...to duet, który powstał w maju 2009 roku w Berlinie, gdzie Maciej Fortuna i Stefan Weeke koncertowali w tamtejszym klubie A-Trane z zupełnie innym składem. Dość przypadkowa rozmowa o inspiracjach muzycznych zaowocowała niecały miesiąc później sesją nagraniową i producencką w Polsce, której wynikiem jest płyta "In The Small Hours". Jeszcze przed jej wydaniem, w czerwcu 2009, na podstawie próbek na myspace zespołu, duet otrzymał zaproszenie na Reykjavik Jazz Festival, który obchodził w sierpniu 2009 swoje dwudziestolecie i tym sposobem premiera "In The Small Hours" miała miejsce na Islandii, gdzie nawiasem mówiąc została doskonale przyjęta. Zainteresował też sobą polskie media - zarówno płyta jak i trasa objęte zostały patronatem "Jazz Forum", TVP Kultura, internetowego RadiaJAZZ.FM, portalu Serpent.pl, a honorowy patronat objął sam Konsulat RP na Islandii. [foto1] Po islandzkiej trasie, muzycy dali dotychczas wiele koncertów w Polsce oraz Berlinie i wszędzie są doskonale przyjmowani; być może dlatego, że każdy koncert jest właściwie osobnym projektem - muzycy rozwijają materiał z płyty, stosując odpowiednią dynamikę, wykorzystując do tego klimat danego dnia, miejsca a nawet dźwięków poza sceną, które im towarzyszą (tak było w Tczewie, gdzie w kończący się utwór wdarł się nagle dźwięk dzwonu w pobliskim kościele, co spowodowało, że muzycy "dopisali" kolejną, improwizowaną część, dostosowując tonację do dźwięku dzwonu). [foto2] Instrumenty wiodące w tym projekcie to trąbka, fluegelhorn i akustyczna gitara basowa, które dyskretnie wzbogacane są elektroniką oraz dobranym brzmieniem najróżniejszych perkusjonaliów, okaryn, i najróżniejszych przedmiotów, które szeleszczą i dźwięczą. Umiejętne użycie elektroniki łagodzi surowe brzmienie oszczędnego instrumentarium i wnosi efekt przestrzenności, idealnie wypełniające przejrzyste kompozycje. [foto3]
Zapraszamy na spotkanie ze sztuką i wokół sztuki artysty zaangażowanego, politycznego, krytycznego i społecznego - Artura Żmijewskiego, które odbędą się w Świetlicy Krytyki Politycznej w Trójmieście przy ul. Nowe Ogrody 35 (II piętro) w Gdańsku. 30 stycznia, sobota, godz. 16.30 Pokaz filmów z cyklu Demokracje (2009) oraz dyskusja, w której udział wezmą: Artur Żmijewski, Grzegorz Klaman (Instytut Sztuki Wyspa), Małgorzata Taraszkiewicz-Zwolicka (Gdańska Galeria Fotografii). Prowadzenie: Katarzyna Czarnecka (KP). 2 lutego, wtorek, godz. 18.00 Pokaz filmów Aldo, Dorota, Yolanda z cyklu Wybrane prace (2007) oraz dyskusja Sztuka pracy, w której udział wezmą: Lidia Makowska (Kultura Miejska), Alina Żemojdzin (artystka interdyscyplinarna), Radosław Kryszk (socjolog), Sylwester Gałuszka i Mikołaj Jurkowski (Robotnicy Sztuki z PGR_art). Prowadzenie: Jakub Knera (trojmiasto.pl). Demokracje (2009) to zestaw krótkich filmów nakręconych przez Artura Żmijewskiego - swoistych reportaży z przebiegu społecznych demonstracji, które śledził w Polsce, Europie, Izraelu i na Zachodnim Brzegu. Są wśród nich zdarzenia stricte polityczne - protesty, wiece, parady - ale też sceny rekonstrukcji historycznych wydarzeń, zapis pogrzebu Jörga Haidera, zamieszek ulicznych podczas Euro 2008 w Berlinie czy mszy w warszawskim kościele św. Stanisława Kostki. Razem z innymi zwykłymi ludźmi, miałem okazję uczestniczyć w rozmaitych demonstracjach i protestach, razem z innymi mogłem przeżywać swoje uczestnictwo w "masie krytycznej" demokracji - jaka by ta demokracja nie była, faktyczna czy pozorowana, funkcjonująca w państwie wolnym, pół-wolnym lub okupowanym. Każde z tych wydarzeń zostało skrojone na moją miarę i zdawało się być ostatecznym horyzontem mojego politycznego uczestnictwa - iść i krzyczeć hasła lub stać za barierką, oddzielającą mnie od przestrzeni dla vip-ów. Bo tylko oni mogą dostąpić zaszczytu i rozkoszy pełnego uczestnictwa w akcie politycznej pornografii, jakim jest zbliżenie do
Instytut Sztuki Wyspa zaprasza na wystawę Joanny Rajkowskiej - Peryskop Otwarcie wystawy Joanny Rajkowskiej "Peryskop" 18.12.09 o godz. 18.00 . Wystawa czynna codziennie z wyjątkiem poniedziałków i świąt od 12.00 do 18.00 do 21 lutego Tytuł wystawy "Peryskop" to skierowanie naszej uwagi ku temu co ukryte i co z ukrycia obserwujemy. Tym razem to sama artystka jest obiektem obserwacji. Wystawa staje się rodzajem archiwum jej projektów, zapisów akcji, dokumentów skutków ubocznych i niezrealizowanych idei. Pojawiają się tu wątki autobiograficzne i jakaś szamańska zdolność uwewnętrzniania tego, co wymaga uwagi i zmiany. Wystawa stanowi rodzaj źródła badawczego jej praktyki, które jest etapem wstępnym nowych projektów realizowanych z Wyspą w najbliższych latach, takich jak w 2010 Rydwan na Edgware Road (w ramach projektu "Estrangement" we współpracy z The Showroom) czy Batyskaf w Stoczni Gdanskiej w 2011 roku. W ciągu ostatnich 7 lat Rajkowska, która nadała nowy wymiar pojęciom takim jak "obiekt w przestrzeni publicznej" czy "uczestnictwo", stała się najbardziej rozpoznawalną postacią sztuki w przestrzeni publicznej w Polsce, Gdy otrzymywała Paszport Polityki, Mirosław Bałka określił ją, jako artystkę, która "rzeźbi w ludzkich umysłach". Istotnie, tu Beuysowska "rzeźba społeczna", staje się rzeźbą "mentalną". Każde działanie Rajkowskiej, to próba przepchnięcia naszej światomości rzeczy, sytuacji, relacji i narracji w inne, nieprzyswojone jeszcze miejsce. Co ciekawe, działa głównie obiektem, nawet gotowym, tak jak syntetyczna palma w pracy "Pozdrowienia z Alej Jerozolimskich" . Jednak to nie sam obiekt jest pracą tutaj, a przynajmniej - nie zawsze. To raczej zmiana, jaką wywołuje. Nowe spojrzenie, zmiana języka, pojawienie się możliwości przebywania razem albo jakaś nowa kategoria dyskursywna. Sztuka Rajkowskiej pokazuje nam, jak bardzo znaczenie przypisane jest do przedmiotów. I jak często te przedmioty staja się "rzeczami", a więc obiektami, które poza tym, czym są;
CYKL FILMOWY ŻYCIE JEST MUZYKĄ STYCZEŃ - LUTY 2010 Cykl filmowy Życie jest muzyką to pełna energii i witalności podróż w różne rejony świata. To eksplozja muzyki, tańca ukazująca wielobarwność kulturową i obyczajową ludzi, dla których muzyka to sens życia. Przemierzymy kontynenty cygańskim taborem wraz z muzykami z Hiszpanii, Macedonii, Indii i Rumunii aby zasmakować różnorodności romskiej kultury (Opowieści taboru cygańskiego, Gucza pojedynek na trąbku). Odwiedzimy miejsca na styku wielu kultur, ras, religii i filozofii,w których sprzeczności, uprzedzenia oraz bariery ludzkiej obyczajowości znikają w imię pasji muzyki(Życie jest muzyką). Wysłuchamy pieśni z "innego świata", gdzie dla żyjących w ubóstwie ludzi muzyka stanowi sens i treść życia( Brasileirinho muzyka słońca). Zobaczymy filmowe poematy składające hołd muzyce, witalności i erotyzmowi gatunku muzycznego, jakim jest tango (Cafe de los maestros) czy brzmieniu głębokich, szczerych i poruszających kubańskich rytmów (Buena Vista Social Club). Muzyczna podróż poprowadzi nas na krańce lądów i kultur, aby wysłuchać pieśni pełnych afirmacji życia (Przyjeżdża orkiestra) oraz skłoni do refleksji nad drogą ostateczną, tematyką odchodzenia (Półksiężyc). Dyskusyjny Klub Filmowy Miłość Blondynki Uniwersytetu Gdańskiego zaprasza na pełną zmysłowych doznań muzyczną podróż w głąb ludzkich radości i smutków. Wsłuchajcie się w wielobarwne rytmy ludzkiego życia płynące z czterech stron świata. Bo życie to muzyka! [foto6] 14 stycznia godz. 18.00 (czwartek) UWAGA! Zmiana godziny projekcji !!! GUCZA POJEDYNEK NA TRĄBKI (2006) 94 min. reż. Dušan Milić OPOWIEŚCI TABORU CYGAŃSKIEGO (2006) 110 min. reż. Jasmine Dellal 28 stycznia godz. 17.00(czwartek) PRZYJEŻDZA ORKIESTA (2007) 87 min. reż. Eran Kolirin PÓŁKSIĘŻYC (2006) 114 min. reż. Bahman Ghobadi [foto5] 11 lutego godz. 17.00 (czwartek) ŻYCIE JEST MUZYKĄ (2005) 90 min. reż. Fatih Akin BRASILEIRINHO MUZYKA SŁOŃCA (2005) 90 min. reż. Mika Kaurismäki 25 lutego godz.
Miesiąc Heweliusza to przede wszystkim działania o charakterze edukacyjno-naukowym realizowane przez jednostki miejskie. Koncepcja zakłada, że wszystkie wydarzenia włączone w obchody 399. rocznicy urodzin gdańskiego astronoma, są objęte spójną klamrą promocyjną, komunikacyjną i organizacyjną, aby wydźwięk Miesiąca Heweliusza jako całości i każdego wydarzenia osobno był jeszcze większy. W ramach Miesiąca Heweliusza proponujemy wiele działań naukowo-kulturalnych, odbywających się w punktach na terenie całego miasta. W kolejnym roku (2011) nazwisko Jana Heweliusza będzie spinać całość działań edukacyjnych instytucji miejskich, a aktywności będą odbywać się przez cały rok. Ścieżka dydaktyczno-turystyczna Program zakłada równorzędny udział czterech partnerów, którzy przeprowadzą w swoich siedzibach zajęcia dla uczniów. Składać się będzie z zamkniętych etapów, rozbitych na niezależne segmenty tematyczne, które traktować należy jako wzajemnie się uzupełniające. Partnerami w przedsięwzięciu są: Biblioteka Gdańska PAN, Muzeum Historyczne Miasta Gdańska, Wojewódzka i Miejska Biblioteka Publiczna w Gdańsku oraz Centrum Hewelianum. Gdańszczanie mogą samodzielnie spacerować "Szlakiem Jana Heweliusza" na podstawie mapki dostępnej w punktach Informacji Turystycznej, zamieszczonej w pliku PDF tutaj oraz 18 stycznia w "Polska Dziennik Bałtycki". Wytyczona trasa: 1) Biblioteka Gdańska PAN - starodruki Jana Heweliusza 2) Ulica Jana Heweliusza 3) Skrzyżowanie Korzennej i Heweliusza - tablica pamiątkowa (miejsce w którym stały nieistniejące już dziś kamienice astronoma) 4) Ratusz Starego Miasta - miejsce urzędowania Heweliusza jako rajcy 5) Pomnik Jana Heweliusza i malowidło Niebo Północne nawiązujące do jego dzieła 6) Kościół pw. św. Katarzyny - grób Jana Heweliusza 7) Róg ul. Grobla IV i Straganiarskiej - miejsce urodzin Jana Heweliusza 8) Kościół św. Jana - miejsce chrztu 9) Filia Gdańska WiMBP przy ulicy Mariackiej 42 - biblioteczny survival 10) Ratusz Głównego Miasta - powtórne
"Konkurs o Nagrodę im. Daniela Chodowieckiego na polski rysunek i grafikę. Laureaci i wyróżnieni uczestnicy z lat 1993-2007 " - wystawa pokonkursowa Państwowa Galeria Sztuki Wernisaż wystawy 13 stycznia, godz. 18.00. Wystawa czynna do 7 lutego od wtorku do niedzieli w godz. 11.00 - 18.00. Na wystawie, której pierwsza odsłona odbyła się w Akademie der Künste w Berlinie w listopadzie i grudniu 2009 roku, pragniemy zaprezentować plon dotychczasowych 7 edycji Konkursu o Nagrodę im. Daniela Chodowieckiego , eksponując prace nagrodzone, wyróżnione i wybrane przez kuratora wystawy jubileuszowej prof. Macieja Świeszewskiego. Na wystawie zaprezentowane zostaną prace następujących autorów: Magdaleny Hoffmann, Ryszarda Stryjca, Marii Targońskiej, Anny Gwiazdy, Marii Kuczyńskiej Jerzego Krechowicza, Andrzeja Bednarczyka, Jan Dobkowskiego, Jerzego Jędrysiaka, Przemysława Tyszkiewicza, Michała Erszkowskiego, Marzeny Kawalerowicz, Anny Janik-Cieśli, Teresy Klaman, Krzysztofa Tomalskiego, Pawła Warchoła, Małgorzaty Warlikowskiej, Małgorzaty Dmitruk, Mateusza Dąbrowskiego, Elżbiety Baneckiej, Marty Lech, Rafała Strenta, Tomasza Tobolewskiego, Piotra Gojowego, Andrzeja Węcławskiego, Krzysztofa Szymanowicza i Anny Kowalskiej-Szewczyk. Konkurs o Nagrodę im. Daniela Chodowieckiego jest przedsięwzięciem artystycznym adresowanym do polskich twórców grafiki i rysunku, wybieranych przez krytyków sztuki i profesorów akademickich. Nagrodę przyznaje międzynarodowe jury, w skład którego wchodzą znaczące postaci życia kulturalnego Niemiec i Polski. Fundatorem Nagrody im. Daniela Chodowieckiego jest powołana w 1992 roku przez Güntera Grassa Fundacja im. Daniela Chodowieckiego z siedzibą w Akademii Sztuk w Berlinie. Celem Fundacji jest pielęgnowanie współpracy artystycznej pomiędzy twórcami z Polski i Niemiec. Za patrona przyjęto postać Daniela Chodowieckiego, znanego zwłaszcza w Gdańsku i Berlinie rysownika i grafika, żyjącego w latach 1726 - 1801. Artysta ten będąc z pochodzenia po
W stulecie abstrakcji. Wystawa ze zbiorów malarstwa Muzeum Narodowego w Gdańsku Rok 2010 jest rokiem szczególnym w historii sztuki nowoczesnej. Przypada nań bowiem setna rocznica powstania jednego z najbardziej rewolucyjnych i kontrowersyjnych kierunków w sztuce - abstrakcji. Ekspozycją "W stulecie abstrakcji. Wystawa ze zbiorów malarstwa Muzeum Narodowego w Gdańsku" chcemy uczcić ten szacowny jubileusz. Składa się na nią ponad 120 dzieł z naszych zbiorów, dobranych w taki sposób, aby mogły jak najpełniej zilustrować poszczególne nurty abstrakcji i przybliżyć jej rozwój po II wojnie światowej, kiedy to, zarówno w Polsce jak i na Zachodzie, sztuka bezprzedmiotowa święciła tryumfy. Na wystawie można będzie zobaczyć prace m.in. R. Artymowskiego, J. Berdyszaka, B. Borowskiego, S. Borysowskiego, T. Brzozowskiego, S. Fijałkowskiego, W. Frydrycha, S. Gierowskiego, M. Heydy-Usarewicz, W. Lama, T. Rudowicz, H. Stażewskiego, K. Sosnowskiego, J. Tarasina, J. Tchórzewskiego, R. Usarewicza, R. Winiarskiego. Oprócz dzieł artystów polskich, eksponujemy 30 prac twórców zagranicznych, m.in. W. Croziera, J. Lacasse'a, F. Beanlanda. W klimat ekspozycji wprowadzają nas dwa wyjątkowe dzieła - niewielka praca Josepha Lacasse'a, Kompozycja na czarnym tle, powstała w 1910 roku, a więc w roku narodzin abstrakcji, oraz gwasz samego Kandinskiego, Kompozycja barwna, z 1935 roku. W 1910 roku, Wassily Kandinsky, stworzył pierwszą kompozycję abstrakcyjną. Świadomie nie odwzorował w niej nic z otaczającej rzeczywistości, tworząc dzieło zbudowane wyłącznie z czystych wartości plastycznych, takich jak kolor, forma i kompozycja. Oderwanie się od rzeczywistości (łac. abstraho-oderwać) otworzyło artystom nieistniejące wcześniej perspektywy i pozwoliło na nieograniczony niczym rozwój twórczych wyobraźni. Abstrakcja od początku dzieliła się na odrębne kierunki, z których każdy ulegał kolejnym przeobrażeniom - od ogólnego podziału na abstrakcję ekspresyjną, "gorącą", subiektywną, i przeciwną
Wystawa rysunków Güntera Grassa: "Günter Grass- rysunki" Wernisaż: piątek, 29 stycznia 2010, godz. 19.30, finisaż projektu badawczego " Günter Grass-PGR ART 2009" Wystawa czynna do 9 kwietnia. Godz. otwarcia galerii: wt- niedz. 11-17 29 stycznia 2010 o godz. 19.30 w Gdańskiej Galerii Güntera Grassa (4g) rozpocznie się wystawa "Günter Grass - rysunki". Tworzy ją siedemnaście rysunków artysty z lat 1958-2002 podarowanych przez noblistę miastu w październiku 2009. Wystawa jest po raz pierwszy pokazywana w Gdańsku. Podczas wernisażu wystawy 29 stycznia 2010, godz. 19.30 odbędzie się także finisaż projektu badawczego "Günter Grass- PRG ART 2009". Robotnicy Sztuki (Mikołaj Robert Jurkowski i Sylwester Gałuszka) w październiku 2009 przeprowadzili szereg badań [performance, warsztaty, badania ankietowe, wypowiedzi-zapis wideo] na terenie Gdańska, których głównym tematem było zbadanie, kim dla Nas jest Günter Grass. Przepytali mieszkańców z twórczości noblisty oraz dowiedzieli się w jakim języku jest najczęściej czytany. Projekt miał na celu stworzenie możliwości wymiany doświadczeń i wiedzy o Günterze Grassie. Podczas wernisażu zostaną zaprezentowane efekty projektu badawczego w postaci filmów zrealizowanych podczas Grassomanii, wizualizacji badań ankietowych, komentarza socjologa a także performance "Czytanie Grassa". Projekt PGR -ART będzie można oglądać w 4g do końca lutego 2010. Rysunki Güntera Grassa, które zostaną pokazane na wystawie ( tytuł, technika, czas powstania): 1.Sowa z lalką (Eule mit Puppe), węgiel, maj 1956 2.Ucieczka (Flucht), węgiel, 1958 A) (recto) Dziewięć stojących zakonnic (Neun stehende Nonnen) z prawej tekst "Zamykając czary z pannami młodymi Chrystusa) (rechts den Text "Zauberei mit den Bräuten Christi abschließend), węgiel, 1960 B) (verso) szkic: Kogut Skizze: Hahn, węgiel,1960? 3.Przeorysza (Äbtistin),węgiel,1960 4.Połów raków (Krebsfang), tusz, 25.07.1973 5.Ślimak z glonem brunatnicą i muszlami (Schnecke mit Blasentang und Muscheln),
Maria i Paweł Fietkiewiczowie są pierwszymi współczesnymi polskimi artystami, którzy potraktowali biżuterię ze srebra i bursztynu jak dzieło sztuki. Od nich zaczęła się, w latach 60-tych XX w, tzw. polska szkoła bursztynu i srebra, która przyniosła polskiemu złotnictwu i bursztynowi ogromną popularność na świecie. Ich sztuka przywróciła bursztynowi należne miejsce, które wypracowali gdańscy bursztynnicy w wiekach od XVI do XVIII oraz spowodowała wzmożone zainteresowanie bursztynem u innych artystów. Wyroby z bursztynem zerwały z tandetną masówką i stały się wyrafinowanymi, unikatowymi formami artystycznymi. Retrospektywna wystawa Marii i Pawła Fietkiewiczów prezentować będzie przegląd całej ich twórczości złotniczej, od roku 1964 do dnia dzisiejszego. Oboje ukończyli gdańską Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych, Maria na wydziale malarstwa, Paweł rzeźby. Początkowo zajmowali się również ceramiką, ale to złotnictwo stało się ich wspólną pasją. Razem poszukiwali najlepszego sposobu ukazania i podkreślenia piękna bursztynu. Paweł Fietkiewicz opracował własną, autorską technikę oprawy kamieni jubilerskich, szczególnie bursztynu nazwaną przez znawców złotnictwa ,techniką zwielokrotnionej cargi. Polega ona na opasywaniu kamienia kilkoma, czasem nawet kilkunastoma srebrnymi, dekoracyjnymi taśmami. Srebrne, wielopiętrowe oprawy bursztynu niebanalnie nawiązują do technik starych mistrzów. W ich sztuce można odnaleźć wiele cytatów z dawnego złotnictwa. Są widoczne również zmiany trendów i technik stosowanych w biżuterii w 2. poł. XX w. Paweł i Maria Fietkiewiczowie mają za sobą dziesiątki wystaw w kraju i zagranicą, ich wyroby znajdują się w wielu muzeach i w prywatnych kolekcjach. W Sali Sądowej Muzeum Bursztynu zaprezentujemy ok. 150 prac złotniczych, głównie z bursztynem z własnej kolekcji oraz wypożyczonych z Muzeum Narodowego w Gdańsku, Muzeum Zamkowego w Malborku, Muzeum w Gliwicach i Muzeum Sztuki Złotniczej Oddziału Muzeum Nadwiślańskiego w Kazimierzu. Na wystawie
M/S Piłsudski - legendarny transatlantykSłynny polski statek pasażerski jest tematem nowo otwartej wystawy czasowej w głównej siedzibie CMM - w Spichlerzach na Ołowiance. Ekspozycja, przygotowana z okazji przypadającej w dniu 26 listopada 2009 roku 70. rocznicy zatonięcia m.s. Piłsudski, opowiada historię, wpierw transatlantyku kursującego między Gdynią a Nowym Jorkiem, później transportowca militarnego, który na początku służby wojennej zatonął z niewyjaśnionych przyczyn u wybrzeży Anglii.Wystawa, nad którą patronat objął Marszałek Senatu Bogdan Borusewicz, dostarcza informacji o początkach morskiej żeglugi pasażerskiej po odzyskaniu przez Polskę niepodległości, prezentuje sylwetki ludzi związanych z Piłsudskim: m.in. kpt. ż.w. Mamerta Stankiewicza - dowódcę statku, który nie przeŜył jego katastrofy, starszego oficera Karola O. Borchardta i lekarza Stefana Michalaka. Na wystawie obejrzeć też można model m.s. Piłsudski, wykonany w skali 1:130 w stoczni Monfalcone, gdzie transatlantyk został zbudowany, a także zapoznać się z listą uratowanych członków załogi. Wyjątkową atrakcją dla zwiedzających będą eksponaty ze zbiorów CMM jak koło ratunkowe znalezione na brzegu Morza Północnego rok po zatonięciu statku przez żołnierzy Dywizji gen. Stanisława Maczka, a przekazane Muzeum przez Polskie Linie Oceaniczne, czy pled z emblematem przedsiębiorstwa żeglugowego Gdynia-Ameryka Linie (GAL) ofiarowany przez marynarza, który ocalał w katastrofie. Ekspozycję wzbogacają wydobyte z wraka statku zabytki - bulaj i talerz, a także liczne pamiątki zebrane przez m.s. Piłsudski Society z Wielkiej Brytanii. Wśród nich jest między innymi mydełko, komplet kart do gry z wizerunkiem statku m.s. Piłsudski, popielniczka firmowa GAL, tabliczka informacyjna z liniowca. Kolekcję, w której znalazły się również liczne kolorowe broszury, dokumenty, rachunki, weksle, telegramy, listy, a nawet przykładowe menu, przekazała CMM w darze Frances Mary Oborski - wdowa po wieloletnim wiceprezesie