuje nam piękne kobiety, które myślą w swojej prostocie, że taki właśnie jest świat: miejsce gdzie wschodzi i zachodzi słońce, i gdzie złe traktowanie nie może się zdarzyć."Adaptacja i dramaturgia: Michał BuszewiczReżyseria: Ewelina MarciniakScenografia: Marta StocesMuzyka: Zofia Wądołowska-WięcekChoreografia: Dominika KnapikObsada: Dorota Androsz (Brigitte), Piotr Biedroń (Heinz), Małgorzata Brajner (Matka), Katarzyna Dałek (Paula), Piotr Domalewski (Erich), Krzysztof Matuszewski (Ojciec).-----Elfriede Jelinek (ur. 1946 ) - austriacka pisarka. Do jej najważniejszych dzieł zalicza się m.in. AMATORKI,
Così fan tutteWolfgang Amadeusz MozartLibretto: Lorenzo da Ponte Marek Weiss o spektaklu: Ten spektakl zamyka cykl naszych premier Mozartowskich, które uważałem za fundament repertuarowy każdego szanującego się teatru operowego. Mozart i dzieła współczesne są jak dwa skrzydła, bez których nie sposób uprawiać muzyki i teatru jednocześnie na odpowiednim poziomie. Spektakl "Cosi fan tutte", który Państwu prezentujemy powstał w koprodukcji z Warszawską Operą Kameralną i jej Festiwalem Mozartowskim nie mającym sobie równych w świecie. Nigdzie nie ma sceny, na której wykonuje się wszystkie dzieła operowe jakie Mozart napisał. Te cztery najlepsze tytuły, jakie były w naszym repertuarze to zaledwie cząstka bogatej spuścizny tego przedwcześnie zmarłego geniusza. Wśród nich "Cosi fan tutte" darzę miłością szczególną. W tej pozornie błahej komedyjce o zabawie seksualnej dwóch par, kompozytor zawarł swoją gorzką wiedzę o naszej niestałości i bezradności wobec seksualnych pokus. Zawarł też drapieżną satyrę na męski szowinizm traktujący kobietę jako własność służącą do zabawy, co w dzisiejszych czasach, w epoce pokoju i dobrobytu, stało się jednym z najważniejszych tematów. Kierownictwo muzyczne: Friedrich HaiderInscenizacja i reżyseria: Marek WeissScenografia: Hanna SzymczakWystępują:Fiordiligi - Anna MikołajczykDorabella - Karolina SikoraDespina - Anna FabrelloFerrando - Aleksander KunachGuglielmo - Tomasz RakDon Alfonso - Robert Gierlach orazChór i Orkiestra Opery Bałtyckiejdyrygenci:Friedrich Haider (1, 2 III 2014),Sylwia Anna Janiak (4, 5 III 2014).Spektakl jest koprodukcją z Warszawską Operą Kameralną.
Dwóch w twoim domuJelena Griemina Punktem wyjścia DWÓCH W TWOIM DOMU stała się historia Uładzimira Niaklajeu, białoruskiego poety i działacza politycznego, rozpoznawanego w Europie przede wszystkim w kontekście ostatnich wyborów prezydenckich w tym kraju (grudzień 2010). Niaklajeu był jednym z opozycyjnych kandydatów na prezydenta. W dniu wyborów, jeszcze przed zamknięciem lokali wyborczych, został dotkliwie pobity przez nieznanych, ubranych na czarno mężczyzn. Natychmiast trafił do szpitala, skąd został uprowadzony w nieznanym kierunku przez anonimowych sprawców i dopiero po pewnym czasie okazało się, że przetrzymuje go w swojej siedzibie, w skandalicznych warunkach, białoruskie KGB. Po miesięcznym pobycie w więzieniu umieszczono go na kilka miesięcy w areszcie domowym, podczas którego ograniczono mu możliwość spotkań z kimkolwiek (w tym z rodziną i lekarzem) i poddawano nieustającej obserwacji. Areszt zakończył się procesem, w którym Niaklajeu skazano na dwa lata pozbawienia wolności w zawieszeniu na dwa lata. Tekst skupia się przede wszystkim na niecodziennej sytuacji kilkumiesięcznego aresztu domowego. Naruszenie prywatności przestrzeni maleńkiego mieszkania w bloku, przekształcenie domu w miejsce odosobnienia i podleganie nieustannej obserwacji i inwigilacji przez uzbrojonych funkcjonariuszy KGB najżywiej zainteresowało Grieminę, założycielkę, dyrektorkę i ideolożkę moskiewskiego Teatru.doc. Młodzi dramatopisarze z Teatru.doc, stali współpracownicy Grieminy przeprowadzili szereg rozmów i wywiadów z Nieklejeu i jego żoną, na podstawie których Griemina zbudowała groteskowy dramat - scenariusz spektaklu, który określiła jako "komedia o prawach człowieka". Sztuka ukazuje dramat człowieka inwigilowanego, poddawanego nieustannym ograniczeniom, pokazuje, jak z odważnego działacza opozycyjnego system potrafi uczynić człowieka słabego, bezbronnego, bezsilnego i zamkniętego w sobie.Reżyseria: Rudolf ZiołoInspicjent, sufler: Agnieszka SzczepaniakObsada:Magdalena Boć -