Ta część miasta miała się nazywać "Wielkanoc"

Michał Ślubowski
20 kwietnia 2025 (artykuł sprzed 1 roku)
Opinie (48)
Skrzyżowanie ul. Nowolipie i Kartuskiej w Emaus, koniec lat 70. Budynki na pierwszym planie zostały rozebrane podczas rozbudowy ul. Nowolipie. W głębi widoczny kościół pw. św. Franciszka z Asyżu i bloki na Siedlcach.

Emaus to nie tylko wioska, do której dzień po zmartwychwstaniu Jezusa wędrowali jego uczniowie. Emaus to także część GdańskaMapka, której po II wojnie światowej planowano nadać nazwę "Wielkanoc".



Emaus było pierwotnie nazwą gospody, która następnie dała miano całej osadzie graniczącej od zachodu z Siedlcami. Oprócz gospody, w osadzie znajdował się młyn oraz warsztaty do wytwarzania popiołu.

Podobnych zakładów w okolicach Gdańska było bardzo dużo. Już w 1568 roku włoski podróżnik napisał, że:

"kupcy zastają w Gdańsku magazyny pełne pszenicy, żyta i innego zboża, lnu, konopi, wosku, miodu, potażu, drzewa do budowy, solonej wołowiny".
Potaż to węglan potasu, otrzymywany właśnie z popiołów drzewnych. Samo słowo "potaż" ma ciekawą etymologię: to zbitek dwóch niemieckich słów: Pott i Asche (kociołek i popiół), ponieważ w kotle odparowywano popiół.

Trzy folwarki i tramwaj konny



Na przełomie XVIII i XIX wieku w Emaus funkcjonowały folwarki: Trzy Lipy oraz Stary Emaus, a na niektórych planach widzimy również nazwę Nowy Emaus.

  • Emaus na mapie z 1734 roku.
  • Fragment planu z 1784 roku.
Nad Potokiem Siedleckim zbudowano młyn, zniszczony podczas wojen napoleońskich i odbudowany w najbliższym sąsiedztwie gospody.

Przedwojenna pocztówka z widoczną linią tramwajową oraz charakterystycznymi budynkami w Emaus.
W 1886 roku Emaus i Gdańsk zostały połączone tramwajem konnym, a Emaus był ostatnim przystankiem na jego trasie. Dziesięć lat później tramwaj konny został zastąpiony elektrycznym.

Przedwojenny plan Emaus z 1933 roku.
Chociaż sąsiednie Siedlce stały się częścią Gdańska już w 1814 roku, liczącą ponad dwa tysiące mieszkańców osadę Emaus włączono do miasta dopiero w 1933 roku.

Emaus miało się nazywać "Wielkanoc"



Po drugiej wojnie światowej rozważano zmianę nazwy z Emaus na Wielkanoc, ale na szczęście pozostano przy dawnej nazwie.

Chociaż ten rejon przeszedł wiele przekształceń, a na terenie Emaus znajduje się jedno z kluczowych skrzyżowań Gdańska, do dzisiaj możemy zobaczyć wiele pamiątek po dawnym Emaus.



Młyn, gospoda, kościół i cmentarz w Emaus



Najbardziej charakterystycznym budynkiem dawnej osady jest zespół młyna Emaus, znajdujący się na wysepce między ul. Kartuską i Nowolipie. To pamiątka po młynie zlokalizowanym niegdyś przy gospodzie.

Głośno o nim było w 2011 roku, kiedy to właściciel budynku nielegalnie wyburzył tzw. Dom Młynarza. Pomorski konserwator zabytków nakazał odbudowę zabytku, którą wykonano w 2014 roku.

Zespół młyna Emaus, widok współczesny.
W dawnej gospodzie przed wojną działała restauracja Pod Młynem (Zur Mühle). Dzisiaj te zabytki są mijane codziennie przez setki kierowców.

Kościół pw. św. Franciszka z Asyżu przy ul. Kartuskiej w Emaus w Gdańsku.
Kolejnym ciekawym zabytkiem Emaus jest kościół św. Franciszka z Asyżu z 1906 roku. Impulsem do jego budowy był dynamiczny rozwój gdańskim przedmieść: potrzeba było świątyni dla mieszkających w okolicy katolików. Parafia kościoła w Emaus obejmowała swoim zasięgiem całe Siedlce. Autorem neogotyckiego projektu budynku był berliński architekt August Menken.

Przedwojenne zdjęcia kościoła pw. św. Franciszka z Asyżu w Emaus.
W okresie Wolnego Miasta Gdańska w kościele odprawiano nabożeństwa zarówno w języku niemieckim, jak i polskim, a pierwszym proboszczem został ksiądz Stanisław Białk, który piastował tę funkcję aż do 1939 roku.

Świątynia ucierpiała podczas II wojny światowej, a jego odbudowa (z pewnymi zmianami, m.in. nie odbudowano iglicy) trwała do 1948 roku.

W kruchcie kościoła znajduje się obraz z 1929 roku, przedstawiający drogę Jezusa i uczniów do Emaus.

Z kościołem wiąże się również dawny katolicki cmentarz św. Franciszka, założony w 1906 roku w związku z budową nowej świątyni. Po założeniu w 1979 roku nowego cmentarza komunalnego, potocznie (i błędnie) nazywanego Łostowickim, stara nekropolia św. Franciszka została wchłonięta przez nową.

Na cmentarzu św. Franciszka zachowało się kilkadziesiąt nagrobków sprzed 1945 roku.
Na cmentarzu zachowały się stare aleje, część przedwojennych nagrobków oraz rzeźby przeniesione po wojnie z innych gdańskich, likwidowanych cmentarzy. Dzisiaj dawna nekropolia znajduje się na wysokości ul. Zielony StokMapka i wciąż widoczny jest jej dawny, przedwojenny kształt.

Cmentarz św. Franciszka na planie z 1933 roku.

Pomniki w Emaus



Wspominałem już, że na terenie Emaus znajduje się jedno z ważniejszych gdańskich skrzyżowań. Kolejny ciekawy obiekt znajduje się na samym jego środku. To kamienny pomnik mieszkańców gminy Emaus, poległych podczas I wojny światowej i odsłonięty w 1923 roku. Ma formę obelisku na bazie kwadratu, osadzonego na profilowanej bazie.

Pomnik upamiętniający mieszkańców Emaus poległych podczas I wojny światowej stoi na skrzyżowaniu ul. Kartuskiej i Łostowickiej.
Podczas przebudowy skrzyżowania w 2011 roku znaleziono kapsułę czasu z gazetą i dokumentami z 1923 roku.

  • Lubię to Lubię to
  • Super Super
  • Trzymaj się Trzymaj się
  • Ha ha Ha ha
  • Wow Wow
  • Przykro mi Przykro mi
  • Wrr Wrr
  • Wszystkie 0

Kapsuła czasu znaleziona na budowie w Emaus.

Przy okazji przebudowy odnowiono również pomnik, na którym znajduje się tablica z polskimi i niemieckimi napisami informującymi o przeznaczeniu obelisku oraz o dacie jego budowy, a także renowacji. Pierwotnie pomnik był zwieńczony orłem i otoczony ogrodzeniem.

Obelisk jest przykładem pomników wojennych (Kriegerdenkmal), które masowo powstawały w miastach, aby uczcić poległych żołnierzy w kolejnych wojnach. Na terenie Niemiec najstarsze tego typu pomniki powstały dla wojaków poległych w wojnach napoleońskich.

Głaz upamiętnia 17 ofiar wybuchu gazu na Siedlcach z 1976 roku.
Obelisk to nie jedyny pomnik na terenie dawnego Emaus. W 2014 roku naprzeciwko zespołu młyna Emaus, na rogu ul. Kartuskiej i ŁostowickiejMapka, odsłonięto pomnik poświęcony ofiarom tragedii z 1 lutego 1976 roku. Wtedy w wyniku wybuchu gazu zniszczeniu uległ budynek przy ul. Struga 12Mapka, a śmierć poniosło 17 osób. Pomnik ma formę głazu z zamontowaną tablicą inskrypcyjną.

Podczas wielkanocnych spacerów warto wybrać się w okolice dawnego Emaus, ponieważ to miejsce to nie tylko skrzyżowanie, ale miejsce o długiej i bogatej historii, której pamiątki możemy zobaczyć do dzisiaj.

O autorze

autor

Michał Ślubowski

Popularyzator historii Gdańska, autor bloga Gedanarium i podcastu Historia Gdańska dla każdego oraz współautor podcastu Makabreski, poświęconego mrocznym historiom z przeszłości regionu.

Miejsca

Zobacz także

Opinie wybrane

Wszystkie opinie (48)

alert Portal trojmiasto.pl nie ponosi odpowiedzialności za treść opinii.

Najnowsze